Archief

Het gebeurt af en toe, maar niet alle dagen dat we zo'n extra gemotiveerde studenten over de vloer krijgen. Deze keer hadden we prijs. Een studente van de gerenomeerde St.-Lucasvesting betrad onze tempel.

We konden het niet laten de hoop uit te spreken dat er ook na ons mensen zullen te vinden zijn die het erfgoed waarderen.


Wie weet .. onze ploeg wordt stilaan wat ouder en daar was de bezoeker en haar vader grondig mee eens hier bewaren we een schat aan geschiedenis en studiemateriaal ook voor de iconografie en de beeldende kunst..

We onthouden U ook het beeld niet van het erfgoedstuk waar de studente haar ogen op uitkeek: een plechtige communieprentje waar een stuk van de sluier verwerkt werd in het kleedje van de figurante op het prentje.

Een hartversterkend bezoek waar we nog op zullen kunnen terugkeren want we krijgen zeker verslag van het studiewerk dat hier het resultaat van wordt.
 

Ook als we het niet zouden gevraagd zijn dan zouden we ook duimen voor de activiteit van de Open Kerken ter plaatse. We hebben een uniek conglomeraat aan kerkelijk patrimonium.

Uiteraard hebben we een boontje voor de Onze Lieve Vrouwekerk (met het mooiste interieur aan snijwerk/ de gustibus non disputatur) met zijn authentieke stukken rond de confrerie van de trinitariërs (het slavetje).



We hopen op een onderbouwde degelijkheid van de begeleiding.
Soms hebben we wel een vraagteken over wat er allemaal VERTELD wordt. Dat is in de huidige context rond kerk en maatschappij niet onbelangrijk. In elk geval een aanzet om de historici wakker te maken en .. de archieven in te duiken of te raadplegen.

We bereiden ons voor op internet.
De pers is al gekomen...


Geen moeilijk thema dit jaar
Inderdaad Armoe is troef

We stellen voor



De troef der bedelorden. De zeven werken van barmhartigheid... de hemel in het hiernamaals en toch ook de hemel op aarde. Franciscus en zijn minderbroeders

Andere cracks zijn er legio. Maar we hebben voorlopig een boontje voor Benedictus Labre. Een mirakel dat gebeurde bij ons?


Naastenliefde. Iedereen kent de parabel van de barmhartige Samaritaan. Wie is naaste van zijn medemens? Een voortdurende bevraging vanuit het christendom en het Evangelie



Concreet is dat ook in de opvoeding altijd hot item geweest. In de tijd waar de drankzucht compensatie en gangmaker was van de armoe organiseerde men in de scholen de antialcoholische schooldag.

We waren aangenaam verrast toen we op blz. 20 van Kerk en Leven andere Levenden met dezelfde ambitie in de krant vonden.
Voor die het niet gezien heeft brengen we ze ten tonele zoals ze zichzelf voorstelden ...

De tijd van de deftige, voorbeeldige en geëtiketteerde pensionairtjes is blijkbaar nog niet helemaal voorbij.
We konden in 'nAbeele een aanzienlijke foule knikkende merci en dank-u-figuren bewonderen.
U hebt het al begrepen het gaat inderdaad enkel om gipsen engeltjes, heiligen, nonnen en misdienaars, kanunniken en paters....




We hebben ons inderdaad verkneukeld en ons ogen uitgekeken op de verzameling van Luc DEPREZ.
Toen we er toekwamen klonken de klokken van de elfuur mis van Abeele. Hier en daar verliet een slachtoffer van de ruil- en kooplust met zijn trofee de beurs met een stuk uit de vermeende rommel...



Het pensionaat staat maandelijks open voor de verzamelclubs. In de gelegenheidstentoonstelling knikte alleen hun varkentje kniet.




In ons studiebezoek konden we het niet nalaten om een detail in de identificering vanuit onze schoolmeestermentaliteit aan te vullen: misdienaars dragen geen rood calotje, dat is enkel voor bisschoppen.

Onder de opvallendste dank-u-beeldje stond een ingeburgerde allochtoon, die zich aan de cafémentaliteit van de Westerse beschaving blijkbaar al sterk had aangepast.

Terwijl de secretaris het verslag maakt van onze A.V.

Onze penningmeester wat uitrust van de zware eindafrekeningen en aan de hobby's zijn hart ophaalt. - Iedereen weet hoe hij thuis is in de oude Poperingenaars en de verhalen van voor, binst en na de oorlog - mochten we voor de zoveelste keer een illustere bezoeker over de vloer krijgen….

 Nu gaan onze gedachten naar de verzamelaars. We kregen Noël Vandenbussche over de vloer. Deze Kortrijksaan is verzamelaar van penningen (vulgo medailles). We gaan er fier op dat hij een hele voormiddag nodig had om ze even aan de kennersblik te onderwerpen. Met enkele onderbrekingen van onze kant – voor de hobby van onze penningmeester – en wat info over de verzamelaarswereld.

We zagen hem af en toe nota nemen…

Ondertussen kwamen we te weten dat zijn verzameling penningen uit het bisdom Brugge tegen de 1000 ex. bevat. Het maximum in België zou aldus onze informant 35.000 zijn (iemand uit Wallonië).

Italië bezit een kostbare catalogus… Noël droomde ervan zelf een catalogus uit te geven. We zijn het dromen verleerd en hebben al heel wat energie gestoken in de pictures van onze database online. En wat vernamen we nog? Dat die database ook door de kenner druk wordt geraadpleegd. Hartversterkend zo'n visite.

Hieronder tonen we even onze oudste medaille.

We zochten voor de nacht van de geschiedenis een veilige locatie: de vuurtoren. "We zochten" is  niet direct de juiste formulering.  We werden aangezocht door het DF de vuurtoren Oostende.

Via volkskunde Vlaanderen was secretaris Leo op ons adres gekomen. Het werd een gezellige nachtelijke bedoening. Bij de dagwende afgesloten met de nodige ingredienten, een babbel, een verhaal, diepgaande vragen .. op Davidsfonds niveau.

Het thema FEEST - op de breuklijn van religie, devotie en history  - bood ruimte om er  - zij het in gecondenseerde vorm - uren mee bezig te zijn. Bezonnen grijze eminenties luisterden ingetogen ...
een gewijde stilte bracht enkele schaarse serieuze vragen op...  De oude kapel van de zusters zinderde na.
 De paashaas bv. We zien de dartelende haasjes na de lente-evening. Ze vertellen ons over de vruchtbaarheid (kweken als konijnen) en ze brengen - zowaar - eieren symbolen van leven (wie was er eerst de kip of het ei?)

De affiche had het over heidense elementen in onze feesten... Een kritische overlook worstelde met de definities wat is er nu heidens? Wat is er algemeen menselijk? Wie pleegde plagiaat? Waar begonnen die tradities? Weinige feesten kregen geen aandacht. Babyloniërs en Grieken, Semieten en Akkadiërs, Inca en de volkeren rond de Middellandse Zee, druïden en Germanen....  tegen middernacht werd het - al was het dé NACHT van de geschiedenis - toch tijd om ermee te stoppen.

We gaan dolgraag in op de vraag van onze secretaris.

De goeie man is jaren dé propagandist van de Vrienden van Lourdes te Poperinge.

Deze week zal hij weer de ton doen draaien en enkele mensen gelukkig maken die de Lourdesreis zullen winnen. Het bedevaartgebruik is in onze contreien nog levendig gepratikeerd. Hier zou een aardig studiewerk kunnen worden over gemaakt. De motieven zijn legio.
Was het niet dat er nog zoveel domeinen zijn waar de raakpunten voor het rapen liggen en waar we eerst moeten mee bezig zijn we zouden er een een aardig theologisch-academisch mijnenveld kunnen betreden.
Naast autentieke bewogenheid, zuiver gerichtheid op wat ons overstijgt (dat geldt evenzeer voor de rechtgeaarde Jood die naar de muur trekt of de moslim die naar Mekka gaat) is er uiteraard ook de blinde eerder magische nood van de kwetsbare mens die in ootmoet (anderen in goedkope consumptie-religie) onderweg willen zijn.


Dit om in hommage aan onze secretaris, Frans Devos, positief in te gaan op de vraag om de blog van de vrienden van Lourdes, Poperinge, in de linkermarge van onze blog bereikbaar te stellen.

We schreven de vorige keer. We like this!
Het is een reuze bemoedigende ervaring een enthousiaste leraar en een kleine klas curieuse-neuzen in het depot binnen te krijgen. We zijn telkens opnieuw verrast hoe de snuisterzin en de benieuwde ogen het verzamelde goedje monsteren.
Met schoolmeester hantering verwijst de begeleider naar de elementen uit de leerstof kunstgeschiedenis. Een joint venture van een gedroomd hoog gehalte!

Al wie dit leest - verzamel je dromen - en  there we go!
We can!

Inderdaad het Engels komt boven als je het jonge volkje over de vloer krijgt. Toch moeten ze toegeven de clip cultuur van heden kan niet tegen de iconografie van de XXste eeuw.