Archief

Een tachtigtal senioren wilden wat meer weten over de kapelletjes van Poperinge en we hadden de eer en het genoegen onze kennis bij te werken en hun geheugen op te frissen. 
Vaststellingen:
Anderhalf uur luisteren is mogelijk. 

Wie kan ons helpen?
Zijn er in den lande academici of pseudo-academici die iets of wat van heiligen en attributen weten, die iets of wat van mythologische figuren kennen


Of moeten we nog andere paden betreden.


We kregen in ons erfgoeddepot het hier aangebrachte beeld.

Onze gedachten gaan voor het ogenblik naar de esoterische doctrines.
De wolf zou kunnen verwijzen naar het dier dat naar de maan blaft.
De vrouwenfiguur draagt een vijfpuntige ster. Zitten we hiermee misschien bij een deviant. Hebben we te maken met een verwijzing naar de diabolische domeinen. Moeten we vaststellen dat de vrouw horens draagt, of zijn het wolvenoren?


Het beeldje verraad een oosters element.
Maar welke oosterse godheden of pseudo-mythologische figuren zien er zo uit.

Het lange zwarte haar kan ook aanwijzingen bevatten.
Maar verder hebben we geen uitsluitsels waardoor we tot één verhaal komen.

Is het de tarotkaart van de maan?
Wie helpt ons?

Het is nu vijf jaar geleden en het zou een statistische studie kunnen worden hoe het ondertussen verlopen is..
Er zijn zeker enkele kapellen verdwenen. We geven hier een eerste survey.
De kapel aan het Rode kruis is een tijdje voor de selectieve erfgoedrehabilitatie afgebroken. Ondertussen is Madame Arlette Duclos overleden en geen spoor meer van de prachtige Onze Lieve vrouwe kapel in de muur van het Zwijnland.



Ook de kleurrijke moderne kapel op de hoek van de Havermuis en de Valkenberg is niet meer te zien en opgedoekt.



Op de hoek van de Krombekestraat en het wandelpad  stond een paalkapelletje.



We hebben er nog een foto van wanneer het beeld er nog in stond maar .... toen we rondliepen om te fotograferen was het beeld van Onze Lieve Vrouw er al uit. De dank om de redding van de bombardementen is gestopt... We weten alhier niet meer wat bombardementen zijn.. of toch weer...?

We beloofden de tentoonstelling van de erfgoeddag te bestendigen tenminste tot november. En we behoren nu eenmaal tot die groep van mensen die hun belofte proberen te houden. In de twee glazen kasten in Onze Lieve Vrouwekerk – proper opgeblonken – en dat heb je ook al gemerkt staat nu de armoede zoals ze voor kerkverbonden mensen zou moeten behandeld worden.

Je merkt er een catechismus van 1910 waar de zeven lichamelijke werken van barmhartighgheid zijn afegbeeld. De latere catechismus van de jaren 60 herinnert U de geestelijke en de lichamelijke werken.

E, wil je echt weten hoe de Heilige Benedictus Labre met Poperinge te maken heeft dat zie je in de rechter kast laagste plank.

Franciscus en Antonius, cracks in de beoefening van de naastenliefde haalden hun inspiratie in de parabel van de barmhartige Samaritaan (Schoolbijbel). Inderdaad armoede is een troef in het licht van je zielezaligheid maar ook als je de Vader wil verheerlijken als kinderen van de Vader.

Het N.N.-project dat we gekozen hebben met de duidelijke bedoeling sober en zonder barnum aan flyertoestanden, met weinig umpa, tierelantijntjes van streepjes muziek en met de intensieve - eigengereidheid - de professionaliteit niet te gaan zoeken bij gerenomeerde firma's en/of studiebureau gerelateerde bedrijven..... is BIJNA gefinaliseerd.

We hebben gekozen om de plaatselijke - gebuur - het VTI (Technisch Instituut ter plaatse) rekken te laten uitdokteren voor onze kaders.
We hebben nl. een drie honderdtal kaders liggen, tot op heden nog niet gedigitaliseerd en slechts partieel op schrift gecatalogeerd.

Dit bescheiden winterslaap-werk moet nog gebeuren.
Het zit zeker in de koelkast (winterwerk?) en/of in de pijplijn. Het is ter plaatse al altijd een gevecht geweest tegen de versluizing. De pijplijn is voor het ogenblik dreigend in gevaar door filevorming (toestromende erfgoedstukken).
Er staat heel wat werk voor de deur. Vakantie nemen zit er voorlopig niet op.
We moeten verder werken aan de verfransing van onze website waar onze free lance ICT al heel wat specialistenwerk in gestoken heeft... We zitten bovendien met de genoemde filevorming in de nieuw toegekomen erfgoedstukken omdat we gezien die specialisten-job niet op de site konden...

Maar geen geweeklaag!
De samenwerking met het VTI zoals je op de foto's kan waarnemen verliep in een uiterst gezellige, bemoedigende (wat dat jong volk voor die oude kraken heeft gerealiseerd mag gezien worden) en educatief productieve sfeer.
We danken de leerkrachten Jonas VANDROMME, Thomas VANHEE, Lieven VANDAMME en Paul MAERTEN voor de deskundige begeleiding.


We geven een pluimpje aan de leerlingen: Arno DEMAN, Wout DELPORTE, Matthys BILLIAU en Gill DERAMOUDT.


We hebben gezien hoe ze het zweet op bepaalde momenten moesten bezweren en met wat een effectieve krachtpatserkreten de zware stukken het zoldervenster van de Trommelaarstraat 15 inplugden.

Op het einde van de inzetfase moeten we corrigerend verklaren het project is geen N.N./anonieme erfgoedrealisatie meer. Nu we de jeugd op die manier hebben bereikt kan bij die actoren althans het erfgoed - letterlijk wat hier op zolder is - niet meer uit hun geheugen en dat is wat we willen bereiken naast wat er verder nog wordt gerealiseerd in het kader van dit project.

We denken dan op:
- het verder catalogiseren, inventariseren en conserveren van zowel de kaders en het beeld
- daarnaast voegen we hetzelfde met het opbergen van de afzonderlijke prenten in zuurvrij papier,
- het digitaliseren van de stukken in aansluiting van de 7000 stukken die nu reeds online te vinden zijn,
- het verder uitbouwen van de site in de Nederlandse en de Frans versie.

Last but not least willen we ook niet vergeten dat onze sponsor CO7 is.

Voor de vrijwilligers is het een drukke lenteaanvang.
Onze secretaris stond midden in de apocalyps.. zelfs de burgemeester sprak van een openbaring.
We zijn fier onze secretaris te kunnen op de blog zetten in zijn voorzittersoptreden in naam van de kerkfabriek van Sint Bertinus..
.
Het dreigende gelaat opzij is het houdsnijwerk van de preekstoel die hij niet besteeg. Gezien zijn familienaam heeft hij dat wijselijk ook niet gedaan. Als de vos de passie preekt.....

De kasten staan er beeldig bij. Dat kon de actieve bezoeker van onze blog al in ogenschouw nemen.
De plaatsing was zonder kleerscheuren en/of glasbraak gebeuren.



De gespecialiseerde tussenkomst van de leverancier van de kasten bood een perfecte transfert van de vitrinekast....



Onze floor hostess vond dat spiegels moeten blinken en een uurtje met spuit en doek toverde ongeziene lichteffecten. We hebben uiteindelijke de goede locatie gekozen. Wie de kasten leeg wil zien... pas ingeblonken... haast u ter kerke!!

Het is voor degene die ons depot kennen geen geheim. Onze nachtmerrie, ons GROTE probleem is ruimte.
Daar hebben we dan toch een bescheiden maar ideaal nisje ruimte gevonden.

We kregen van de kerkraad van de Onze Lieve Vrouwekerk de toelating om twee vitrinekasten in hun kerk te plaatsen. Inderdaad ook voor hen is dat een niet te versmaden presentje.


We hebben al altijd gezegd dat het de MOOISTE kerk van Poperinge is.
Ze krijgen van ons één jaarlijkse mini-tentoonstelling.
Wie weet kan dit de sluiting van het kerkgebouw niet voorkomen....

Alle gekheid op een stokje.
We zijn verheugd binnenkort die kasten te vullen met het materiaal dat op de erfgoeddag voor het publiek te zien was. Zo verlengen we de erfgoeddag.. tot een erg goed jaar......

In onze branche is het geestelijk depositum (erfgoed) inderdaad blijvend aandachtspunt. Een gelukkig toeval bracht een groepje religieuzen op het idee Poperinge en onze depot in die context te eren.

De groep bedevaartende zusters wilden de dag - Poperinge beginnen in de St.-Janskerk.

De Romaanse schemer van kerk bracht het groepje trekkende zusters vrij snel onder de devotionele sfeer van de start van de dag. De neofiet E.H. Domique Moens breidde na de subtiele woorden van de inleider een gepaste intro tot de bede-vaart. Het was de zusters een hele eer de eerste mis van een nieuwgewijd priester te mogen volgen.

Na een summiere rondleiding met de feministische look op de brandramen van de vrouwen uit het Eerste Verbond trok de pelgrimage naar het depot van Onze Heertje. We waren geëerd door het bezoek van een hoogst geïnteresseerde groep zusters.

We haasten ons een mondelinge traditie te registreren van een van de oude religieuzen. In Poperinge was en is er een een Onze Vrouwtje dat Onze Lieve Vrouw in d'aarde wordt en werd genoemd. Zou dat Onze Lieve Vrouw van Sint Jan kunnen zijn?

Vrijdag 29 04 2011
Midden de drukte van de voorbereiding van de erfgoeddag wilden we niet ontbreken op het orgelpunt van het totaalprogramma van het Kortrijk erfgoedconvent. We mochten een behoorlijk pakket van onze erfgoedstukken zes maanden tentoonstellen.....

Het TOTAALprogramma ONGELOOFLIJK heeft zijn naam niet gestolen...


Ze wilden ook op die manier eindigen.
We werden om 19u00 ontvangen in de Moskee. Schoenen uit en in een mega brede religieuze stemming naderden we met de zonen van Abraham het Koran-bos....

We beseften hoe nodig de wederzijdse studie van de keure aan believers is voor ze  afstappen van eigen perceptie om de andere te begrijpen. De stap naar elkaar was unaniem goedgekeurd dat zag je aan de gewilligheid waarmee de schoenen werden uitgedaan om de moskee te betreden.  Dat Jezus het evanglie niet door een engel is gedicteerd dat leek even wat moeilijker...

In de oude fabriek werd dan met vespers en choreo het orgelpunt bijgestuurd. Hier wil men niet eindigen. Alle ongeloof ten spijt ongelooflijk blijft met trillingen als een earthquake - als het van de aanwezigen afhangt - minstens Europa beroeren.....