onschuldig

die pil smaakt naar zand
wat is er hier aan de hand
het is een pil
die ik eigelijk niet wil
maar ik moet, ik heb een zwerende tand

ze hebben op straat sneeuw geruimd
ze krijgen daarvoor van mij een pluim
die mensen moeten 's nachts uit hun bed
ze worden er al  vroeg uitgezet
ééntje kwetste zich aan zijn duim

Jantje zag eens pruimen hangen
hij wou ze ontvangen
maar hij was veel te klein
er moest een ladder zijn
van de inspanning kreeg hij rode wangen

die kraan in de keuken
vind ik geen leuke
ze spettert in het rond
tot zelfs op de grond
dat doet mijn handen van kwaadheid jeuken

de buren zijn hier aan het verhuizen
ik zal ze buizen
we waren goed bevriend
ik aanzag hen als mijn kind
ze waren ook  één uit de duizend

hij had zijn leven lang geklaagd
en ook gezaagd
zijn  vrouw wist zich geen raad
ze zette hem beter op straat
dat had zij zich al dikwijls algevraagd

ze was goed voorzien van borst en buik
als zij nam in het zwembad een duik
spatte het water naar alle kanten
maar zij wist van wanten
zij ging verder met haar oud gebruik

we droegen nylons met een naadje achteraan in het been
een ramp wanneer er een ladder verscheen
de heren gebruikten scheermes en kwast
en haalde voor een date hun mooiste pak uit de kast
we waren met kleine dingen tevreden meteen

ik slaap maar een uur of zes
en dan voel ik mij opperbest
zo lang slapen kan ik niet
maar als het regent dat het giet
dan blijf ik liever in mijn nest

ik ga altijd slapen rond een uur of één
dan ben ik bijna alleen
nog op gang
en het duurt me dan te lang
want ik krijg pijn aan mijn been

ik heb nogal veel eelt onder mijn voeten
en daarvoor moet ik regelmatig boeten
ik kan eigelijk niet verdragen dat ze aan mijn voeten prutsen
ik zou veel liever rusten
toch ben ik blij  dat ik de pedicure mag begroeten

er is iemand gestorven
zijn lichaam was al bedorven
hij had te lang in het bos gelegen
men zat er mee verlegen
ze moesten hem dragen in rieten korven

hij jodelde van de pijn
het kan niet altijd van vreugde zijn
hij had zijn hand lelijk verbrandt
nu heeft hij een windel om zijn hand
om de pijn te verdrijven drinkt hij een ganse fles wijn

hier thuis op de bank
ligt er onder de kussens een plank
dat is goed voor mijn rug
de pijn komt niet meer terug
aan die plank mijn beste dank

dat medicament heb ik niet zo graag
het werkt te traag
het werkt niet zo vlug
ik breng het naar de de apotheek terug
mijn bloeddruk  is nochthans te laag

even iets schrijven totaal onderwacht
zomaar een kaartje omdat ik aan je dacht
ik zoek een zin die niemand kent
omdat jij de liefste vriendin bent
ik geef je een schouder, een lieve lach

de brievenbussen moeten kort bij de straat
anders is de postbode met zijn ronde te laat
de postdirecteur laat niet met zich lachen
de brieven mogen niet belanden in de grachten
de postbode moet zorgen dat hij vroeg genoeg opstaat

op de Tv is er niet veel meer
al voor de zoveelste keer
de programma's staan mij niet aan
ik zal maar beter slapen gaan
want mijn ogen doen van al dat zappen zeer

's morgens kijk ik altijd uit het raam
en ik zie daar de naam
op de brievenbus van mijn buurman staan
hij zal toch niet verhuizen gaan
want zonder hem voel ik me een beetje eenzaam