DE MUZIEK VAN JULES VAN NUFFEL BLAAST ONS OPNIEUW VAN ONZE SOKKEN

Reeds in 2017 vatte dirigent Koen Vits het plan op om in 2023 een groots feestconcert ter ere van Mgr. Jules Van Nuffel te organiseren. Dit jaar zou de componist-dirigent immers 140 jaar worden en het is precies 70 jaar geleden dat hij overleed. Een dubbele verjaardag.

En zo geschiedde.

Gisteren mochten we in Heverlee, in de ruime en stemmige kapel van het H. Hartinstituut aan de Naamse Steenweg, de eerste editie van dit jubelconcert bijwonen.

Een concert volledig gewijd aan de grootmeester uit Hemiksem en Mechelen, op twee orgelstukjes van die andere Mechelaar, Flor Peeters, na.

Stipt om 20.30 uur stond iedereen klaar om het concert aan te vatten, toen plots het brandalarm oorverdovend luid afging. De hele kerk moest ontruimd worden. Zangers en publiek dienden te verzamelen in de kloostertuin tot na deskundig onderzoek de ruimte opnieuw vrijgegeven werd. We waren intussen 3 kwartiers later.

Persoonlijk vreesde ik dat het moeilijk zou worden om na zo een lang en onverwacht oponthoud de juiste sfeer weer te vinden. Maar het moet gezegd. Reeds tijdens de eerste maat van het statige Statuit ei Dominus was het hele voorval vergeten en luisterde iedereen ademloos naar het anderhalf uur durende concert.

Het publiek genoot zichtbaar van Van Nuffels indrukwekkende, triomfalistische, imposante en bij wijlen overrompelende koorklanken. Machtig opgebouwde crescendi, uiterst intieme pianissimi en overdonderende erupties bliezen de toehoorders van hun sokken. Laetaus sum, In convertendo Dominus en het majestueuze Te Deum deden de kloosterkapel op haar grondvesten daveren.

Anderzijds kwam ook de zeer ingetogen Van Nuffel aan bod in innige (a capella) koorwerkjes zoals Pater Noster, Ave Maria, O salutaris hostia en Panis Angelicus. Persoonlijk werd ik zeer geraakt door de prachtige uitgroeiende intro van O oriens. Je ziet en hoort de zon rijzen op de eerste lettergreep ‘O’. Fantastisch gecomponeerd.

Mooi was ook dat de dames apart konden optreden in het Sanctus van de Missa Paschalis en dat de heren soleerden in Ave Regina Caelorum. Zo kwamen alle facetten van Van Nuffel aan bod.

Van Nuffel zou ongetwijfeld gelukkig geweest zijn met de uitvoerders die gisteren zijn psalmen ten gehore brachten.

120 zangers vormden voor deze gelegenheid het kathedrale koor samengesteld uit het Leuvens Alumnikoor (Koen Vits), A Chantar (Tim Juwet), Het Mechels Kathedraalkoor (Johan Van Bouwelen) en Vokalis (Jeroen Keymeulen). De gelegenheidsdirigenten waren Johan Van Bouwelen en Koen Vits.

Het was duidelijk dat beide dirigenten – als echte Lemmensinstituutfiguren – een enorme waardering, band en affiniteit met Van Nuffels muziek hebben. Hun directie was niet alleen vakkundig perfect, maar je voelde de liefde voor deze componist en diens muziek doorheen de interpretaties van de stukken. De koorleden gaven het beste van zichzelf in deze muziek die veeleisend is voor de uitvoerders.

De schitterende orgelbegeleiding van Peter Pieters was daarbovenop een extra meerwaarde.  Hij liet het mooie kloosterorgel rijk en gevarieerd klinken in twee solostukjes van Flor Peeters, zijn voorganger in de Sint-Romboutskathedraal.

Kortom: we hebben genoten van een avond vol feestelijk geweld, imposant gedreun én intieme spiritualiteit.

Alle lof voor de initiatiefnemers, organistoren en uitvoerders.

Wie er in Heverlee niet bij kon zijn, kan zaterdag om 15.30 uur het zelfde concert nog bijwonen in de kathedraal in Mechelen.

Doen!