alweer kapot

ik  schrijf niet altijd mooie gedichten
en trek dan lelijke gezichten
als ik begin te schrijven
en er niets op het papier blijft klijven
dan wil mijn gelaat maar niet oplichten

hij dronk teveel bier
en dat zie je van hier
zijn vrouw werd kwaad
en zegt dat ze bij hem weggaat
hij zegt: dat doet me plezier

die arme gebroken mensen
konden ze zich wel iets beters wensen
nadat hun dochter was vermoord
niemand hun kreten van ongeloof gehoord
men vond haar geboken lensen

op de weegschaal
maak ik veel kabaal
als ik een kilo ben bij gekomen
ik wil mij dan klaar stomen
zodat de weegschaal weer daalt

in deze tijd van het jaar
staat iedereen klaar
om te gaan feesten
sommige gedragen zich als beesten
ik ken er zo een paar

hij zat dronken achter het stuur
en botste tegen een muur
nu ligt hij in zijn graf
en de buren vinden dat straf
hij was een goede gebuur

ik hoop dat er wat zon komt vandaag
waarom komt die zo traag
dat komt zeker omdat het winter is
de zon weet dat ik haar mis
ik heb de winter niet graag

mijn schoonzoon is winkelwaar gaan halen
ik liet hem met mijn betaalkaart betalen
mijn schoonzoon let er op
dat hij niets zet op zijn kop
daarna komt hij de lege bokalen en flessen ophalen

hij dronk teveel sterke drank
hij kreeg daarvoor een dank
nu ligt hij in het hospitaal
op een grote zaal
er was geen geld op de bank

die pedofielen moesten ophangen
of nog liever in in netten vangen
en ze langzaam dood slaan
ze zullen het wel verstaan
en daarna verbranden in lange gangen

op zo een zaterdagmorgen
is er bijna niemand met zorgen
er is bijna geen verkeer op straat
ik denk dat iedereen  winkelen gaat
en daarna wordt alles opgeborgen

vriendschap is durven tonen
welke gevoelens er in je wonen
aan een vriendschap komt geen end
waar ter wereld je ook bent
vrienden kan je vaak belonen

ik heb gips rond mijn voet
en mijn voet moet
daarin veertien dagen verblijven
ik zal daar niet over gaan kijven
want ik heb goede moed

wat ben je nu met geld
het is de de gezondheid die telt
iedere dag gelukkig opstaan
en overal naartoe gaan
naar de stad of naar het veld

mijn pantoffels zijn zo zacht
en bovendien geven ze mij kracht
ik draag ze graag
ik ben dan niet zo traag
als ik naar bed moet in de nacht

die stoel is veel te hard
hij staat helemaal apart
hij staat in de hal
en bovenal
is hij helemaal zwart

hij beminde haar zo zeer
zijn hart ging telkens te keer
wat zou hij zonder haar beginnen
hij moest en zou haar beminnen
telkens weer

slaap nu maar zacht
zo midden in de nacht
ik zal je in slaap kussen
je heel lief sussen
ik houd wel de wacht

zijn druipneus
was gekneusd
zijn neusleed
was het dat hem de das omdeed
al  was hij nog zo een reus