Mijn Papaver-zaaddozen!!!
Ik was heel blij met de uitgebloeide bloemen van de Papaver, heerlijk als je al met zo iets kleins blij kunt zijn. Ik zag al het zaad wat die knoppen zouden voortbrengen (in de volgende zomer) al als papavers bij mijn vrienden en bij mezelf in de tuin staan. Het is zo fijn als je nog midden in de zomer zit en geniet van alles om je heen en je je dan ook al kunt verheugen op de bloemen voor het volgende zomerseizoen. Ik wilde dit jaar graag alle knoppen bewaren om zaad te winnen en dus moesten ze zo lang mogelijk aan de plant blijven zitten. Niet alleen dus zaad voor mijn eigen tuintje, maar ook om weg te geven. Dat is ook één van de leuke dingen van tuinieren. Delen en andere blij mee maken. Dit jaar weinig papaverzaad! Ik ben er gistermiddag bovenop gevallen en ze zijn keurig, allemaal tegelijk, gebroken.
Ik wilde het Kaasjeskruid opbinden. dat had ik al eerder gedaan, maar het hing nog teveel naar mijn zin. Ik probeerde een bamboestok in de aarde te steken tussen de takken van het kaasjeskruid, niet dus! De bamboestok brak door midden en ik lag voor een deel midden in de border en de rest van mijn lichaam lag boven op mijn mooie rozenstruik en het muurtje van ruwe opgestapelde stenen. Ik balen!!! Met zulke dingen moet ik altijd lachen, maar de buren waren in de tuin en ik heb me maar ingehouden. Niets ten nadele van mijn buren, want ze zouden meteen komen als het nodig is, dit even voor de duidelijkheid. Ik lag echt in een rot houding en voor mij is dan de kunst; hoe kom ik weer omhoog, want ik weet dat ik dan meestal zelf niet kan opstaan. Ik baalde het meest om mijn mooie rozenstruik, want ik had iets horen knappen. Die ene rozenstruik staat in een zinken emmer, niet echt comfortabel om daar half op te liggen. Het muurtje waar ik zo blij mee ben, was nu ook niet echt een succes. Ruw afgehakte brokken van oude tegels zijn behoorlijk hard en zeker de uitstekende punten, daar weet ik nu ook over mee te praten!
De rest van het verhaal hoe ik op ben gestaan zal ik jullie besparen, gelukkig ook geen foto van!!! Al met al heb ik geluk gehad, want mijn rozenstruik heeft niets geen schade geleden. Dat kraakgeluid was van de papaverstelen. Geen grote zaaddozen dus, vol met zaad voor het nieuwe seizoen.
Gelukkig staan er nog wat kleine papavers en ik heb aan Gerda (van weblog https://blog.seniorennet.be/tuinfreak/) gevraagd of zij voor mij iets wil bewaren. En....ik heb wel veel zaad kunnen opvangen van de Akeleien en er komt beslist nog meer. Het gaat er niet om dat ik geen zakje zaad kan kopen, maar als je het kunt opvangen van eigen bloemen geeft dat net dat stukje extra plezier aan het tuinieren.
De foto die ik hierbij plaats is ook weer door de hordeur genomen en dus weer niet scherp. Die maakte ik vorige week omdat er jonge merels aan het spelen waren in mijn tuintje. Met deze foto neem ik dus afscheid van een illusie, want ik zag voor de volgende zomer de tuin al vol staan met deze papavers. Wat klinkt dat dramatisch, maar zo zie ik het echt niet. Ik hou er van om alles flink te relativeren en zoveel mogelijk lachen, waar een mens maar enigszins om lachen kan! Dus wat dat betreft niets aan de hand, dit is een luxe "probleem"!

