Ik wens dat iedereen de vrede en de vreugde
mag vinden waar hij naar tracht,
dat iedereen de blijheid
mag ontdekken van het leven
en dat Kerst aan ieder van ons
de wijsheid geeft
om in te zien dat ruzie en geweld zinloos zijn.


Edith

HIJ IS EEN BLINDE

Dit ontwijken heeft geen naam

Hoog verbergt de lucht zich

achter de vleugels van mijn schaduw

die zich schaamteloos uitspreidt over het land

Het land dat sterft in eenzaamheid 

als straks de sneeuw regen wordt

en de zon wit van onrust

koestert de nachtegaal het jonge groen

dat ontsproten onder een blauwe hemel

stikt in grauwheid

Adembenemend stijgt de angst

en gejaagd weergalmt de echo van de dag 

in harmonie speelt ergens de zomerzon

met het brandende zand

dat bij het vallen van de avond

grenzeloos wordt weggejaagd

Wanneer dan een kind

de jasmijn plukt

n tintelingen voelt in zijn bloed

weet het niet eens meer

hoe vederlicht de lente was

Hij is een blinde

in dit landschap

zonder seizoenen.

Edith Oeyen

Aphrodite die bovenal beminde
droeg de schoonheid
die in mij zingt


duif die ik ben
op zoek naar de roos
zonder doornen


de zee verbergt mijn geheimen
wanneer mijn bloedend hart
zich in haar stort


Apollo
behoed het schaap en de zee.


Edith Oeyen


uit: 'Op vleugels van verlegen schaamte'

Als reiziger
deel ik een geheim
stervelingen onwetend
noemen niet eens mijn naam

naakt voelde ik me thuis
omgeven door heldere vrieslucht

Rubens was onvondbaar
in de charme van de grote stad.


Edith Oeyen


uit: 'Op vleugels van verlegen schaamte'

Waarom ben ik zo verward
als al de dagen zwijgen

de bolero van Ravel
brengt romantiek
tranen wis ik weg

op de canapé ligt de kat
straks zal ze mijn voeten warmen
waar zijn nu je veilige armen
die ik om mijn schouders wens


de nacht is stil


zo stil...


Edith Oeyen


uit: Op vleugels van verlegen schaamte'

Elke ster in het heelal
vroeg hij naar de waarheid
op de klank van de stilte
zocht hij die andere schoonheid op.


Edith Oeyen

Op dennebomen hangen
twee zilveren ijsspegels
glans in ochtenlicht


Edith Oeyen

Schaapsherders wachten
geduldig op de kerstnacht
bij de oude stal.

Edith Oeyen

Als een verlaten kind liep ik
de nacht voorbij,
zoekend naar de laatste warmte
vanhet woord

roerloos staarde je de zeepbel na
de zon, de lotus en de wind
huiverig zette je je op de arduinen trap
en vroeg waarom de nacht
verdwaalt in bossen


als een verlaten kind
liep jij de nacht voorbij
zocht jouw zoen
naar mijn lippen

Edith Oeyen

Wie roept de naam
van de koekoek
als hij het zelf niet doet?

zijn chauvinisme is groter
dan het mijne
want hoor je mij reeds roepen

edith


edith




Edith Oeyen

Tussen gisteren en nu
tussen vinden en zoeken
tussen vragen en antoord
tussen leven en dood

ligt het eeuwig streven
zichzelf te zijn


boven hoge wolken
leeft verbondenheid
daar woont de vrede
die mijn hart bewoonde

daar wacht ik

op jou


Edith Oeyen

Ik wilde gewoon maar zeggen

dat de zee en het strand samen horen

dat de wind vochtig is bij regen

dat het jaar voorbij is

en een nieuw begint.

Ik wilde gewoon maar zeggen

dat elke nieuwe dag weer jubelen zal

als wij de zon verdragen

in elkanders ogen.

Ik wilde gewoon maar zeggen

dat vrede op drijvende wolken rust

en vreugde zeer nabij is.

Ik wilde gewoon zeggen

dat ik het allerbeste wens

voor jou.

Edith Oeyen

Ontwaak en dans

onder een wijde hemel,

in het doodstille blauw van de nacht

stuurt een zilvergrijze maan

een wens naar ons.

Onomkeerbaar de dagen

die wij doorliepen.

In het struikgewas

horen wij de stem van toverbloemen,

zij wenst ons vleugels

en de aanwezigheid van geliefden,

een jaar vol genegenheid

en dagen die geuren naar vrede.

Voor het raam zet ik een kaars

en zing mijn lied voor iedereen.

Edith Oeyen

Wij sluiten met zachte vingers

voorbije dagen af.

Begroeten de tijd die voor ons ligt,

die ademt in sneeuwwitte woorden.

Elke oogopslag is een lichtpuntje

in deze duistere tijd,

waar vogels treuren om zoveel leed.

Ik leg mijn handen in de jouwe

samen imiteren wij de vrede

die een paradijs van rust wordt

waar iedereen liefdevol leven kan.

Kerstmis,

het kind in ons viert zijn hergeboorte

verlangt naar het nieuwe jaar,

waar vreugde woont voor jou en mij.

Edith Oeyen

In die lach zo helder
hoorde ik en wist
ook eens was ik onbekommerd.

Jij doet mijn jeugd herleven.


Edith Oeyen