Hoe ik (soms) over mannen denk...

Eigenlijk bestaan er helemaal geen mannen : je hebt volwassen jongens,
jongens van middelbare leeftijd,
en oudere jongens
Als er geen vrouwen bestonden zouden mannen nog steeds in de bomen rondslingeren (denk aan verhaal Adam en Eva..)
Van in mijn schooltijd waren vriendjes eigenlijk helemaal geen vriendjes , ze waren kortom de "andere"
Als ik vroeger van mijn vriendje afwilde zegde ik niét"het gaat niet meer zo goed tussen ons", ik zegde gewoon "schat ik hou van jou, ik wil zeker met je trouwen...ik wil zo graag kindjes van jou, soms lieten ze zelfs remsporen achter, zo snel weren ze vertrokken.!!!!
Nu ik ouder geworden ben leer ik nog elke dag bij, : de beste manier om er voor te zorgen dat je man daadwerkelijk iets doet, is hem laten doorschijnen dat hij er misschien te oud voor is...
Ik ben nog altijd verliefd en wil hem nog steeds dicht bij mij
behalve...als ik aan het winkelen ben...
In tijdschriften lees je soms dat je aan je man alles moet vertellen wat je leuk vind in bed,....maar de mijne wordt al kwaad als ik hem zeg hoe hij moet rijden???
Soms mis ik mijn man helemaal niet:
ik heb een hond die 's morgens gromt, een andere kleine hond die jankt als hij zijn zin niet krijgt en nog een poes die 's nacht héél laat thuiskomt???
Om te eindigen: de enige manier waarop je je man naar je hand kunt zetten is hem al héél jong adopteren, laten we zeggen,als hij een jaar of vier is...





















7 reacties op dit bericht
bompajack is er
groetjes van bompajack
adopteren
Ik grom niet, jank niet, in bed luister ik niet, maar slaap ik, op de bank touwens ook trouwens.
Het autorijden hebben we eerlijk verdeeld: Ik heen, zij terug.
Veel harmonieuzer komt het niet toch ?
De comentaren zijn even goed :-))
Hey Nicole ik daag je uit haha
mannen
slecht geluimd? tegen de verkeerde aangelopen?
lol
lekker om te lezen!
groeten
maarten
..
..