allerlaatste pech

in voor-en tegenspoed
hij  had altijd moed
bij goed of slecht weer
hij lachte iedere keer
tot hij naar de begrafenis van zijn moeder moet

ik heb geen pretentie
en ik ben blij met een attentie
als ik jarig ben
ik ben zo slank als een den
maar ik heb niet meer zoveel gratie

die klokken luiden zo hard
het trilt aan je hart
waarom toch dat hard geluid?
ik kan er niet onderuit
ze mogen ze weghalen voor mijn part

om het half uur rook ik een sigaret
en als ik niet goed oplet
worden dat er meer
en hoop ik dat ik het weer
eens red

ik geef jullie allemaal een knuffel
en ik snuffel
eens rond op jullie blog
dat mag ik toch
als ik me goed induffel

ik was zo blij dat Clijsters had gewonnen
ik was zo onbezonnen
dat ik was vergeten
te eten
toen is mijn maag met rammelen begonnen

zo midden in de nacht
stond hij op wacht
opeens hoorde hij een knal
daar aan de wal
het was zeker iets dat geen geluk bracht

we zijn allemaal mensen
met verschillende wensen
sommige willen dit en anderen dat
het is altijd wat
de ene wil een bril en de andere lensen

ik ben kwiek in de nacht
en slaperig overdag
ik schrijf 's nachts op mijn blog
dan heb ik toch
veel meer kracht

hun deur stond altijd wijd open
men kon er zomaar binnen lopen
je was er altijd welkom
toen sloeg het in als een bom
ze moesten hun huis verkopen

onder die boom
zat ik met mijn oom
te genieten
niemand kon ons dat verbieden
van een ijsje van room

die bananen lust ze niet
want ze komen van een griet
die haar man wil verleiden
ze zal voor hem strijden
ze hoopt dat hij haar nog graag ziet

dat lampje verlicht
haar gezicht
de tranen lopen langs haar wangen
ze heeft maar één verlangen
ze wil niet naar dat gesticht

zij is een vrouw
waar ik veel van hou
want ze is mijn moeder
en ook die van mijn broeder
wij blijven haar eeuwig trouw

hij is mijn neef
ik wou dat hij nog even bleef
aan de flauwe grappen die hij heeft verteld
en de onnozele vragen die hij heeft gesteld
heb ik veel plezier beleefd

hij kon zijn gevoelens niet de baas
en gedroeg zich als een houten klaas
zij doorzag hem tot in zijn hart
en het viel haar hard
zij vond het maar al te dwaas

de vogels vinden nu geen eten
ik mag straks niet vergeten
wat broodkruimels te strooien
en wat appels te gooien
ze zullen het al wel weten

zij voelde zich als een koning zo rijk
toen hij  haar zijn handen reikte
maar het heeft niet lang geduurd
voor ze hem had bijgestuurd
nu had ze hem binnen bereik

mannen weten soms met hun gevoelens geen blijf
eens goed uithuilen staat buiten kijf
zij huilen als men het niet ziet
want graag hebben ze dat niet
als het maar tussen vier muren blijft