Archief

de lichten branden
ik heb het stuur in mijn handen
op de snelweg gaat het vooruit
er vallen druppels op mijn ruit
ik bijt nog even op mijn tanden

ik heb thuis een poes
haar naam is Loes
ze krabt dikwijls aan haar neus
ze heeft geen andere keus
het is een echte snoes

heksen en dwergen
kunnen zich verbergen
prinsen en prinsessen
krijgen wijze lessen
maar ze kunnen elkaar ook tergen

schilderijen dus cultuur
hangen thuis aan de muur
je moet ze wel ophangen
je kunt ze niet vangen
vraag het maar aan mijn buur

van waar komen die schelpen?
is dat  misschien voor die speelse welpen?
die daar nu zo treurig zitten te kijken
en zo erg op hun moeder gelijken
wil je hen alleen maar helpen?

ik was bij make
ze praat alleen maar over pake
ze haalt herinneringen op
hun huwelijksreis vindt zij de top
ik kon er veel uit opmaken

make heeft soms verdriet
want zij vergeet hem niet
iedere dag geeft ze de foto van pake een kus
die is versierd met een lint in een lus
ze is zo blij als ze zijn foto ziet

pake had make zo ontzettend lief
zij was zijn hartedief
je zag hen altijd samen
iedereen kan dat beamen
ze schreven elkaar regelmatig een brief

op zijn werk was hij zeer geliefd
hij speelde daar nooit voor dief
hij was zo fier op zijn kinderen
die zouden hem niet vlug hinderen
we hadden hem zo lief

hij heeft goddank niet veel geleden
hij heeft tot het einde gestreden
we omringden hem met veel zorgen
en dachten niet aan morgen
daarom kunnen we hem niet vergeten