stuk

voor al die klanken
wil ik de uitzenders bedanken
want van die mooie muziek
word je nooit ziek
je krijgt daarvan geen stanken

die pedofielen moesten ze ophangen
of nog beter in netten vangen
en ze dan langzaam doodslaan
ze zullen het dan wel verstaan
en daarna verbranden in lange gangen

die koperen kannen en potten
kunnen voor mij oprotten
ik moet ze telkens weer opboenen
zoals mijn schoenen
ik zou ze het liefst naar buiten sjotten

er ligt een wereld van verschil
tussen een arm en een bil
de ene is behulpzaam
de andere niet buigzaam
't is maar hoe je het het liefste wil

de auto's vliegen voorbij
en eentje recht voor mij
die gaan zeker allen naar huis
't is nu gezellig thuis
met een open haard erbij

ik kreeg oorringen van mijn  zus
ik gaf haar daarvoor een dikke kus
het zijn echte gouden
om van te houden
het zijn er met een lus

er viel niets meer te redden
nog met geen duizend bedden
door de kolkende golven
werd een jongen bedolven
men durft er zelfs om wedden

onze nieuwe president
die bijna niemand kent
gaat zijn rol vervullen
maar niet  alles onthullen
hij is heel content

hij was maar een muis
zo van dat gespuis
maar hij at zijn buikje vol
aan kaas in een bol
toen ging terug naar huis

hij had haar zo lief
en als een dief
ging hij 's nachts naar haar huis
maar niemand was thuis
waar was ze toch, zijn Godelieve?

hij zigzagde over de straat
en zag de auto te laat
nu ligt hij daar helemaal bebloed
en zonder een laatste groet
was hij het die van ons heengaat

die arme gebroken mensen
konden zich wel een beter leven wensen
nadat hun dochter was vermoord
niemand heeft hun kreten van ongeloof gehoord

hij dronk teveel sterke drank
daarvoor kreeg hij geen dank
nu ligt hij in het hospitaal
op een grote zaal
er was geen geld op de bank

ik heb nood aan een face-lift
maar dat is een pijnlijke gift
ik hoop dat ze me dan liever zien
en me niet meer zo raar bezien
ik ben toch geen vergif

mijn neus is te lang
voor mijn mond ben ik bang
er is blijkbaar niets goed
waar is mijn moed?
ik wacht niet meer zolang