Dinsdag 8 augustus 2006
Gedachten van een afrikaanse

Ik ben maargewoon een moeder tussen duizenden
die wachten in de droge leegte
Alleen mijn darmen denken nog.
Ik woon in een hut
van leem en wat takken
Mijn man vertrok naar de stad.
Om werk te zoeken, zei hij.
Ik weet niet wat hij gevonden heeft.
Maar wij, wij zijn hem kwijt, voorgoed.
Mijn ruggegraat voelt als gebroken
Dag in, dag uit draag ik zware lasten.
Ik loop dagelijks vele mijlen
om brandhout en water.
Zou voor mijn kleintje
de melk op tijd zijn
het water, het leven ?
Zou zijn keeltje
nog kunnen slikken morgen
zijn mondje nog open gaan ?
Mijn kind heeft nog nooit
de regen gevoeld, gezien
Vergeef me, ik begrijp niet
hoe deze wereld samenhangt
Ik ben maar gewoon een moeder
tussen de duizenden die wachten.






















1 reactie op dit bericht
..