Naar de inhoud

Ik kan niet schrijven zoals jij leest ...

Lire c' est écrire ...
seniorennet.beseniorennet.be
Dagboek, zie Un voyageur immobile

Berichten van 1 december 2005 tot 31 december 2005

Zwartwit






Zwartwit



Het meisje
kijkt verrimpeld
in de lens

haar ogen
lijken sprookjes
zonder happy end

ze heeft
haar man en kind
verloren

zal ze nooit
meer vinden, misschien
nog even in haar dromen

de foto
houdt haar ongenadig
vast




Pp









In The Year of Magical Thinking
beschrijft Joan Didion
de dood van haar man en dochter.

21/12/05
DM Boeken.  Foto van de schrijfster.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pp om 19:13 Reageer op dit bericht Stuur door

Aangemeerd verlangen








Aangemeerd verlangen





Jij bent een blinde passagier
verborgen in het ruim van mijn verlangen
ik kies de zee al dromend op de pier
en jij het schip met horizon behangen

onze ogen spoelen aan in verre landen
maar toch gaan we voor anker
in onze haven van gevlochten handen
waarin de sporen van gemis verzanden

één keer nog wil ik in de zee van liefde springen
en in de golven van de storm verdrinken
om dan te sterven op een strand
de onbereisde kust van het beloofde land

als een roerloze reiziger
met aangemeerd verlangen



Pp




Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pp om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

In de tere takken





In de tere takken 


Jij zwijgt
in alle kleuren
witte woestijn
van ongesproken woorden

weifelend wachtend
op zilveren zinnen
laat mij voorzichtig nippen
aan jouw lamgelegde lippen

hoe kan ik je beter horen
dan in de regen van jouw blauwe woorden
op weg naar mij verloren
in het zand van je verdwaalde ogen

ik strooi verse strofen
over papier van luisterende oren
en fluister jouw naam tot leven
kerf hem eeuwig diep

in de tere takken
van mijn bange bomen




Pp
10/02/05


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pp om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Lectuur van een lichaam




Lectuur van een lichaam



mijn vingers
voelden de huiver
van haar huid

als voorzichtige voeten
over een
gerimpeld strand

de strakke spanning
was geplooid
door tijd

hij schreef
zijn sporen op het vel
van haar verleden

leven
las ik
op haar buik

mijn handen zwegen
over de velden
van een fel verlangen




Pp



Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pp om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Tot aan de horizon ...






Tot aan de horizon ...




Laat je letters
mijn lippen zijn
en
mijn woorden
jouw mond

Mijn vingers
jouw voelen
en
jouw voeten
mijn grond

Ik denk
het hoofd
en
jij klopt
het hart

Samen
dragen we mekaar
jij en ik
tot waar lichaam en ziel
samenvloeien in elkaar




Pp





Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pp om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Een letter verschil ...





Een letter verschil ...




Soms,
heel soms
wordt het avonduur
een avontuur.

Als de letters dansen
zoals muggen na een zomerdag.
En de nacht nog wacht
om te gaan slapen.

Dan,
soms, heel soms
schrijft een al te late merel
zijn lied op het zwijgen van de avond.

En luistert een dichter
of hij in de verte tot aan de horizon
of heel dichtbij misschien wel onder tafel
het gefluister van de Muze hoort.

Het is goed te zwijgen
als de stilte zwanger is van woorden.
Nu weet ik
waarom jij zo lang hebt gewacht ...




Pp





Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door pp om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Ik kan niet schrijven zoals jij leest ...

↑ Terug naar de berichten