die arme mensen

op de weegschaal
maak ik veel kabaal
als ik een kilo ben bij gekomen
ik wil mij dan klaar stomen
zodat de weegschaal weer daalt

in deze tijd van het jaar
staat iedereen klaar
om te gaan feesten
sommige gedragen zich als beesten
ik ken er zo een paar

hij zat dronken achter het stuur
en botste tegen een muur
nu ligt hij in zijn graf
en de buren vinden dat straf
hij was een goede gebuur

ik hoop dat er wat zon komt vandaag
waarom komt die zo traag
dat komt zeker omdat het winter is
de zon weet dat ik haar mis
ik heb de winter niet graag

mijn schoonzoon is winkelwaar gaan halen
ik liet hem met mijn betaalkaart betalen
mijn schoonzoon let er op
dat hij niets zet op zijn kop
daarna komt hij de lege bokalen en flessen ophalen

hij dronk teveel sterke drank
hij kreeg daarvoor een dank
nu ligt hij in het hospitaal
op een grote zaal
er was geen geld op de bank

die pedofielen moesten ophangen
of nog liever in in netten vangen
en ze langzaam dood slaan
ze zullen het wel verstaan
en daarna verbranden in lange gangen

op zo een zaterdagmorgen
is er bijna niemand met zorgen
er is bijna geen verkeer op straat
ik denk dat iedereen  winkelen gaat
en daarna wordt alles opgeborgen

vriendschap is durven tonen
welke gevoelens er in je wonen
aan een vriendschap komt geen end
waar ter wereld je ook bent
vrienden kan je vaak belonen

ik heb gips rond mijn voet
en mijn voet moet
daarin veertien dagen verblijven
ik zal daar niet over gaan kijven
want ik heb goede moed

wat ben je nu met geld
het is de de gezondheid die telt
iedere dag gelukkig opstaan
en overal naartoe gaan
naar de stad of naar het veld

mijn pantoffels zijn zo zacht
en bovendien geven ze mij kracht
ik draag ze graag
ik ben dan niet zo traag
als ik naar bed moet in de nacht

die stoel is veel te hard
hij staat helemaal apart
hij staat in de hal
en bovenal
is hij helemaal zwart

hij beminde haar zo zeer
zijn hart ging telkens te keer
wat zou hij zonder haar beginnen
hij moest en zou haar beminnen
telkens weer

slaap nu maar zacht
zo midden in de nacht
ik zal je in slaap kussen
je heel lief sussen
ik houd wel de wacht

zijn druipneus
was gekneusd
zijn neusleed
was het dat hem de das omdeed
al  was hij nog zo een reus

hij was zo eenzaam
dat hij tesaam
het leven wou delen
en al zijn goederen te verdelen
daarvoor was hij echt bekwaam

zij werkte zich krom
en ging het hoekje om
iedereen ging naar de begrafenis
dat was zeker en gewis
haar man hield zich dom

ik leef in het verleden
en niet in het heden
ik raap al mijn moed bij elkaar
wij maakten grapjes met mekaar
ik heb er veel onder geleden