Archief

Normaliter had zondag het 83ste V.N. Zangfeest plaatsgevonden.
Om begrijpelijke redenen kan het niet doorgaan.

Volgend jaar, nl. op zondag 21 maart 2021, brengen we het programma dat nu voorligt.
Hopelijk bent u er allen gezond en wel bij!

Als troost en als opwarmer voor volgend jaar hierbij een kort klankfragment uit het zangfeest van 2019.

U hoort:
- Het Gebed voor het Vaderland (Gaston Feremans)
- Groeninge (Jef Van Hoof)
- Wij zijn bereid (Jef Tinel)
- Jutho, vooruit en dapper (Arthur Meulemans)

Brassband Scaldis begeleidt de koren en de aanwezigen. Ikzelf mocht dirigeren.
De suite werd aaneengeschreven door Danny Van Nuffel.

https://www.youtube.com/watch?v=GsPJcffh1dI

Misschien voelen we ons nu allemaal wat in ballingschap.
Gelukkig is er mooie muziek als soelaas.
Zo bijvoorbeeld dit symfonisch gedicht van Lodewijk De Vocht (1887-1977).
Je voelt de pijn van het gemis en toch is er hoop...
(De Vocht schreef dit werk tijdens WO I toen hij in Nederland verbleef.)

https://www.youtube.com/watch?v=-Iw0r1wvwcY

21 maart.... start van de lente.

Daarom een klein vleugje lentemuziek.

Veel luistergenot!

https://www.youtube.com/watch?v=tzcDkHJRNtk

Op 8 maart 1901 overleed Peter Benoit in Antwerpen.
Hij was een gevierd componist van monumentale meesterwerken zoals 'De oorlog', 'De Schelde' en de 'Rubenscantate'. Daarnaast schreef hij intiemere pianowerken, liederen en religieuze werken.
Benoit was bovendien dirigent en directeur van het Koninklijk Vlaams Conservatorium dat hij nota bene zelf had opgericht.

Een jaar later werd het Peter Benoitfonds opgericht en generaties lang leefde de geest van Benoit door bij zijn opvolgers.
Tot vandaag wordt elk jaar een herdenkingsconcert Peter Benoit georganiseerd waarin de muziek van de stichter en zijn opvolgers centraal staat.
Sinds 2018 wordt jaarlijks een Benoitprijs uitgereikt aan een componist, een uitvoerder of onderzoeker. 
Eerdere laureaten waren Frits Celis en Jozef De Beenhouwer.

Dit jaar viel de eer te beurt aan vorser Jan Dewilde. Samen met wijlen Michaël Scheck richtte hij het Studiecentrum voor Vlaamse Muziek op dat (vaak vergeten) partituren van Vlaamse componisten opzoekt, uitgeeft en laat uitvoeren. Het centrum doet ook diepgaand onderzoek naar de context van de Vlaamse muziekwereld.
Een terechte erkenning dus, deze prijs.

Nadat Benoitfonds voorzitter Patrick Verhoeven de prijs uitgereikt had en na het dankwoordje van Jan Dewilde was het dan de beurt aan de muziek.

We hoorden muziek van Benoit zelf (uit 'Vertelsels en Balladen' en de '4de Fantasie'), Arthur De Greef ('Sonate voor 2 piano's'), Albert Huybrechts (de voor zijn tijd modern klinkende 'Sonate voor viool en piano'), Marinus De Jong (3 sprookjesachtige taferelen uit 'Hiawatha's Lied' voor 2 piano's) en Jan Blockx (3 van de '5 Vlaamse dansen' voor vierhandig piano).

Uitvoerders van dienst waren het pianoduo Kyotaka Izumi en Polina Chernova en de violist Guido Deneve.
Zij vertolkten de muziek met passie en deskundigheid.

Het was een fijne muzikale avond zoals er meer zouden moeten zijn.

Onder de aanwezigen in de Wite zaal van deSingel merkten we de districtburgemeester Paul Cordy en provinciaal gedeputeerde Luk Lemmens op naast vertegenwoordigers uit de muziekwereld zoals Luc Leytens, Jozef De Beenhouwer, Luc Van Hove en Wim Henderickx. Ook de echtgenotes van Vic Nees en Michaël Scheck tekenden present.

Op zaterdag 7 maart vond in de Kapucijnenkerk (Boeveriestraat in Brugge) het startconcert van het Ryelandtfestival plaats.
Brugge viert dit jaar uitgebreid de 150ste verjaardag van haar componist-pedagoog en baron Joseph Ryelandt (1870-1965).
Deze componist was een privé-leerling van Edgar Tinel en begeleidde en beïnvloedde op zijn beurt Mgr. Jules Van Nuffel. Niet als leraar, maar als vriend en collega. Het Mechelse Sint-Romboutskoor onder leiding van Van Nuffel was dan ook een grote verdediger van het werk van Ryelandt.

Waren er niet al te veel Bruggelingen naar de kapucijnenkerk afgezakt - bedroevend weinig zelfs voor zo een evenement - dan was de kwaliteit van de muziek en de uitvoering ervan meer dan omgekeerd evenredig.

Het Collegium de Dunis bracht onder de leiding van Ignace Thevelein een interessante selectie uit het (laat-)romantische religieuze koorwerk van leermeesters Edgar Tinel en Adolphe Samuel, van Joseph Ryeland zelf en van diens volgeling Jules Van Nuffel.
We hoorden enkele mooie motetten en fragmenten uit 2 missen van Ryelandt. 
Naast het parelende en sprankelende en zo eenvoudige 'Ave Maria' hoorden we werken waaruit een zorgeloze mens Ryelandt blijkt die alleen maar moest bezig zijn met het schrijven van mooie muziek. In andere fragmenten merkten we toch ook dat Ryelandt spanningen, getourmenteerdheid en dramatiek uitschrijft in zijn muziek. De Eerste Wereldoorlog zal daar niet vreemd aan geweest zijn.

Ignace Thevelein is een pedagogisch sterke dirigent die met een inspirerende slagtechniek en dankzij zijn totale beheersing van de stijl van het repertoire het beste uit zijn koorleden haalt. Dat was zaterdag niet anders. Het koor presteerde schitterend, zowel in de intiemere koorbladzijden als in de grandeurpassages van Van Nuffel en Tinel. We waanden ons in de grote Mechelse kathedraal...
Organist Ignace Michiels begeleidde het koor heel correct en begeester(en)d. Soms was de registratie in bepaalde forte's misschien toch iets te sterk in verhouding met het koor. Hij soleerde in Jaak Nikolaas Lemmens' Allegro uit de Sonate Paschale.
Michiels bewerkte voor dit concert een romance voor viool en orgel van Ryelandt die voortreffelijk vertolkt werd door de jonge Brugse koorzangeres - violiste Dora Oliva Devoghel.  
Beide instrumentale intermezzi vormden een meditatief rustpunt tussen de drie rijkgevulde koorblokken.

Een mooiere start kon deze festivalweek zich niet wensen: schitterende (religieuze) muziek uitgevoerd door gedreven, bedreven en geïnspireerde uitvoerders.

Aan u allen een voorspoedig 2020 gewenst.
Alvast al een vleugje muziek van de 150-jarige Joseph Ryelandt.