Postnatale abortus
Omdat de pasgeborene ziek is bijvoorbeeld, een handicap heeft of simpelweg niet gewenst is. Kortom: in alle gevallen waarin abortus vandaag is toegestaan.
De schrijvers verdedigen hun stelling met de bewering dat pasgeboren baby’s toch geen eigen persoonlijkheid of besef hebben. Net als foetussen dus.
Reacties hierop waren uiterst geschokt en er werd moord en brand geschreewd.
Nochtans zou de moedige provocatie van de professoren wel eens voor een maatschappelijke discussie kunnen zorgen die haast niemand tot nu toe durfde te voeren.
In de praktijk worstelen nogal wat neonatologen (*) en gynaecologen geregeld met die vraag.
Als een ziekte of afwijking pas laat in de zwangerschap wordt ontdekt, bijvoorbeeld.
Op verzoek van de ouders kan de foetus dan een dodelijke inspuiting krijgen in de baarmoeder.
In sommige ziekenhuizen toch. Andere daarentegen kiezen ervoor de baby eerst geboren te laten worden en dan pas te laten sterven. Die aanpak zou minder risico voor de moeder inhouden.
Een kind voor of na zijn geboorte doden: juridisch is het een wereld van verschil, maar medisch eigenlijk niet.
In veel gevallen is die keuze er niet eens omdat pas na de bevalling duidelijk wordt dat er iets met de baby scheelt. De meeste neonatologen zullen dan wel bereid zijn hem te helpen sterven; ook al mag dat eigenlijk niet en kan een arts daar problemen mee krijgen.
Daarom pleiten sommigen bij ons voor een systeem zoals in Nederland, waar artsen door het zogenaamde Groningenprotocol (**) worden beschermd.
Wel is het cruciaal dat er juridische, medische en ethische grenzen worden vastgelegd, die ook in de praktijk hanteerbaar zijn. Daarbij moet er rekening mee worden gehouden dat abortus in België tot heel laat in de zwangerschap toegelaten is als een foetus zwaar gehandicapt blijkt te zijn maar ook als hij een paar teentjes mist of kleurenblind is.
Op voorwaarde tenminste dat een arts bereid wordt gevonden om dat als een uiterst zware, ongeneeslijke aandoening te beschouwen.
De volgende vraag die we ons nu moeten stellen is hoever we willen gaan eens dat wezentje geboren is?
Mogen zijn ouders dan alleen beslissen om hem te laten sterven als hij ontzettend veel pijn heeft en er geen twijfel over bestaat dat hij het uiteindelijk niet zal halen?
Of mag dat ook als hij bijvoorbeeld aan het syndroom van Down lijdt of een hazenlip heeft?
En wat als de intussen alleenstaande moeder niet weet hoe ze hem groot zal brengen?
(Bron: Opinie door Ann Peuteman in Knack)
(*) Neonatologie is een beperkte subspecialisatie binnen de pediatrie, die zich binnen de kindergeneeskunde specialiseert in de medische zorg voor zieke of vroeggeboren zuigelingen.
(**) Het Groningen-protocol is een tekst die in september 2004 werd opgesteld door artsen van de afdeling neonatologie van het Academisch Ziekenhuis Froningen (tegenwoordig UMCG genoemd). Het geeft richtlijnen en criteria waarmee artsen "levensbeëindiging van pasgeborenen" kunnen uitvoeren in geval van ondraaglijk en uitzichtloos lijden, zonder gevaar van strafvervolging.







, 23 nov.2011: 


:
Louis Tobback, Sp.a,burgemeester van Leuven: 










dragen Pi-shirts, zingen pi-liedjes, doen denkspelletjes en en zijn er prijzen voor de mensen die de meeste decimalen van pi uit hun hoofd kennen. De viering begint meestal om 13:59 uur (1:59 PM), omdat de zescijferige benadering van ∏ 3,14159 is. Vooral aan Amerikaanse universiteiten wordt 



Gisteren was het de laatste spuit. Vermits ik nu toch terug kan slikken wordt er vanaf volgende week weer op pilletjes overgeschakeld.
kan rijden.




