koffie

de buurman brengt mij overal waar ik wil
ik sla van plezier op zijn bil
ik durf het zelfs wagen
om zijn hulp te vragen
als ik iets zwaars optil

mijn auto is nog altijd niet gereed
de garagist zei dat het hem speet
ik heb nog geen nieuw slot
dat is mijn droevig lot
ik schopte geen keet

ze had met de franse slag gekuist
iemand heeft haar erin geluisd
hij mocht zoveel niet over haar praten
hij moest dat maar eens laten
nu is ze gebuisd

nu moest ze nog de afwas doen
want dat was groot vandoen
ze begon eraan met veel lawaai
maar ze hield zich taai
ze kreeg ervoor geen zoen

de ijskast is leeg
omdat ze teveel bezoek kreeg
nu moest ze weer bij gaan halen
en er duur voor betalen
ze vond het beter dat ze erover zweeg

zij was niet meer zo jong
maar ze had een scherpe tong
zo maakte zij veel vijanden
zelfs tot in de verre landen
totdat zij zich bedwong

in het hospitaal
deed hij zijn verhaal
men trok er grote ogen
me ging er zelfs voor betogen
tot in de operatiezaal

hij had iets te lang verzwegen
en een hartaanval gekregen
nu lag hij in het hospitaal
daar krijgt hij maar een karig maal
hij heeft er lang gelegen

hoe moet ik nu iets in de winkel gaan halen?
de prijzen zullen niet dalen
alles wordt duurder
en buiten is het  guurder
ik zal weer veel moeten betalen

de sleutel van mijn auto is kapot
hij gaat niet meer uit het slot
ze zijn hem komen halen
ik zal er voor moeten betalen
iedereen zei : ochot!

wat een lawaai
maakt die oude vlaai
met haar  korte rok
ze springt als een bok
hij geeft haar een draai
rond haar oren
maar ze wil niet horen

vandaag is hij jarig
hij is niet karig
met  de vlaai
maar het lawaai
maakt hem korzelig

hij was altijd heel oprecht
en stond niemand in de weg
maar bij de bakker
werd hij pas wakker
die had hem een oud brood voorgelegd

al dat gezaag
en dat gevraag
begint hem op zijn zenuwen te werken
ze zullen het wel vlug merken
aan zijn gedrag

hij stond aan het raam te turen
de geburen te begluren
waarom reed die nu weg?
was die wel in zijn recht?
kon hij hem niet bijsturen?

hij rookte de ene sigaret na de andere
hij zou ook nooit veranderen
hoe moest dat nu met zijn longen?
die hij zo had bezongen
wat dachten die anderen?

hij sliep niet echt
het ging hem slecht
hij had teveel zorgen
en dacht steeds aan morgen
waar bleef zijn recht?

hij kon overal naartoe waar hij wou
in de zon of in de kou
maar hij had geen zin
't was hem overal te min
hij ergerde zich blauw

hij had het moeilijk
het was niet altijd even gemakkelijk
hij moest altijd naar iedereen luisteren
soms was het maar een fluisteren
hij begreep het niet altijd dadelijk