opgefleurd

ik heb de foto's met water afgeveegd
dat is iets dat me zwaar weegt
de nicotine moest eraf
ik was tevreden achteraf

daarna heb ik de vensters gewassen
en alles afgewassen
de gele kleur moest  weg
daarna alles netjes weggelegd

nu moet ik de vloer nog doen
want dat is ook vandoen
ik moet denken aan toen
hij zei altijd:we zullen alles samen doen

ik zie hem nog stof vegen
ik heb alles met hem klaar gekregen
en wat heb ik nu gekregen?
ik moet mijn tranen afvegen

misschien gaat het beter de volgende keer
en iedere dag meer en meer

ik ben nog niet uitgeraasd
en ook helemaal verdwaasd
dat komt van die slaappil
dat is iets dat ik niet meer wil


ik neem die pil nooit meer
geen enkele keer
mijn ganse nacht was gekleurd
het was zijn geur die geurde

ik moet de lakens verversen
en de kussens verversen
want de geur die ik riek
maakt me alleen maar ziek

die geur kroop in mijn huid
en die moet eruit

nu zit ik hier na  een zware dag
en in holst van de nacht
kan ik de slaap niet vatten
en ik denk ditten en datten

moegestreden
de doom vermeden
ik ga toch maar die slaappil nemen
en een warme kruik meenemen

want met warme voeten
zal ik wel slapen moeten

ik rook een laatste sigaret
en ga dan naar bed
ik heb de ganse dag niet opgelet
maar probeer een gebed

ik zal wel slapen,hoop ik
ik ben toch niet getikt?
en als ik dan het licht uitdoe
en van mijn kamerjas ontdoe

dan hoop ik op een nodige slaap
waarin ik uitgerust ontwaak
als ik nu eens een slaappil nam
en hij naar me toe kwam

dan zou ik ontgoocheld ontwaken
en bij de kachel gaan waken
want ik heb het graag warm
zodat ik de kachel omarm

kon ik hem maar omarmen
maar hij is er niet meer ocharme

ik hoop dat het me alleen ook lukt
maar ik maak mooie dingen stuk
ik moet het roken ook kunnen laten
maar of dat veel zal baten
weet ik nog niet zo zeker
ik voel me daardoor niet beter
mijn gezondheid gaat voor
ik moet er alleen maar door
ik zal met de dokter eens gaan praten
misschien weet hij een middel om er vanaf te geraken
de kinderen en ma zijn ook al ongerust
ik krijg hen maar niet gesust
ze zeggen tegen mij : het is jouw leven
en ik zou liever wat langer leven
ik wil mijn kleinkinderen volwassen zien worden
dan zal ik mij op een hulpmiddel moeten storten
maar dat is vlug gezegd
ik heb mij daar al bij neergelegd

ik rook de  ene sigaret na de andere
ik zal ook nooit veranderen
mijn longen kunnen dat niet langer aan
ik zal voor de gevolgen moeten instaan

zo krijg ik mijn zenuwen misschien de baas
maar mijn gezondheid gaat achteruit helaas

zijn dochter geeft mij niet de schuld
ik ben in een waas van mist gehuld
zij wist dat haar vader vaak dronken was
en dat er iets met zijn lever was

misschien koos hij voor de korte pijn
dat zal het wel geweest zijn
maar waarom heeft hij me dan niets gezegd
en waarom heeft hij me niets uitgelegd ?

we dronken wel samen een glaasje wijn
waarom doet hij mij nu zo pijn?
ik kan niet verder zonder hem
ik sta te kijken naar zijn hemd

ik ga voor een paar dagen naar mijn grote zus
die krijgt me wel gauw gesust
ze zal wel voor mij zorgen
ik voel mij daar altijd geborgen

de kinderen willen mij ook wel troosten
maar ze kunnen alleen maar tranen oogsten
ze doen hun uiterste best
maar het is alleen maar verdriet dat hun rest

ik zal me vlug moeten herpakken
anders krijgt een depressie mij te pakken

ik stel mezelf zoveel vragen
het is niet om te klagen
waarom heeft hij zoveel gedronken?
waarom was hij nooit beschonken,?
hoe kwam hij aan die drank?
waarom heb ik hem nooit bedankt?
waarom had ik hem zo lief?
waarom vond hij mij zo lief?
waarom dit, waarom dat?
ik krijg nog wat
ik moet oppassen als ik met de auto rijd
ik heb bang dat ik iemand omver rijd
ik moet  het ma nog gaan vertellen
en haar de waarheid vertellen
dat oude mens krijgt nog iets
en ik sta daar met niets

naar de instelling gingen we samen
wij wouden het beamen
hij lag daar alsof hij sliep
en of hij op ons riep

op zijn kamer lag een afscheidsbrief
daarin stond : alstublief
vergeef het mij, ik had je lief
maar dit is mijn laatste brief

hij wordt zaterdag gecremeerd
daar had hij om gesmeekt
zijn foto staat nu al op de kast
hij is voor mij nooit een last

nu kan ik hem iedere avond een kusje geven
hij zal me dat wel vergeven
al heb ik nog zo een groot verdriet
ik vergeet hem niet,vooral nu niet

ik zal toch maar naar de crematie gaan
iedereen moet dat toch verstaan

ik kreeg van zijn dochter een telefoon
ze zei op een droevige toon :
mijn papa heeft zich opgehangen
wat moet ik nu aanvangen?

ik ging meteen naar haar toe
ik was het hier toch allang moe
toen ik aankwam was zij aan het wenen
ze stond te trillen op haar benen

ze regelde alles voor de begrafenis
in een huis vol met droefenis
ik zal hem wel een kruisje gaan geven
en hem alles vergeven

naar de begrafenis ga ik niet
ik heb teveel verdriet
wat moet ik anders doen
ik kan hem dat niet aandoen

hij zal het wel begrijpen
en nog eens in mijn handen knijpen
ik  voel het nu al
hij is hierboven,per toeval

het had niet mogen gebeuren
ik zal veel om hem treuren

ik ben naar hem toegereden
ik had de drukte vermeden
hij stond al aan deur
ik liep erbij als een oude sleur

hij zei : dat doet toch niets
je komt niet voor niets
hij zag eruit als een vod ocharme
ik viel dadelijk in zijn armen

ik vroeg hem : waar had je die drank verborgen?
hij zei : ik had het in het keldertje verborgen
toen kwam er iemand aan
ik moest terug weggaan

nu ben ik weer thuis
het is zo ongezellig in huis
ik had de kachel vergeten aan te zetten
nu moet ik mij onder een donsdeken zetten

ik pieker me dood
mijn hoofd weegt zo zwaar als lood

ik heb nog een beetje gerust
maar ik ben nog altijd niet gesust
ik kan geen brok door mijn keel krijgen
ik doe niets anders dan hijgen

ik ga straks naar hem  toe
want ik ben het piekeren moe
ik hoop dat ze me binnenlaten
anders zou ik hen gaan haten

op de stoel ligt nog zijn sjaal
die ik er niet van afhaal
daar ligt nog een trui die ik moet wassen
ik wil hem daar mee verrassen

ik hoop dat ik nog de weg zal vinden
dat zal ik wel vlug ondervinden

ik zal hem veel brieven schrijven
en van zijn zaken afblijven
ik zal er regelmatig naar kijken
dat zal nog wel blijken

het is wel even wennen,zo alleen
met niemand om me heen
het bed is toch zo leeg
ik voel mij zo eenzaam omdat ik geen nachtzoen kreeg

nu zit ik hier in het midden van de nacht
ik heb de ganse tijd aan hem gedacht
zou hij ook aan me denken?
of alleen aan zichzelf aandacht schenken

ik ga terug naar bed
en zeg een gebed

hij zal het daar wel halen
hij moet wel de rekening betalen
en dan onze relatie opfrissen
ik zal hem moeten missen

de dokter heeft me gezegd
en me uitgelegd
dat het een tijdje kan duren
dat is zo bij alle kuren

hij gaf me toch wat moed
en zei : het komt wel goed

hij zal daar wel weg geraken
door afspraken te maken
hij zal moeten accepteren
dat hij het drinken moet afleren

om terug bij mij te komen
en om samen te dromen
van een leven zonder drank
hij krijgt daarvoor veel dank

we zullen het wel redden
anders slapen we in twee bedden

ik ga proberen te slapen
om wat moed op te rapen
om morgen naar  de inrichting te gaan
het zal hem daar wel niet aanstaan

ik moet hem moed inspreken
en onze relatie niet afbreken
hij moet het allemaal zelf doen
en denken aan de tijd van toen

hij moet daar maar veel rusten
ik zal wel bidden ondertussen

het is poezie
met een beetje fantazie
dan kan ik wat schrijven
en er lang voor opblijven


ik schrijf veel door de dag
en pieker de halve nacht
wat ga ik morgen schrijven?
iets dat de mensen zal bijblijven


begrijp me niet verkeerd
men heeft me dat zo geleerd

hij vertrok zonder groet
daarvoor had hij niet de moed
ik zei nog gauw een wees gegroet
maar het mocht niet meer baten
hij kon het drinken niet laten
nu volgt hij een kuur
dat is iets van lange duur
ik hoop dat hij vlug zal genezen
en terug bij mij zal wezen
dan kunnen we weer van elkaar houden
en de drank bij hem weg houden

ik kreeg van mijn dochter een telefoon
daarin heeft ze haar liefde voor mij getoond
ze vond mijn gedichtjes mooi
ze zei : doe zo verder en gooi
al die droefheid er maar uit
want dan komen de tranen uit
en dat doet je zeker goed
en alles komt weer goed
laat je tranen de vrije loop
dan leef je weer met hoop
wij vinden je nog altijd prachtig
het werd mij een beetje te machtig
nu zit ik hier te wenen
't doet me goed tot in mijn tenen