Bezoek

Deze voormiddag hebben zich weer mensen in het zweet gewerkt voor ons.
Norbert VERROYE stond op vijf uur op om deze voormiddag te schrijven .. een hele cahier vol. Alle plechtige communieprentjes van Groot-poperinge worden gaandeweg geïnventariseerd...

Merci Norbert

Eric DEBUSSCHERE - onze handige jongste - was er voor zoveelste keer bij om op te ruimen. Het wordt  dan weer vervoer naar de glascontainer van het afvalpark waar we dezelfde vrijwilliger al bij voorbaat voor DANKEN. 

Merci Eric.

Nog iemand liefhebber van mooie kaders of kaderglas. We hebben de mooiste aan de kant gezet voor de rommelmarkt...

 NOGMAALS voor onze schenkers.

Het ruimteprobleem doet ons streng optimaliseren. Enkel typische en karakteristieke afbeeldingen worden enerzijds in kader, anderszijds enkel op doek of papier bewaard. We krijgen immers zeker te maken met een strenge selectie in de toekomst. Om later niet met de harde hand te worden geconfronteerd doen we deze afroming.

We willen hierbij de stille werkers thuis niet vergeten.... Maar het mag ook wel eens voor dit extra werk.

Je kan er je aan ergeren

de arrogantie waarmee oorlog voor het ogenblik

economisch lucratief en/of met goodwill gepromoot

alle culturele catwalk's en podia verorvert en inpalmt

je MOET toch toegeven dat het effect niet allemaal collateral damage is

De oorlog is iets vreselijk - vleeselijk - ingrijpend

Het is - o.i. - erger dan de schade aan de vleesindustrie

Het raakt mensen, families, volkeren die besmet worden met haat en het discrimiNATIEe virus

Hoe men er in '14-'18 mee omging 

daar vonden we een prentje van.

Het zal ons niemand kwalijk nemen dat we voor de vrede zijn 

Vrede en alle goeds is een devotioneel item.

Het kan de buitenstaander lijken alsof we stilaan op de winterslaap aan het denken zijn. Met het vertrek van de 10 m3 is er inderdaad wat rouw over de rangen gekomen. 

Het enige voordeel dat hiermee bovenkwam is dat we ons zijn gaan concentreren op wat er ter plaatse blijft.

Onze 300 dozen boeken zijn nog in het stadsarchief niet geraakt. We plannen het stipstip niet zelf. Haats en spoed zijn nergens goed...

We beseffen echter nu hoelang 12, 5 m. eigenlijk is. Als ieder beeldje een gemiddelde van 10 cm scan vraagt dan  en honderd prentje staande 3 m zijn dan hebben we 125 x 3 = 375 m prentjes te scannen... 

Deiconografische en culturele waarde ervan hebben we nu al genoeg gecommuniceerd. Deze zinnen waren nu eens echt om het werk dat ons bezig houdt en van de berichtgeving afhoudt aan onze geïnteresseerden te melden.

Een blik op de bakken prentjes te scannen.

Ondertussen wachten ons nog pakken voorwerpen en kaders die nog niet geïnventariseerd zijn. Dit om een tikje realistischer ons terecht vaak gepresen online virtueel museum.

Er is vooral dus nog werk aan de winkel. 

Zo staan er nog honderden kaders te fotograferen met de cubelight en het fototoestel...

Selectie noodzakelijk!

En de derde donderdag - met de getrouwen!

Op pensioen?

Ja. En?

Niets te doen, altijd vakantie!

Laat me lachen.

Via de hobby zijn we in een indirecte bijscholing rond de klederdracht. Onze 12,5 meter prentjes houden ons - sorry voor de herhaling - therapetisch bezig in de ongehoord boeiende pensioen-vrije-tijd...

Zo af en toe is er respons.

Onze gevorderde leeftijd maakt ons minder vertouwd met alle high tech en sociale netwerk toestanden. Onze vrienden en kennissen lijst op facebook is geen vertrouwde stek. Dat ligt mede aan onsze exclusieve business.

We betrapten er ons deze keer op dat we niet onmiddellijk meer konden plaatsen waarom we via ipad (van de correspondent) dan nog een helpende hand geboden werden...

Een tijd terug kregen we een vraag van de erfgoeddienst Kortrijk. Toen zijn we uitvoerig op het thema ingegaan. De dame wou inlichtingen rond dé papnon.

Terloops citeerden we deze infosessie.

En.. wat bleek we kregen nog een apostille op het verhaal. We geven hier de foto die de behulpzame seniorennnet bezoeker ons opstuurde. De oorspronkelijke vraagsteller had het over de Brugse papnonnen.

Dit beeld stuurde onze correspondent. Is het een Brugse of een Parijse dat hebben we niet uitgezocht. We zijn onze correspondent dankbaar. Zo zijn zijn we nog eens bevestigd. in het belag van DE business.

Ook de bijsluiter bemoedigde. In zijn begeleidende nota schrijft hij dat hij de info bedoelt als bijdrage ter studie en niet om te koop aan te bieden. Die onze werking begrijpt die kan aanvoelen waarom we deze randbemerking positief honoreren. Al te vaak wordt ons aangeboden voorwerpen te kopen. Al van den beginne  is dat onze bedrijfsvoering niet en daarom PRIMA Meneer Groeneveld.

Iedere tijd heeft zijn kenmerken. Iedere stijl heeft zijn eigenheden.

Vaak zijn die details heel herkenbaar.

Vaak zijn ze rakelings stereotyp. 
Wanneer ze voorkomen buiten het verhaal waarin ze functionneerden en als anachronisme worden geserveerd bij gebrek aan historische zin dan wordt het potsierlijk.

Nog maar eens komt op de drempel van onze 20.000ste scan het verlangen naar boven om ook deze invalshoek van de iconografie eens degelijk te bestuderen.

Het tijdseigene moet je je sowieso eigen maken om de authenticiteit van de beelden te vatten.

Een telefoontje van Blanche, een afspraak ..

Om 14u45 in de Trommelaarstraat

Een gezellige bende cultuurminnenden en geïnteresseerden. Wat is het zalig en goed mensen die geregeld serieus samenkomen op de koffie te mogen verwelkomen..

We kregen de gezinsgroep Ieper over de drempel. Zo te zien wijze en aandachtige toehoorders. Het was ons - niet alleen als geijkte term - een waar genoegen. Het gezelschap was op leeftijd om alle ingredienten vanuit eigen beleven te snappen en .. te snoepen.

Het programma was wellicht wat overladen. De groep had ook nog Cimetry geprogrammeerd. Blijkbaar was het natje en het droogje.. én de materie meegevallen. Het bezoek aan de begraafplaats zal wellicht wat meer in versneld tempo verlopen zijn

En dan nog even het bidsnoer ... zijn er werkelijk zoveel varianten.

Voor we vertekken nog de locatie in ogenschouw nemen. We gaan hier nooit meer voorbij zonder te herinneren wat er hier aan devotionalia geherbergd wordt.

De scanwoede heeft ons een tijdje het initiatief ontnomen.

Nu we de kaap van de 16.000 zijn gepasseerd willen onze dromen wat ordenen.

We zagen reeds zoveel symboliek in al de prentjes die we inscanden dat we zeker - als Onzen Heer - ons laat leven en we niet dolgedraaid raken door het scanvirus aan een symbolenboek beginnen.

Er is in de iconografie zoveel beeldenmateriaal waar de mens gevoelens en ideeën sprekend heeft uigebracht dat het wel eens de moeite lonen zou om er een syllabus van op te stellen.

De eenvoudige beeldtaal was ook bij kinderen bekend. Al hebben we moeite om te veronderstellen dat de prentjes voor de kinderen met Latijnse teksten hun doel bereikten. Al moeten we toegeven dat én volwassenen én kinderen vaker Latijnse volzinnen en Latijnsewoorden te horen kregen in de liturgische diensten en op de preekstoel. De liederen onder het lof en de teksten die men in het koor te zingen kreeg maakten de gelovigen vertrouwt met de contekst. We denken bv. aan het bekende woord voor hun bidsnoer de pater noster...

En tweede item waar we zouden willen een studie aan besteden is de kledij en de gebruiken van de negentiende en begin twintigste eeuw. We denken wat we heel wat kennis zouden kunnen ophalen uit het iconografisch materaal omtrent gebruiken en mode ... en omgekeerd heel wat prentjes - zonder datum - kunnen dateren vanuit vormen en voorstellingen

Een idee van het werkpak van Sint Jozef. Zeker niet 21e eeuw.

Een resem beelden - de arma Christi - de tuigen die het verhaal van de kruisdood laten leven voor wie de symboliek niet vreemd is.

En wat kan er allemaal niet uit deze prent worden afgeleid - klompen - schort en haartooi.... 

dan stellen ze vragen..

Wanneer men vragen stelt en die vragen blijven onbeantwoord dan is dat voor de vraagsteller niet altijd even leuk?

Daarom willen we DE vraag die nu wellicht bij onze schenkers opkomt zeker met begrip om de bezorgdheid en met transparante achtergrond informatie beantwoorden

Omwille van het al vaker aangekaarte ruimtegebrek en de duidelijke communicatie van de stad waren we genoodzaakt om een onderkomen te zoeken en vinden. Helaas is dat onderkomen niet ter stede.Onze budgettaire armslag is - och God, och Here - maar wat het is! De stad als door de gedeeltelijk ontmantelde provincie aangewezen cultuur ondersteunende instantie wil slechts 300 dozen herbergen van onze 15.000 boeken... 

We haasten ons om te zeggen dat het ons verheugd dat er een deel van de papieren (boeken en prentjes) hier wel kan blijven.

Als  er een aanzienlijk deel (10m3 boeken) dan toch de streek moet verlaten moeten we onderschrijven dat KADOC het beste van het beste is dat we konden contacteren. Ze hebben alles in huis om het onderkomen te leveren voor dit erfgoed.

We willen daarom ook dat al onze schenkers het weten. Als je boeken schonk dan zijn die naar KADOC. Je kan in onze bibliotheek op de website nog altijd de titel en de fiche terugvinden (mits account). Enkel de rubrieken Hagiografie, Onze Lieve Vrouw en Heilig Hart verhuizen naar het Stadsarchief, de rest is dus naar de grote bibliotheek van KADOC..

Wat je hoort vertellen over onze voorwerpen is nog allemaal voorbarig. We hopen op een wat ruimere erfgoedminded beslissing van stad Poperinge, maar niets is tot op heden vastgelegd. We zoeken naar de meest duurzame oplossing.

Ondertussen zetten we onze digitale activiteit op de grootste versnelling.... Je hoort zeker nog meer hierover. We konden deze week ook checken hoe goed we archiveren. Het stadsarchief Poperinge gaf een handleiding uit waar we - onze aaibaarheidfactor is niet neutraal - heel wat van onze praktijken zijn in die brochure aangeprezen. De brochure"hoe archiveren"  is voor verenigingen gratis aan te vragen HIER

We memoreren onze situuatie met de foto van het momenten van het onthaal van de ROMULUScamion op het oud-gemeentehuis van Watou 17/06/2014.

Op onze dagelijkse scansessies kwamen een wat vergeelde wijsheid tegen die we om zijn authenticiteit niet willen laten voorbijgaan zonder ze even aan ons meevoelende lezers te tonen...

Twaalf meter en half dat was het ruwe resultaat van de meting bij transfer van onze verzameling prentjes. We hebben voor het ogenblik de tijd nog de courage om op de millimeter te checken.

Het lijkt soms een kamikaze bedoening. Per 100 à 200 oplijsten en .. scannen aan 300 dpi.

En was het maar dat. We willen het allemaal professioneel - ieder prentje - uniek en met uniek inventarisnummer.

In zuurvrije omslagen - voor wie het wil weten - een vrij kostelijke onderneming. Maar goed dat we dit jaar - zij het met een gehalveerdee som - de verenigingen subsidie van de stad weer toegezegde kregen. Zolang deze kraan het doet houden we den horizon in het oog. We weren alle doemdenken waarom zou Poperinge  - als stad van het goede leven - ook deze vorm van cultuur geen goed hart toedragen....?

Ondertussen stappen we over van de de letter "E" naar de "F"..... 

Foolish! Je moet soms eens gek doen om niet gek te komen, al zullen sommigen het gek vinden.

Ik wil het wel aan iedereen bewijzen. De symboliek, de creativiteit waarmee de devote zielen ideeën verkondigden die men met stapels boeken, zeker niet eenvoudiger zou kunnen verwoorden..  Hoe zegt men dat ook weer: beelden spreken boekdelen.

In een roes van erfgoedgekte - ja, in het zog van de worldcup-mania - vonden we het bijzonder inspirerend ons te verheugen in het idee alsof we aan ontwikkelingshulp aan het doen zijn..

We mochten het vandaag beleven dat zo'n 11.000 van onze boeken - ietsje overdreven - devotionaliawijsheid naar de universiteitsstad worden gestuurd. Clean verpakt in volle paletten: tien stuks = 10 m3. Via ROMULUS (foei! via ROMmeULhUiS) - ervaren verhuisfirma in een 5uur durend laadproces deskundig geladen om bij KADOC te worden gedropt.

Dank aan KADOC.

Enkele sublieme momenten.

We hadden het niet besteld, maar misschien tegenstanders van de keuze van de stad, die hadden een container geplaatst aan de ingang van de Trommelaarstraat. Storend element: de firma moest achteruit de straat inrijden. En dit niet zonder problemen.

Een torenhoog spitstechnologisch experiment.... zie momentopname in Watou.

Met weerom - in dank aanvaard - de intense ijver van onze medewerkers

Wanneer je keuzes MOET maken dan is het soms onvermijdelijk dat er je verbranden moet wat je aanbeden hebt..

BOEKEN zijn belangrijk. Online kan men al heel wat compenseren. Maar deskundigheid ligt niet te grabbel. En vaak is een geëigend boekwerk, een verhandeling rond een specifiek thema, vooral tanende cultuur moet vaak in de specifieke litteratuur en/of contekst gezocht worden...

En toch.. we hebben wel 10.000 werken MOETEN delocaliseren..

Och, neen, verloren zijn ze niet. Ze zitten in goeie handen.
Onze bestuursleden hebben er hun eigen spaarcentjes in gestopt om het vervoer voor bijna de helft op zich te nemen. KADOC zelf was ons gunstig en zo kan je binnenkort de operatie hier met enkele foto's - hopen we - volgen.

In de contekst van deze aderlating - kan ook gezond zijn.. - voelen we nu nog meer aanbidding  voor ons driedimentioneel materiaal. De hemel sta ons bij! We hopen - eerlijk - dat de stad ons niet een tweede keer tot een zo zware operatie dwingt.. 

We hebben wel bijgeleerd en voelen ons nog sterker gedwongen om zo selectief mogelijk te zijn op het binnenkomend materiaal.

Wat is er werkelijk nuttig om voor onze nakomelingen als getuige-stuk bij de verzameling te horen. We focussen helemaal niet op dure stukken, perfecte stukken.. We zoeken naar TOPstukken. Stukken die vertellen over hoe onze vooruders ermee omgingen.

We presenteren een handwerk - wellicht door kloosterlingen - zeker door devote (over-devote zullen anderen het noemen),.. of door magisch geïnspireerde bijgelovigen?..

Dit stuk is een paasnagel in een bewerkt doosje waar zelfs oorspronkelijk glas was op aangebracht. Zo is er een Heilige familie prentje waar men zelf een reliek heeft voor gevonden. We vermoeden een blaadje van de boom waar volgens de legende Maria en Jozef met het kind Jezus hebben gerust op de vlucht naar Egypte.

De Sint Janskerk in Poperinge werd dit jaar uitverkoren voor een speciaal evenement ter gelegenheid van de OPENkerkendag.

We mochten van onze rijkdom delen met de organisator Guido Vandermarliere zoals we al vermelden.

	Een paar beelden willen we niet verloren laten gaan. Ons beeld van de Heilige Barabra was weer eens van de partij. Ze had er een zeer verantwoordelijke taak. Op de foto zie je hoe ze voor de steek van de Suisse of kerkbaljuw moest zorgen. Onze deskundigheid werd ook vereerd door de vertaling van de acte - asjeblief niet de bulle - van Monysart met de toelating tot de processie.

Nog maar eens een tentoonstelling waar we graag aan meewereken.

Do van Do's Gaette, Guido Vandermarliere, westlandloper met gelijke interesses, vult weer enkele bakken .. en enkele sessies met verhalen.

We zijn blij zijn evenment aan te kondigen

én omdat we zelf ook deelnemen met onze documenatie vertaling, omzetting en kopie van het origineel document met de kerkelijke toelating voor de processie.

én omdat we weten dat ook een origineel oud dokument uit het stadsarchief voor de gelenheid in de vitrinebakken zal staan.

én 

Wie DO's Gaette nog niet ontvangt kan ze opvragen hier

De laatste editie is hier in bijlage.

Aankondiging: Op zaterdag 31 mei en op zondag 1 juni 2014 vieren we in de Sint Jans Kerk 300 honderd jaar Mirakel van Onze Lieve Vrouw van Sint Jan.

De tentoonstelling uit de letterbeek van de erfgoeddag is verlengd.

We stellen ten toon in de vier vitrinekasten van de Onze Lieve Vrouwekerk.

Het thema van de tentoonstelling kan je nalezen op de website van Onzen Heertje. Zie de vier laatste (straks voorlaatste) nieuwsberichten.

We vulden de bedevaartoorden aan met en lange rij bedevaartprentjes...

Wie specifieke plaatsen zoekt die kan zich laten leiden door de alfabetische volgorde van de plaatsnamen.

Onze  Heertje erfgoedvereniging vzw maakt pijnlijke keuzes mee.

Onze verzameling boeken is de eerste getroffen massa. We hebben - uiteraard tegen onze dromen in - een harde noot moeten kraken!

In de buurt van de 15.000 specifieke boeken rond devotie blijkt er geen mogelijkheid in onze stad de gehele gestructureerde verzameling adekwaat te bewaren. De stad ontfermde er zich over en ze waren onderggebracht - met dank - in het oud gemeentehuis te Watou. Dit blijkt niet meer in die omvang te kunnen.

Afb.: In onze herinnering dé man die ons indertijd Watou aanbracht als interim oplossing.

Onze bestuur besliste niet de eeuwige ambetanterikken te zijn, die een herbergzaamheid bedingen. Poperinge heeft al zijn hoppemuseum met de biermuur....

We kozen vroeger al voor de digitale snelweg - het virtuele venster naar de HELE wereld.

Met de stille hoop dat onze 6000 voorwerpen niet dezelfde decimering ondergaan hebben we ons gewend tot een grote broer om onze boeken te soigneren. KADOC komt ze ophalen. 

We werden gevraagd vrijblijvend bij te dragen voor het veroer. Sponors mogen zich uiteraard - ook vrijwillig - aanmelden. 

Vraag onze nieuwbrief, mail to info@onzenheertje.be.

Afb. van de grote hoeveelheid kaders die nog ter behandeling voor liggen.

Het stadsarchief is bereid een symbolische hoeveelheid nl. de rubrieken Onze Lieve Vrouw, Heiligenlevens, Heilig Hart en onze publicaties in de beste omstandigheid te bewaren. 

Afb. Deze hoeveelheid kruisen hebben we - miserere nobis - met lede ogen moeten laten voorbijgaan.

Hopelijk kunnen we in de toekomst verder aan dergelijke tentoonstellingen deelnemen (hier erfgoeddag 2006)

Dag erfgoed

Superblij met de kwotering door de schepen van cultuur van Poperinge: een professionele tentoonstelling.

Op een grote volkstoeloop konden we niet rekenen. Poperinge had vijf sites op de erfgoeddag. Teveel van het goede bestaat niet als de initiatiefnemers echte keikoppen zijn. Als organisator van ons gedeelte hadden we uiteraard niet d emogelijkheid om ze aale vijgf te bezoeken. We zorgden voor ons deel.

Voor- en nadeel was het feit dat er ook rommelmarkt was in de Veurnestraat. We kregen zo wat vreemde eenden in de bijt. Miracula miraculorum dit bracht mee dat we een Nederlands koppel binnekregen dat eigenlijk naar de rommelmarkt kwam. 

Nu is het zo dat die slag van geïnteresseerden - moeten w etoegeven - naast de meer economische inslag toch ook heel wat kennis hebben van antiek. Onze oudste penning was voor hen een topstuk. 

Door de rustige toeloop konden we ook in de diepte graven en was menig gesprek werkelijk grenzeloos in de #-de macht. 

En hoog bezoek daar ontbrak het niet aan. 

Subliem was de vraag van de jongste bezoeker, telg uit de omgeving van het stadsarchief: Papa open doen! Officieuse opening.

We zouden wel eens willen weten hoeveel deelnemers aan de erfgoeddag onze intensiteit haalden.

We herinneren ons de eerse keer dat we meededen. Toen ons huisje in de Trommelaarstraat de rode erfgoedweekend-vlag ontplooide. Nu nemen we voor de twaalfde keer deel aan dit heemkunde festival.

Dit jaar hebben we onze stek in de Letterbeek: een kenniscentrum bij uitstek.

De tentoonstelling blijft drie weken in de BIB van Poperinge.

Daarna verhuist ze - ietwat geherorganiseer- naar de Onze Lieve vrouwekerk.

Onze penningen (duizenden) bevragen de bezoekers. Medailles: een fenomeen dat rakelings aan de magie voorbijgaat. Een hoopvol houvast of een opening naar het bovennatuurlijke. Het blijft voor de ene wezenlijk - vaak BIJ-geloof, voor de andere on-geloof... En toch zullen velen eens in de diepe nood beland grijpen naar middelen die tastbaar zijn.

Zo pelgrimeert de ene kilometers om Zijn bedevaart oord te bezoeken terwijl de andere zijn steun zoekt in andere grensoverschrijdende ankers...  De mens blijft een zoekend wezen.

Wie de aangebrachte teksten in de tentoonstelling wil bekijken surft naar onze website. Alle teksten zijn daar te lezen. Voor de woorwerpen moet je naar de BIB. Bij deze foto zie hoe intens de voorbeiding is geweest. Specialisten in het leggen van vissersknopen...

Afspraak Boeschepestraat bij de professoren in de boeschepestraat.

Klokslag kwart voor 10 was het bestuur van de kring uitgenodigd bij een merkwaardig man. De Heer des Huises was duidelijk in zijn sas om het monikkenwerk van Dirk Hillebrandt  te introduceren.

zie MERVANTES.

We keken ons ogen uit op de kennis en de kleuren. 

We wisten dat alle patroonheiligen van de steden en dorpen toekeken vanop hun gereserveerd plekje aan de wand. Maar dat de man overal de verhalen van de schilden uit zijn mouw schudden kon dat was fenomenaal. Als er maar een tiende van de kennis van de boeken die hem tot bron dienden in die man zijn brein is blijven hangen dan is dat niet te evenaren..

Historische data, schetsen van de evolutie van de mode en de vaartuigkunde alles opgelicht uit de details van de zegels van steden en sociëteiten.

Hij goot kwistig gedocumenteerde wijsheid uit. We waren er allemaal over akkoord het was een uiterst leerzaam bezoek.