Berichten van 1 februari 2010 tot 28 februari 2010

in haar glanzende ogen dacht hij de wereld te zien
haar uiterlijk gaf hij een acht op tien
een vuur van passie laaide hevig op
zij was mooier dan een levende pop
hij had medelijden met haar als ze grien

die kerel kan alle kanten op omdat hij goed leerde
tussen de vele wegen liggen haast ook de verkeerde
voor hem lag de wereld open
hij moest beginnen lopen
het was de ganse wereld die hij begeerde

zij was als het ware door de hemel gezonden
nog voor ze door hem werd gebonden
 bleek hij verbonden toen werd de liefde ontbonden
hij bleek  te aards gevonden
hij voelde zich met de hel verbonden

hij schrijft over afscheid  en sterven zonder inkt te sparen
niet zonder succes terwijl het de zijne waren
hij vult leegte met vele boeken
en blijft naar verhalen zoeken
het afscheid is anders dan kinderen baren

hij is een prachtige kerel
hij kan zingen als een merel
zijn liedjes gaan over de zon
en over hoe alles begon
hij is bekend over de hele wereld

hij kon het niet laten haar te slaan
zij dacht : het zal wel overgaan
maar op een dag nam zij de benen
en stampte eens goed tegen zijn schenen
nu kon hij alleen zijn mannetje staan

in de korenvelden
waar ze mekaar vertelden
dat ze elkaar graag zagen
begonnen ze zich af te vragen
hoe ze dat aan hun ouders melden

de lamp op de badkamer doet het niet
zodat je niets ziet
ik kan niet in de douche geraken
en ik mag me vandaag niet vuil maken
nu weet ik pas wat een lamp biedt

ik  schrijf niet altijd mooie gedichten
en trek dan lelijke gezichten
als ik begin te schrijven
en er niets op het papier blijft klijven
dan wil mijn gelaat maar niet oplichten

hij dronk teveel bier
en dat zie je van hier
zijn vrouw werd kwaad
en zegt dat ze bij hem weggaat
hij zegt: dat doet me plezier

die arme gebroken mensen
konden ze zich wel iets beters wensen
nadat hun dochter was vermoord
niemand hun kreten van ongeloof gehoord
men vond haar geboken lensen

op de weegschaal
maak ik veel kabaal
als ik een kilo ben bij gekomen
ik wil mij dan klaar stomen
zodat de weegschaal weer daalt

in deze tijd van het jaar
staat iedereen klaar
om te gaan feesten
sommige gedragen zich als beesten
ik ken er zo een paar

hij zat dronken achter het stuur
en botste tegen een muur
nu ligt hij in zijn graf
en de buren vinden dat straf
hij was een goede gebuur

ik hoop dat er wat zon komt vandaag
waarom komt die zo traag
dat komt zeker omdat het winter is
de zon weet dat ik haar mis
ik heb de winter niet graag

mijn schoonzoon is winkelwaar gaan halen
ik liet hem met mijn betaalkaart betalen
mijn schoonzoon let er op
dat hij niets zet op zijn kop
daarna komt hij de lege bokalen en flessen ophalen

hij dronk teveel sterke drank
hij kreeg daarvoor een dank
nu ligt hij in het hospitaal
op een grote zaal
er was geen geld op de bank

die pedofielen moesten ophangen
of nog liever in in netten vangen
en ze langzaam dood slaan
ze zullen het wel verstaan
en daarna verbranden in lange gangen

op zo een zaterdagmorgen
is er bijna niemand met zorgen
er is bijna geen verkeer op straat
ik denk dat iedereen  winkelen gaat
en daarna wordt alles opgeborgen

vriendschap is durven tonen
welke gevoelens er in je wonen
aan een vriendschap komt geen end
waar ter wereld je ook bent
vrienden kan je vaak belonen

ik heb gips rond mijn voet
en mijn voet moet
daarin veertien dagen verblijven
ik zal daar niet over gaan kijven
want ik heb goede moed

wat ben je nu met geld
het is de de gezondheid die telt
iedere dag gelukkig opstaan
en overal naartoe gaan
naar de stad of naar het veld

mijn pantoffels zijn zo zacht
en bovendien geven ze mij kracht
ik draag ze graag
ik ben dan niet zo traag
als ik naar bed moet in de nacht

die stoel is veel te hard
hij staat helemaal apart
hij staat in de hal
en bovenal
is hij helemaal zwart

hij beminde haar zo zeer
zijn hart ging telkens te keer
wat zou hij zonder haar beginnen
hij moest en zou haar beminnen
telkens weer

slaap nu maar zacht
zo midden in de nacht
ik zal je in slaap kussen
je heel lief sussen
ik houd wel de wacht

zijn druipneus
was gekneusd
zijn neusleed
was het dat hem de das omdeed
al  was hij nog zo een reus

hij was zo eenzaam
dat hij tesaam
het leven wou delen
en al zijn goederen te verdelen
daarvoor was hij echt bekwaam

zij werkte zich krom
en ging het hoekje om
iedereen ging naar de begrafenis
dat was zeker en gewis
haar man hield zich dom

ik leef in het verleden
en niet in het heden
ik raap al mijn moed bij elkaar
wij maakten grapjes met mekaar
ik heb er veel onder geleden

ik heb buikpijn
het moet altijd iets zijn
ik heb dat niet graag
en zeker niet vandaag
want ik moet naar een festijn

het is een liedje uit vroeger jaren
een melodietje uit de puberjaren
toen de radio nog zelden speelde
dat ik hoorde toen ik mij verveelde
uit de tijd dat wij nog jong waren

de man van mijn dromen
moet ik nog tegenkomen
ik  was jaren getrouwd
maar hij bleef mij niet trouw
hij is een ander tegen gekomen

ik heb geen hart van zilver maar van goud
omdat ik  van mijn blogvrienden houd
als ze me komen bezoeken
spring naar alle hoeken
ook al is buiten zo koud

vrienden zijn er in je hart
ze brengen geen smart
met vrienden kun je alles delen
je zult je nooit vervelen
ze zijn heel apart

die oude meubels moesten weg
ze kwamen wel ergens terecht
met die oude stukken
zou het wel lukken
ze gaven ze aan de kringloopwinkel weg

de nagels van de teen
er was er geen
die ze zelf kon knippen
het kwam haar tot aan haar lippen
ze vroeg hulp meteen

laat ons allemaal samen leven
zonder van schrik te moeten beven
laat ons allemaal gelukkig zijn
zonder oorlog , zonder pijn
en nu en dan iets weggeven

in het aards paradijs
is het zoals op het paleis
men kan er eten wat men wil
het is het verspil
men gaat daarvoor tot in Parijs

een zachte blik een blij gelaat
een vriendelijk woord ,een goede daad
al het weinige dat je schenkt
je geeft soms meer dan  je denkt
anders is het misschien te laat

hij werd zo mager als een lat
en ging op pad
totdat hij opnieuw
een nieuw
liefje had

we zoeken allemaal de sleutel tot het verre geluk
want dan gaat niets meer stuk
als we sleutel hebben gevonden
voelen wij ons niet meer gebonden
en we hebben het misschien niet meer zo druk

vandaag was het maandag
waar ik lang op heb gewacht
mijn auto werd weer volledig nieuw
en ik ben eens benieuwd
hoe de garagist het er van afbracht

zo midden in de nacht iets schrijven
zou dat wel bijblijven
ik schriijf dan  graag op mijn pc
dat valt gelukkig mee
ik hoop dat het blijft klijven

het was weer eens zondag
dat vind ik een fijne dag
je kan dan uitstappen maken
en zo ver mogelijk geraken
ik vind de dag fijner dan de nacht

mijn ma heeft de buikgriep
die heeft gans het land in zijn grype
zij klaagt over buikpijn
het zal wel vlug over zijn
dan zegt ze hieper de piep

mijn engelbewaarder
is van onschatbare waarde
hij helpt mij altijd parkeren
ik hoef me dan niet te generen
hij helpt mij hier op moeder aarde

David zit nu alleen op zijn eiland
hij is er opnieuw aangestrand
hij denkt de ganse tijd aan Sofie
hij weet nog niet wie
er het meest verliefd is ,hij toch zeker van zijn kant

ik heb zelf niet teveel
maar ieder krijgt zijn deel
ik geef graag iets weg
het komt wel ergens terecht
dat heeft zo zijn voordeel

mijn handtas is te klein
het moet een grotere zijn
ik moet een nieuwe gaan kopen
die zijn er met hopen
een grotere handtas is fijn