Naar de inhoud

OP REIS MET DE BLAUWE VOGEL - Cruise op deNijl -

akke.beakke.be
1.Lezers die het hele REISVERSLAG WENSEN TE LEZEN.... weet dat dit in omgekeerde orde staat. Het begint met de terugreis 15.09.06 (zie blog vanaf 3december 06) en eindigt met het vertrek op 01.09.06 ( zie blog vanaf 3 oktober 06) 2.Verder wordt deze blog aangevuld met EGYPTE NU:actuele feiten en vondsten...

Berichten van 1 januari 2008 tot 31 december 2008

Radio 2 herdenkt de 30ste sterfdag van Claude François


 

Radio 2 herdenkt de 30ste sterfdag van Claude François

Dinsdag 11 maart is het dag op dag 30 jaar geleden dat Claude François overleed.
Die verjaardag gaat niet ongemerkt voorbij op Radio 2.

 

Radio 2 vergeet zijn klassiekers niet.
Op dinsdag 11 maart is het net 30 jaar geleden dat Claude François, het icoon van het Franse lichte lied overleed in dramatische omstandigheden.
Hij stierf op zaterdag 11 maart 1978 in zijn Parijse appartement, geëlektrocuteerd in zijn badkamer.

Claude François werd geboren op 1 februari 1939 in Egypte.
Zijn vader, Aimé werkte als directeur van de exploitatiemaatschappij van het Suezkanaal.

In de zomer van 1956, toen het Suezkanaal werd genationaliseerd, keerde het gezin terug naar Frankrijk. Aimé François komt dat gedwongen vertrek uit Egypte nooit te boven en zoon Claude neemt de taak van gezinshoofd over.
 Hij wordt drummer, zeer tegen de zin van zijn vader. Dat is het begin van een rijke carrière met hits als ‘Marche tout droit’, ‘Dis-lui’, ‘Si j'avais un marteau’.

Claude François maakte van zijn optredens wervelende shows.
Vanaf 1966 treden de bekende danseressen ‘les Clodettes’ samen met hem op, dat is een primeur voor Europa.
De jaren zeventig zijn die van o.a. ‘Je viens dîner ce soir’, ‘Chanson populaire’, ‘Le lundi au soleil’, ‘Je vais à Rio’ en vooral ‘Le téléphone pleure’ met miljoenen verkochte exemplaren.
Hij brengt veel eigen composities maar ook vertalingen van Engelse en Amerikaanse artiesten.

Claude François inspireert ook nieuw talent, zo werkt hij eind jaren zestig samen met niemand minder dan onze Liliane Saint-Pierre, de naam komt overigens van hem.

Eind 1977 breekt de disco-periode aan en zoals altijd is hij mee met de nieuwe rage.
 Het album ‘Alexandrie, Alexandra’ komt uit met onder andere ‘Magnolias for ever’.
Op de dag van zijn begrafenis, woensdag 15 maart 1978, ligt de titelsong uit dat album als single in de platenwinkels: ‘Alexandrie, Alexandra’, een ode aan zijn geboorteland Egypte.

Na zijn dood daalde zijn populariteit niet.
 Integendeel, in Frankrijk is hij een echte legende geworden, de albumverkoop is nog elk jaar goed voor een jaaromzet van zo'n 10 miljoen euro
. Van 1962 tot op heden werden er 70 miljoen albums verkocht.

Radio 2 brengt dinsdag hulde aan de rijke muzikale erfenis van Clo-Clo, zoals hij ook wel eens wordt genoemd door zijn fans.
In elk Radio 2-programma hoor je wel één van zijn populaire hits.

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

de nationale drank

Bier, de nationale drank

 

Al heel lang is bier een populaire drank,  dit is al op de mastaba’s uit de tijd van het Oude Rijk te zien.

In het Oude Egypte werd bij alle gelegenheden bier gedronken; op het veld, aan boord van schepen, bij recepties en natuurlijk in de kroegen. Bier lustte de farao en ook de landarbeider en de kunstenaars.

Het werd gemaakt van tarwe of gerstemeel en dadels, waarvan de suiker als gistmiddel werkte. In net zo’n oven als die van de bakker, leggen de brouwer en zijn knechten verse deegballen in gloeiende hete vormen. Dit moest zorgvuldig gebeuren, want het deeg mocht niet langer bakken dan nodig is om een goudgeel korstje te krijgen, het binnenste mocht niet gaar worden.
 
Hierna werden de broodjes verkruimeld in een grote teil met een zoete vloeistof van water en dadels. Iemand ging in de teil staan, en stampte het mengsel net zo lang totdat een gladde massa ontstond. Na een paar dagen gisten werd de inhoud van de teil overgegoten in grote kruiken.
 
Het werd door een zeef gehaald, zodat de grootste stukken in bier gedrenkt brood achterbleven. Die werden door de brouwer als een spons uitgeknepen om er de kostbare vloeistof uit op te vangen.
 
Sommige brouwers werkten zelfs zo nauwkeurig dat ze alles een tweede keer zeven om ook de kruimels die door de zeef gegaan zijn er alsnog uit te halen.

Omdat bier goed houdbaar is, werd het opgeslagen in amfora’s die werden afgesloten met een kurk van stro en vochtige klei of een schoteltje en een beetje kalk.

Nu hoeft de bierbrouwer er alleen nog maar zijn naam op te zetten en de plaats en datum van productie. In de armste milieus werden de in water gedoopte deegklompjes van gerstemeel bijna dagelijks voor het gisten gebruikt.

Na het gisten werd het bier gezeefd en in open kruiken bewaard. De schuimkraag op de vloeistof werd eraf geschept en gedroogd: dat werd weer als gist voor het bakken van brood en gebak gebruikt.

Hoewel de meeste Egyptenaren hun eigen bier brouwen werden er scheepsladingen amfora’s met bier over de Nijl vervoerd: ze bevoorraden de steden, de kroegen en de buitenhuizen van rijke Egyptenaren, die hun favoriete drank bestellen bij een gereputeerde brouwerij.

Net als bij wijn zijn er ook bij bier verschillen in smaak en kwaliteit, afhankelijk van het suikergehalte en het vakmanschap van de brouwer. Voor gebruik wordt het bier overgegoten in een of tweeliter kruiken en uitgeschonken in bekers van steen, metaal of geglazuurd aardewerk. Donker bier werd het meest gedronken, licht bier bewaarde men voor feesten, ze voegden kruiden en dadelsuiker aan hun bier toe om de smaak te versterken en het alcoholpercentage te verhogen.

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

BROOD

BROOD

De allereerste manier waarop de mens graanvoeding heeft genuttigd was: geweekt en daarna gekookt.
De korrels moesten eerst flink in water uitzetten. Daarna bracht men ze aan de kook tot ze gaar waren.
Vermoedelijk heeft men de gekookte granen nog verrijkt met wilde vruchten, noten en kruiden, of met honing van wilde bijen.
In een later stadium zal men wellicht ook melk hebben toegevoegd.


Platte broden

Een volgende stap was het bakken van platte broden nadat het graan tot meel was fijngestampt of gewreven.
Men vermengde dit laatste met water, kneedde het een tijdlang en streek het dan op platte stenen uit.
 Men legde deze in de felle zon of in het vuur. Zo ontstond het eerste knäckebröd in de vorm van gebakken platte schijven.

Broodplakken
Ook in Rusland, Lapland en Polen bakte men zulke van haver en gerstemeel bereide broodplakken. Ze werden extra voedzaam door ze in hete melk, water of bouillon te weken.

In Egypte werd dit al veel langer gedaan. Daar verwerkte men het meel met water, dierenbloed of vet. De zeevarende Phoeniciërs gingen ook met dit brood op stap.

Zij namen bet mee naar Griekenland, waar men de kunst afkeek van bet bakken van bet platte brood, maar er allerlei smakelijke bestanddelen in ging verwerken, zoals kaas, maanzaad en allerlei keukenkruiden.

Zuurdesem

In Amerika bakte men koeken van maïsmeel, waarvan de huidige tortilla's afstammen. Nog steeds waren al deze broodsoorten primitief en plat.
Zeker zal, door toevoeging van eieren, het baksel wel iets hoger gerezen zijn.
Maar de echte kentering kwam pas toen men de werking van zuurdesem ontdekte.

Dit laatste moet aan de Egyptenaren worden toegeschreven. De Joden leerden de bereidingswijze van zuurdesem van de Egyptenaren.
Zij pasten deze eeuwenlang toe.
Het gebruik van zuurdesem breidde zich in de loop der eeuwen uit naar alle volkeren in Europa die brood bakten.

Zuurdesem ontstaat door zuiver natuurlijke gisting van het deeg.
 De bereidingswijze is echter te gevoelig om ze op massale hoeveelheden brood toe te passen; vandaar dat de huidige broodfabrieken zich er niet mee bezighouden, behalve enkele hierin gespecialiseerde bakkerijen. Meestal verwerken deze de zuurdesem echter samen met bakkersgist

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Egyptologische nieuwsberichten en agenda


Egyptologische nieuwsberichten en agenda

Hieronder treft u een overzicht aan van verschillende activiteiten op het vlak van de Egyptologie.

Televisie

Op zaterdagochtend 8 maart 2008 wordt tussen 09.00 en 11.00 uur op de Nederlandse televisiezender Nickelodeon het kinderprogramma ‘SuperNick’ live uitgezonden.
 Iedere week stelt een kind in de vaste rubriek ‘Wist je Dat!’ een paar interessante vragen aan een expert.
Egyptoloog Huub Pragt is voor het programma uitgenodigd om in anderhalve minuut tijd de vraag 'Wat zijn hiërogliefen?' te beantwoorden. Dit onderdeel komt om 10.00 uur aan bod.

Seizoen 2008-2009

Op vrijdag 4 april 2008 wordt het programma voor het seizoen 2008-2009 op deze website officieel bekend gemaakt. Vanaf die datum kunt u zich aanmelden. Het seizoen vangt aan in de maand september 2008. Op de openingspagina van deze website staat alvast een korte voorbeschouwing: informatie.

Lezingen

Op dinsdag 11 maart 2008 geeft de Nederlandse Kunsthistoricus Dr. Karel Innemée een lezing in het Rijksmuseum van Oudheden, Rapenburg 28 te Leiden. De titel luidt 'Deir el-Baramoes, opkomst en ondergang van één van Egyptes oudste kloosters'. De lezing begint om 20.00 uur.

Op donderdag 27 maart 2008 geeft de Italiaanse egyptologe dr. Rita Lucarelli een Engelstalige lezing in zaal 003 van het Lipsiusgebouw van de Universiteit Leiden. De titel van haar lezing luidt 'De rol van Demonen in de Onderwereld volgens Dodenboekspreuken uit het Nieuwe Rijk'. De lezing begint om 19.30 uur en wordt georganiseerd door de Egyptologische vereniging Ta-Mery. De kosten bedragen € 10,-, te betalen aan de zaal. Reserveren vooraf is gewenst. Aanmelden via: info@huisvanhorus.nl of bel 020-6755033 (na 19.00 uur): informatie.

Op dinsdag 8 april 2008 geeft de Nederlandse egyptoloog Prof. dr. Olaf Kaper een lezing in het Rijksmuseum van Oudheden, Rapenburg 28 te Leiden. De titel luidt 'Egyptische goden in een oase: Inzichten uit de begraven tempel van Ain Birbiyeh'. De lezing begint om 20.00 uur.

Op dinsdag 15 april 2008 geeft de Nederlandse egyptoloog Drs. Huub Pragt een lezing in zaal 028 van het Lipsiusgebouw van de Universiteit Leiden. De titel van zijn lezing luidt 'Cryptografie op de schrijnen van Toetanchamon'. De lezing begint om 19.30 uur en wordt georganiseerd door de Egyptologische vereniging Ta-Mery. De kosten bedragen € 10,-, te betalen aan de zaal. Reserveren vooraf is gewenst. Aanmelden via: info@huisvanhorus.nl of bel 020-6755033 (na 19.00 uur): informatie.

Op donderdag 17 april 2008 geeft de Nederlandse Kunsthistoricus Dr. Karel Innemée een lezing in het Rijksmuseum van Oudheden, Rapenburg 28 te Leiden. De titel luidt 'De nieuwe epifanie-schildering in het klooster Deir al-Sourian (Egypte)'. De lezing begint om 15.00 uur en wordt georganiseerd door het Nederlands Instituut voor het Oude Nabije Oosten (NINO). De lezing worden gehouden in de filmzaal van het Rijksmuseum van Oudheden op de tweede verdieping. De entree is gratis. Na afloop van de lezing biedt het NINO u een drankje aan in het Museumcafé op de begane grond.

Op dinsdag 6 mei 2008 geeft de Vlaamse egyptologe dr. Marleen De Meyer een lezing in een zaal van de Hogeschool NHTV te Breda. De titel van haar lezing luidt 'De Ontdekking van het Graf van Henu te Dayr-al-Barsha'. De lezing begint om 19.00 uur en wordt georganiseerd door de Egyptologische vereniging Ta-Mery. De kosten bedragen € 10,-, te betalen aan de zaal. Reserveren vooraf is gewenst. Aanmelden via: info@huisvanhorus.nl of bel 020-6755033 (na 19.00 uur): informatie.

Op dinsdag 13 mei 2008 geeft de Nederlandse egyptoloog Prof. dr. Olaf Kaper een lezing in zaal 028 van het Lipsiusgebouw van de Universiteit Leiden. De titel van zijn lezing luidt 'De piramiden van Grieks-Romeins Egypte'. De lezing begint om 19.30 uur en wordt georganiseerd door de Egyptologische vereniging Ta-Mery. De kosten bedragen € 10,-, te betalen aan de zaal. Reserveren vooraf is gewenst. Aanmelden via: info@huisvanhorus.nl of bel 020-6755033 (na 19.00 uur): informatie.

Op donderdag 22 mei 2008 geeft de Vlaamse egyptoloog Prof. dr. Willy Clarysse een lezing in het Rijksmuseum van Oudheden, Rapenburg 28 te Leiden. De titel luidt 'Egyptische oudheden in China' (onder voorbehoud). De lezing begint om 15.00 uur en wordt georganiseerd door het Nederlands Instituut voor het Oude Nabije Oosten (NINO). De lezing worden gehouden in de filmzaal van het Rijksmuseum van Oudheden op de tweede verdieping. De entree is gratis. Na afloop van de lezing biedt het NINO u een drankje aan in het Museumcafé op de begane grond.

Tentoonstellingen

Tentoonstelling 'Schitterend Sieraad' in het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden tot en met 23 maart 2008: informatie.

Tentoonstelling 'Mumien – Der Traum vom ewigen Leben' in het Reiss-Engelhorn-Museen te Mannheim tot 25 maart 2008: informatie.

Tentoonstelling 'Ägyptisch Mumien – Unsterblichkeit im Land der Pharaonen' in het Landesmuseum Württemberg te Stuttgart tot en met 25 maart 2008: informatie.

Tentoonstelling 'Hakken in het Zand' in het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden tot en met 11 mei 2008: informatie.

Tentoonstelling 'Tutanchamun und die Welt der Pharaonen' in het Volkenkundig Museum te Wenen van 9 maart tot en met 28 september 2008: informatie.

Cursussen

Summer School 2008 'Onopgeloste vraagstukken' vanaf maandag 30 juni 2008 in Leiden. Hiervoor zijn nog zes plaatsen beschikbaar: informatie.

Summer School 2008 'Onopgeloste vraagstukken' vanaf maandag 14 juli in Leiden. Hiervoor zijn nog elf plaatsen beschikbaar: informatie.





Geschreven door andre&ida om 12:47 Reageer op dit bericht

Nederlandstalige kinderen in Egypte schrijven over Egypte

 

Christiaan woont in Egypte

Christiaan achterop de motor

Ik ben Christiaan en ben geboren op 23 november 1993 in Lelystad.
 Op dit moment woon ik in Kerdasa ; dat is vlak bij Kairo in Egypte.

Wij wonen hier sinds 5 mei 2001 en waarschijnlijk gaan we volgende zomer terug naar Nederland.
Ik woon hier samen met mijn zusje Anne-Wil en mijn ouders omdat mijn vader bij de Nederlandse ambassade werkt.
Voordat ik naar Egypte ging heb ik alleen nog maar in Nederland gewoond.

Egypte is een leuk land om in te wonen.
 We hebben een groot huis met een grote tuin en een eigen zwembad en het is bijna altijd mooi weer. Ook de school vind ik erg leuk.
Wat ik niet leuk vind is dat wanneer ik met mijn ouders bij Egyptische mensen kom ze altijd gaan kussen en dat iedereen steeds maar weer mijn naam wil weten.

Ik zit op de Dutch Stream van de New Cairo British International School.
 Het leuke hiervan is dat we gewoon de Nederlandse school volgen , maar dat we ook Engels leren. Het bijzondere aan de school is dat de klassen erg klein zijn en dat drie groepen in hetzelfde klaslokaal werken. Op mijn school moeten we ook een schooluniform aan.

In de tempel van Karnak

In Egypte spreekt men Egyptisch-Arabisch; dat is een moeilijke taal. I
k ken wel een paar woorden , maar ik spreek het niet echt.
Mijn vrienden zijn allemaal Nederlands of Belgisch (maar die tellen als Nederlands)

In Egypte is het meestal echt warm ; alleen van november tot maart is het wat koeler en soms ‘s nachts best koud.; vooral in de woestijn.
 Meestal vind ik het klimaat wel lekker , maar soms is het wel te warm.

Als ik met vakantie naar Nederland ga , ga ik altijd naar Zeewolde , waar wij woonden.
 Ik zoek dan mijn vrienden op , want die mis ik soms toch wel.
Wat ik hier in Egypte ook mis , is dat je niet gewoon op straat kunt spelen of met de fiets naar een vriendje kan gaan.

Wanneer we volgend jaar weer in Nederland wonen denk ik dat ik vooral mijn school in Egypte zal missen , mijn vrienden Wout en Nadim en natuurlijk ook Amin (onze bewaker) en Ramadan (onze tuinman/chauffeur).

Als kinderen naar Egypte komen om hier te wonen moeten ze vooral naar mijn school gaat want die is echt gaaf. Ook is het belangrijk om een sateliet-antenne te hebben zodat je Nederlandse televisie kunt zien. Aan de Egyptische televisie heb je niets.

Dit was mijn verhaal over mijn leven in Egypte ; ik vind het hier fijn , maar ga volgend jaar ook met plezier terug naar Nederland.

Op de fotootjes zie je mijn zusje en ik bij Ramadan achter op de scooter en mijn vrienden tijdens mijn verjaardagsfeestje.

Verjaardagsfeestje

Gepost door Christiaan vanuit Cairo, Egypte

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

KLEDING IN HET OUDE EGYPTE

 

KLEDING IN HET OUDE EGYPTE

In het Oude Egypte werd niet meer dan een lendendoek gedragen, de kinderen liepen meestal naakt. Op een kleine lok na was alle haar afgeschoren om vlooien, luizen en ander ongedierte te weren.
Mannen droegen vaak een eenvoudige lendendoek van linnen die van de heupen tot de
knieën reikte.
Dit was meestal het enige kledingstuk wat zij droegen.

 

Bij rijke Egyptenaren waren deze lendendoeken soms  wat langer en geplooid tot een soort pofbroek die van voren uitliep in een punt of gedragen werd  met een mooie ceintuur.

Van dit kledingstuk zijn wel veertig verschillende modellen gevonden. Soms werd daarop nog een lang hemd gedragen.

Egyptische vrouwen gingen gekleed in een nauwsluitende japon met een soort bretels. Als ze het zich konden veroorloven was dit kledingstuk vaak gemaakt van een doorschijnende, gaasachtige stof met ingewikkelde plooien en versierd met kralen.
 
zowel mannen als de  vrouwen hielden van gouden sieraden, bezet met edelstenen als donkerblauw lazuursteen, bruin kornalijn en felblauw turkoois. Met deze materialen wisten de edelsmeden soms bijzondere kleinoden te maken: zoals halssieraden, armbanden, oorknoppen.

Verreweg de meeste Egyptische vrouwen moesten zich echter tevreden stellen met bloemen, amuletten of een paar mooie schelpen
.

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Nederlandstalige kinderen in Egypte schrijven over Egypte

De piramiden van Gizeh

Christiaan (midden) bij de piramiden

Als je bij mij in Egypte op bezoek zou komen, zou ik je  als eerste de drie grote piramiden van Gizeh laten zien, want daar wonen wij tien minuten rijden vandaan.

De drie piramiden van Gizeh bestaan uit de oudste en grootste piramide van Cheops (gebouwd in de periode 2589 tot 2566 jaar voor Christus) en de piramiden van Chefren en Mycerinus.
Ik vind het daar heel mooi. Je kunt de piramide binnengaan en vanaf een plateau heb je een heel mooi uitzicht over het hele gebied.

Vóór de grootste piramide staat de wereldberoemde sfinx, het oudste en bekendste monumentale beeld van het Oude Egypte.

Als we wegrijden bij de piramiden kom je langs een kanaaltje waarin vaak dode paarden, honden en ezels drijven. Ook zwemmen er kinderen en worden paarden gewassen.
De mensen vissen ook in het kanaal en ik denk dat ze de vis ook opeten.

Op vrijdagochtend wil ik je graag meenemen naar de kamelenmarkt in Birqash, ongeveer 15 minuten rijden van mijn huis. Er staan honderden kamelen die worden verhandeld.
 Op weg naar de markt kom je vaak hele kuddes kamelen tegen op de weg en je kunt er vaak niet langs met de auto. Op de markt is het heel druk.
Handelaren, vaak uit Soedan, proberen er hun kamelen te verkopen.
 Soms is het zielig: de kamelen staan met één voorpoot opgebonden zodat ze op drie poten staan en niet weg kunnen lopen. Ze worden ook veel geslagen.

Wat wel leuk is om te zien is wanneer men een kameel op een pick-up truck probeert te laden.
 De kamelen willen dat helemaal niet en worden dan boos.
Heel veel mannen duwen dan de kameel de auto op. Soms best wel lachen hoor.

kameel op een truck

Gepost door Christiaan vanuit Cairo, Egypte

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Legende over Egypte

Het Leven der Gelukzaligen.

In het Boek der Doden wordt verteld, dat de geesten in den hemel 4.601.200 in getal zijn.
Men vermoedt, dat dit getal waarschijnlijk de Egyptische optelling was van al de geesten van mensen, die gestorven en in den hemel opgenomen waren; dit is echter zeer onwaarschijnlijk, en wel om voor de hand liggende redenen.

De manier, waarop deze geesten hun tijd doorbrachten, is zeer duister.
Sommige leidden de loop der hemellichamen, andere vergezelden de grote goden, op hun reis door den hemel, terwijl weer andere het toezicht op wereldse zaken hielden.

Zij zongen hemelse liederen, ter ere van Ra, als opperste heerser over de goden en hun hymnen beschreven de wonderen van zijn macht en glorie.
 Zij leefden van de lichtstralen, welke van het oog van Horus vielen, dat wil zeggen, zij werden door het zonlicht gevoed, zodat hun lichamen langzamerhand geheel en al uit licht samengesteld werden.

Volgens één mythe leefden de goden zelf van een plant, welke de levensplant genoemd werd, welke bij een groot meer groeide.
Deze opvatting is in overeenstemming met een idee, welke voorstelde, dat de gestorvenen in een Paradijs leefden, waar weelderig bloeiende graanvelden door ontelbare kanalen bevochtigd werden en waar stoffelijke genoegens, van allerlei soort, hun ten dienste stonden.

 Het was misschien deze plaats, waar men het voorstelde, dat het eeuwige brood, het eeuwige bier, de hemelse vijgeboom en andere dergelijke dingen het voedsel van de gestorvenen uitmaakte.

Men geloofde
verder, dat de gelukzaligen een gelijke kleding als de goden droegen, doch enigen van hen schijnen, volgens hun voorstelling, een linnen gewaad en witte sandalen, aan hun voeten, gedragen te hebben.

Dit alles doet ons zien, dat de hemel van de oudste Egyptenaren eenvoudig een verlenging der aardse toestanden was, of misschien zou men kunnen zeggen, een verbetering hiervan.
 
Zo lang de Egyptenaar de middelen bezat om brood te bakken en bier te brouwen, zolang hij heldere kleren had en beschutting vond op een plaats, welke rondom door kanalen doorsneden was, beschouwde hij deze toestand als de beste van alle hemels.
Het koren placht natuurlijk uit zichzelf te groeien. De gehele idee was materieel, daar het leven eenvoudig, doch gemakkelijk was.

Aangaande den Egyptische hemel is er niets sophistisch, zoals bij het Mohammedaanse of Christelijke rijk der gelukzaligen; zelfs de manier het te bereiken was primitief, daar de oudste bewoners van het Nijldal geloofden, dat zij den hemel bereiken konden, door over de bergen, welke deze schraagden, te klimmen, terwijl de latere bewoners het geloof koesterden, dat zij een ladder nodig hadden, om daarheen te klimmen.

In verscheidene graven werden deze ladders zo geplaatst, dat de doden van hun astrale tegenhangers gebruik konden maken, om de hemelse streken te bereiken.
 Zelfs Osiris had een dergelijke ladder nodig en werd door Ra en Horus, of door Horus en Set, bijgestaan om deze te beklimmen.

Men vindt in verschillende papyri van het Boek der Doden beschrijvingen van zulke ladders, welke in de graftomben geplaatst werden.
 Haar lengte werd door den gestorvene zelf bepaald, in overeenstemming met de kracht der toverwoorden, welke hij over haar uitsprak.

De gestorvene was verder, eveneens door toverwoorden, in staat, zich in een vogel, of andere dierengestalte te veranderen.
Het is moeilijk, de reden van deze veranderingen in het Paradijs aan te geven, maar de opvatting heeft enige overeenkomst met die der Aztec-krijgers, die geloofden, dat, wanneer zij het gebied van den zonnegod binnengetreden zouden zijn, zij hem op zijn reis vergezellen zouden en naar de aarde zouden afdalen, in de gedaante van een kolibrie.

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Nederlandstalige kinderen in Egypte schrijven over Egypte

 

Egyptisch ontbijt

Om iets te kunnen vertellen over snacks die de mensen in Egypte eten, ben ik een paar weken geleden met mijn vader en Ramadan - dat is een Egyptische meneer die bij ons werkt - naar de stad Kerdassa gegaan. Wij wonen zelf iets buiten Kerdassa; ongeveer 10 minuten lopen.

Eerst zijn we naar de koffieshop gegaan waar mijn vader vaak heen gaat om met mensen te praten. De hele dag en de hele avond zitten daar Egyptenaren koffie of thee te drinken en een waterpijp (een “Shisha”) te roken. Vrouwen komen daar nooit; die hebben het daarvoor, denk ik, te druk.

Bij de koffieshop zat een meneer achter een grote bak kamelenlever. Bij hem kan je een stuk lever kopen dat hij dan eerst weegt en dan in een hele grote pan gaat braden.
 De Egyptenaren eten deze lever als ontbijt met een stuk brood. Van het brood maken ze dan een soort “vogelbekje” dat ze als bestek gebruiken.

Op de foto zie je de bak met lever en Ramadan en ik. Ik heb het zelf niet gegeten, maar Ramadan vindt het wel lekker.

Kamelenlever

Op de volgende foto sta ik naast een soort pot waar ze bonen in koken.
De bonen worden eerst gekookt in water en daarna wordt er olie en “tahina” in gedaan.
De snack heet “foel” (betekent gewoon: bonen).
Je krijgt het in een plastic zakje en ook deze snack wordt gegeten met brood.

kookpot

“Tameya” is de volgende snack. Tameya is een soort platte gehaktbal die wordt gefrituurd.
Het is gemaakt van groenten en je eet het met een soort zure salade.
En natuurlijk weer met brood.
Op de foto zie je ook een sapbar waar je allerlei soorten verse vruchtensap kan kopen, maar ook sap van rietsuikerstengels.
 De rietsuikerstengels koopt men ook wel gewoon als stengel om ze leeg te zuigen.
Zie je de stengels voor de winkel staan?

Winkel

Op de foto met het karretje en de ezel zie je de volgende snack: een gepofte zoete langwerpige aardappel. De aardappel wordt gepoft in het kleine oventje op het ezelkarretje.
Wanneer je deze snack koopt, wordt het in een stuk krantenpapier verpakt en je eet het natuurlijk met je handen.

Ezelkar

Oven

Op de laatste foto heb ik alle snacks uitgestald.

Egyptische schotel

Eerlijk gezegd houd ik niet van deze Egyptische snacks.
Ik ga liever naar de McDonald’s.
 Maar om het zeker te weten heb ik overal een hapje van genomen: niet lekker!
Gelukkig hadden we Ramadan bij ons; hij heeft alles opgegeten!

Eetstalletje

Gepost door Christiaan vanuit Cairo, Egypte

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

De Harem

De Harem

De koningen van het oude Egypte hebben altijd een harem gehad. Honderden vrouwen, van alle rangen en standen en overal vandaan leefden er in grote afzondering, louter en alleen voor het plezier van de Farao. 

Onder de vele echtgenotes, die hij had, was er een die of van koninklijke bloede of uit de hoge adel afkomstig was, die de status van koningin had, de andere waren bijvrouwen.

Naast de (bij)vrouwen beschikte hij ook over een harem. De farao heerst over de hele aarde, waarvan zijn onderdanen het vruchtgebruik ontvangen. Uitgaande   van deze gedachte wil de gewoonte dat, hoewel hij zijn eigen echtgenotes heeft, alle Egyptische vrouwen, vrouwen van de Farao zijn.

De haremvrouwen, die op uiterlijke schoonheid worden geselecteerd uit alle lagen van de maatschappij, staan onder bewaking van een overste. Zij moeten het de Farao naar zijn zin maken.

Ze moeten goed kunnen musiceren, zingen en dansen.
Hoewel ze bij hun heer geen enkel recht kunnen claimen, krijgen sommige van hen grote gunsten toebedeeld en mogen ze bijvoorbeeld de hoofdtooi van de prinsessen dragen of, maar dat gebeurt veel minder vaak, de uraeus, het heilige symbool.

Deze vrouwen die bij de Farao een streepje voor hebben worden “vorstin van het land”, “heerseres over beiden landen”, “koningin van de Delta”of “mooie koningin”genoemd.

Naast de talloze Egyptische vrouwen zijn er ook buitenlandse vrouwen. Ze zijn herkenbaar aan hun kleding, kapsel, muziek en hun manier van dansen. Amenhotep III kreeg als blijk van trouw en verbondenheid de Mitannische prinses Gilochipa, de dochter van de prins van Nagarina, die hij de status van echtgenote gaf, maar ook 317 van haar allermooiste dienstmeisjes als haremdames.

De Farao vierde dit heuglijke feit door grote herdenkings-scarabeeën uit te geven. Het vrouwenhof werd bewaakt voor een groot aantal wachter die de haremvrouwen alle contacten met de buitenwereld verboden.

Het beheer over de harem was in handen van hoge functionarissen, zoals de “directeur van de koninklijke vrouwenvertrekken”, de “schrijver van de koninklijke verblijven” en de “haremluitenant”.

Niet alle farao’s kregen zoveel kinderen als Ramses II, die naar men zegt meer dan 100 (zelfs 200) kinderen bij zijn bijvrouwen kreeg.
 
Er werden speciale bijgebouwen neergezet voor het koninklijke nageslacht, dat, als het eenmaal volwassen was, moest deelnemen in het bestuur van de Staat Egypte.

In het Midden Rijk gingen veel kinderen van de bijvrouwen van de Farao in het leger, waar ze uitblonken in dapperheid. Ramses III is een van de weinige - zo niet de enige -  die zich op muurschilderingen in zijn harem heeft laten afbeelden.
Toch kostte deze harem hem waarschijnlijk zijn leven. Teje, een van zijn bijvrouwen, droomde ervan
haar zoon Pentawer op de troon te zien. Ze beraamde een samenzwering waarbij ze onder een hoedje speelde met een groot aantal bijvrouwen, hoge ambtenaren en harembewakers.

Dat leidde tot de val en de dood van Ramses III, die al wel op leeftijd was, maar nog volop genoot van het aanzien dat hij met zijn roemrijke overwinningen in het buitenland had verworven.
Op zijn sterfbed gaf de koning twaalf rechters opdracht de zaak uit te zoeken.
 
Tijdens het proces ontsnapten de haremdames, hoewel ze onder speciale bewaking waren gesteld, om feest te gaan vieren met een generaal en twee van de rechters.
Een deel van de schuldigen werd gestraft, Pentawer pleegde zelfmoord en Ramses III kondigde algehele amnestie af omdat hij het schandaal liever de kop indrukte dan dat hij zich de woede van zijn bijvrouwen op de hals haalde.

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Nederlandstalige kinderen in Egypte schrijven over Egypte

Vooroordelen over Egypte

Veel mensen hebben een fout beeld van Egypte, omdat het een islamitisch land is.
 Als iemand Egypte zegt, dan denken sommige mensen aan helemaal gesluierde vrouwen, vrouwen die niet mogen autorijden, meisjes met hoofddoekjes en meisjes die niet naar school mogen gaan.
 Dat is allemaal niet waar.

Je vindt in elke religie fanatiekelingen. Er zijn best wel een paar mensen die zich echt dag en nacht bezig houden met de koran (de islamitische bijbel) en het soms ook overdrijven.
Zo heb ik een keer een familie ontmoet; de moeder was helemaal gesluierd en ze hadden een zoontje dat niet mocht zingen, want dat vonden zij “haram” (iets dat niet mag volgens de islam).
Maar dat is helemaal niet zo.
 Hij mocht ook niet meedoen met kerstprojecten, omdat kerst iets is voor christenen, maar dat maakt hier niets uit.

Ik ben zelf ook moslim en ik respecteer alles wat er mee te maken heeft, maar ik kan toch merken dat ik niet zo religieus ben als de rest.
Terwijl ik door een heleboel mensen in Europa erg religieus zou worden genoemd.
Hier krijg je op school ongeveer drie tot vijf lessen per week godsdienstles.
Dat gaat niet zo zeer over de islam, maar over God, dus eigenlijk wat christenen en joden ook te horen krijgen. Wij moeten wel stukken uit de koran leren en opzeggen.

Er zijn ook een heleboel christenen in ons land.
 Bij mij in de tweede klas zijn er ongeveer zeven christenen.
De leraren proberen ze meestal bij elkaar te zetten in de klas, omdat de christenen apart godsdienstles krijgen. Iedereen is hier bevriend met elkaar en de juffen en meesters steunen ons daar ook in, zolang je, volgens mijn godsdienst lerares, maar niet met een christen gaat praten over godsdienst.

Iedereen hier draagt ook gewoon wat hij of zij wil.
Vooral op onze leeftijd gaan we heel erg met de mode mee.
 Hoe ouder je wordt, hoe meer meisjes hoofddoekjes gaan dragen. Tot groep zeven vind je eigenijk niemand met een hoofddoek. Misschien is er één iemand met een hoofddoek in groep acht.
 In de eerste klas van de middelbare school beginnen kinderen ze te dragen.
 Ik zit in de tweede en heb 34 meisjes in m’n klas.
Zes daarvan dragen een hoofddoek en er zullen wel twee meisjes bij komen tijdens de ramadan.

Tijdens ramadan gaan meisjes vaak een hoofddoek dragen want dan krijg je bij alles meer punten dan normaal. Volgens de islam heb je altijd twee engelen bij je, eentje die alle goeie dingen opschrijft en eentje voor de slechte.
Alles wat je doet levert punten op.
God bekijkt die later om te beslissen of iemand naar de hemel of naar de hel gaat.

Iedereen rijdt auto en het maakt niet uit of je een man of een vrouw bent.
Er zijn een heleboel vrouwen zonder hoofddoeken en genoeg meisjes dragen minirokjes of gewone kleren. Ik wou ook nog even zeggen dat het verboden is op mijn school om gesluierd te gaan.
Als je je bedekt, mag je hier alleen een hoofddoekje dragen.

Gepost door Shyreen vanuit Alexandrië, Egypte

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Bikini:

Bikini:

Mensen in het Westen riepen schandaal toen de bikini verscheen.

Nog erger werd het toen de monokini onze stranden veroverde.
In de oude Egyptische beschaving was dit gewoon.

Vrouwen gingen 6000 jaar voor Christus zo baden en omstreeks 2000 jaar voor onze tijdrekening was het voor werkende vrouwen de gewoonste zaak ter wereld dat zij zich ontkleedden als het te warm werd. 

Welstellende Egyptenaren bezaten in hun woning ook al badkamers waar slaven hen besprenkelden en inwreven met zalfjes, die d
e lichaamsgeuren verdreven.
De zalfjes waren een mengeling van terpentijn en wierook.

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Onzichtbare Schrikkeldag


Onzichtbare Schrikkeldag

shim.gif

 29-02-2008: Het zal u niet ontgaan zijn dat het vandaag een schrikkeldag is. Om de 4 jaar, tenzij het een eeuwwisseling betreft, hebben we er zo eentje.
 Diegenen die vandaag jarig zijn genieten een jeugdig leven, slechts om de vier jaar komt er een kaarsje op de taart bij.
Wat minder bekend is, is dat 29 februari lang niet bestond en pas later tijdens het gebruik van onze kalender werd ingevoerd.

Van origine - toen de Juliaanse kalender de norm bepaalde - was de schrikkeldag  een nummerloze dag en viel hij niet op 29 februari, maar wel tussen de 23e en de 24e februari.
 De dag noemt in het latijns niet voor niets ante diem bis sextus Kalendas Martii, wat ruim vertaald zoveel betekent als extra dag vóór maart.

kal-schrikkel-1.jpg
kal-schrikkel-2.jpg
( Weer een andere kalender )

De dag-die-niet-genoemd-mag-worden had men in het begin tussen twee dagen gesitueerd en dat is behoorlijk apart.
Volgens het volksgeloof bracht die dag ongeluk. De Fransen hebben nog de uitdrukking: 'il me porte bissestre', in de betekenis van: dit brengt mij ongeluk.
Op die dag geboren worden bracht leed en ellende. Op de extra dag dient u dus waakzaam te zijn.

De Egyptenaren zijn er op 6 maart 247 voor Christus mee begonnen. Farao Ptolemaeus III had deze naamloze dag ingelast tijdens het decreet van Canopus.
 Men nam natuurlijk notulen van de vergadering en deze werden, net als de overbekende Steen van Rosetta, opgetekend in zowel het Grieks als het Egyptisch.
Het decreet van Canopus werd op 15 april 1866 ontdekt in San al-Hagar, de oude hoofdstad Tanis van Egypte.
De schrikkeldag op de tweede 23e februari bleef nog in gebruik tot aan de Gregoriaanse Kalenderhervorming in 1582.

426 Jaar geleden besloot men het in Rome iets anders aan te pakken en de kalender te hervormen. Toen werd de Juliaanse kalender de Gregoriaanse die we nu nog steeds gebruiken.
 De grote doorgevoerde veranderingen was het wijzigen en benoemen van de schrikkeldag, en het veranderen van het aantal dagen per maand.
 Voorheen telde iedere maand 30 dagen en had men naast de schrikkeldag vijf extra dagen om tot 365 te komen.
 Dit werd opgelost door de maanden afwisselend 30 en 31 dagen te geven en februari in te korten.

Geschreven door andre&ida om 14:26 Reageer op dit bericht

eerste vrouw in de islamitische wereld die paren mag trouwen


Eerste vrouw bij burgerlijke stand Egypte

CAÏRO - De eerste vrouw in de islamitische wereld die paren mag trouwen én scheiden woont in Egypte.
De benoeming van de juriste Amal Soliman tot ambtenaar burgerlijke stand heeft meteen tot ophef geleid.

,,Tradities kunnen worden doorbroken,’’ zegt de 32-jarige vrouw.
Het haar en de hals zijn bedekt door een hoofddoek met grote bloemen. Zij woont 90 km ten noordoosten van Caïro. Amal Soliman kreeg het idee voor dit beroep toen haar oom, die lang ambtenaar burgerlijke stand was, vorig jaar overleed.
De vrouw wil bovendien geld verdienen, zodat haar gezin kan verhuizen naar een ruimere woning.

,,Ik was bang dat de mensen me zouden uitlachen,’’ zegt zij over haar beroepskeuze. Samen met haar man haalde ze referenties van tien mannen uit haar stadje op.
 ,,Zij moesten bevestigen dat ik voor dit werk geschikt ben en een goed mens ben.’’ Zij kreeg tevens de steun van de hoogste islamitische leider.
Ook de minister van Justitie is akkoord.
Onder de tegenstanders zijn mannen en vrouwen. Als zij ongesteld is, mag zij de Koran niet vastpakken. Haar antwoord: ,,Ik hoef de Koran niet vast te pakken als ik twee mensen in de echt verbind.’’
Critici vragen zich ook af of mannen een huwelijk dat door een vrouw is gesloten, wel serieus nemen.
Geschreven door andre&ida om 10:09 Reageer op dit bericht

Nederlandstalige kinderen in Egypte schrijven over Egypte

De schatten van Tutankhamon

Tutanchamon

In Egypte is er,zoals veel mensen weten, veel te bekijken. Zowel Islamitisch als Faraonisch.
 Mijn favoriet is het Egyptisch museum, daarin vind je veel Faraonische schatten.
De trots van dit museum zijn de schatten van Tutankhamon, dit was een farao die maar 19 jaar oud was toen hij stierf, zijn graf licht in het dal der koningen in Luxor.

Er ligt: zijn dodenmasker, zijn armbanden, zijn kettingen, zijn troon, zijn voetenbankje, zijn staf, enzovoort. Ik ben hier 2 keer geweest.

piramide van Cheops

In Giza, vlak bij Cairo vind je de beroemde piramides van Cheops (ook wel Khufu genoemd ), Khefren en Mycarinos. Als je in Cairo rijdt, zie je ze al liggen maar als je erin gaat is het nog veel mooier.
Het is er donker, maar het is er verlicht door gloeilampen. Ik ben hier 2 keer ingeweest en ik zie ze zeker 2 keer per week.

Nu naar de middeleeuwen.

Het verdedigingsfort tegen de kruisridders was gebouwd door Saladdin (in Arabisch Salah el Din ), je kunt er in gaan om het te bekijken, in de Citadel ( zo heette het fort ) is ook de Mohamed Ali moskee, het Egyptisch legermuseum en het Egyptisch politiemuseum.
Ik ben hier een keer geweest, een keer in het legermuseum en nog nooit in het politiemuseum.

Er is in Cairo ook de Khan el Khalili, een markt waar van alles en nog wat te koop is.
 Ik rij hier vaak langs en ik ben er 2 keer geweest.

Khan el Khalili

In Luxor is het dal der koningen, een plaats waar de farao’s uit het nieuwe rijk begraven zijn.
Je hebt ook het dal der koninginnen, waar de vrouwen van de farao’s begraven waren.
Ook is er het dal der nobelen, waar de nobelen begraven waren.
Ik ben 1 keer in het dal der koningen geweest, maar nooit in het koninginnen en nobeldal.
 Ook is er in Luxor de Luxor-tempel, een tempel voor de oud-Egyptische goden.
En ook de karnak-tempel in Luxor eerde de vele goden.

Gepost door Nadim vanuit Cairo, Egypte

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Egypte boycot Nederlandse kinderfilm


 

Egypte boycot Nederlandse kinderfilm

28-02-2008

De anti-Koranfilm van Geert Wilders heeft, nog voordat deze is uitgebracht, tot een boycot van een Nederlandse film geleid.
 
Het Internationale Filmfestival voor Kinderen in Cairo weigert de Nederlandse bijdrages te vertonen
. Voor zover bekend is het de eerste echte boycot van een Nederlands product in een islamitisch land als gevolg van Wilders' film.

Kinderfilms uit Nederland en Denemarken zijn niet welkom op het kinderfilmfestival, zo maakten de organisatoren op een persconferentie in Cairo bekend.

 Waar is het paard van Sinterklaas
De film Waar is het paard van Sinterklaas
wordt geboycot op het kinderfilmfesitval in
Cairo
 

De boycot tegen de Nederlandse en Deense inzendingen is een protest tegen zowel de aangekondigde film van Geert Wilders als het herdrukken van Mohammed-cartoons in Deense kranten. Het is een 'symbolisch gebaar tegen al degenen die doorgaan met het beledigen en neerhalen van welke monotheïstische religie dan ook', aldus de organisatoren.

Het Egyptische Internationaal Filmfestival voor Kinderen is van 6 tot 13 maart.

De Nederlandse bijdrage van dit jaar zou in ieder geval Waar is het Paard van Sinterklaas van Mischa Kamp zijn geweest.
 Twee jaar geleden stond de Nederlandse film nog centraal op het kinderfilmfestival in Cairo.
Toen werden zo'n twintig Nederlandse kinderfilms getoond.

Geschreven door andre&ida om 14:45 Reageer op dit bericht

Het leven van de arbeiders.

Het leven van de arbeiders.

In tegenstelling tot wat grote Hollywood producties ons wijsmaken werden de piramiden en andere bouwwerken niet door slaven, maar door handwerklieden gebouwd.

Op bevel van de vizier “hoofd openbare werken van de Farao”, werden handwerklieden aangetrokken uit de boerenbevolking die volgens een systeem van verplichte herendienst op ieder moment kon worden opgeroepen oor de bouw van openbare werken.

Deze arbeiders w
ilde niets liever dan werken voor hun farao, omdat ze er van overtuigd waren dat het was voor een goddelijke zaak.
 
Voor de indrukwekkende piramide van Cheops zouden twintig jaar lang roulerend bijna 100 000 mensen ingezet zijn om 2,5 miljoen blokken steen van ongeveer 2 ton per stuk te vervoeren, te verplaatsen en op te stapelen.
Om deze grote bouwplaatsen te laten doorgaan zonder dat het werk op het land eronder leed, dit was ook net zo belangrijk,
werkte de vizier met ploegen van 20 000 man die elkaar om de drie maanden afwisselde.
De arbeiders die ingezet werden werkten negen dagen en mochten de tiende dag uitrusten.
 De mannen die dichtbij woonde gingen terug naar huis. Voor wie dit niet mogelijk was, bakte het brood voor de komende week, of zij ruste uit op een matje op de harde grond met een biertje of gestremde melk.

Rondom het bouwterrein ontstond een groot aantal gelegenheidsdorpen, vlak bij de talloze werkplaatsen en levensmiddelenwinkels.

Elk huis, dat van ongebakken steen gebouwd was, had
een keuken en een broodoven en er was plaats voor een tiental mensen.
Op de plaats waar de piramide gebouwd werd heerste altijd grote bedrijvigheid.

Er werden manden en korven gemaakt, vrouwen droegen zware waterkruiken op hun hoofd. De steenbakkers werkten met gehakt stro en zachte klei. Boeren die als arbeiders waren ingezet moesten zware steenblokken verslepen voor de steenhouwers of ander materiaal voor de schilders, houtbewerkers, timmerlui, meubelmakers, botenbouwer, leerlooiers, iedereen droeg zijn steentje bij.

De boeren waren in de meerderheid. Drie maanden lang moesten zij de velden en hun kudde achterlaten om mee te bouwen. De meesten werden uit de buurt van de omgeving gehaald, maar als v
oor een groot project zoals de bouw van een piramide en enkele duizenden krachten nodig waren, aarzelde de vizier niet om de boeren langer dan drie maanden te laten werken, of mensen van verder af te laten komen.

De professionele ambachtslieden kwamen altijd uit de naburige grote steden. Het systeem van verplichte herendienst is nog lang van kracht geweest tot lang na het bestaan van de farao’s.
Pas in 1889 werd het afgeschaft.

De farao vaardigde regelmatig per wetsvoorstel vrijstelling voor bepaalde beroepsgroepen, zoals priesters en personeelsleden van de koninklijke begrafenisondernemingen.
 
Later in het Midden Rijk werden deze wetsvoorstellen ook op de middenklasse  van toepassing, dit had betrekking op bijvoorbeeld schrijvers in overheidsdienst.
 Deze gunsten leiden tot opstanden van herendienstplichtigen. In de loop van de eeuwen neemt het verzet alleen maar toe.
Als een herendienstplichtige vlucht, wordt hij tot levenslange dwangarbeid veroordeeld.
De schuldige werd van zijn vrijheid beroofd en liep de kans van het ene gebied naar het andere overgeplaatst of kon aan een ander verkocht worden.

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Smurf met burka geweigerd/ erg toch


Smurf met burka geweigerd

Door VICTOR SCHILDKAMP
DEN HAAG - De Smurka heet-ie, de smurf (of smurfin?) met een burka. Z’n blauwe neus steekt nog door het islamitische allesbedekkende kledingstuk heen, z’n blauwe handjes komen tevoorschijn onderaan de mouwen en je ziet ook z’n witte voeten en ogen.
 Verder doet de burka zijn werk: zowat alles bedekken.


afbeelding vergroten
 

De geweigerde Smurf in burka, de Smurka.
 LEZERSFOTO ALWIN HUBER


Maar we zullen de Smurka niet op de website Happysmurfday.com zien.
De Smurka is van Zoetermeerder Alwin Huber.

Vorige week vrijdag werden in de straten van Scheveningen en Den Haag duizenden plastic smurfpoppetjes verspreid om de vijftigste verjaardag van het beroemde strip- en tekenfilmvolkje te vieren.

De bedoeling was dat kinderen de ongeveer twintig centimeter hoge poppetjes zouden meenemen naar huis om in te kleuren of aan te kleden.
Een foto daarvan kun je dan sturen naar happysmurfday.com en meedingen naar een prijs.

Maar de Smurka werd geweigerd en Hendrik Coysman van het Belgische bedrijf IMPS (dat de rechten van de smurfen bewaakt) legt uit waarom: „We willen met de smurfen geen pornografische, politieke of religieuze toestanden. Ook een smurf met een Jezuskruis zouden we niet toelaten.’’
Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

De weg naar Mekka is een doodlopende weg


De weg naar Mekka is een doodlopende weg


kaba.jpg

Ingezonden        20 februari 2008


Over islamo-fascisme, de grenzen van de tolerantie en het couscous-model


Enige tijd geleden sloot Jan Leyers zijn TV-exploratie doorheen de Islamwereld af.
 De reis startte in Cordoba, ooit hoofdstad van het Moorse Spanje, en eindigde met een anticlimax in Saudi-Arabië, nabij de heilige stad Mekka, waar Leyers als heiden niet welkom was.

Wat had hij dan gedacht. Zich als moslim vermommen, zoals Richard Burton in 1853 deed, vond de olijke VRT-toerist veel te riskant: ontmaskerd worden staat gelijk met de doodstraf.
 
En zich tot de Islam bekeren was al evenmin een optie: Mevr. Leyers wil niet de rest van haar dagen in een Burka slijten; bovendien kan men zich achteraf niet meer ont-keren, een afvallige wacht eveneens de dood.

Geen pastoorstruc kon hier helpen. Blode Jan vertrok dus met stille trom, en deed wat alle Westerse intellectuelen in zo’n geval doen: een boek schrijven. Een, naar ik aanneem, vrij accuraat reisverhaal met veel pittige details.

Maar waarin tussen de regels toch duidelijk wordt met wat voor een probleem wij hier in Europa eigenlijk opgescheept zitten: het wordt nooit wat met die Islam,- dit is gewoon geen religie zoals een ander.
 
Veeleer combineert ze de slechtste eigenschappen van haar twee zusters: het fundamentalisme van het Jodendom en het expansionisme van het Christendom. Met een eigen accent van humorloos ressentiment en fallo-sadisme.
Is weldenkend Vlaanderen eindelijk ontwaakt uit zijn ‘eenheid-in-verscheidenheid’-idylle, waarbij de Islam één krent zou zijn van de multiculturele taart?

Een café zonder vrouwen
Is de toon van de TV-reeks en van het boek nog onderkoeld en bewust anekdotisch, in interviews nadien neemt Jan Leyers geen blad voor de mond: de kloof tussen de middeleeuwse Islam-theokratie en het geseculariseerde Westen is onoverbrugbaar.
 
Het is een schrijnende bekentenis, gelet op de man in kwestie die het formuleert. Want in ‘De weg naar Mekka’ gaat het niet om de zoveelste makakkenmop, een VB-tirade of een “O nee, alweer een moskee’-meezinger die uit de jukebox galmt van Café Odal.
 
Neen, hier is een bezadigde exponent van politieke correctheid aan het woord, een goedlachs TV-gezicht, ex- gitarist van het rockgroepje Soulsister, die ooit nog op een blauwe maandag filosofie studeerde.


Het korte Metro-interview dat Leyers weggaf, getiteld ‘Een café zonder vrouwen is de grens van Europa’ (22/10/07) slaat in elk geval nagels met koppen. De auteur stelt vast dat een coëxistentie tussen de wereld van de moslim en die van de min of meer ontkerstende Europeaan een fantasme is dat we beter achter ons kunnen laten (‘Ik kan me heel weinig voorstellen bij een Europese Islam’).
 
Hij zit daarbij op één lijn met de belangrijkste Vlaamse Islamkenner en Arabist Urbain Vermeulen (KUL), die sinds zijn boek “Islam en Christendom, het Onmogelijke Gesprek?”  zowel door De Morgen als door De Standaard persona non grata is verklaard.
Een fatwa van politiek-correct Vlaanderen dus,- Leyers mag opletten.
 Want, zo stelt hij, de Islam blijkt te zijn, wat we steeds vreesden: een volstrekt statisch- autoritaire mannencultuur, gekenmerkt door een totale afwezigheid van vrijemeningsuiting, een geïnstitutionaliseerd sadisme tegenover de vrouw, en een onvoorwaardelijke onderwerping aan het religieuze primaat, de almacht van Allah waarin de mannelijke autoriteit zich projecteert.

Hij duldt geen enkel empirisch argument en beweegt zich in pure cirkelredeneringen, met Allah als middelpunt en de Koran als passer.

Het onderwijs bestaat vrijwel uitsluitend uit het slaafs vanbuiten leren van die Koran, –een perfecte strategie voor autoritaire regimes om gedweeë onderdanen op te voeden.

Het idee dat de Islam zich gaandeweg zal moderniseren, als we maar wat geduld oefenen, af en toe wegkijken, de bloedneuzen stilletjes stelpen en ons tolerant blijven opstellen, veegt Leyers van tafel: het autoritair-theocratische niet-denken ‘zit hen in de culturele genen’, aldus onze verkenner.
Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Voorjaarsactiviteiten: Egyptomania in Leiden


 

25 Februari 2008 11:46: Erik Feenstra

mummieIn Leiden organiseren het RMO (Rijksmuseum van Oudheden) en het Museum Volkenkunde tijdens de voorjaarsvakantie een speciaal kinderprogramma.
 
RMO biedt voor kinderen van 8 tot en met 12 jaar tot en met zondag 2 maart ‘Egyptomania’.

De kinderen kunnen als heuse archeologen graven naar Egyptische schatten en als echte restaurateurs in het atelier voorwerpen restaureren.
 Er worden films vertoond over het oude Egypte.
Er zijn speurtochten, zoals een ontdekkingstocht over de afdeling Egypte met Marijn, de held uit het boek ‘Marijn in de woestijn’ van Daphne Dekkers.
 


RMOOp zondag zijn er om 13.00 en 14.00 uur rondleidingen voor kinderen over de Egyptische afdeling; tijdens de vakantie door de week iedere dag om 11.00 en 15.00 uur.

Een gids vertelt verhalen over mummies, beelden en hiërogliefen. In de Tempelzaal staan negen zandbakken, waar kinderen de kunst van het opgraven kunnen leren door het ook echt te doen, met gereedschappen en werktuigen, die echte archeologen ook gebruiken.

 Ze maken een rapport van hun eigen werk en mogen dat mee naar huis nemen. In een restauratieatelier kunnen de kinderen proberen de opgegraven scherven tot complete schalen aan elkaar te plakken.


VolkenkundeIn het museum staan de authentieke gerestaureerde vazen en schalen uitgestald. In een aparte zaal worden op dit moment twintig bijzondere gipsen beelden gerestaureerd: kopieën van beelden uit de Oudheid.

Bezoekers kunnen van een afstandje toekijken en op woensdagmiddag vragen stellen aan de restaurateurs.

In Museum Volkenkunde kunnen kinderen meedoen aan dansworkshops op Mexicaanse en Indiase muziek.

Er is een speurtocht over de tentoonstelling ‘Als het ijs smelt’, maar kinderen kunnen op de computer ook een eigen speurtocht samenstellen. Op 1 en 2 maart vertonen de Freezing Physics ijskoude proeven in de centrale hal. 
Het
Smalspoormuseum in Valkenburg is op dinsdag 26 en donderdag 28 februari open van 12.30 tot 16.00 uur.  

Geschreven door andre&ida om 17:44 Reageer op dit bericht

in memoriam......... of .......het 'onrein' spaarvarkentje


ANGST? en het 'onrein' spaarvarkentje


pig-kisserwegweg.jpg

P. Quekel sr.        20 februari 2008


Vele jaren hebben onze kinderen en vele kinderen in Nederland een spaarvarken gehad.
 In allerlei vormen en kleuren.
Nooit werden er problemen over dit beestje gemaakt en vaak werd het spaarvarken na vele jaren trouwe dienst in stukken geslagen en werden de muntjes op een Zilvervlootrekening gezet.


Nu is ons spaarvarken overleden door angst en toedoen van een intolerante nieuwe bevolkingsgroep en godsdienst in Nederland die respect eist, geweld aankondigt als deze Islam leden iets niet bevalt en bovenal angst zaait, zodanig dat zelfs banken nu oude tradities en Nederlandse eigenwaarden miskennen en verloochenen. 

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Opwinding in Egypte over Mohammeds seksleven



Opwinding in Egypte over Mohammeds seksleven

Door Abir Sarras

20-02-2008

De Egyptische schrijver Bisnat Rashad is doelwit geworden van fatwa's en bedreigingen vanwege haar boek 'Seks in het Leven van de Profeet Mohammed'.
Rashad wil de mythe over Mohammeds uitzonderlijke seksuele prestaties ontkrachten.
 Zij vindt het verhaal beledigend voor de profeet, en bovendien een slecht voorbeeld voor moslims.

bukhari-book150.jpgRashad, die zichzelf een vrome moslima noemt, kreeg zware kritiek van islamitische leiders op een religieuze satellietzender.
De mannen vaardigden een fatwa uit en noemden haar trouweloos.
Zij riepen de gelovigen op haar bloed te doen vloeien, ook al mocht ze eventueel haar dwaling toegeven.
 Rashad vertelde aan de nieuwszender Al Arabiya dat de leiders haar boek zien als een 'zware belediging jegens de Profeet Mohammed en zijn vrouwen'.
Naar eigen zeggen heeft zij ernstige bedreigingen ontvangen.

Obsessie
De religieuze leiders zijn woedend over haar kritiek op Bukhari, een islamitische schriftgeleerde uit de negende eeuw die de Hadith vastlegde, mondelinge overleveringen over het leven van de profeet Mohammed.

Volgens Rashad refereert Bukhari in zijn Hadith aan de buitengewone seksuele vermogens van de profeet. Maar Rashad is van mening dat dit een mythe is.
Zij zegt dat ze wil afrekenen met Bukhari's suggestie dat Mohammed geobsedeerd werd door vrouwen en seks: "Een van mijn doelen was om schriftgeleerden te motiveren om de gangbare mythe over Mohammeds ongewone seksleven opnieuw te bestuderen.

Aan de hand van het voorbeeld van de profeet Mohammed en zijn huwelijksleven leren wij hoe mannen en vrouwen een gezonde seksuele relatie kunnen hebben."
 

jpgdf1.jpg
Protest tegen het boek over
Mohammeds seksleven


Seksueel uithoudingsvermogen
Het is niet voor het eerst dat schriftgeleerden worden uitgedaagd om de Hadith vanwege de seks bij te stellen.

De islamitische geleerde Jamal al Banna zei tegen Al Arabiya: "Ik verafschuw sommige delen uit Bukhari's Hadith, en ik geloof ze niet eens. In een van de overleveringen heeft de profeet het over het kussen van zijn vrouw Aisha en het zuigen aan haar tong... in een andere passage wordt gesuggereerd dat de profeet Mohammed begiftigd was met het seksuele uithoudingsvermogen van 30 mannen." Volgens Al Banna zijn islamitische geleerden al bezig dergelijke overbodige passages uit de Hadith te verwijderen.

Al Banna is fel tegenstander van de fatwa's tegen Rashad, en heeft regeringen opgeroepen om satellietkanalen te verbieden om extremisten een platform te geven.
 Maar Rashad en haar boek hebben serieuze en machtige tegenstanders tegenover zich.

moham_200.jpg
Perzische miniatuur uit de 16de
eeuw: Mohammed arriveert in
de hemel
Bron: Wikipedia

Verwaarlozing


Zo heeft Al Azhar, het hoogste religeuze orgaan van de soennieten, de Egyptische autoriteiten opgeroepen om het boek te verbieden en de auteur te vervolgen.

Sheik Ali Abdel Baki, secretaris-generaal van de Islamitische Wetenschappelijke Raad, beweert dat het boek een verkeerde voorstelling geeft van het seksleven van de profeet.
 
Kort na de lancering van het boek op de Boeken Markt van Cairo, vorige maand, uitte de Egyptische poremier Mustafa al Jundi felle kritiek op de minister van Cultuur wegens 'verwaarlozing van de islamitische waarden'.

Al Jundi zei dat het boek 'hoofdstukken bevat over seks, verlangen en paren die niet zouden mogen worden gepubliceerd in relatie tot de naam van de grote profeet Mohammed'.

Ter verdediging van haar boek heeft Rashad de volgende verklaring uitgegeven: 'Mijn  boek spreekt over seksuele opvoeding en kennis, onderwerpen die de islam van belang vindt, om het menselijk ras in stand te houden... maar het zijn ook onderwerpen die door onze cultuur verkeerd worden behandeld... en er zijn geen correcte en zinvolle verklaringen om het onderwerp seks tussen mannen en vrouwen tot een taboe te maken'.

Volgens Rashad is de nadelige positie van vrouwen in de Arabische wereld het gevolg van een zieke mentaliteit die 'vrouwen in het openbaar vermoordt, en hen in het geheim begeert'.
Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Egypte tegen film Geert Wilders


 

Egypte tegen film Geert Wilders

CAIRO - Egypte betreurt de plannen van Geert Wilders om een anti-Koranfilm te maken.

,,Het is jammer dat Europese wetgevers en politici stemmen willen winnen door de heilige waarden en religies van anderen aan te vallen'', aldus een woordvoerder van de minister van Buitenlandse Zaken.

PVV-leider Geert Wilders wil in maart zijn film Fitna uitbrengen, wat beproeving betekent.
 
Volgens hem is het Arabische begrip fitna ook synoniem voor 'het kwaad'.

Wilders wil in de film zijn mening verbeelden dat de Koran een fascistisch boek is dat nog altijd aanzet tot geweld.
 
,,In de film illustreer ik teksten en verzen uit de Koran met documentaire beelden, die laten zien dat de Koran geen dode letter is, maar het gezicht van de islam: een levensgroot gevaar.''
Geschreven door andre&ida om 11:29 Reageer op dit bericht

Mysteries of Egypt


Mysteries of Egypt



Omniversum-documentaire over de mysteriën van Egypte, met een glansrol voor de nog altijd charismatische Toetanchamon. 

In 1922 deed de Britse ontdekkingsreiziger Howard Carter dé ontdekking van die tijd: hij stuitte op de graftombe van Toetanchamon, de Egyptische farao van de 18de dynastie. Geen piramide voor deze farao maar een zorgvuldig verborgen graf. pixel.gif




De grootse bouwwerken waren inmiddels een aantrekkelijk lokaas geworden voor dieven die de kostbare graven van de farao's sloopten. Toetanchamon kreeg zijn welverdiende rust in een onopvallend weggewerkte tombe.

Omar en het meisje

Deze korte documentaire van circa een half uur, wordt gepresenteerd door Omar Sharif, de filmster met Egyptische roots. Aan zijn arm is een tienermeisje gehangen die nieuwsgierige vragen stelt, waar met tekst en beeld uitleg op wordt gegeven.
Want tienermeisjes hebben vooral belangstelling voor de legendarische vloek die volgens de overlevering iedereen die de tombe molesteert, zou treffen.

Natuurpracht

Dat perspectief verschaft deze documentaire een vederlicht kinderlijk trekje, maar zoiets als een vloek valt dan ook lastig academisch te benaderen.
 Bovendien wordt die sesamstraat ruimschoots gecompenseerd door verbluffende beelden van de Vallei der Koningen bij de stad Luxor, en de uitgestrekte oranje woestijn met onwaarschijnlijk blauwe lucht.

Met al die natuurpracht en de indrukwekkende erfenis van de farao's is het onmogelijk om de mist in te gaan, maar met deze professionele aanpak en fraai camerawerk is het een helemaal schitterend geheel geworden, met die vogelvluchtbeelden over het Egyptische landreliëf.

Londen

Deze DVD is een mooie inleiding voor wie de grootste Toetanchamon-tentoonstelling in Londen nog wil bezoeken (t/m eind augustus).
 De nalatenschap van de farao is weer voor het eerst in 30 jaar vanuit Cairo naar het British Museum gebracht.
Het is een rijke verzameling schatten, maar dan zonder dat spektakel van deze DVD met al die woestijn en piramiden onder de schroeiende zon.

Geschreven door andre&ida om 11:25 Reageer op dit bericht

Kunst uit islamitische wereld wordt afgestoft


 

vrijdag 22 februari 2008
Kunst uit islamitische wereld wordt afgestoft

080222_islamkunst

Brussel - Vandaag wordt in het Jubelpark een nieuwe tentoonstellingszaal geopend.
 De Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis stelt er een collectie kunst uit de islamitische wereld tentoon.
Dit weekend is de toegang tot de tentoonstellingsruimte gratis.

De collectie kunst uit de islamitische wereld lag jarenlang in opslagruimtes, maar krijgt nu dus een volwaardige tentoonstellingszaal.

In de collectie zitten enkele opmerkelijke pronkstukken, zoals een helm van een dertiende-eeuwse sultan die over Egypte en Syrië regeerde. Er is ook een veertiende-eeuws zijden broekje uit Egypte te bewonderen.

De islamitische wereld is een immens gebied van Zuid-Spanje tot Noord-India.
 Er is dus een grote diversiteit in de kunst die in die regio werd gemaakt.

Geschreven door andre&ida om 13:42 Reageer op dit bericht

Ra en Osiris

 

Ra en Osiris.

Gedurende vele eeuwen nu werd een stilzwijgende, doch heftige, strijd tussen de priesters van Ra en Osiris gevoerd, doch ten slotte kreeg het geloof van de laatste de overhand, ja, hij nam de titels, macht en attributen van den grote zonnegod tot zich.
Daarop werd de opvatting over een zonne- en maangod in zijn persoon verenigd.

De Osiris-verering was eigenlijk Afrikaans en Egyptisch van karakter, doch er is reden te vermoeden, dat de cultus van Ra verschillende vreemde elementen in zich bevatte, waarschijnlijk West-Aziatisch van oorsprong en dit zou de koelheid, waarmede de Egyptische massa zijn verering beschouwden, verklaren.
Heliopolis, zijn stad, bevatte vele inwoners van Aziatische afkomst en deze omstandigheid is wellicht de verklaring voor de invoering van enige leerstellingen in zijn geloof, welke de inheemse Egyptenaren onaangenaam vonden.

Er is geen twijfel mogelijk, of Ra nam, tenminste bij de Egyptische aristocratie, de positie van schepper en vader der goden in. Osiris was zijn zoon.
 De verwantschap tusschen deze twee goden kan men beschouwen als die tussen god de vader en god de zoon en zoals in sommige godsdienstige stelsels de gestalte van god den zoon, die van god de vader overschaduwd heeft, zo overvleugelde Osiris Ra.

De god Tem, of Atum, die de plaatselijke god van Heliopolis was, werd in den tijd der dynastieën voor een der gestalten van Ra gehouden en wel in de personificatie van de ondergaande zon.
 Tem was een van de eerste goden der Egyptenaren.
 Men stelt het voor, dat hij in de boot van Ra voer en met deze werd hij zelfs verenigd onder den naam van Ra-Tem.
 Hij schijnt een god geweest te zijn, die vele attributen met Ra gemeen had en later eveneens met Osiris geïdentificeerd te zijn.

In de mythe van Ra en Isis zegt Ra: “Ik ben Khepera in de morgen, Ra in de middag en Tem in de avond”; dit toont ons, dat voor de Egyptenaren de dag verdeeld werd in drie delen en dat ieder van deze onder de bescherming stond van een bijzondere gedaante van de zonnegod.
Tem werd in een van zijn gestalten als een slang vereerd, een zeer gewone vorm voor een zonnegod, want in vele landen is de draak, of slang, het symbool voor de zonneschijf.

Geschreven door andre&ida om 11:31 Reageer op dit bericht

Zes miljoen drugsverslaafden in Egypte


 

Zes miljoen drugsverslaafden in Egypte


CAIRO (ANP) - Zeker 8,5 procent van de Egyptische bevolking, ofwel circa zes miljoen mensen, is verslaafd aan drugs.
Dat blijkt uit een studie van de Egyptische Nationale Raad voor Drugsbestrijding en -Behandeling (Ncfta).

De meerderheid van de drugsgebruikers is tussen de 15 en 25 jaar oud, zei Suheir Lufti van de Ncfta woensdag in het weekblad Al-Ahram Weekly.
Vooral bango, een soort marihuana, is populair.
 Maar cocaïne, heroïne en chemische drugs zoals ecstasy zijn ook op grote schaal verkrijgbaar in het land aan de Nijl, zo bleek uit het onderzoek.
 Volgens de Ncfta gebruiken 439.000 kinderen regelmatig drugs.
Egypte is een belangrijke doorvoerhaven voor drugs.
Geschreven door andre&ida om 11:44 Reageer op dit bericht

Zachtmoedige komedie


 

Zachtmoedige komedie


21 feb 2008, 03:01 - Ze zien er niet uit, de acht Egyptische politieagenten in korenblauw uniform die net zijn gearriveerd in Israël.
Ze gaan spelen in een Centrum voor Arabische Cultuur, maar helaas is er geen welkomstcomité voorzien.

 
Als de kolonel te eigenwijs is om de Egyptische ambassade te bellen en ze vervolgens ook nog in de verkeerde bus stappen, gaat het mis.
Ze stranden in een Joodse nederzetting in de woestijn waar geen cultuur is, laat staan een cultureel centrum, maar ook geen hotel.

The Band's Visit is een mooie, lieve, zachtmoedige komedie met wat scherpe kantjes die het Joods-Arabische conflict als thema heeft, maar uit de buurt blijft van politiek.
Eigenlijk gebeurt er ook niet zo heel erg veel.
 Het onverwachte bezoek uit Egypte heeft weinig keus en moet blij zijn met de aangeboden logeerbedden. Wat volgt, is een wonderlijke nacht vol verrassingen, ontmoetingen en sociale blunders.

De Arabische gasten en de Joodse dorpelingen proberen moeizaam hun cultuur- en taalverschillen te overbruggen met gebroken Engels, en de film is vooral leuk vanwege goede ouderwetse grappen rond miscommunicatie en verwarring.
Maar de boodschap is helder: mensen van goede wil zullen elkaar altijd verstaan en begrijpen, ook als ze niet dezelfde taal spreken en tot bloedgroepen behoren die elkaar naar het leven staan.
 Trouwens, over miscommunicatie gesproken: de ironie wil dat The Band's Visit niet in aanmerking kon komen voor de Oscar voor de beste niet-Engelstalige film, omdat er te veel Engels in wordt gesproken. Engels?
 The Band's Visit zou gemakkelijk sentimenteel en kitscherig kunnen worden, maar dat gebeurt nergens. In de bekwame handen van de Israelische regisseur Eran Korilin zijn de personages levensecht, sympathiek en geloofwaardig.
 En het is prachtig om te zien hoe de Egyptische kolonel Tawfiq Zacharaya (Sasson Gabai), totaal overdressed en verdwaald in een onvriendelijk land, langzaam verandert van een formele en traditioneel denkende soldaat in een menselijk mens.
Geschreven door andre&ida om 11:27 Reageer op dit bericht

Plattegrond der steden.


Plattegrond der steden.

De plattegrond van een uitgegraven stad toont ons, dat de huizen om een tempel en diens vierkanten bouw zijn samengebracht.

Deze diende als versterking en tot toevluchtsoord voor het geval, dat de stad werd aangevallen.
 De plattegrond van steden, in een bepaalde periode gebouwd, was gewoonlijk voorzien van breede geplaveide straten, welke rechte hoeken vormden en voorzien waren van stenen goten, om het water af te voeren.
 De gebouwen werden op een vaste lijn geschikt.

In steden echter, welke het product van verschillende eeuwen vormen, vindt men een zeer grote onregelmatigheid.
 Men ziet er huizen in een doolhof van donkere lanen en donkere, nauwe straten.
Over het algemeen vindt men in iedere straat een plein, door wilde vijgeboomen beschaduwd, dat men twee- of driemaal per maand voor marktplaats gebruikte.

De armere klassen waren in hutten gevestigd, gewoonlijk niet meer dan 12 of 16 voet in lengte, en weinig beter dan de hutten der fellahs van heden ten dage.
De huizen der middenklasse, van winkeliers, lagere beambten en hogere bedienden hadden een beter aanzien, maar waren vrij klein.

Gewoonlijk bevatten zij een half dozijn kamers en sommigen waren twee of drie verdiepingen hoog, terwijl nauwe binnenplaatsen hen van de straat afscheidden; vaker echter grensde het huis direct aan de straat en werd met drie zijden om een binnenplaats gebouwd.

Men heeft veelvuldige bewijzen, dat zeer zorgvuldige hygiënische toestanden in het oude Egypte bekend waren, want zelfs vrij armoedige huizen in Kahûn kunnen zich op een stenen regenbak beroemen en deze weelde was algemeen, uitgezonderd bij de allerarmsten.
 In Tell el Amarna heeft men in een huis van een aanzienlijk beambte, tot de 18e dynastie behorende, een mooi bewerkt bad en een kunstig systeem om het water aan te voeren, ontdekt.

De inrichting van het gewone huis was ongeveer dezelfde als in het Oosten van onze dagen; de benedenverdieping bevatte bergplaatsen, schuren en stallen;
de daarop volgende verdieping diende om er in te huizen en te slapen; het dak om er zomers te rusten, terwijl de vrouwen hier ook babbelden en kookten.
 Een trap, welke zich aan de buitenzijde van het huis bevond, nauw en zeer steil, leidde naar de bovenvertrekken. Dezen waren langwerpig van vorm en de deur alleen diende voor ventilatie en verlichting. Soms werden de muren bij wijze van versiering met wit bestreken, met rood en geel versierd, of met huiselijke taferelen beschilderd.

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Egypte Feluccatocht legt het ware Egypte bloot



 

Gooi het op de Nijl over een andere boeg

Door: Eefje Blankevoort

Gooi het op de Nijl over een andere boeg


Gepubliceerd: gisteren 22:47
Update: gisteren 22:47

Een bootreis op een Egyptische felucca is een avontuur vol sterke verhalen en onverwachte ontmoetingen. Langs de grillige Nijl valt het onbedorven Egypte – een land van kamelenmarkten, verlaten stranden en trouwe Bob Marley-fans – nog te ontdekken.

Vanuit onze felucca, de traditionele Egyptische zeilboot, zien we de drukke kade van Aswan langzaam verdwijnen in de verte. De honderden riviercruiseboten, sluwe handelaars en toeristen laten we opgelucht achter ons. Stroomopwaarts hopen we nog een glimp van het onbedorven Egypte te vinden. We worden bijgestaan door Hassan, Atta en Nasser.
 De drie hebben twee dingen gemeen: ze werken al hun hele leven op zeilboten en ze zijn gek op alles wat met Jamaica te maken heeft. Onze boot heet de Breenc of Love (lees: Prince of Love, Egyptenaren kunnen de ‘p’ niet uitspreken) en is met kleurrijke graffiti versierd.
 Bob Marley, met een enorme toeter van een joint, siert de binnenkant van de boot.

Melancholische liederen

Kapitein Hassan stuurt de felucca vakkundig tussen de andere boten door naar rustiger vaarwater. Even voorbij Aswan zijn we alleen en nestelen we ons op de grote matrassen in de boot, genietend van de rust om ons heen.
Het is alweer een paar uur donker als we uiteindelijk aanleggen op een verlaten strandje.
Op het kabbelende water, de zacht ruisende palmbomen en de tjirpende krekels na, is het volledig stil, totdat Hassan zijn met kamelenhuid bespannen trommel tevoorschijn haalt en melancholische Soedanese en Egyptische liederen begint te zingen.

No worry

De volgende ochtend zetten we na het ontbijt (pannenkoeken!) koers richting het noorden
. Met de stroom mee schiet het lekker op en komen we na een paar uur aan bij de brug die de overgang van Nubisch naar Arabisch Egypte aangeeft.
Met volle zeilen varen we eropaf. Er is echter één probleem: de spriet van de felucca, waaraan het zeil is opgehangen, is te hoog om zomaar onder de brug door te kunnen.
We prevelen al wat halfzachte schietgebedjes als Atta, vlak voordat we op het punt staan de onderkant van de brug te rammen, het zeil halverwege laat zakken.
 ‘No worry!,’ zegt Hassan laconiek. ‘Als je maar weet wat je doet, is het een makkie.’

’s Avonds leggen we aan bij een verlaten eilandje met mango-bomen en groene akkers.
Terwijl we op het maanverlichte strand een Egyptisch biertje drinken, vertelt Hassan over zijn dorp en hoe het leven er daar vroeger aan toe ging.
Tot twintig jaar geleden hadden de dorpen hier geen elektriciteit. Iedereen leefde van zijn eigen landbouwgrond en er was nooit ergens een tekort aan.
 Het grote geheim van een lang en energiek leven? Dadels, vertrouwt Hassan ons toe.
Zijn opa at er wel twee kilo per dag van.

Kamelenvlees

Het hoogtepunt van dag drie is een bezoek aan Daraw, een marktplaatsje tussen Aswan en Kom Ombo. Elke week worden hier honderden, soms wel duizenden, kamelen uit Soedan verhandeld.
Het is er ongelofelijk druk. Ezels, schapen, zwaarbeladen karren en taxi’s banen zich een weg door de nauwe straten.
 Op weg naar de veemarkt ontmoeten we de tweeëntachtigjarige Haji Mohammad.
 Elke zondag en dinsdag worden onder zijn leiding op de grote marktplaats de kamelen, waarvan het overgrote deel bestemd is voor de slacht, verhandeld. Haji is nog geen één meter vijftig en is slecht ter been. Maar pit heeft hij nog wel.
Steunend op zijn twee krukken laat hij zich voorzichtig op een bankje zakken en haalt hij uit een smoezelig tasje zijn trofeeën tevoorschijn: een krantenartikel over zijn leven, foto’s van een beroemde buitenlandse fotograaf, bedankbrieven van toeristen.
 Tussen zijn verhalen door doet hij meerdere malen een huwelijksvoorstel.
 In zijn paspoort is nog plek voor een extra vrouw, laat hij hoopvol zien.
Voordat we afscheid nemen drukt hij ons een envelop in de handen.
Zijn adres staat er al op: Daraw Camel Market, Haji Mohammad. ‘Wel schrijven, hè?’

Achttien broers en zussen

Terug op de boot staart Atta beteuterd naar de Nijl. ‘No wind’, constateert hij.
Gelukkig hebben we de stroming mee en komen we, zij het tergend langzaam, nog vooruit.
 Of we Edfu morgen wel bereiken, vragen we aan Hassan. ‘Inshallah,’ als God het wil, antwoordt hij eenvoudig.

We passeren prachtige akkers met grazende buffels en koeien en ondanks de zwakke wind bereiken we die avond het dorp van Hassan, net vóór Edfu.
 Het plaatsje, dat niet meer dan zeshonderd inwoners telt, is tegen grillige rotsen aan gebouwd. Hassan nodigt ons uit met hem mee naar huis te komen, waar we hartelijk verwelkomd worden door zijn achttien broers en zussen.
In het huis is het een komen en gaan van familie en vrienden.
 Op tafel staat een waar feestmaal: een grote schaal rijst met gebraden schapenvlees.

Na de feestelijke avond zit onze feluccatrip er helaas weer op. Maar de reis is nog niet helemáál voorbij – Nasser heeft ons uitgenodigd voor een bruiloft in zijn geboortedorp.
 Tot diep in de nacht storten we ons in het feestgewoel.
Als we vertrekken, beloven we dat we ooit nog eens terug zullen komen.
 Inshallah...

Geschreven door andre&ida om 10:19 Reageer op dit bericht

De 3.300 jaar oude tempel van Abu Simbel


ABU SIMBEL

De 3.300 jaar oude tempel van Abu Simbel, gebouwd door RamsesII, werd met steun van Unesco  verplaatst naar een andere veilige droge plaats.
Dit monument  ligt langs de oever van het Nassermeer.
 
Hieronder enkele beelden van buiten en binnen.

Afbeelding

Afbeelding


Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

VANDAAG


Lezing over ‘de Arabische keuken van oudsher tot heden’

 

dinsdag 19 februari 2008

WEZEP - Op woensdag 20 februari wordt in de Kruiskerkin het kader van Vorming en Toerusting een lezing gehouden over ‘de Arabische keuken van oudsher tot heden’. Gastspreker is mw. Janny de Moor die onder meer in het dagblad Trouw een kooprubriek verzorgd.

Tot op de dag van vandaag is de verhouding tussen veel Arabische staten en het Westen vaak gespannen en is er veel geweld te betreuren.
Dat er ook plaatsen geweest zijn waar we het eeuwenlang goed met elkaar konden vinden is minder bekend.
De Europeanen hebben ontzettend veel overgenomen van de Arabische keuken.
Die is meer dan
4000 jaar oud en gaat terug op gerechten uit Babylonië en Egypte. Een milieuvriendelijke keuken, ongeëvenaard wat het vernuftige gebuik van kruiden en specerijen betreft.

Janny de Moor, culinair publiciste, leidt u de fascinerende wereld van het Oude Midden Oosten binnen, en laat zien hoezeer die wereld - ook de wereld van het Oude Testament - voortleeft in de huidige Arabische keuken aan de hand van veel fotomateriaal dat ze zelf verzamelde in Libanon, Syrie, Jordanië, Egypte, Oman, Tunesië en Marokko.

De avond begint om 19.45 uur in de Kruiskerk.
Belangstellenden zijn hartelijk welkom
.


 

 

Geschreven door andre&ida om 11:24 Reageer op dit bericht

Renee woont in Egypte

 

Renee

Hallo ik ben Renee. Ik ben geboren in Nederland op 12 maart 1998.
Sinds tien maanden woon ik samen met met papa, mama en broertje Thomas in Egypte, in Sharm el Sheikh. We hebben een Nederlandse au pair Pascalle meegenomen.

Sharm el Sheikh ligt op het puntje van de Sinai.
Hier komen heel veel toeristen uit Europa en Rusland.
We blijven hier een paar jaar zo lang papa en mama het leuk vinden.
“Wij kunnen veel zwemmen, snorkelen en af en toe duiken!”

Mijn papa en mama hebben hier een duikcentrum en dat is fijn want wij kunnen veel zwemmen, snorkelen en af en toe duiken!
Het weer is ook altijd zonnig.
Je hoeft niet zoveel kleren aan te trekken als in Nederland.
Wat niet zo fijn is, is dat iedereen aan mijn blonde haren zit. Soms wil ik ze verven!

Ik ga samen met mijn broertje naar St. Jozef International School in Sharm el Sheikh. We moeten op school een uniform aan.
Iedere klas heeft een eigen kleur polo met het logo van school.

De schooldag is lang en we krijgen heel veel huiswerk.
 Goede punten halen is hier heel belangrijk. Je krijgt een week rapport met punten.
Sporten of clubjes kennen ze hier niet. In Nederland is veel meer mogelijk.

We kunnen nog niet lezen en praten in het Arabisch.
 Het is een heel moeilijke taal, maar we krijgen wel les.
 En we moeten ook nog Engels en Frans leren!

Mijn vriendin komt uit Libanon en we kunnen fijn samen spelen en huiswerk maken.
 Of ze anders is? We zijn allemaal hetzelfde met een ander kleur velletje.

Het hier warm en droog. Er is een warm en koud seizoen.
 Maar het is altijd mooi weer.

Ik mis mijn vriendinnen uit Nederland en het na school samen afspreken.
 Hier gaat iedereen na school meteen naar huis en zie je ze de volgende dag pas weer.

Wat ik zou missen aan Egypte.
Natuurlijk de zon!
 Hier is het altijd mooi weer en je hoeft niet zoveel kleren aan.

Tips voor wereldkids die naar Egypte gaan verhuizen
Vergeet niet prikken te halen zodat je niet ziek kan worden.
 Ook moet je niet teveel kleren meenemen en je zwembroek en zonnebrand niet vergeten!

Gepost door Renee vanuit Sharm el Sheik, Egypte

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

De Heilige Kever.



De Heilige Kever.

Khepera, de nog overblijvende vorm van Ra, wordt gewoonlijk in menselijke gedaante afgebeeld, met een kever op zijn hoofd.
 De verering van den kever was in Egypte zeer oud en wij moeten zijn verbinding met den cultus van Ra aan priesterlijken invloed toeschrijven.

Wanneer de scarabaeus zijn eieren in het Egyptische zand gelegd heeft, rolt hij ze in een kleinen bal mest, dezen duwt hij daarna met zijn achterpoten door het zand naar een hol, dat hij tevoren gegraven heeft en hier worden de eieren door de zonnestralen uitgebroed.

Het scheen nu aan de oude Egyptenaren toe, dat deze handelwijze van den kever op de voortwenteling van de zon, langs den hemel, leek, zodat Khepera, het opkomende zonnelicht, door hem gesymboliseerd werd
 
wingedKhepri1xx.jpg

Khepera is een god van enig gewicht, want hij wordt de schepper en vader der goden genoemd, tevens beschouwde men hem als het type der wederopstanding vanwege het symbool van den bal, welke levend zaad bevatte en waarschijnlijk in nog een ander opzicht, daar de opkomende zon als het ware de ene morgen na den andere uit zijn nachtelijke graf stapt.

De scarabaeën, welke men op de Egyptische mummies vond, typeren de hoop op wederopstanding en men heeft deze in graven gevonden, welke waarschijnlijk al uit de 4e dynastie dateren.

Geschreven door andre&ida om 16:44 Reageer op dit bericht

Tombe van Nefersekheru


Tombe van Nefersekheru

Afbeelding


In de Tombe van Nefersekheru in de vallei der Nobelen is er een niche waar 3 beelden zijn afgebeeld
De beelden zijn wat beschadigd maar de kleuren erom heen zijn nog mooi.
Waarschijnlijk is het eigenaar van de tombe samen met zijn vrouw en moeder.

Geschreven door andre&ida om 15:50 Reageer op dit bericht

Massale aanhouding Moslimbroeders Egypte


 

Massale aanhouding Moslimbroeders Egypte

 

CAIRO (ANP) - De Egyptische politie heeft zondag in de provincie Dakahlia zeker 50 leden van de streng islamitische Moslimbroederschap opgepakt wegens lidmaatschap van een verboden organisatie, meldden veiligheidsfunctionarissen.

Volgens leden van de verboden Moslimbroederschap is het een poging om te verhinderen dat leden van deze oppositiebeweging meedoen aan gemeenteraadsverkiezingen.
Donderdag werden al 36 mannen van deze beweging opgepakt in andere delen van het land.

De Moslimbroeders die vanwege het verbod als 'onafhankelijke' kandidaat mee willen doen aan de verkiezingen zijn met 88 afgevaardigden de grootste oppositiefractie in het door de president Hosni Mubaraks Nationaal Democratische Partij (NDP) gedomineerde parlement.

De Moslimbroederschap komt naar eigen zeggen op voor de vreedzame 'islamisering' van de Egyptische staat.

Geschreven door andre&ida om 15:24 Reageer op dit bericht

Uitnodiging


De vereniging "Ex Oriente Lux" in samenwerking met de Onderzoekseenheid
Nabije Oosten Studies

nodigt u vriendelijk uit op de lezing

*Dayr al-Barsha 2007
of hoe opgravingen in een Oude Rijks necropool
leidden naar het graf van Henoe***


**

door
*Marleen De Meyer*

Woensdag 20 februari om 20 uur
Lokaal 00.14 van het Mgr. Sencie Instituut, Erasmusplein 2
 (achter deCentrale Universiteitsbibliotheek)

Geschreven door andre&ida om 14:48 Reageer op dit bericht

Nederlandstalige kinderen in het buitenland

 

Tram of paardenwagen

Kinderen op de bus

In Egypte zijn er een heleboel vervoermiddelen: auto’s, trams, kleine busjes en zelfs ezel- en paardenkarretjes. De mensen hier gebruiken echt alles om ergens te komen.

Paardenwagens worden gebruikt als gewoon vervoer, in de armere buurten gaan een heleboel kinderen met paard en wagen naar school.
Dan zitten ze met z’n tienen achterin en dan nog drie naast de man die het paard of ezel ment.

De meeste paardenwagens zijn mooi versierd in mooie kleuren en ze worden ook veel gebruikt om toeristen rond te rijden langs de zee.
Die betalen dan 2 pond voor een ritje langs de courniche, de boulevard langs het strand.

Hier in Alexandrië, waar ik woon, rijden ook trams.
Ze gaan door de hele stad en worden ook heel veel gebruikt. Een ritje kost 25 PT (=cent) en dan kun je zo ver mee als je wilt. De tram is wel handig maar hij gaat heel erg langzaam……

Paard en wagen

Arme kinderen hangen altijd aan de achterkant van de tram.
 Het is best gevaarlijk en er gebeuren vaak ongelukken, maar de kinderen blijven het toch doen.

vooral op bepaalde tijden is de tram heel erg vol, om 8 uur ’s ochtends, omdat iedereen dan naar school en werk gaat, en weer om half vier ’s middags, omdat de meeste scholen dan uit gaan.

Ik nam vroeger soms ook de tram, maar sinds mijn moeder hier in Egypte auto rijdt, brengt zij me bijna overal naartoe. Wel een stuk handiger!

Gepost door Shyreen vanuit Alexandrië, Egypte

Geschreven door andre&ida om 14:29 Reageer op dit bericht

Nederlandstalige kinderen in Egypte schrijven over Egypte



Jurken voor vrouwen en mannen

In Egypte dragen mensen, mannen en vrouwen, al eeuwenlang een soort jurk.
Mannen dragen een simpele witte, ‘galabia’ genaamd, en de vrouwen een iets meer gedecoreerde gekleurde jurk, die ‘abeija’ heet.Egyptian Printed Galabia

Meer dan 1400 jaar geleden, in de tijd van de profeet Mohammed, droeg iedereen galabia’s en abeija’s. Met de tijd is dat compleet veranderd en droegen alleen de armen ze nog maar.
Mensen in de stad droegen maatpakken, jeans, blousjes en T-shirts, net zoals ze dat overal op de wereld doen.

Een paar jaar geleden is dat allemaal weer veranderd.
Nu lopen er veel meer mannen in galabia’s als ze niet op hun werk zijn en vrouwen dragen vaker een abeija. Een heleboel vriendinnen hebben er wel minstens een in de kast hangen.

De abeija’s zijn nu ook veel chiquer dan vroeger en de modellen gaan nu een beetje met de tijd mee, voor zover dat gaat. Er zijn nu abeija’s voor speciale gelegenheden (feesten, trouwerijen, enz.) met glitters en zo, die nu redelijk veel lijken op lange jurken, maar dan met lange mouwen, het lichaam bedekkend.

Gepost door Jessie vanuit Mathrouh, Egypte

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Tussen Ahmed Hassan en Anderlecht lijkt het tot een breuk te komen


"Mijn hoofd staat niet naar voetballen"

 

 

 

zaterdag 16 februari 2008

ImageTussen Ahmed Hassan en Anderlecht lijkt het tot een breuk te komen. Paars-wit is razend op de Egyptenaar omdat hij nog steeds niet terug in België is na de Afrika Cup.

"Na onze zege tegen Kameroen zijn we zonder te slapen teruggekeerd naar Egypte, waar een groot volksfeest wachtte", legt Hassan uit in Het Nieuwsblad. "Vervolgens trokken we naar Dubai voor het vervolg van de feestelijkheden."

"Ik heb dan ook geen tijd gehad om te recupereren of tijd door te brengen met mijn familie. Ik geef toe dat ik momenteel moe ben.
Mijn hoofd staat niet bepaald naar voetballen", aldus de middenvelder.

Grijpt Anderlecht in?

Bij Anderlecht zijn ze de grillen van de Egyptenaar meer dan beu.
De landskampioen wil nu het loon van Hassan drastisch verminderen.
Het fiscale voordeel van 18 procent voor buitenlanders werd sinds 1 januari genormaliseerd naar 50 procent.

Nu dreigt Anderlecht ermee om het belastingsverschil niet meer bij te passen.
In dat geval verliest Hassan een derde van zijn loon.

Geschreven door andre&ida om 14:15 Reageer op dit bericht

Vrouwen kunnen in Saoedi-Arabië geen kant op


 

Saoedische vrouwen levenslang onder toezicht

REPORTAGE, Ferry Biedermann
16 februari 2008 10:31

RIYAD - Vrouwen kunnen in Saoedi-Arabië geen kant op.
 Zonder begeleider zijn vrouwen helemaal niets

‘Maar ze heeft iets fout gedaan, natuurlijk moest ze gestraft worden.’ De oudere man in het kapitale huis in de Saoedische hoofdstad verwoordt ongetwijfeld een groot deel van de publieke opinie in het land als het gaat om de verkrachtingsaffaire die bekend is komen te staan als de zaak van het Katif-meisje, naar de streek waar het plaatsvond.

Saoedische rechters veroordeelden vorig jaar de jonge vrouw uit Katif tot een gevangenisstraf en zweepslagen nadat ze verkracht was door een groep mannen. Omdat ze op stap was gegaan met een man die geen familie van haar was.
 Na een storm van protest uit het buitenland verleende de koning gratie.

‘De koning was vergevingsgezind, maar dat betekent niet dat de uitspraak fout was,’ zegt de Saoediër, een lid van de officiële mensenrechtencommissie van het land.
Mensenrechten zijn in Saoedi-Arabië vooral mannenrechten.
 De wetten van het land zijn er verder vooral om de rechten van vrouwen in te perken en ze de zware last te laten dragen van het concept van eer in de oerconservatieve samenleving.

Begin februari leverde de VN felle kritiek op de officiële Saoedische houding ten opzichte van vrouwen.
 Ze ontberen veel van de basisrechten en er zijn te weinig wetten die vrouwen beschermen, was de niet opzienbarende conclusie van het VN-comité dat de discriminatie tegen vrouwen in de gaten houdt.

De echte boodschap van het rapport was nog schokkender.
 Het comité is bezorgd over de ‘aparte uitleg’ die de Saoedische autoriteiten geven aan het hele ‘principe van gelijkheid.’
Die uitleg houdt in dat de Saoediërs het eerder hebben over ‘vergelijkbare rechten’ en over de ‘aanvullende rollen en de harmonie tussen mannen en vrouwen dan over gelijke rechten van vrouwen en mannen.’

Het is moeilijk om te overdrijven hoe onderschikt de positie van vrouwen is in Saoedi-Arabië. Zowel in het dagelijkse leven als in de myriade wetten die van toepassing zijn op alles aspecten van de maatschappij is de vrouw onmachtig.

Vrouwen mogen bijvoorbeeld geen auto rijden, hoewel er geruchten gaan dat daarin dit jaar nog verandering zal komen.
Het klinkt absurd maar het betekent vaak dat een vrouw geheel afhankelijk is van de goede wil van de mannen in haar familie om haar ergens naar toe te brengen, van afspraken bij de dokter tot werk.
 De rijkere families hebben chauffeurs die de vrouw ter dienst staan maar lang niet iedereen heeft die luxe.

Vrouwen en mannen mogen niet gemengd in cafés zitten, hoogstens alleen met familie in een speciale familieafdeling die lang niet alle openbare gelegenheden hebben.
Zelfs als zo’n afdeling er wel is, zoals in sommige van de vele Starbucks in de Saoedische hoofdstad, kan dat toch nog tot grote problemen leiden, ondervond een zakenvrouw onlangs.

De vrouw, een financieel analiste werd gearresteerd omdat ze een zakengesprek voerde in de familieafdeling van de Starbucks met een buitenlandse collega, meldde de Engelstalige krant Arab News.
De religieuze politie, die toezicht houdt op naleving van de religieuze wetten en van de normen en zeden, nam haar mee, dwong haar te ontkleden om haar ‘te fouilleren’ en hield haar vast tot haar echtgenoot ingreep.
De man met wie ze de afspraak had, zou nog vastzitten.

Maar dit soort concrete problemen voor vrouwen vormen slechts het topje van de ijsberg. Het ernstigste obstakel voor gelijkheid is de juridische onderschikking van vrouwen aan mannen.

Iedere vrouw staat haar leven lang onder toezicht van de man in haar familie, of dat een vader, broer, echtgenoot of zelfs zoon is.
 Deze toezichthouder heeft de macht om de vrouw te verbieden te reizen, te werken, hogere opleidingen te volgen enzovoort.
Een vrouw kan niet zonder begeleidend toezichthouder voor de rechtbank verschijnen en veel regeringsfunctionarissen weigeren met vrouwen te praten.
Vrouwen kunnen niet eens zonder zo’n begeleider door een ambulance worden
meegenomen.

Fawzia Abu Bakr, academica en vocale voorvechtster van de vrouwenrechten vertelt over een zwangere vriendin die in het ziekenhuis moest wachten op de toestemming van haar echtgenoot voor de keizerssnede die de artsen haar adviseerden.
‘Zelfs over haar lichaam, in het geval van een medisch noodzakelijke ingreep, heeft de vrouw geen recht van beschikking’, zegt Abu Bakr.

De onmachtige positie van de vrouw in de wet wordt nog verergerd door de houding van de religieuze rechters die oordelen over alle civiele en criminele zaken in het koninkrijk.
 Als het gaat over erfenissen, scheidingen en andere familiezaken, heeft de vrouw wel rechten volgens de islam maar de rechters negeren dat regelmatig en willen vrouwen zelfs vaak niet horen.
 ‘Ze schreeuwen gewoon tegen de vrouw dat ze haar mond dicht moet houden’, zegt Abu Bakr.

Sinds koning Abdullah, die bekendstaat als gematigd, twee jaar geleden aan de macht kwam, heeft het land een paar aarzelende stappen gezet op het pad naar modernisering. Ook op het gebied van de vrouwenrechten zijn hele kleine verschuivingen te zien.
Er zijn meer vrouwen in het zakenleven hoewel dat vaak gaat om familiebedrijven.
Vrouwen mochten stemmen en meedoen aan verkiezingen voor enkele kamers van koophandel.
Maar het VN-rapport geeft ook aan hoe beperkt dat is en dat vrouwen nog nauwelijks een rol spelen in de politiek.

Volgens veel Saoediërs, inclusief vrouwen, is het beter zo.
De vrouw moet beschermd worden, tegen de maatschappij en tegen haarzelf, zeggen ook veel vrouwen.

‘Ik wil wel autorijden maar voor de rest moet het blijven zoals het is’, zegt een studente die samen met haar moeder aan het winkelen is.
‘We kunnen geen dingen verlangen die tegen de islam ingaan.
 Onze eer moet beschermd blijven’, zegt ze.

De indoctrinatie van vrouwen is enorm, zegt Abu Bakr. ‘Ik was vorig jaar geschokt toen een klas met eerstejaars studentes binnenliep.
Op iedere bank lag een glossy folder met een boekje en een cd waarin werd uitgelegd hoe meisjes zich volgens de islam moeten gedragen.’

Het was een initiatief van een religieuze stichting, maar het advies beperkte zich niet tot religieuze zaken.
‘Er stond bijvoorbeeld dat je geen goed moslimmeisje bent als je rookt, op het internet gaat, televisie kijkt, make-up draagt en met jongens over de telefoon spreekt.’

Geschreven door andre&ida om 12:40 Reageer op dit bericht

Mythen en legendes uit het oude Egypte

Hoe Thoutii de stad Joppe nam.

De fragmenten van deze geschiedenis zijn in den Harris Papyrus vervat.
 Evenals de geschiedenis van den prins, wiens lot voorbeschikt was, werden zij in 1874 door Goodwin ontdekt; deze ontdekte hen in de overblijfselen van een historisch verhaal en stelde de Archaeological Society met zijn vondst in kennis.
Het begin is echter verloren gegaan.

Bij het punt, waarop het verhaal begint, zien wij drie hoofdpersonen: een Egyptisch officier, Thoutii genaamd, den vorst van een stad in Syrië en zijn stalmeester.

Het verhaal behandelt de inname van Joppe (een stad in Palestina, welke in den Bijbel vermeld wordt) en wel door een krijgslist van Thoutii.
 De toegepaste list vertoont eenige gelijkenis met die, welke wij in de geschiedenis van den rooverhoofdman in de Duizend en een Nacht verhalen vinden. Het verhaal luidt aldus:

Onder de regeering van Thothmes III, koning van Egypte (18e dynastie), stond de vorst van Joppe op en doodde alle Egyptische soldaten, die zich in zijn stad bevonden.

De tijding hiervan wekte begrijpelijkerwijs de woede van den Pharaoh op, hij riep zijn edelen, generaals en schrijvers bijeen, om te overleggen, wat er gedaan kon worden.
 Niemand van hen echter wist raad, behalve Thoutii, een schitterend, jong officier van het voetvolk.

“Geef mij”, zoo sprak hij, “een tooverstok, mijn koning, en een troep voetknechten en voerlieden en ik neem op mij, den vorst van Joppe te dooden en de stad te nemen”.

Pharaoh, die den officier hoogachtte en op zijn woorden vertrouwde, stond alles toe, wat hij vroeg, hoewel het niet gering was; de stok toch was een talisman, van wien men dacht, dat hij iedereen, die hem in bezit kreeg, onzichtbaar maken kon.

Thoutii trok daarop met zijn mannen naar Palestina. Daar aangekomen, liet hij een grooten leeren zak maken, groot genoeg om een man te bevatten; tevens had hij ijzeren hand- en voetboeien laten vervaardigen, terwijl één paar bijzonder groot en sterk was; verder jukken van hout en vierhonderd kisten.

Daarop zond hij de volgende boodschap naar den vorst van Joppe: “Ik ben Thoutii, de Egyptische generaal der infanterie.
Koning Thothmes was ijverzuchtig op mij, vanwege mijn dapperheid en zocht mij te dooden;
ik ben echter ontsnapt en heb zijn tooverstok gestolen; deze is in mijn bagage verborgen en, als gij er niets op tegen hebt, zal ik dezen aan U geven en mijn strijdkrachten, welke het puikje van het Egyptische leger vormen, met de Uwe vereenigen.

Het is te begrijpen, dat de vorst van Joppe dat bericht zeer aangenaam vond, want hij kende den roep, welken van Thoutii uitging, en wist, dat hij in geheel Egypte zijns gelijken niet had.

Hij zond een bericht naar Thoutii, dat hij zijn aanbod aannam en beloofde hem een stuk van zijn gebied. Daarop verliet hij Joppe, nam zijn ruiterij, vrouwen en kinderen met zich, om den man te begroeten, dien hij als een nieuwen bondgenoot aan wilde nemen.
 Hij verwelkomde hem hartelijk en noodigde hem in zijn kamp, om met hem het middagmaal te gebruiken. In den loop van het onderhoud, terwijl zij aan het eten en drinken waren, vroeg hij Thoutii over den tooverstok.
Thoutii antwoordde, dat deze in de bagage, waarmede zijn paarden beladen waren, verzegeld was. Hij verzocht daarop, dat zijn mannen en paarden naar het kamp gebracht zouden worden, om verfrischt te worden en uit te rusten.

Aldus geschiedde; zijn paarden werden gevoerd, de bagage werd onderzocht en de tooverstok werd gevonden.

Geschreven door andre&ida om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van OP REIS MET DE BLAUWE VOGEL - Cruise op deNijl -

↑ Terug naar de berichten