Naar de inhoud

Gedichten, gedachten, natuur

Gezegden, indrukken, nieuws
akke.beakke.be

Juli

Juli - dondermaand - hooimaand - maaimaand
maar de zon schijnt en ik loop door de wereld
op mijn eerste en mijn laatste benen
        
               
Maar 's nachts staat aan de lucht de juli-maan
onsterfelijk helder.

 


 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Missie om 16:47 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Bloemen

1416461-83e2f607c976f4bcefae6811cd39cd63.jpg

 

 

1416461-3f275f7a99f0acec44624aafeac49729.jpg

 In het kleurboek van mijn dromen
kleurt het daglicht alle bloemen rood
met zeer groene blaren
van hoop, die pijn doen
aan mijn ogen.

 

( Toch al wat bloemen in onze tuin.
We hebben een zeer goede tuinman.)

 


 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Missie om 17:40 Reageer op dit bericht

M. Vasalis

Het had geonweerd en de straat was nat,
het asfalt lag als water aan de oever
van het trottoir, waar plechtig trad
een duif en koerde als een kind, maar droever.
               
De hemel boven 't park werd licht,
de bomen stonden groen, afzonderlijk,
en ieder leek een bos zo vol zo wonderlijk
en in zichzelf gekeerd, prevelend opgericht.
                    
Ik liep te kijken in de korte stille straat
en zag de duif, de kleur van onweer op zijn vleugels
en poten roze als de dageraad. 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Missie om 13:31 Reageer op dit bericht

Rudger Kopland

En later hoorde ik de vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was
           
gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.
                 (Rutger Kopland)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Missie om 13:05 Reageer op dit bericht

Judith Herzberg

Zou hij begrijpen dat ik niet aan zijn graf was
omdat ik verkouden was, als ik verkouden was?
En zou hij weten dat dit een smoes was,
mij toeknikken van ja natuurlijk, en dat het helemaal
niet hoefde? Dat het geen zin had deze regen
op zijn kist te horen vallen, dat hij zelf
niet was gekomen als hij hier niet toch toevallig-
Hij met zijn schemerlampje opvouwschaartje thermostaat.
Die deuren dichthield voor de tocht, zijn ogen open
vooral voor het zien openvouwen van de zachte blaadjes
zijn oren alleen nog voor het vrolijkend kwetter
van vogeltjes in de volière - Zou hij 
begrijpen, als hij nog iets begreep, wat mij
hier bracht, onder deze onbetamelijke gehaaste
wolken, terwijl hij nergens was?
              (Judith Herzberg)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Missie om 12:10 Reageer op dit bericht

Tegenbeeld

Van wat voorbij is, hoor je de slag
in het water en van de spatten
blijft alleen de spot
die het leven drijft.
                        
Het water is weer rustig.
Het vergeet zo vlug
zijn rimpels.
                (A. Van Assche)      

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Missie om 13:25 Reageer op dit bericht

Hartepijn

Of hoe je zoals ik, met voor iedereen trachten goed te doen,
alle soorten mensen tot vijand maakt, zelfs dichte familie.
Je kan bepaalde dingen heel goed, je bent er zelfs meester
in , dan doe je dingen die jezelf een hoop geld kosten, maar
dat wordt dan helemaal anders uitgelegd, achter je rug natuurlijk.
Het wordt zo voorgesteld alsof ik op de rug van anderen geld
zou verdiend hebben terwijl ik de mensen hielp en het me veel
geld koste maar daar gaf ik niet om. Maar goed zijn zonder
er iets voor terug te krijgen kan in deze wereld niet meer denk ik.
Ik verdiende wel goed door keihard te werken en dan gaf ik wel
wat geld uit wat leidde tot jaloezie, nijd ja zelfs haat mocht ik
ondervinden en dat valt zwaar, heel zwaar om dragen maar ik
kan iedereen toch recht in de ogen kijken. Kunnen er niet veel
zeggen. (Maurice Geudens)
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Missie om 12:10 Reageer op dit bericht

Gedachte

Zon, zee en strand het
is nog allemaal ver te
zoeken. Er zijn wel
enige mooie dagen
geweest maar nu is het
weer onweerachtig, is
dit het gevolg der opwarming
van de aarde? Het zal wel
denk ik zo, de mensheid kan
geen roofbouw blijven plegen
op onze aarde.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Missie om 14:26 Reageer op dit bericht

Antoon Van Wilderode

Een fijne sluier zand ligt op je stoel.
Ik zal hem in spiraaltjes openblazen
want je bent weg, ik moet mij nooit meer haasten.
Voor hoeveel jaren is dat nu voorgoed.
                                         
Ik zal voorbij zijn en het dorp zal duren
gelijk vandaag met harpen in de bomen.
Geblaat geblaf. En telkens toegenomen
bewegingen tegen de middaguren.
Het gras ontelbaar tussen vogelveren
en leeuweriken als omhooggetrokken
onhoorbaar bezig in een tijd vol klokken.
                     (A. Van Wilderode) 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Missie om 14:08 Reageer op dit bericht

Bedenkingen

Je moet een vrouw nooit tegenspreken.
Je moet alleen maar wachten tot ze dat zelf doet.
                                                   
Te weten dat je onwetend bent
is het begin van alle wijsheid.
                                 
Schildpadden kunnen meer over de weg
vertellen dan hazen.
                                             
De stilte is een vriend die je nooit verraadt.

Als je troebel water met rust laat,
wordt het vanzelf helder.










                              

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Missie om 15:46 Reageer op dit bericht

Bedenkingen Twee

Ga nooit naar bed met een vrouw
die meer problemen heeft dan jij.
                                  
De avond waarop iedereen het
eens is, is een verloren avond. 
                               
Een man heeft zij succes te danken
aan zijn eerste vrouw,
en zijn tweede aan zijn succes.
                             
Als je goed naar de staart
van een kikker kijkt,
zie je dat hij er geen heeft.
                   
Alle geniale mensen zijn melancholici.
                                              (waaronder ik)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Missie om 15:36 Reageer op dit bericht

VASALIS

Nog is het mooi,'t geraamte van een blad,
vlinderlicht rustend op de aarde,
alleen nog maar zijn wezen waard.
Maar tussen de aderen van het lijden
niets meer om u mee te verblijden:
mazen van uw afwezigheid,
bijeengehouden door wat pijn
en groter wordend met de tijd.
                                           
                                              Arm en beschaamd om zo arm te zijn.
                         (Vasalis)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Missie om 15:01 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten, gedachten, natuur

↑ Terug naar de berichten