INTERNET WORDT KWEBBELPLEK ?
Na 3 dagen rust ben ik er weer !!!!! In een of ander krantje dat ik bij het papier wou gooien, viel mijn oog op bovenstaande titel. Ik heb het een beetje samengevat om het u mee te laten lezen.
Het gaat vooral over de “virtuele” wereld en “virtuele” vrienden die je maakt met zelfs “virtuele” cadeautjes. Men vind het internet een “kwebbelplek” en niet langer een “bibliotheek”. Je kwebbelt met mensen van overal, je deelt je foto’s, je muziek, je raapt nieuws op in je omgeving, je maakt bedenkingen over je het leven ziet, je maakt vrienden, je ontdekt soms familieleden waarvan je het bestaan niet eens wist. De fratsen van je kinderen of kleinkinderen laat je aan de wereld zien enz…
Nieuws maken we zelf:
Het internationaal persagentschap Reuters heeft op zijn website plaats gemaakt voor webblogs; dagboeken op het internet naast het gewone nieuws!
Autoconstructeurs organiseren desingwedstrijden via internet voor nieuwe modellen. Nokia liet nieuwe toestellen eerst testen door bloggers dan pas door journalisten.
Er schreef ook iemand”via mijn blog leerde ik mensen kennen in het échte leven, ik ga naar de georganiseerde blogmeetings om er een gezellige avond van te maken en een gezicht te kunnen plakken op de mensen achter de blogs die ik volg. In zekere zin is de blogosfeer op zich al een netwerk van de mensen die elkaar kennen of denken elkaar te kennen.
Verslaving
8 miljoen mensen spelen “world of warcraft” het populairste online rollenspel, al die mensen betalen een abonnement om met zijn allen in de virtuele wereld van Azeroth, uren, dagen en nachten de meest bizarre creaturen te bevechten.
Relaties springen af omdat man, of vrouwlief, liever de virtuele wereld dan het echtelijk bed bewoont.
Nu wat en hoe ik erover denk
1. Té is nooit goed ….of je een blog aanmaakt of niet je kiest er zelf voor.
Ik zag op tv een reclame van Belgacom adsl een vrouw op seniorennet gaan heb vlug adres genoteerd en s’anderdaags was ik al vetrokken , ik had een blog!
2. Een dagboek : ook daar kies je zelf voor wat je er wel en niet opzet, of je het anoniem doet of niet!
3. Vrienden : die kies je zelf, ik merk hier hoeveel échte vriendschappen er zijn ontstaan; hoeveel bloggers onderling eens afspreken om een fijne avond of namiddag door te brengen buiten de blogmeetings, moet toch tof zijn!!!!
4.Verslaving : Ik doe niet mee aan online spellen omdat ik al meer als genoeg heb aan mijn blogje bij te houden, gastenboeken , zoeken wat je er gaat opzetten enz, kruip héél veel tijd in soms, soms, nee altijd. Ik zat er in het begin ook bijna dag en nacht voor, omdat ik er toen nog niks van kende en nog geen foto of tekst kon plaatsen…..je moet op een bepaald moment voor jezelf uitmaken of er nog meer is als dat blog, ik was dat ook even vergeten, het ging hier zo van : vlug opruimen, vlug was insteken, vlug hondjes uitlaten, alles moest hier vlug gaan, ventje keek tv, hier werd nog weinig gezegd. We gingen nooit meer samen slapen, gelukkig zag ik toen in dat ik totaal verkeerd bezig was en ben beginnen “afbouwen” maar dat afbouwen was het ook niet, want als je er eens voorzit, wil je dit of dat nog lezen, daar eens een bezoekje brengen en voor ge het weet zijn er al een paar uurtjes voorbij…Ik moest mijzelf echt verplichten op een bepaald uur echt te stoppen, klaar of niet klaar dan was het maar zo.
Om te eindigen: voor ik een blog had, verveelde ik mij dikwijls steendood als mijn werk erop zat, ik miste sociale contacten, een gewone babbel over dagdagelijkse dingen, ik woon in een klein dorpje , kende hier praktisch niemand. Ik werd er soms depressief van en had ook geen enkel alternatief want hier is gewoon niks voor mindervalide, ook niet voor gewone jonge mensen, zoals bv een cursus ‘t is eender over wat.
Sinds ik mijn blogje heb is er voor mij een grote wereld opengegaan, al is het dan maar een virtuele. Nu kan ik tenminste praten met mensen, ik lees ook veel over anderen, ik voel nu tenminste dat ik leef i.p.v hier opgesloten te zitten tussen 4 muren die soms op me afkwamen, ik ben veel opgewekter en voel me niet meer afgeschreven in de maatschappij, het is mijn gezondheid ook ten goede gekomen, was vroeger meer ziek, had dokter ook al opgemerkt ! Voor mijn part laat ze maar lullen over “kwebbelplek” verslaving enz, . Ik ben heel blij dat ik jullie allemaal ken, niettegenstaande ik nu eens een weekendje iets “anders” gedaan heb, wat ook weer eens leuk was, !!!!
5 reacties op dit bericht
oef
..
Groetjes,
Wintergroetjes
Goede avond blogvriendin.
Nooit voordien ben ik zoveel in een schrijfpen gekropen.
De versleten potloden zijn haast niet meer te tellen.
Ik kan ze tegenwoordig beter per dozijn bestellen.
Gommen koop ik echter zeer zelden, tenzij ze in solden staan.
Met een beetje speeksel op de vinger kun je fouten ook verslaan.
Spijtig dat vingers daarvan verslijten.
Ik kan enkel nog op vijf kootje bijten.
Aan papier besteed ik ook nooit veel poen.
Ik schijf op ‘t karton waarin ze schoenen doen.
En aan schoendozen heb ik helemaal geen gebrek.
Mijn vrouw is namelijk een nieuwe schoenen gek.
Ze kan zonder stil te staan.
Niet aan een schoenwinkel voorbij gaan.
Zelf heb ik zo’n verslaving niet, integendeel.
Ik heb twee paar schoenen, en ik vind dat één paar teveel.
Misschien komt dat door mijn eerder gierige aard.
Want ik kan ook geen geld geven aan een taart.
Terwijl ik daar toch echt wel verzot op ben.
Sjonge, wat vloeit er weer veel onzin uit mijn pen.
Zou mijn gerijm ook een verslaving zijn? Ik begin het te vrezen.
Vergeef me voor het stelen van de tijd door mijn verzen te lezen.
Daarom doe ik nu beter de gezellige open deur dicht.
Tot later hé, toch als er hier nog een schoendoos ligt.
Raspoetje
goed verwoord weer!!!!