Werkdag

De fierheid was te lezen op aller gezichten. Onzen Heertje erfgoedvereniging staat een half jaar lang in de belangstelling.

Zo te zien zullen bussen bezoekers komen en gaan.


Deze prestatie is niet alleen op onze naam te zetten. We willen hier bij herhaling de initiatiefnemer (alten we maar geen namen noemen) proficiat wensen en de trouwe bezoekers van onze blog willen we suggereren hen te vereren met een bezoek.



De treinreis verliep gezellig gecounterd door de erfgoed official van de streek.

Sprekend zagen we de secretaris opstijgen naar de hemel en de snoepers onder ons genoten van de Onze Lieve Vrouwtjes. We geven best geen bloemlezing van de commentaren over de hoeveelheid 'snoep' - een handige captatio benevolentiae' - voor de bezoeker.

Met de filosofische bedenking dat de jeugd zeker met andere ogen kijkt naar het nostalgisch gegeven werd de dag nog een studiedag ook.

Het blijft ontzettend boeiend.
We brachten weer een namiddag door in ons buitenverblijf Rue du Tambour 15.
Ondertussen weten we dat een noveen van 9 dagen een kaars van 18 à 19 cm. vergt. Trouwens de kaarsen van iets minder cm. noemt men toch nog noveenkaarsen.
De kaars geeft een performant beeld. Ze brandt op en geeft licht. Ze vervangt de devote ziel en geeft zich-weg-smeltend LICHT. Ze is een-en-al gave en offer.
In die context is het inspirerend werken.


Vaak is de inspiratie niet naadloos verbonden aan onze tijdsgeest.

Of we kennen de betrokken heilige slechts voor een deel waar de devotie van op het plastieken vat wordt gepresenteerd. San Pancracio bv. Wellicht een PAN-figuur met krachtige uitstraling....

Of we horen ons te verdiepen in de vrome overtuiging van de voorvaderen die met de pre-TGV in de hemel wilden geraken cf. de enge en de brede weg of de kader die je vroeger hier al eens kon zien.
In dat verband willen we U ook de vermaningen omtrent de conversaties niet onthouden. Zo te zien werden ze in grote aantallen uitgedeeld.

Na bijna tien jaar werking is het inderdaad tijd om te oogsten.
En daar willen we iedereen van laten mee genieten. In de loop der jaren hebben we heel wat eruditie opgedaan. We zijn gelukkig in de branche grootgebracht en hebben er toch een pakket academische en permanente vorming op zitten. We willen iedereen laten mee plukken van de vruchten.
Na de loopbaan gidsdienstonderricht in de technische scholen ter stede begonnen we aan de depot van devotionalia waar we nu al een tijd mee uitpakken.

We dachten dat de beste manier om andere te laten meedelen aan onze kennis een studiedag zou zijn.
Die STUDIEdag die komt er.
Op 25 september 2010 wordt in het huis van Vormingplus te Poperinge een gehele dag gewijd aan de volksreligie, volksdevotie en/of bijgeloof..... Het wordt een koorddansen tussen fictie en spirituele realiteit, tussen bijgeloof en bij-geloof.

Programma

9u15-9u30	Koffie en thee;  onthaal
10u00	Volksdevotie. Gewijd of vervlogen. Henri Vandenberghe
11u30	Zoemsessie: Vragen. Babbel en bezoek tentoonstelling. Info: Onzen Heertje.
12u00	Middagmaal of vrij                      of Proventier.
13u30	Casestudy: Onze Lieve vrouw van Sint Jan. Respijtkinderen. Henri Vandenberghe
15u00	Break: koffie, thee..
15u30	Bijgeloof. Ludo Dumon.
16u45	Babbel en gelegenheid tot vragen. info@onzeheertje.be of andre.decrock@belgacom.net Storten gebeurt op rek OHvzw 979-6317621-16   De volle dag zonder middagmaal:            12, --  € De volle dag met middagmaal                  22, -- €. Halve dag + syllabus.                                 8, -- €

We zijn weer volop aan de digitale arbeid geweest. Straks nog eens honderd erfgoedstukken meer online. We zijn verheugd dat we het niet allemaal alleen moeten doen. We hebben onze medewerkers al eens in de bloemetjes gezet. Ze denken mee zoals je in de vorige hot-spot kon zien...

Maar we hebben ook permanente medewerkers. High techn bollebozen. Een tje ervan hebben we beloofd zijn aangezicht niet op de site te zetten..

Maar hij gelijk volgens ons helemaal op 'tintin'.... Hij heeft onze PC geupgraded en straks ook onze website bijwerken... Geloof me ik weet dat het nachtwerk is ....


Ondertussen krijgen we erfgoed na erfgoed binnen. Het wacht op digitalisering, inventarisering en bereikbaar conserveren.
We vergeten ook onze hersteldienst niet. De twee onderste stukken zijn totaal gerestaureerd....

Om de drie maand komt ons bestuur samen. Daar worden alle grote projecten grondig gescreend en samen bekeken.

Het was een gezellige doening. Vooral opgewekte gezichten om allerlei redenen. Blije opa's die hun pensioen vullen met de kleinkinderen, feestvierenden en mensen die uit die kiplekkere en walvisfrisse of is het vosfrisse vakantie komen.


De revue is op dergelijke vergaderingen vaak ellenlang twee zesmaandelijkse tentoonstellingen, de erfgoeddag 2011, kwartaalschriften... onze TOPschenker Armand en onze ICT een te laueren hightech bonze.

Vooral de catalogus van d etentoonstelling onGELOOFlijk viel duidelijk in de smaak.

Het was een ongelooflijke ervaring al die stukken terugzien die met de voorzichtigheid van de porseleinenwinkel waren verpakt en voor een half jaar naar de grootstad gingen. Het was zo'n ervaring als wanneer je de kinderen op kamp even gaat bezoeken om te zien hoe ze zich op kamp jeunen.
Omnis comparatio claudicat.
Iedere vergelijking loopt wel ergens mank.
De beveiliging is prima. Als serreplantjes zijn ze verzorgd.De fotografen worden verzocht geen flisten te gebruiken..  Ieder erfgoedstuk heeft zo zijn plaats gekregen en...  ze zullen er iets bij leren, naast hun protestants of moslim zusje en broertje. Ze zullen breeddenkend terugkeren.
Proficiat aan de ploeg.



We willen hier meteen ons steentje ertoe bijdragen om de tag KORTRIJK toe te voegen aan de blog en onze sympathisanten op onze knieën te smeken en te bidden dat ze de tentoonstelling bezoeken. Het is ongelooflijk vrijblijvend zodat niemand het STOLPSYNDROOM van de Mevrouw van het kabinet moet vrezen. Het is daarbij ONgeloofLIJK VERdraagzaam. Niet te geloven voor ons  mensen uit de achterhoek - die met de grootstad te maken hebben - in onze perceptie van minderwaardigheid hadden we iets meer triomfalistisch voorgesteld. Het is ongelooflijk eenvoudig naratief..



Even hadden we identificatieprobleem toen we bij de opening vzn de tentoonstelling in de Sint Maartenskerk channelling en een ZINdering aan de grenzen van het spiritisme meemaakten. Wordt hier nova et vetera nieuwe religie gepropageerd. Ongelooflijk hoe je op die tentoonstelling op de ROOSTER wordt gelegd. Sint Laurentius sta ons bij.

Het immaterieel erfgoed moet je smaken en innemen. Devotie te voet. Processies zijn er in Vlaanderen heel veel constateerde KADOC Leuven en zo is het.



In Poperinge registreerden we de ommegang. We probeerden de stoet digitaal vast te leggen.

Enkele fot's willen we U niet ontnemen.

Ook de Noorderburen zijn aangesloten op onze vraagbak. We zijn niet altijd onmiddellijk op de hoogte van de precieze gegevens?

Monsieur,  Je me permet de vous envoyer ce mail car je recherche des renseignements sur le couvent des petits oiseaux à Poperinge. Il paraitrait qu'il y a une histoire sur ce couvent sur le fait que des religieuses pouvaient soigner par des crèmes de leur fabrication des personnes atteintes d'ecxémas ou deproblèmes de peau. Serait ce toujours d'actualité? Si cela est le cas serait il possible d'avoir leurs coordonnées? en espérant avoir une réponse je vous en remercie d'avance. cordialement.Mme Vanhouck Dupale Maryse

Wie er meer van weet graag enkele concrete details.

De praktijk stopte dat konden we al in de pers bij het overlijden van de laatste zuster die nog maagpoeder distribueerde. Voor zoveel we weten was ze via familie (geneeskundige) op de hoogte van de werkende kracht van haar product. 

Het bewuste artikel zetten we op de blog.

Iedere derde donderdag komen we in de Trommelaarstraat 15 Poperinge bijeen om te werken.
De laatste sessie was bijzonder druk en actief. Devotieprentjes en medailles klasseren vraagt dagen werk. Kerkboeken herbergen een schat aan devotioneel drukwerk.

Het heeft ons bijzonder geplezierd dat de erfgoedploeg van Kortrijk spontaan onze bedrijvigheid en onze zorg om alles alfabetisch te ordenen en specifiek onze penningen te digitaliseren heeft geroemd. Vandaar de euvel moed om er iedere keer weer tegenaan te gaan met een ruime bestuursvertegenwoordiging.

In de digitalisering - dat kun je op onze website nagaan - hebben we onlangs even enkele paasbriefjes ingescand.
Het fenomeen is in ons bisdom bekend. Dit gebruik was bedoeld om via de pastoor te worden gecheckt. Daarnaast was het praktisch om te bewijzen dat men zijn kerkelijke katholieke plichten had vervuld. Als men huwde moest men ook kunnen bewijzen dat men zijn Pasen had gehouden. De praktijk van controle door de parochieherder is geleidelijk vervallen. Het gebruik van de paasbriefjes is in Poperinge zeker doorgegaan tot aan het Concilie.

Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb.



We zijn een drukke tijd bezig met onze penningen. De kaap van de 3000 is overschreden.



Voor de studax die het zou willen doen hebben een interessante hint.
De penningen van Sint Christoffel bieden U een revelerende ontdekking.


Een paar beelden.

Het zou best leuk zijn even de types autos, de gehele verkeersgeschiedenis na te gaan op de beelden van de penningen van de reuze Sint.

Af en toe worden we geconsulteerd.
Dit was ook het geval met de vraag van Bert Cultuurbeleidscoördinator  2350 Vosselaar. We waren uitermate blij dat de details van de vraag ons beperkten tot Watou. Anderzijds was de vraag voor ons niet van zelf sprekend. Ergens in Watou een Sint Jozef te vinden.



Dit beeld hangt links in de kerk van Watou.
Bij de aanvang dachten we de kapelletjes worden dit jaar geïnventariseerd. We komen die wel tegen.
Nu bleek het over een groot beeld te gaan.



Dit beeld staat rechts in de kerk van Watou.
De info gewaagde ook van een beeld dat in Watou te vinden is maar waar we enkel een foto van kregen met een geretoucheerd of bijgewerkt exemplaar. We zochten en vonden drie beelden van Sint Jozef in en rond de kerk. Een behoorlijke vangst.

En ja, blijkbaar zat het gezochte beeld erbij. Aangenaam zo'n opdrachten.



Dit beeld is het beeld van Vosselaar.



Dit beeld staat op een graf in het kerkhof.

Het toonmoment van westhoekverbeeldt is voor ons opnieuw een bewijs dat de devotionalia de mensen boeien. De inrichters hadden blijkbaar een hele zolder kunnen leeghalen om de tentoonstelling aan te kleden.


Boeiend.
Een leerrijk spel van heiligen en attributen uit de lokale processie figuren. Treesje strooide bloemen, Barbara had haar toren verlaten en een 'gestrafte' engel - neen, geen duivel - maar wellicht een cafébezoek(st)ker stond tegen de muur.....
De "pycke" van de "Suisse" stond op het podium.


En.. een heuse volle vitrine-bak lag relikwieën lagen kris-kras te bezichtigen.
De vraag of daar inventarisatie over bestond bij de kerkfabriek bleef onbeantwoord. Maar zo te zien zijn de erfgoed fans overtuigd dat niets van deze schatten mogen verloren gaan.
Het religieus erfgoed is bij de lokale fans niet in gevaar!e

Gidsenbeurt in de Sint Bertinuskerk te Poperinge Dinsdag 11 05 2010 om 14u00

De rondgang werd ingericht door VIVA-SVV.

Je leert altijd iets bij. Enkel minder slimme mensen kunnen er niets bij krijgen.

 

Vaak zag je deelnemers geboeid staren, 't zij ten hemel, 't zij naar verdwenen kunstschatten (het pelikaantje bv.). De media van onze grootouders, houtsnijwerk en de symboliek hielden heel wat verhalen in. Zo zaten de toehoorders het gehele verhaal te beluisteren van het brandraam van de geboorte van Christus, stiekem keken ze naar het hoppeveld dat dan het paradijs met Adam en Eva bleek te zijn…

 

In de twee uren durende tocht ontdekten we de Poperingse hoppebellen op het houtwerk onder het orgel, de voorstelling van de paus die de ketters vertrapt (baldakijn) en de deugden 'matigheid' en 'rechtvaardigheid', 'voorzichtigheid' en 'sterkte'. Hoe sterk engelen zijn die zo'n preekstoel deksel optillen en .. rond de kerk konden we het verhaal van Ghybe nog eens beluisteren. Wie weet waar we hem volgend jaar moeten zoeken?

We duimen voor het Kortrijks project onGELOOFlijk

Je kon hier op onze blog al enkele s-hots 'percipiëren' rond de voorbereidingen van het Kortrijks project.. Inderdaad de geëigende en professionele ploeg stapte af in de Trommelaarstraat om hun schattenjacht initieel te officialiseren.

Met de wat academische laudatio wilden we onze tevredenheid uiten omtrent de mogelijkheid van aan het project te mogen deelnemen.  Noblesse oblige.
Als de erfgoedcel van de provinciestad onze bescheiden hut wil betreden en vooral de spontane appreciaties omtrent onze inventarisatie verheugden ons.
We zijn dan ook benieuwd hoe het project verder ontwikkelt en we zullen graag het geïnteresseerd publiek informeren.

We bezochten onze collegae van Aan de Schreve die een zeer waardevolle collectie affiches van onder de oorlog '40-'45 exposeerden. In een van hun vitrines vonden w een verwijzing naar onze 'boetiek'.


Soldaten pleegden - een niet zo verregaand cliché - vaak een bidsnoer bij zich te hebben. Dit gebruik blijkt te behoren bij de gebruikelijke voorstellingen.

Ondertussen zijn ze in stad Poperinge dieper aan het graven. Welke devotionele voorwerpen zal men hier boven halen? We houden ons klaar om te registreren.

Waar het hart van vol is loopt de mond van over.
We vonden op de rommelmarkt te Poperinge een link naar onze recente tentoonstelling. De verkoper op de markt beweerde dat het beeldje dat we hieronder brengen een plechtige communie geschenk is geweest. Het feit dat er twee kinderen bij de engel staan zou verwijzen naar de tweeling waaraan dit werd gegeven...


Daar hebben we geen verder bewijs van tenzij de woorden van de 'rommel'-verkoper.
We kopen niets omdat wie koopt er wel zal voor zorgen. Wij treden 'substituerend' op.
In het depot hebben we ook voorwerpen waarvan we niet onmiddellijk begrijpen wat ze met de plechtige communie op zich te maken hadden en die toch naar het getuigenis van de schenker bij deze gelegenheid werden gegeven.

 

Het jaarlijks feest van de parochie had dit jaar een facelift en een apart tintje. Meneer pastoor werd zonder dat hij er op voorbereid was terecht bedacht met een mandje.

Na het uurtje over volksdevotie werd er een "koekestuute' genuttigd. En dan kwam koster Jean-Marie met Mieke een unieke opgewekte noot brengen.

We vermelden tevens de binnenpretjes van de parochianen die de fierheid over "hun" kerk beaamden, de "heilige" ijver om ze proper te houden, de ontdekking van de apocalyptische, ja hemelse liturgie die spreekt door de kunst en de symboliek… O quam bonum, hoe goed is het om te beseffen wat we toch nog hebben. Lang leve Onze Lieve Vrouw parochie.

We hebben er graag onze kennis over de volksdevotie die we terugvinden in wat er in de kerk te vinden is gedeeld.