Archief

                                                                         Uitspraken                                                                    

 Annemie Turtelboom, Open VLD, bij de voorstelling van het Antwerpse bestuursakkoord:

“Een schildpad komt pas vooruit als ze haar nek uitsteekt.”

 Staatssecretaris voor Asiel Maggie De Block (Open VLD) vindt dat sociale partners de handen uit de mouwen moeten steken voor het optrekken van het leefloon:

“Een paringsdans kan mooi zijn, maar er moet ook iets van komen, hé!”

De vorige burgemeester van Aalst, Anny de Maght, keurt als ervaringsdeskundige, de wagens die zich inschreven voor deelname aan volgende carnavalstoet:

                                                                                      


Walter Pauli, redakteur bij Knack, over de afstraffing van Patrick Janssens bij de voorbije gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen:

“Janssens ziet Antwerpen als een A-merk.  Zijn communicatie focust op cultuur en gastronomie, op stoeten, musea en autoluwe winkelstraten: op ‘het goede leven’, dat zich vooral in het centrum afspeelt.  Dat heeft in se niets te maken met progressiviteit of stedelijkheid. …  Hij was een sociaaldemocratische manager met te weinig empathie voor de gewone man uit de doorsneebuurt.  Patrick Janssens had een mooi verhaal voor Antwerpen, maar misschien een schrale boodschap voor veel Antwerpenaren.”

Waarschijnlijk had ons Patje het wel voelen aankomen.  Waarom anders dat huwelijk met de CD&V om met een gezamelijke Stadslijst naar de kiezers te gaan? 
Een huwelijk dat trouwens al terug ontbonden is.

                                                          *

We hebben het heel de dag gehoord in het nieuws:

Gisteren heeft de Patrick Janssens (SP.A), burgemeester van Antwerpen sinds 10 juli 2003 toen hij Leona Detiège opvolgde, op het Schoon Verdiep in het Antwerpse stadhuis zijn laatste gemeenteraad als burgemeester voorgezeten.

Voor deze laatste zitting was de perstribune volzet: cameraploegen van ATV (de lokale Antwerpse televisiezender), van VTM en VRT, alsook radiojournalisten.

Net zoals de voorbije twee gemeenteraden van na de verkiezingen van 14 oktober,  stond er maar weinig van belang meer op de agenda. 

Aan de manier waarop hij de agendapunten afratelde, was duidelijk te merken dat het hem niet afging en zich aldus eens te meer liet kennen als een slecht verliezer. 

                                   

Op een interpellatie van het Vlaams Belang over de evolutie van het aantal woninginbraken, zei Janssens kort dat hij het eigenaardig vond dat een dergelijk onderwerp de laatste interpellatie zou worden die aan hem als burgemeester gericht werd.

De verschillende fractievoorzitters hadden een speech klaar ter ere van de aftredende burgemeester,  dat hij bedankt was voor de goede samenwerking van de voorbije jaren, dat hij hopelijk nog een rol zou spelen in Antwerpen en veel succes met zijn verdere loopbaan, etc., etc..

Maar het ging niet door: het mocht niet van de Patrick.
Bloemen noch kransen.

Op het einde van de zitting beperkte Janssens zich er toe om alle aanwezigen een prettig eindejaar te wensen.  Daarna verdween hij zonder verder commentaar. 

Het werd een afscheid in mineur.

                                  

Met Janssens komt een eind aan 70 jaar socialistisch bestuur in Antwerpen.

Patrick Janssens wil ook niet meer in de Antwerpse gemeenteraad zetelen, maar zijn functie in het Vlaams Parlement blijft hij wel behouden.

                              

De week in cartoons.

Tijdens de wandeling in het Mastenbos en langs het nabijgelegen Antitankkanaal (zie gisteren) ook veel paddestoelen tegengekomen:

Begrijpen jullie dat nu?

Als een neger in de zon ligt, is hij zwart.
Als hij ziek is, is hij zwart.
Als hij kwaad is, is hij zwart.
Als hij het koud heeft, is hij zwart.
Als hij het warm heeft, is hij zwart.

Als een blanke in de zon ligt, wordt hij bruin.
Als hij kwaad is, wordt hij rood.
Als hij misselijk is, is hij groen.
Als hij het koud heeft, is hij blauw.
Als hij het benauwd heeft, is hij paars.
Als hij dood is, is hij wit en
Als zijn lever niet in orde is, dan is hij geel.

Desalniettemin noemen ze een neger een kleurling.

Wie het snapt mag het zeggen.

 Premier Elio Di Rupo

is wel erg gebeten op de N-VA.

We herinneren ons nog zijn uitval in de Kamer aan het adres van de N-VA  op de kritiek die deze partij had op het begrotingsakkoord, welk door de premier als een "eerlijk en evenwichtig" werkstuk verdedigd werd:



“Wat heeft de N-VA al gerealiseerd? Niks, rien! N-VA heeft de kans gekregen toe te treden tot de federale regering maar heeft die verantwoordelijkheid niet opgenomen.”, aldus de opgewonden premier.

“De partij stelt zich destructief op. Ze ziet overal problemen, maar lost niets op.”

waarop N-VA-fractieleider Jan Jambon repliceerde:

“Op het vlak van verantwoordelijkheid hebben we van u geen lessen te nemen.” 

"Wij nemen onze verantwoordelijkheid op gemeentelijk vlak, vanaf januari op provinciaal vlak en al jaren op Vlaams niveau. Wij zullen nooit verantwoordelijkheid nemen om het PS-programma uit te voeren”.

en er nog aan toevoegde:
"Maar dat was in het Frans. Ik daag u uit om hetzelfde in het Nederlands te doen."



De regering deed wat "noodzakelijk en haalbaar" was, aldus de premier. "Noodzakelijk", vanwege de "bedrukte economische situatie". "Haalbaar", gezien de samenstelling van de regering met zes erg verschillende partijen en erg verschillende gevoeligheden in het noorden en het zuiden van het land. "De taak van de regering was meer dan ooit om het evenwicht in onze samenleving te behouden, de belangen van de burgers te verdedigen en de dynamiek van onze economie te stimuleren".

Maar de premier blijft gevoelig voor kritiek op zijn beleid.

Eind voorbije week deed Elio Di Rupo in een interview opnieuw een aanval op de N-VA:

“De N-VA, dat is plat populisme. Hun ware bedoeling is het separatisme, al zeggen ze dat nooit met zoveel woorden tegen de kiezer.”

“Ik was het beu. Ik had er genoeg van om onterecht bekritiseerd te worden door de N-VA. Die zeggen zomaar wat, om het publiek te plezieren.“

Woensdag 5 december was het precies een jaar dat de regering Di Rupo in het zadel zit.  Door de crisis en alle besparingen was het voor de regering zeker geen gemakkelijk jaar.

Volgens een tussentijds rapport van het burgerinitiatief Rapporteurs.be blijkt dat van de meer dan 300 beloftes die de federale regering bij zijn aantreden maakte, er tot nog toe
- 63 werden gerealiseerd
- en 9 bijgestuurd,
- verkeren er 16 in gevaar
- en zijn er 5 gebroken.
134 beloftes zijn nog in behandeling en van 101 beloftes is er tot op heden geen informatie beschikbaar.