Bilzen

in Mopertingen
gebeuren rare dingen
ze moeten daar de was nog uitwringen
en je kan er overal binnendringen
en als je ziet wat er gebeurt
is dat altijd iets wat je opfleurt

ik heb een pa
die loopt mij altijd achterna
hij wil zien wat ik doe
en doet zijn ogen niet toe
als je iets doet wat hem niet aanstaat
dan gooit hij je op straat
dan lig je daar
en hij kijkt er naar

ik heb een broer
die graag koerst
hij is zo vlug als een wezel
maar soms is hij een echte ezel
hij staat vroeg op
met zorgen aan zijn kop
maar als hij koerst
zijn je ogen omfloerst
van de wijn
want die moet er altijd bij zijn

ik heb een zus
als die je kust
proef je iets dat je graag lust
een aardbei
want die hoort erbij
of appelsien
die laat zich graag zien
of een radijs
met pladijs
of chocolat
die hebben we nog niet gehad

ik heb een nonkel
en met veel gekonkel
krijg je geld van hem los
hij gaat graag naar het bos
daar schiet hij op een haas
want hij is graag de baas
als je bij hem blijft eten
dan kun je het wel vergeten
hij eet alleen maar haas
en is altijd gehaast
zodat je met honger opstaat
en vlug naar huis gaat

ik heb een tante
dat is een ambetante
ze zaagt je de oren van de kop
en zegt telkens weer: op is op
ik ga daar niet meer naartoe
ik doe liever wat ik graag doe

er waren eens twee nonnen
zo dik als tonnen
ze gingen iedere dag wandelen
en andere zaken afhandelen
op een dag kwamen ze een mooie man tegen
hij liep ook in de regen
nu gingen ze iedere dag kijken of ze hem nog zagen
maar hij reed hen voorbij met de wagen
nu liggen die twee nonnen
iedere dag te zonnen

na de receptie gingen de oud-leerkrachten samen eten
we waren elkaar nog niet vergeten
meester Sauwens zorgde voor de lol
iedereen ging uit de bol
meester Driesen was heel lief
hij gaf aan mij een oude brief
meester Bollen was wat moe
hij deed af en toe
zijn ogen toe
juf Trinette was heel chique aangekleed
zij was het die het meeste meedeed
nadat we hadden afgesproken
dat we dat nog eens zouden uitspoken
ging iedereen naar huis
er was nog licht aan thuis

ik moest naar een receptie gaan
van de 40-jarigen van Spaen
de receptie kwam goed van pas
iedereen was er van de klas
de meisjes kon ik nog herkennen
maar de jongens niet moet ik bekennen

er was om te praten genoeg stof
en er was veel lof
iedereen haalde herinneringen op
men ging zelfs tot aan de top

het etentje viel goed mee
iedereen was er blij mee
we dronken cola en wijn
meer moet dat niet zijn

bij het afscheid waren we moe
en gingen naar huis toe

langs heuvelruggen
en over lange bruggen
kwam ik hem tegen
het was rond een uur of negen
we zeiden goeie morgen tegen elkaar
en lachten naar mekaar
maar rond de middag
het was een  lange voormiddag
kwam ik hem weer tegen
hij gaf mij de zegen
het was een pater
hij besprenkelde me met water
ik moest erom lachen later
het water  droop van me af
ik moest mij omkleden achteraf
van hem ben ik nog niet af
hij wou mij bekeren
en me een lesje leren
nu zit ik met een pater
maar ik heb gratis water

hij heeft me niet gehoord
hij heeft mijn hart doorboord
ben ik hem nu voorgoed kwijt
dan heb ik daarvan spijt
ik ga niet bij de pakken neerzitten
ik ga op iemand anders vitten
het is mijn eigen schuld
ik heb geen geduld
ik heb hem teveel verweten
en dat is hij niet vergeten
nu zit ik in de penarie
en roep geen victorie
ik zal hem wel missen
en achter het net vissen
ik moet hem uit mijn geheugen wissen

ik zit naar je te verlangen
ik zou graag een bericht van je ontvangen
ik kan zo niet meer  leven
ik ben maar aan het beven

ik zie je lieve gezicht
naar mij gericht
ik hoor je gulle lach
en geen enkele klacht

ik sluip stilletjes door het huis
ik voel me hier niet meer thuis
ik ruik je heerlijke geur
dat geeft me wat meer kleur

stuur me aub een berichtje
ik maak voor jou dit gedichtje

ik had je zo ontzettend lief
jij kwam naar me toe als een dief
en als we elkaar minnekoosden
en onze vruchten loosden 
dan  was het alsof we  bloosden
waarom nu al die haat en nijd
laten we ons drijven op de tijd
er is een tijd gekomen
waarin we van elkaar dromen
laten we elkaar veel liefde geven
en alles vergeven
we hebben niet zoveel tijd meer
ik wil met jou nog eens  op en neer
laten we elkaar brieven schrijven
waarin we beschrijven
hoe we elkaar hebben lief gehad
en hoe de ene de andere aanbad
laten we vluchten naar een ver land
daar houdt onze liefde stand
ik kan het niet meer verdragen
laat ons samen de last dragen
dan ben ik niet meer zo futloos
en op mezelf niet meer zo boos
ik wil nog zoveel zeggen
en ook proberen uit te leggen
waarom ik je pijn heb gedaan 
en hoe het allemaal is gegaan

ik zit hier alleen maar om te vertellen
dat men het zonder mij moet stellen
ik kan me zonder roken niets voorstellen
ik wil mijn longen herstellen
maar dat gaat niet meer
als ik het niet probeer
zal ik stikken
en mijn wonden moeten likken

ik had weer een nacht zonder rust
mijn slaap is niet geblust
ik heb die slaap nodig
al de rest is overbodig

nu lig ik hier te reclameren
en te lammenteren
ik zou het zeer waarderen
als ik de slaap  kon commanderen

dan hoefde ik hier niet  te reclameren
en ieder zijn gedacht te accepteren
om mij te leren
waar ik voor slaap moest gaan soliciteren
 
ik ga het toch nog eens proberen
al is het maar om het af te leren

wat een woorden voor een juf
ze wordt waarschijnlijk suf
en ze riekt ook een beetje duf
foei foei juf,foei foei juf

ik wil me aan VDB niet ergeren
maar ze moeten het niet verergeren
het is zo al erg genoeg
en het is nog te vroeg
om er iets over te vertellen
ik zal de dagen aftellen
toch moet hij niets van mij verwachten
ik ben er niet bij met mijn gedachten

waar zit ik wel met mijn gedachten 
ik wil hier zeker overnachten 
maar dat ziet ge van hier
ik doe dit niet voor mijn plezier
maar voor jou plezier

ik zit hier te wachten tot half acht
dan begint voor mij pas de nacht
ik begrijp er niet veel van
maar ik wil het weten als het kan