Archief

De vredewensen zwingen de pan uit.

In de vertedering van het jaareinde staat dat goed, maar...

We hopen en geloven dat het Kerstekind - nu God mens wordt - de mens verheft tot vrede bereidheid..

We geloven en betrachten begrip en innige vredelievendheid...

Mooie woorden: inderdaad.

Betrachtingen: metterdaad.

18de eeuwse wens
en Poperings spellewerk

Het is voor ons uitgerekend. 449 jaar geleden: de beeldenstorm.

We doen mee aan het verhaal over de beeldenstorm.

Het is de gelegenheid om hierover wat dieper na te denken.

De mens is het knooppunt tussen verleden en heden. Nu en toen maken MORGEN. Ons eindig bestaan is een voortdurend gevecht. Foei een GEVECHT zou het niet mogen zijn.

Diep nadenkend surften we op de beeldvorming.

Toen we jonger waren - ook weer  een perceptie - dachten we dat we het allemaal zouden veranderen. De beeldenstorm was zo'n typisch gevecht om het idee van de nieuwgezinden gestalte te geven: om een ander beeld te scheppen.

Gans anders is het schoolvoorbeeld van onze consumptiemaatschappij waarin men het zelf met de andere brilcultuur wil doordrukken.

De beeldenstorm was via het gevecht, de storm, met de clocke (een van de predicanten) en met de trommel het andere idee: de schrift en de genade te verkondigen.

Hopelijk versterkt de viering van die storm niet enkel het beeld van knuppel, touw en ladder om beelden van verwrongen geweldloos verzet te bestendigen. Titelmans was echt niet de remedie tegen de enkele bos- en watergeuzen die in de onmacht de predicatie orchestreerden met hak- en slagwerk.

Wij pleiten voor een gans andere beeldenstorm waar we beseffen dat de beeldvorming de kritische catarsis moet doorstaan. Onze American way of life, onze economische ecologievernietigende kijk, onze Godvergeten welnessjacht en onze bekrompen wij-zij karikatuur: er zijn zovele beeldenstormen mogelijk. We moeten o.i. alleen opletten dat we er weer niet extreem mee omgaan want dan wordt het weer een andere oorlog.

Waar zijn de wereldverbeteraars: NOOIT MEER OORLOG.

De beeldenstorm is mede door de iconografie (beeldtaal) in samenspraak met de contrareformatie en de catechisatie beantwoord.

De catechismus van Lodewijk Makeblyde is een Poperings product.

En nog maar eens beeldvorming.....

Van best naar beter.

We hebben al enkele kerken bezocht. Haringe is zeker van de betere soort. Met een rondgang met pater Vanacker is dat zeker een meerwaarde. Dat het Romaanse kerkje gesloten is daar zijn we na het bezoek allen mee eens. Het kerkelijk erfgoed dat hier is bewaard EN onderhouden is een schat aan antiek en op zich stuk voor stuk zijn het "relieken"....

Met de begeleider op de meest  autentieke missietoer leerden we dat Haringe de oudste parochie is van het bisdom. Eén voor één weet hij van de stukken uit zijn kerk hoe oud ze zijn... Stilletjes hoopten onze bestuursleden om aan die gezegende leeftijd ook nog zomaar data en namen te kunnen noemen. En niet uit wikipedia p-of één of andere #-pad.. 

Leuk ook om de kennis te upgraden. Weet je hoe die Onze Lieve Vrouw noemt. Snel dachten we de nagel op de kop te tikken: Sint Anna-ten-drieën. Sorry! Sint Anna-ten-halvendrieën! 

Het was een studiebezoek dat we iedereen kunnen aanprijzen: info-tainment!

Vooral de antependia nodigen tot bewondering voor en de kunstzin en het geduld van de makers.

Onze kilos penningen zijn doorgenomen en we hebben meer oogst dan we dachten. De bestelde hoes is vol en tegen de volgende sorteerbeurt gaan we weer moeten bestellen... Onwaarschijnlijksucces: onze penningen verzamelingen staat nu op 4499 enkevoudige exemplaren!!

Ondertussen staat er spijts ons afremmen toch ook weer driedimentionneel materiaal op inventarisatie te wachten. Als er iemand meer weet over de ingekomen monikken en kerkelijke notabelen dan zijn we graag op de hoogte gebracht waar we ze moeten onder klasseren.

Voor de rest wordt bvolgend jaar cruciaal. We hopen op de goodwill van de stad.

Als je de rondrit aan het doen bent dan kan je in de zoveelste kerk voor je binnengaat het idee hebben het wordt daar weer van 't zelfde. Dezelfde streek, de zelfde heiligen, de zelfde verzameling interbellum artefacten....

Dat was het hier niet.

Proven heeft een kerk die de zorg over het erfgoed met extra kommer heeft bedacht.

De oudste stukken (Christus op de koude steen 1601), Sebastiaan (1741) en Maria's opvoeding (1741) verwonderen iedere bezoeker.  Alles is sober geplaatst tegen de catacomben-ruimte...  Een concluderende vastselling de ontwerper wou weg van het triomfalisme van de voorbije tijd. De gewijde ruimte ademt rust en authenticiteit uit. De heiligen zijn niet buitengezet, ze staan er niet groots met een kaarsenweide....  

Een frisse kijk. We kunnen wel begrijpen dat niet iedereen de wijding op die manier aanvoelt. Het nodigt echter wel tot ontstijgen aan de franjes van schietgebeden en miraculeuse veiligheid. In Proven werd dit letterlijk toegepast. De voorganger staat niet boven het volk (op de preektstoel). Het getuigenis komt vanuit het tabernakel, het altaar en de lezenaar. Het woord is de oproep, de boodschap: Christus centraal. Dat is ook het PX-verhaal dat op de voet van de doopvont werd aangebracht in plaats van de oude vontvoet.

Een andere kerk dat was de  zin waarmee we het gebouw hebben verlaten.

Even naar de grot ... en finir en beauté: het gehele politieke bestel afwegen in de "bascule".

De boer hij ploegde voort...

We kunnen het moeilijk ploegen noemen. Als tweespan zijn we .. ook snachts in onze dromen bezig met de digitalisering van onze penningen.

We blijven er ook toegstuurd krijgen van onze grand ami de Bruxelles. Wij met onze boven de vier duizend kunenn er niet aan tippen: Vijfendertig duizend verschillende penningen (médialles) !

En komen we af en toe van die vondsten tegen die we niet hadden gedroomd. Het zijn  dus geen nachtelijke dromen waarin we dee medaille van 1914-1918 hebben ingescand.

En de medaille van Paus Pius IX. die regeerde van 1848 en stierf 7 February 1878.

Voor de facebook fans geen onbekende vraag. Wat we nu aan het doen zijn is een zeer tijdrovende bezigheid

We hebben zo'n slordige anderhalve kilo penningen (medailles) te sorteren en die we nog niet hebben moeten we er uit te halen. We hebben ze nu gepreselecteerd in omslagen op de naam van de minst bekende (duur: twee weken en half). Ja, medailles hebben een keerzijde!

Sorteren en inventariseren heeft ook zijn keerzijde. Wil je een hapje ter onderbreking.. was dan eerst je handen want die medailles die zijn even proper als de toetsen van een toestsenbord... en aan de veiligheidspelden zijn er zeker bij die telkens van het zaterdag-wasdag onderlijfje naar het verse verhuisden.....

Na de eerste zifting moeten ze nog de websitescanner in. Voor het ogenblik moeten er 3885 stukcontrolles passeren (per penning). Zo hebben we er een 400 kunnen ter digitalisering aan de kant zetten.

We zijn op drie kwart van het eerst genoemde parcours. Na dat laatste kwart kunnen we aan de digitalisering beginnen. 

Ondertussen zit onze voorzitter ons kwartaalschrift over de studiereis in Watou door te nemen en kan hij straks weer de grote foto's verder invenatriseren.

Wilfried DETURCK heeft Kerk en Leven gestoffeerd met de antwoorden van de heiligen-wedstrijd van Sint Bertinusparochie. Voor wat die heiligen allemaal werden aanroepen dat hadden ze bij de organisatoren wat minimaal ingeschat en moesten daarom de derde vraag laten vallen...  Wilfried hield zich aan DE boeken.

We hebben een kwartaalschrift met wat meer duiding rond de vrome legenden en de bronnen. Wie van de bomen het bos niet meer ziet die kan het bos intrekken met ons kwartaalschrift: De prijskamp. We behandelen daarin negen heiligen die in de prijskamp voorkomen. Het werd een anlytische lezing. Bestellen bij info@onzenheertje.be.

We noteren de HH. Anna, Christoffel, Antonius van Padua, Cripiaan en Crispinianus, Livinus, Rochus van Monpellier, Apollonia, Stefanus en Cornelius. 

Ter illustratie een doorkijk van de bezigheden van de Heilige Apollonia

En hoe Stefanus met de orde van de trinitariërs is verbonden te Poperinge (cf. kwartaalschrift).

We gingen op studiebezoek naar Watoukerk. Onze rondgang was praktisch afgewerkt als westhoekverbeeldt Watou de tentoonstelling kwam opstellen voor het komend en het volgende weekend. We hebben niet gewacht op de druk besproken voorstelling van het boek van de geschiedenis van Watou. 
Wilfried was een waardevolle gids die Watou beter kent dan om het even welke aangestroomde Watounaar.. altans zo hebben we het zonder de nieuwe uitgave behoorlijk gedocumenteerd kunnen afronden en ter
studie nemen. Watoukerk is een kerk met heel vele altaren. Als graafschap is het niet te verwonderen dat er een
behoorlijke bijdrage is geweest van de prominenten van het dorp.  We gaan even in op de twee moeilijker beelden.

De preekstoel

De preekstoel heeft vier hoekfiguren aan de hangende kuip. Er werd gegokt. Doorgaans zijn het de vier evangelisten, maar hier hebben we niet te maken met het klassieke beeld. De drie goddelijke deugden, wie is dan het vierde beeld? De zeven deugden kon ook wiskundig niet. Tenslotte even gezocht op de

vier kardinale deugden. Dat is het meest probabele antwoord. Geen enkele beschrijving van de preek-
stoel op internet... we hadden dus geen bevestiging tenzij we de Platoniche toer opgaan en dan even op die piste doordenken. prudentia (voorzichtigheid, vroetschap, behagelheid), justitia (rechtvaardig - heid, regtigheid), fortitudo (sterkte, starcmoedigheit, verdrachlecheit) temperentia (matigdheid, mid- delheit). Deze stelling is bevestigd door de tijdsgeest en de het gelijkaardig gebruik in andere kerken.

Het kruisaltaar


Al van de eerste oogopslag vonden we het niet onmiddellijk bekend dat daar een gekroond figuur stond opzij. Uiteraard zegt de naam kruisaltaar al iets van het verhaal.

Heraclius I, links als keizer, rechts als boeteling die de herwonnen reliek binnen draagt. Herakleios of Heraclius, was van 5 oktober 610 tot (Constantinope) 11 februari 641  de Oost-Romeinse, of beter gezegd Byzantijns keizer. Hij huwde tweemaal Martina (geh. 613 n.Chr.), en in zijn tweede huwelijk, zijn nicht, Fabia Eudokia (geh. 610 n.Chr.). ZIjn leven is een kluwen van veroveringen en nederlagen, waar de historici een hele kluif ana hebben en wederzijds ook heel wat discussiepunten
over hebben. Het belangrijkste in verband met de voorstelling in de kerk van Watou is dat hij een deel van het kruishout dat in ballingschap was terugbracht naar Jerusalem. De Perzen, op wie de invasie van Herakleios een duidelijke schokwerking naliet, hoewel het grootste deel van hun troepen nog niet was verslagen, moesten in een vredesverdrag in 628 alle bezette gebieden en het  teruggeven (het terugbrengen van het Kruis is nog altijd een  voor de Orthodoxe Kerk). De inhoud van de brief van Kavad II aan Herakleios, waarin de nieuwe grootkoning om vrede smeekte, is ons in de  overgeleverd. De meeste kleine relikwieën van het Heilig Kruis die zich in Europa bevinden, komen van oorsprong uit Constantinopel. Deze stad werd veroverd en geplunderd tijdens de vierde kruistocht in 1204. De in deze stad buitgemaakte relikwieën zouden na de heilige kruisvinding door Helena vanuit Jeruzalem naar
Constantinopel gebracht zijn.
Het altaar is de uitbeelding van de legende waarbij de Heilige Helena en bisschop Macarius het kruis van Jezus ontdekken terwijl ze de drie kruisen op een dode persoon leggen. Het kruis van Christus wekt de dode op. Zo waren ze zeker welk kruis van Jezus was.
Café - kapelletjebezoek.

Ons derde reportagebeeld werd opgenomen in dat andere kapelletje dat we stilaan gewoontegetrouw na de studie bezoeken. Op de  kleine markt konden deze prachtige vaas lelies aantreffen bij een ons ieder 

bekend te eren persoon.

Vakantie is eens iets anders..

Voor ons was dat iets anders een tijdje geen blog. Maar we vonden het niet kunnen dat we één volle maand geen nieuws zouden hebben.

We hadden enkele dagen geleden onze eerste studiedag van de maand. 

Het vredige gehucht (gehofte) Sint-Jan-ter-Biezen en de Sint Janskerk met de heldenhulde zerkjes. Biezen zijn er niet meer in de buurt, maar in de tuin van waar De kluizenaar eertijds zijn hutje had staan mispels.

In de kerk is een symbolenencyclopedie in de brandramen.

Antonius met zijn zwientje herinnert de bezoeker aan de eremijt-locatie. De litteratuur beweert dat het varkentje er niet zoals bij andere afbeeldingen, zou op staan, maar spottend zijn achterwerk toont aan de bezoeker. We slaagden erin een foto te nemen al hangt het kunstwerk hoog in de spits van de travee.... en kijkt u zelf.

Niets ontsiert de term vredig dorpje. De ster, een taai overblijvend dorpscafé met dito bazin nodigt tot inkeer. Hier kent iederen nog iedereen.

Een volwaardige kerk met klassieke heiligen: Catharina, Sint Jan, het H. Hart, Antonis en een opgeklede Maria.

In denota's van de pastoor, online, schrijft men dat de oorsprong van de schilderij van de geeseling uit de 17e eeuw, onbekend is. Elders lezen we dat ze van de benedictienssen te Poperinge komt.

Nu we weer eens tijd vonden om erfgoed te digitaliseren hebben we de digitalisering van onze verzameling relieken aangepakt.

Dit bracht ons in de verleiding om wat telwerk te verrichten.

Tot op vandaag digitaliseerden iets meer dan 35.000 stukken.

Enkele opvallende relieken

Ex Pallio Sti Josephi - van de mantel van Sint Jozef

De tela imbuta sanguinis Vincentii a Paulo - Katoen doordrenkt door het bloed van Vincentius a Paulo

De prentjes liggen te wachten. We hopen zoals vermeld ze op de rug te laden van prominente speler. Hoop is toch zo'n mooie deugd. Geduld is nog mooier maar eist vooral een stevige dosis sturing en aanhoudende lobbying.

Ondertussen zijn we vaak verrassend aangemoedigd door de stille bewonderaars en sympathisanten. We zijn behoorlijk ingeburgerd in het online-parcours. Dat is gezien onze leeftijd wellicht niet zo vanzelfsprekend. In dezelfde context zal wellicht het internet-ervaren publiek ons denkbeeld op schaarse stappen op het digiplatform een eufemisme noemen.

Voor de liefhebbers we hebben ook facebook -> devotionalia.

Vandaag tellen we meer dan 72.999 blog bezoekers.