Archief

Geëerd bezoek

Enkele maanden terug konden we nog Meneer Bisschop bezoeken. We hebben er ons aangenaam verheugd in het schouwen van een veelheid - en vooral het betere devotioneel erfgoed. Raphaël was een vriendelijk eenvoudig mens. 

En zit dat allemaal in dat kleine huisje? - -  Ja, dat zit in dat kleine huisje!
En waar leg je dat dan allemaal? - - Ja, in dat kleine huisje!


En blijf je stapelen? - - 
Neen, we blijven niet stapelen. Daar wordt je stapel van.....

We zijn verder aan het opruimen. - - Opgeruimd staat netjes!

Op de laatste werkdag begonnen we met onze getrouwen de affiches te sorteren. We zorgen dat er niet waardevol verloren gaat. -- Ja, zo zijn we!

Op de verjaardag van de heiligverklaring mochten we Tine Ruysschaert begroeten. We hebben ons inderdaad ingeleefd in het verhaal van de moeder van de heilige.





Op zo'n levensechte mise en scene hadden we gehoopt. Onze verwachtingen werden super ingewilligd. Het was een niet te vergeten belevenis. Een ongeHOORD succes. Enkel het applaus na de monoloog brak na een uur actieve stilte de bewogen aandacht.

We konden het niet beter treffen.



Het verhaal was zo levensecht dat om het hoekje de solidariteit en de menslievendheid bij alle aanwezigheid in de stilte van hun meditatief aanwezig zijn de heiligverklaring van toen mee goedkeurde.

Ter gelegenheid van de monoloog van Tine RUYSSCHAERT hebben we een driedubbele activiteit gepland

.

Eerst en vooral natuurlijk het evenement met de virtuose woordkunstenares, verslag zie overmorgen.



In tweede instantie wijzen we op de tentoonstelling in de Onze Lieve Vrouwekerk (tot erfgoeddag 2012) .
We hebben onze kasten terug opgevuld met een kleine dertig publicaties en onze verzameling prentjes van Damiaan.



De erfgoedstukken zijn nog niet in grote getale aanwezig. De heiligverklaring heeft betrekkelijk lang op zich laten wachten.



En zo komen aan onze derde component. We hebben een kwartaalschrift (2,5 Euro) gemaakt rond de figuur van Damiaan en daar kan je in lezen waarom die heiligverklaring niet snel na zijn dood kwam.

Zonder het geloei van sirenes.

"Hallo Antwerpen!"
"Natuurlijk is een bezoek ons aangenaam."
"We zijn aan de kust voor een week en willen even uit in de Westhoek."
"Prima. Waarom niet vrijdag? E is opening van de nieuwe markt in Poperinge.... "


Zo kregen we wee tussen de aanvulling van onze medailles (90 nieuwe) en de voorbereiding van "Mijn Zoon, Damiaan" Rina van V.V.F. (Vlaamse Vereniging voor Familiekunde) Antwerpen op bezoek.

Ondertussen kunnen de mensen die een account hebben op onze website alle recente aanvullingen zien. Die geregeld ons nieuws lazen weten dat dit een tijdje niet mogelijk was omdat we frontpage de schermen aan het voorbereiden waren om aan de vertaling aan de slag te kunnen.
In de voorbereiding op ons internationaal verhaal hebben we ook een blog verbonden aan La Voix du Nord
http://notreseigneurjesuschrist.nordblogs.com/loisirsculture/
Onze website http://onzenheertje.com

Het gebeurt vaker dat als we huiswaarts keren dat er dan een doos voor de deur staat, of een plastiek zak aan de deurknop hangt, of een beeld in de broodbak, of een omslag met prentjes in de brievenbus...
Deze keer was het een doos met kerkboeken. Dat het zo snel is gegaan dat er een hele doos nieuwe kerkboeken, gouden randen en hoes incluis op zolder geraakte dat konden we niet op die manier voorstellen. 't doet ons er even bij stilstaan.


Dat het kerkboek niet meer zo populair is weten we best. Maar deze restanten vertellen ons - dat er wellicht een oud paternosterwinkeltje - ... de schenker liet geen sporen na (tenzij het stof) - de mooie lederen exemplaren in het meervoud aan de kant onder de dakpannen heeft gezet zonder er ze nog af te halen....

Wat het materieel ontstoffen betreft prijzen we de schenker die er zelf eerst het stof van af haalt. We hadden er een avondje werk aan om ze 'af te stoffen'. Hoestbuien en een af te stoffen werkplunje moet je ervoor over hebben. Een kermis is een geseling waard dachten we spontaan. Assortie met de business denk je. Neen!

We bedoelen met onze erfgoedbekommernis niet de oude devotie af te stoffen en te restaureren. Authentieke devotie onthult bij nadere studie zijn eigen waarde. Wij ontstoffen de buitenkant alleen om de authenticiteit boven te halen, niet om de gebruiken terug in te burgeren.
 

Zonder meer geslaagd.
De twee figuur die onze aandacht, als devotioneel geïnteresseerde erfgoedzorgers bezig hield was Notaris Felix Berten. Hij schonk per testament het grootse deel van zijn bezit aan de armenzorg van Poperinge.