Izegem

Het was curieus dat voor de mensen van curiosa ook onze site - of de inhoud - verbazing wekt...
Op het eerste zicht was hun vraag duidelijk: Heb je voorwerpen die het bijgeloof van de soldaten in de oorlog van '14-'18 illustreren?

Met de vraag wat ze bijgeloof noemen hebben we de opdracht aangevangen. De grens is vatbaar voor interpretatie. Over de inhoud van het artikel had men nog geen zicht... Uiteraard raden we de geïnteresseerden aan het tijdschrift in te zien... 

Wij tonen hier enkele beelden waar de redactie van curiosa blijkbaar in geïnteresseerd was.

Het Engelstalige beschermtasje en de penning van Kardinaal Mercier.

We hernemen een beeld dat vroeger al eens besproken is: het reiskapelletje (Vlaamse identificatie-item). De Nederlander noemt dit een zakheiligdom.

Tussen de plaatselijke bezigheden die ons ook altijd wat devotioneel erfgoed openbaren vaak specifiek met de stad verbonden sprokkelden we in de rijke Sint Franciscus iconografie. We verwijzen hiervoor naar de site van westhoek.be.

Je kan er o.a. het schilderij van Jules Boudry zien waar hij (zelf) als Franciscus de drie geloften ontmoet.

Een ander merkwaardige ervaring was op zich zeker boeiend. 

Terwijl allerwegen de godloze maatschappij met paraBELs, bellen en .. reBELS wordt uitgetekend zijn wij aan het RUIMEN. Terwijl in Tertio de godsdienstles - waar we kunnen van meespreken - van de ene ijstijd naar de andere verglijdt. We lazen:  Kortom, ik zie vandaag zowel binnen als buiten de scholen weinig draagvlak om een onderwijsnet daadwerkelijk opnieuw religieus te oriënteren. 

Terwijl dit allemaal zo is runnen wij een KENNISCENTRUM.

Het gevaar van het woord KENNIS-CENTRUM is dubbel. We zijn niet HET centrum van kennis. We zijn lang al aan een andere invulling van het woord KENNIS toe. Het begin van de wijsheid is al vaker gedefinieerd. Het ligt zeker ook voor de mensen die ons deze keer erfgoed=kennis bijbrachten buiten ons..  Bijbels is het begin van de wijsheid het ontzag voor DE Andere.

We zijn de andere, een authentieke representant van demensnu dankbaar voor de tip, die ze signaleerde uit een oud boekje van de verering van het Heilig Bloed in Brugge. Ook daar zoals je kan meelezen bestaat het verhaal van het ongedoopte kind - met dezelfde verwijzing naar de drie dagen voor de verrijzenis - in dezelfde eeuw - de liturgie van de respijtkinderen.... lees maar mee

uit Triumphe van het Heiligh Lijden Christi Jesu

72

In het jaer onses Heeren 1407 op den elfsten van November was te Brugge in de Balckstraete een kindeklen opgedoopt gestorven ende drie dagen begraven . Maer de moeder aenriep sonder ophouden het heyligh Bloedt

73

van Brugge segghende: Voorwaer ick hoore mijn kindt dat leeft. Men ontgroef het kindt ende bevondt dat het leefde. Het viert gedoopt ende gedragen in de kercke van het H. Bloedt alwaer men tselve heeft levende gesien.

Onze Kortrijkse collega had een vraag. We zijn er graag op ingegaan. Een papnon hoe ziet die eruit? En waar kan je zo'n beeld kopen?

We zijn geen detailhandel in beelden. Dus deze vraag was niet onmiddellijk een uitdaging. Er zal wel een bedevaartoord zijn waar Kruis en munt elk hun beurt krijgen.

Die papnon wel daar hebben we wel even bij stil willen staan. Wat we vermoedden leek juist De zusters van Naastenliefde/Liefde in Parijs: les filles de charité, die volgelingen waren van Sint Vincentius à Paulo, de apostel van de armoede, blijken het meest te beantwoordden aan het gezochte fenomeen. Tot 1964 droegen die zusters een speciale kap (cornette) – vandaar papnonnen - van wit linnen, die in dat jaar werd vervangen door een lichtblauwe hoofddoek.>

We doken in onze databank en inderdaad zo'n, beeldje hebben en houden we in huis: nl. Soeur Cathérine Labouré. Ook haar médaille zit in ons collectie.

In de bijlage kan je meer lezen omtrent dit studieonderwerp.