mijn dagboek

Dinsdag 21 november 2006

Den bisschop van brugge

Den bisschop van brugge is op bezoek bij den pastoor van Bulskamp.

Zegt den bisschop".
Ik heb vernomen "dat je bij je meid slaapt"

:Zegt de pastoor:
Ja , al jaren maar de hond slaapt tussen ons.
dus gebeurd er niets.

Zegt den bisschop?
"Wat doe je dan als je hoesting krijgt?"

De pastoor zegt:
Dan sta ik op en ik loop tien keer rond de kerk
en 't is over.

Zegt den bisschop:
En" wat als de meid goesting krijgt?"

Zegt den pastoor:
Hetzelfde , ze staat op en loopt ook "tien keer rond de kerk"

Vraagt den bisschop;
En wat doe je als je beiden goesting hebt?.
"op 't zelfde moment,"

Zegt den pastoor:
" Dan loopt de (hond) tien keer rond de kerk .

(met de groetjes van ploef)

Geschreven door ploef om 11:33 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 20 november 2006

Wat mijn moeder heeft gezegd.....

Moeder is nu 16 jaren gestorven,tien jaar later dan mijn vader.
Ze woonde ver van mij zo efkens 40 km uit elkaar,en met mijn broer die nader woonde viel het niet goed mee,zo was mijn moeder veel teveel op haar eentje aangewezen.
iedere week zag ze mij en mijn gezin een paar uurkens, waarvoor ze dankbaar was,ze lachte dan nog eens maar.... diep in haar ogen verraade haar blik de eenzaamheid en pijn om het verdriet "alleen te zijn".
Soms sprak ze wel eens over ;hoe moeilijk 't was om zo maar steeds alleen te zijn, en dan zei ze je moet het meemaken voor je 't weet?Eenen dag telt 24 uren en als je een paar uren komt dan zijn er nog 22 over.
Den tv je ziet er wat van alles maar je kunt er niet tegen spreken,en met de kippen is 't van 't zelfde,dus hebbe 'k ze maar de kop afgedaan en hops 'k ben er van af,
een hondje maakt ook vele goed, maar klappen kan hij verdomd toch niet;en da gaan wandelen daar kan ik niet meer tegen.
Weet hij ; 'k vrage mij soms af wa zitte 'k ik hier nog te doen,'k wou dat ik kon vliegen; "ze lacht " maar ja naar waar?
Vala 'd as nu eenmaal 't leven;groot worden, trouwen, kinders kopen,dan komen er nog kleinkinderken bij, en voor je 't denkt zijn ze ook groot en weer verdwenen,mee in de stroom van 't vluchtig leven.
En dan zit je daar;komen ze of komen ze niet?en weer vliegen je gedachten je om de oren van hoe het vroeger was geweest, alsof het allemaal maar van gister was.
Ik ging naar huis.... eventjes machteloos maar toch blij er te zijn geweest.
In alle stilte is ze dan gestorven,ze lag zo mooi en rustig op haar sterfbed, en 'k had 't gevoel dat ze nu zeggen wou;'t is goed geweest ik ben niet weg,ik ben er nog voor jou al is 't nu aan den overkant, je weet ,ik hou zo veel van jou.,'t is goed geweest ,ik heb nu geen verlangens meer ,geen pijn ,alleen maar vrede bij de HEER.en als het God belieft zien wij elkander nog eens weer.
(met de groejes van ploef)

Geschreven door ploef om 18:48 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 20 november 2006

Vergeefsche aanvallen der Duitschers rond Diksmuide(1)

Foto) Onze koning en general Joffre in een vlaams dorpje in West -Vlaanderen)Den 21' reeds vroeg,donderde het Duitsch geschut weer uit alle macht.O nze artillerie antwoorde dapper, maar was zoover in de minderheid.Kolonel De Vleesschhouwer te Kaaskerke bestuurde ze en hij was zeker een der bekwaamste oversten op dit gebied in gansch ons leger De groep Pontus, 31',32' en 35' batterij,(2' regiment), de 1é groep van het 8' regiment, 49', 50' en51' de batterij;2° groep, 37', 38' en 39' batterij; de brigade van Majoor Hellebout,40',41' en 42' batterij, bestreken de wegen van Beerst, Eessen, Woumen, zoodat ze steeds de aanrukkende troepen onder vuur konden nemen.Het groot hoofdkwartier, dat te Veurne op het stadhuis zetelt,ziet nu, hoe de vijand zijn hoofdaanvallen op Diksmuide richt, en zendt er nog twee bataljons heen,(2'regiment). Het eerste en 2' bataljon van het 12' werden afgelost.Jacques deelde nu zijn troepen anders in: 3 kompagnieén van het 11' en 2' kompagnieén fusiliers in den Noordelijken sektor;3 kompagnieén van het 11' en een kompagnie mariniers tusschen Handzame en den spoorweg een kompagnie van het elfde en een van het 2' jagers tusschen den spoorweg en het kerkhof,aan den weg van Woumen..Vijf Fransche en vier Belgische sekties mitrailjeurs werden over de geheele linie verdeeld.Het derde van het 12' stond aan den Yzer en een kompagnie fusiliers het overige van het 11' en het 3' der jagers vormden te Diksmuide de reserve, evenals de wielrijders van de 3' divisie.De Duitschers schoten brandbommen en op tal van nieuwe plaatsen woedden de vlammen. Diksmuide was een hel , dien 21' Om tien uur, vertelt Margeriette Baulu, komt de dappere vrijwilliger Lenoir op de Markt voor het bordes van het stadhuis met 40 gevangenen, door luitenent Mansaert genomen; eensklaps omringt een verschrikkelijke ontploffing de groep met een wolk van zwavel en rook. Als deze optrekt, ziet men veertig Duitschers nog overeind, maar hun bewaker aan hun voeten.In het stadhuis heerscht een ernstige stemming daar rust het stoffelijk overblijfsel van den kommandant Pouplier, die op den weg naar Beerst gevallen was. De soldaten staan zwijgend te luisteren naar de gebeden van den almoezenier. Buiten raast den oorlog voort.( vervolg op 2)

Geschreven door ploef om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 18 november 2006

Senioren week

Een flinke wandeling in de natuur is goed voor de senioren om fit te blijven, fit van geest. De senioren beschikken over tijd om de wondere wegen der natuur te voelen.bloemen en planten verzorgen en fier te zijn op wat ze zelf hebben gekweekt....Een vogeltje ,een poes een hondje vergroot ons de relatie met de natuur " het levende'Het is ook interesant ,even te kijken op seniorennet .be daar vind je veel interesante informatie over gezondheid, ontspanning ,voeding en van alles wat.

(Met de groetjes van ploef)

Geschreven door ploef om 17:17 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 18 november 2006

De dagen

De dagen verglijden stil in vlekken licht die langzaam langs de vensters schuiven, we zien ze gaan. Vroom is hun geicht waar winterstormen aan voorbij schuiven.
Ze dromen van al wat in 't verleden ligt, van bloesems die slechts zomer vroegen
en zomers die al te kort zijn, de zomers die zoveel vruchten gaven.
Hun hart een diep en zuiver meer,geurt nog van lentebloei en- lover.
Er blijft zoveel goedheid over, elk gebaar dat ik mij heel erg pover weet bij hun tot goud verstilde tover, die 'k dankend min en blijvend eer.( Emmy Swerts)

(Met de groetjes van ploef voor alle senioren deze week)

Geschreven door ploef om 17:12 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 18 november 2006

Korrels van goud

Elke morgen beginnen wij met de idee:'mocht dit den laatste dag zijn die mij gegeven wordt, hoe zou ik elk uur zorgzaam invullen?' Zo zullen wij ons 's avonds zoveel goede momenten dankbaar herinneren, die wij echt niet willen vergeten. In ons hart mogen wij dank zeggen: 'k heb niet half geleefd'

(Groetjes van ploef)

Geschreven door ploef om 17:04 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 12 november 2006

11November Hartverwarmend

Oorlog is voor ons een ver gebeuren zowel in den tijd als locatie,
maar toch is het een gevolg van onverdraagzaamheid,onbegrip en egoisme.
Met deze dingen worden wij de dag van vandaag helaas maar al te vaak
geconfronteerd,ook hier rondom ons.Bepaalde gebeurtenissen,deze zomer in ons eigen land , grepen me zo aan dat ik het wou verwerken in een gedicht.

BEGRIP
Erv loopt een blanke jonge man op straat
Met op zijn schouder een geweer
Verveling, gek-zijn of rassenhaat?
Maar drie mensen schiet hij zo maar neer.
...Nee bij ons is er geen oorlog, 't is vrede.

Er zit een blanke man op de bus van de lijn
Hij vraagt om kalmte en wat rust
Verveling, flippen of ik-zijn
maar zes vreemde jongeren slaan hem dood.....
bewust?
Nee bij ons is er geen oorlog, 't is vrede.

Er spelen twee kinderen wat verderop op het plein
Een spel van onschuld tussen de bomen
Onmenselijk, onwezenlijk, indoor slecht-zijn?
Maar iemand heeft ze alles afgenomen.
....Nee, bij ons is er geen oorlog, 't is vrede

(Met de groetjes van ploef)