naar Frankrijk

met oogjes vol pret
keek ze naar de pet
die oma ophad
ze had nog nooit zo'n plezier gehad
ze moest nog lachen in haar bed

zij wist al lang dat ze een tumor had
zij wou niets zeggen tegen de man die haar aanbad
hij zag haar wegkwijnen
en de kilo's verdwijnen
toen begreep ze dat hij het doorhad

hij verklaart zichzelf genezen
dat heeft hij ook bewezen
hij is nu gelukkig getrouwd
met een vrouw van wie hij houdt
hij doet niets anders meer dan lezen

na vijf jaren komt hij vrij
niet iedereen is daarmee blij
nu loopt hij weer rond in de stad
alsof hij nooit een straf heeft gehad
hij schuift gewoon aan in de rij

hij moet nu voorgoed naar de cel
hij begrijpt het nu wel
plezier is maar van korte duur
hij volgt nu een kuur
't was tijd dat men trok aan de bel

hij wordt vrijgesproken
hij mag weer vanalles gaan uitspoken
maar hij loopt in de val
want hij hervalt
er is nieuw bewijs opgedoken

er volgt een proces
en zeker een stuk of zes
meisjes komen klagen
zij durven niets wagen
want hij heeft een mes

een politieagent met een snor
brengt hem naar de nor
hij gaat er niet mee akkoord
't zijn tegen haar woord
hij valt in slaap en knort

ze wordt het moe
al dat gedoe
ze geeft hem aan
en laat hem verstaan :
ik weet wat ik doe

het meisje wordt bedreigd
ze moet zorgen dat ze zwijgt
ondertussen gaat hij zijn gang
hij maakt haar bang
als ze nu eens een kind van hem krijgt?

de radio speelt zacht
zo midden in de nacht
het is alsof een ster
me roept van ver
en daar op me wacht

er ligt een wit sneeuwtapijt
maar we geraken het snel kwijt
heeft de weerman gezegd
hij heeft het ook uitgelegd
ik heb ervan geen spijt

een kind is altijd weerloos
en maakt het zijn ouders eens boos
dan mag je het niet slaan
't zal zonder meppen ook wel overgaan
een kind is altijd teer en broos

mijn zus komt niet
en mijn vriendin als je haar ziet
want die met haar getater
houdt nooit haar  snater
ik vraag in het vervolg wie het meeste biedt

er is weer ingebroken in een juwelierszaak
wat gebeurt dat toch vaak
ze krijgen de boeven maar niet te pakken
de politie laat nog liever de broek zakken
wanneer is het eindelijk eens raak?

die videorecorder kan ik nu wel  wegdoen
dat is iets uit de tijd van toen
het is al dvd wat de klok slaat
ik weet niet waar de tijd naartoe gaat
maar ik heb dat allemaal niet vandoen

dat eten heeft mij deugd gedaan
nu kan ik er weer tegenaan
zeker tot een uur of tien
we zullen wel zien
dan zal mijn soep wel klaarstaan

ik ben iets vergeten
ik heb vergeten te eten
nu rommelt mijn maag
en mijn darmen werken te traag
ik zou wel beter moeten weten

de kolenmijnen zijn al dicht
wat hebben ze toch aangericht
nu moeten de mensen duur gaan stoken
ze kunnen de kachel niet meer oppoken
wat kost nu al die verwarming en dat licht