Dromen
Dromen
Stille dromen, stille wensen
diep in ’t hart geborgen,
niet zichtbaar voor de mensen,
niet voor vandaag, niet voor morgen.
In werkelijkheid naar voor gebracht
voor niet lang of voor één dag.
als een kristallen bol uiteengesmakt
door de drukte van de macht.
Dromen van één nacht, dromen van één dag,
zo kort van bestaan,
dromen van een leven lang
die nooit uit ’t hart gaan.
Francine De Wilde. ©
Eventjes maar!
Eventjes maar…
Op de sparren blinkt de zon
en eventjes bedriegt schijn het leven
toen in april die prille prilheid begon
jeugdige schoonheid duurt heel even.
’t Is meimaand en zoetig stil
alleen de vogels zingen.
De bloemen geuren, de bomen kleuren
en God bevindt zich in alle dingen.
Uit Seizoenen.
Francine De Wilde.©
Lentegeluid
Lentegeluid
Ik kijk naar het leven buiten
en voel de eerste zonnestraal.
Terwijl de vogels lustig fluiten
een nieuw seizoen een nieuw verhaal.
Ik zie de bloemen bloeien
de bloesem om mij heen
De kinderen gaan stoeien
en springen één voor één.
Ik ruik de lentegeuren
zon zuiver, zo rein.
Die pracht in alle kleuren
dat is toch zo fijn.
en wat een volheid overal
de natuur is ontloken.
In de wei in het dal
zijn de lammeren ontsproten.
In dit feest gaan we delen
de frisheid onzer jeugd.
Want met nemen en geven
beleven we nog eens deugd.
Uit Seizoenen
Francine De Wilde
Voorjaar
21-3-1996
VERGEET-MIJ-NIET
VERGEET-MIJ-NIET
Zo tenger, zo klein
zo nietig tussen vele bloemen
zo blauw, zo fijn,
’t gaat zijn Schepper roemen.
Zo lief, zo aardig,
en ziet,
zo vol met wensen
want vergeet-mij-niet
is woord en bloem
voor eenzame mensen.
Gedicht van Fran 5-5-1986 ©
BIJ PAASZONDAG - KLEIN PAASLIED
BIJ PAASZONDAG
KLEIN PAASLIED
Tussen waken, tussen dromen,
in het vroege morgenlicht,
wordt de steen van ’t graf genomen,
horen vrouwen het bericht,
dat door dood en duisternis
Jezus leeft en bij ons is.
Zij die zich als eersten buigen
over leven in haar schoot,
zijn op Pasen kroongetuigen
van nieuw leven uit de dood.
Vrouwen hebben Hem ontmoet,
weten zich bevrijd voorgoed.
Uit een sprakeloos verleden,
weggeschoven, ongehoord,
wordt een nieuwe tuin betreden
open is de laatste poort,
sluiers worden weggedaan:
het is tijd om op te staan.
Lente kleurt de kale bomen,
door het leven aangeraakt
bloeien bloemen aan de zomen,
zo wordt alles nieuw gemaakt.
Juichend stemt het leven in
met de toon van het begin.
Hanna Lam
LENTE 2009
Lente!ASWOENSDAG
ASWOENSDAG
Uit de profeet Joël, 2 (12-18)
"Scheurt uw hart en niet uw kleren...)
En de komende veertigdagentijd of vasten nodigen ons uit om:
1. De hongerigen te spijzen
2. de dorstigen te laven
3. De naakten te kleden
4. De vreemdelingen te herbergen
5. De zieken te bezoeken
6. De gevangenen te bevrijden
7. De doden te begraven
en er voor te bidden.
kortom BROEDERLIJK TE DELEN MET DE MENS IN NOOD
In witte stilte
Ik sta in witte stilte,
onbegrensdheid,
ingetogen vreugde der natuur,
nieuw kiemende kracht,
ook in ’t mensenhart,
ruimte om bij mezelf te komen,
en schoorvoetend te gaan
tot de ander en de ‘Ander’.
de late zon schijnt over het wit en onbegaan,
het eeuwige licht raakt me aan.
Uit ‘anonieme mystiek’.
Mag ik je voor 2009 lichtjes wensen ?
om al het goede en mooie.
Een lichtje in je hart
om al de vreugde en liefde.
Een lichtje aan je horizon
als het even moeilijk gaat.
Een lichtje dat een ander lichtje
doet branden in de ogen van een ander.
En dat al die lichtjes samen
je omringen de 365 nieuwe dagen.
Gelukkig Nieuwjaar
voor jou en allen die je dierbaar zijn.
Dagmar
ZALIG KERSTFEEST
ZALIG KERSTFEEST
Welk een groot wonder is heden geschied!
Geheel de natuur is hernieuwd,
want God is mens geworden.
Hij bleef wat hij tevoren was,
maar Hij heeft aangenomen wat Hij niet bezat,
zonder vermenging of scheiding te ondergaan.
Hoe kan ik de grootheid van dit Mysterie verkondigen?
De Onlichamelijke is vlees geworden,
het Woord neemt een lichaam aan,
de Onzienlijke wordt zichtbaar,
de Ontastbare wordt door mensenhanden verzorgd,
de Aanvangloze neemt een begin op aarde,
de Zoon van God wordt mensenzoon:
Jezus Christus, Die dezelfde blijft:
gisteren en heden en in alle eeuwigheid.
Byzantijnse Liturgie
In Gebed 394
ALS DE KERSTKLOKKEN LUIDEN!
Poëziehoekje
ALS DE KERSTKLOKKEN LUIDEN…
Als de kerstklokken luiden…
’t Is zo vredig,’t is zo stil.
De sneeuw dwarrelt buiten
binnen zijn er mensen van goede wil.
Als de kerstklokken luiden…
de wereld rond.
Een ode zingen en fluiten
daar waar de kribbe stond.
Als de kerstklokken luiden…
dicht bij de kerstboom.
het naar zoetekoek gaat ruiken
die tijd is toch zo vroom.
Als de kerstklokken luiden…
de geboorte van ’t Goddelijk Kind.
De kleine guiten
naar 't stalletje gaan gezwind.
Als de kerstklokken luiden…
’t Is nu middernacht.
Dan komen de nederige luitjes
met de gaven van hun hart.
Francine De Wilde
Paulusjaar
In de Katholieke kerk hebben we het Paulusjaar 28 juni 2008 tot 29 juni 2009
De apostel Paulus, was een bekeerde heiden en daarna een krachtig verkondiger van Jezus Christus en zijn Blijde boodschap.
Echt het lezen waard in de Bijbel dit stukje in de Handelingen der apostelen , hoofdstuk 13, verzen 13 tot 45.
Het gaat over dit:
Het gezelschap van Paulus ontving van de oversten in de synagoge volgende boodschap”Mannen broeders, indien ge een opwekkend woord tot het volk te zeggen hebt, spreekt dan.”
En Paulus verkondigt daarna in een heel krachtige preek, de blijde boodschap van Jezus Christus, zoals omvat in de geschiedenis.
Echt eens lezen die preek:
http://www.bijbel.net/wb/?p=page&i=49776,49815
In het voetspoor van Paulus
verkondiger van Gods Woord,
dient er ook vandaag gezaaid,
Gods opwekkend Woord:
‘Jezus Christus,
is de Verlosser van zijn volk,
God sloot met heel de mensheid
zijn eeuwig durende verbond.’
Sint - Maarten
Martinus was 16 jaar oud, nog soldaat, maar wel katechumeen(doopleerling), dat wil zeggen leerling in het christelijk geloof, maar nog niet gedoopt.
Toen hij op een koude winterdag te paard de stadspoort van Amiens naderde, ontmoette hij een halfnaakte bijna bevroren bedelaar die om een aalmoes vroeg. Daar Martinus geen geld bezat, trok hij zijn zwaard en sneed zijn rode soldatenmantel in twee stukken en gaf de ene helft aan de arme. Hij bedekte zichzelf zo goed mogelijk met de andere.
Diezelfde nacht zag hij in zijn slaap Christus, bekleed met de ene mantelhelft, die hij aan de bedelaar had gegeven.
Christus sprak: “Alles wat je voor de minste der mijnen gedaan hebt, heb je voor mij gedaan”.
November
November
November koud en kil
meldt zich overal kaal
’t is droevig stil
hij krijgt een triest onthaal.
De weg is druk begaan
die naar het kerkhof leidt.
November is de maand
dat g‘in gedachten bij uw doden zijt.
De witte chrysant prijkt in faam
en schept een diepe sfeer.
menig mens pinkt een traan
en kent stille harte zeer.
Dorre bladeren vallen traag
op de koele zerken neer.
Dierbare herinneringen
komen vaak in weemoed weer.
Stilaan valt de avond
en maken we een kruis.
rust zacht, we komen nog,
bij God ben jij nu thuis.
Francine De Wilde
MARIJS
MARIJS
Jij, geel - zacht donzig ding,
net uit het ei toen je daar ging.
In mijn tuin verdwaald, jij zonderling,
verrast toen ik je tussen mijn handen ving.
Moeder barberiet was reeds ver gegaan,
de andere eendjes hadden haar nagedaan.
Jij koos een vreemde laan,
zo waren wij tesaam.
Ik noemde je “Marijs”,
jij werd tam en wijs.
Mij liefde stelde je op prijs,
deze was wederzijds.
Uit mijn handen at je friet,
zo attent was jij bij gitaar - muziek.
Je gekrijs was een lied,
die ode vergeet ik niet.
Jij had de ouderdom gekregen
van een jaar of negen.
Jij was mij heel genegen,
want voor mijn voeten ben je neergezegen.
Jij had dit aardse verlaten,
ik heb je ten grave gedragen.
Onder de oude notelaar lig jij begraven,
je vaste plek als de dagen warmer waren.
De tijd komt niet weer,
uit mijn hart ga jij niet meer.
Was mijn leven niet vol sfeer,
dan deed ook je dierenlijfje zeer.
Foto’s doen gedenken,
opeens kunt gij mijn zinnen wenken.
Wonderlijk maar uit die prenten
kan jij eeuwige straling schenken.
op mijn eend “Marijs” haar sterfdag zelfgemaakt gedicht,
Francine 1991
HET WAS DE LAATSTE VAKANTIE DAG
HET WAS DE LAATSTE VAKANTIE DAG
MET DE ZON DIE AAN DE HEMEL LACHT
WE KWAMEN MET DE FIETS
LANGSHEEN DE VELDKAPEL
REDEN NOG EVEN DOOR
TOT AAN HET MEER
WAAR MENIG KIND
NOG SPELEVAREND
TOCH EVEN DACHT
HET NIEUWE SCHOOLJAAR
WACHT.
Bij het feest v.d. Tenhemelopneming van Maria
MARIA
Maria, wat ons boeit in jou is je bereidheid om te delen,
je spontane dienstbaarheid.
Je vindt het zo vanzelfsprekend
dat je tijd maakt om te luisteren,
dat je tijd maakt om te helpen,
dat je tijd maakt om lief te hebben.
Een blauwe mantel, Maria, je eigen kleur.
De kleur van water en lucht, van de horizon.
Blauw is de kleur van verlangen, van hemel en van verten.
Een blauwe mantel voor je onbevangen keuze voor het leven
omdat je steeds ja hebt gezegd, je hele leven lang.
Maria, we willen je ook met een groene mantel kleden.
De kleur van hoop en van leven, van de jeugd.
Groen is ook de kleur van de natuur en van rust.
Een groene mantel voor je luisterend oor,
want jij bewaart onze woorden diep in je hart
en geeft hoop en geloof als we zijn verstard.
Paars, misschien een wat droeve mantel, Maria van smarten.
Een kleur vol bezinning en ommekeer.
Het is de kleur van verdriet.
Maar de glans van vertrouwen
en stille hoop schijnt er doorheen.
Het is de kleur ook van de mantel die Jezus kreeg omgelegd,
de kleur van pijn, maar ook van geloof in Pasen
Maria, we geven jou ook een rode mantel.
De kleur van liefde en van strijd, de kleur van het volk en van
solidariteit. Rood is ook de kleur van de warme trouw.
Een mantel voor een vrouw als een rots in de branding.
In ons rusten en in ons werken, voor oud en voor jong,
blijf jij herkenbaar
als medemens in ons midden.
En die witte mantel, Maria, komt jou meer dan toe.
Wit is de kleur van de waarheid, de onschuld en de reinheid.
Wit glanst als een ster in de nacht zoals die fonkelende ster
van Bethlehem.
Maar wit draagt ook dat beklemmend gevoel
bij het breken van het brood
op witte donderdag.
Maria, jij bent voor velen de veelkleurige
beschermende mantel, een toevlucht en een steun.
Wees voor ons een veilige gids, Maria,
leid ons langs veilige wegen
naar plaatsen waar de hemel de aarde raakt.
· federatie St.-Andries-St.-Michiels-Brugge
· bij het feest v.d. Tenhemelopneming van Maria
Ode aan de dans
Als ik dans voel ik weer wie ik ben.
Als ik dans
kom ik daar waar géén woorden zijn.
Als ik dans, ben ik scheppend.
Voor elke schepping is er stilte.
Als ik dans voel ik de stilte in mij bewegen.
Als ik dans voel ik
hoe de hemel de aarde bemint.
C. Lorenz
De zomer.
De zomer.
Zomermuziek wat klinkt het schoon in d’oren
Zomermuziek zo streelzacht om te horen
In ’t groen, in prachtige tuinen
Of even maar op de buiten.
Hoort men alles zingen
Van God onze schepper en zijn geschapen dingen.
De mensen vinden ’t fijn
Om even in gezelschap te zijn.
Doch... in de stilte der natuur
Hoort men een wonderbaar lied.
Daar telt tijd noch uur
Alleen de seizoenen vergeten dat niet.
Zo is de zomer een komen en gaan
Waarin de muziek even kan stille staan
Maar met hart en ziel doorweven
Daarin kan ze verder leven.
Met dank!
Francine De Wilde. ã