Archief

door omstandigheden
is er tot op heden
geen oplossing gevonden
voor de wonden
van het verleden

we moeten leven hier op aarde
leren aanvaarden
de mensen piekeren teveel
ieder krijgt zijn deel
het mag niet ontaarden

in hrt hemelbed
had zij erop gelet
dat de grordijnen dicht waren
om het kind te baren
haar man had alles klaargezet

ik had een droom
over een grote stroom
waarin ik werd meegesleurd
mijn kleren waren gescheurd
ik bad heel vroom

mijn gipsverband gaat er eraf
ik ben stilaan bekaf
van  dat gipsverband word ik moe
dat geef ik toe
ik ging langzamerhand bergaf

die poef is heel mals
ik gebruik hem op de bals
dan heb ik het naar mijn zin
er zit alleen maar vulsels in
dan ben ik uitgerust na de wals

wat het voorbije kleurde vervaagt soms traag
met geduld verbergen ze de oude laag
het pigment dat in de ziel zit
wordt nooit meer helder wit
het heden hebben we soms graag

elke morgen namen ze dezelfde trein
ze genoten over heel de de lijn
van hun samen zijn
toen het ontspoorde verdween de gein
eentje deed zich lelijk pijn

in haar glanzende ogen dacht hij de wereld te zien
haar uiterlijk gaf hij een acht op tien
een vuur van passie laaide hevig op
zij was mooier dan een levende pop
hij had medelijden met haar als ze grien

die kerel kan alle kanten op omdat hij goed leerde
tussen de vele wegen liggen haast ook de verkeerde
voor hem lag de wereld open
hij moest beginnen lopen
het was de ganse wereld die hij begeerde