Archief

KONIJNEN

In het stadspark van Antwerpen is er een groeiende populatie van konijnen.

De overpopulatie begint, door de vele konijnenholen, zelfs de stabiliteit van bomen te ondermijnen.

Velen kopen onder impuls zo’n lief diertje, dat dan later in het Stadspark beland om er terug vanaf te zijn, maar ook sommige mensen-dierenliefhebbers kopen op de Vogelmarkt een konijntje omdat die zo zielig zitten te kijken in dat kleine hokje en geven het vervolgens zijn vrijheid in het Stadspark.

Deze mensen vinden dat ze aldus een daad van dierenliefde stellen, maar het tegendeel is waar. Zij begrijpen niet dat de stad geen natuurlijke biothoop is en dat deze konijnen er geen natuurlijke vijanden hebben, zodat ze ongestoord en onbeperkt kunnen kweken; een kunst waar deze dieren voor bekend zijn.

De stad zal dringend moeten ingrijpen om in het konijnenbestand te snoeien.

Overtollige dieren vangen lukt niet goed, enkel als het tamme huiskonijnen of zieke dieren zijn.

Er moeten dus dringend andere middelen ingezet worden.

Schepen van Dierenwelzijn Luc Bungeneers (Open VLD)(*):

“Ik ben tegen dieronvriendelijke oplossingen zoals het afschieten van de konijnen of het uitzetten van fretten in de holen. Helaas kan ik de verkoop van levende dieren op de markt niet verbieden... De mensen denken dat ze een daad van dierenliefde hebben gesteld, maar het tegendeel is waar.”

De stad zet nu tussen vijf en zeven uur ’s morgens (om boze reacties van dierenliefhebbers te ontwijken), roofvogels uit om konijnen te vangen en zo het bestand terug te brengen tot een normaal peil.

(*) Antwerpen heeft sinds begin 2007 als eerste Vlaamse stad een schepen van Dierenwelzijn, met een eigen adviesraad met aan het hoofd Michel Vandenbosch van Gaia.

 Uitspraak van

“De boerka is een gevangenis van textiel, de lijkwade van de islam.”

Om de identiteit van vrouwen met een boerka te controleren, was er door de federale politie onlangs een nota verspreid dat dit enkel door vrouwelijke agenten mocht gebeuren, maar deze werd vorige week terug ingetrokken.

Door CD&V-senator Dirk Claes wordt er nu een wetsvoorstel ingediend om het dragen van een boerka in het openbaar te verbieden.

Een overbodig debat, want het is al bij wet verboden om zich onherkenbaar op de openbare weg te begeven, met als uitzondering: zotskappen en verkleedpartijen met carnaval.
 "Deze hier ben ik."

In Frankrijk staat de totaalsluier eveneens ter discussie en is het parlement begonnen met een verkennend debat welk over een half jaar moet afgerond zijn.

 De president Nicolas Sarkozy verklaarde in zijn rede op 22 juni in Versailles dat, wat hem betreft, de boerka, de voile intégral, niet welkom is op Frans grondgebied.

Door een Noord-Afrikaanse tak van Al-Qaida werd hierop al gedreigd met een bloedige afrekening.

Voor sommige Waalse politici is het einde van België in zicht. 

De Vlamingen zijn hiervoor uiteraard de grote schuldigen.

Jules Gheude,  voorzitter van het organiserend comité van de Staten-Generaal vanWallonië, is, voor mocht België ophouden te bestaan (en volgens hem zou dat snel kunnen gaan met de N-VA in de Vlaamse regering), voorstander voor aanhechting van Wallonië bij Frankrijk . “Vlaanderen profileert zich meer en meer als een natie-staat”, zegt hij, “Wallonië heeft er alle belang bij om zich zo snel mogelijk voor te bereiden op de post-België-periode.”

Jules Gheude is er van overtuigd dat het einde van België nu echt nabij is. “Omdat dit land lijdt aan drie ongeneeslijke ziektes: particratie, het egoïsme van de belangengroepen en het Vlaams-nationalisme. Bij de regionale verkiezingen van 7 juni haalden N-VA, Vlaams Belang en LDD samen 37,1 procent van de stemmen. Ook bij CD&V en Open Vld zijn er veel die België al hebben afgeschreven. Bovendien zit de NVA nu in de Vlaamse regering. Dat verhoogt alleen maar de druk.”

Ik laat Jules Gheude verder zelf aan het woord:

“Vlaanderen is gefrustreerd. Ik begrijp dat. Van de vijf resoluties van 1999 is nog altijd niets in huis gekomen. Daardoor heeft Vlaanderen nu onvoldoende geld en socio-economische hefbomen om de crisis te lijf te gaan en van Vlaanderen een Europese top-regio te maken. Daarom is de Vlaamse regering onder impuls van de N-VA van strategie veranderd."

“Vlaanderen is niet langer vragende partij naar een staatshervorming, het wacht nu tot de Franstaligen uit financiële noodzaak zelf om een staatshervorming vragen. Ondertussen verkent de Vlaamse regering de grenzen van haar bevoegdheden. Zo wordt er een begin gemaakt van een eigen Vlaamse sociale zekerheid. Vlaanderen is op weg om een natie-staat te worden.”.

"Dit alles is zeer bedreigend voor het voortbestaan van het land. De koning heeft dat héél goed begrepen. Zijn pleidooi tijdens zijn 21 juli-toespraak (*) om werk te maken van een doorgedreven staatshervorming was in feite een smeekbede. Zonder staatshervorming geen België meer.”

“Er zijn drie mogelijkheden: zelf een onafhankelijk land worden, volledig opgaan in Frankrijk of een deel van Frankrijk worden met een zekere autonomie zoals Corsica en overzeese gebieden die nu ook al hebben.  In mei hebben we een Staten-Generaal van Wallonië georganiseerd om de verschillende mogelijkheden te bestuderen. Driekwart van de aanwezigen sprak zich voor de derde mogelijkheid uit. Wallonië wordt integraal een Franse regio, maar met een zekere autonomie.”
(Bron: GVA)

(*) Bedoelde citaten uit de toespraak van Z.M. de Koning ter gelegenheid van de nationale feestdag:
 "Zoals u weet, kent ons land ernstige politieke moeilijkheden. Niettemin sta ik erop eraan te herinneren dat moeilijkheden en crisissen aanleiding kunnen geven tot heropleven en tot bedaren. De scheiding der geesten is geen fataliteit. Eenheid en verdraagzaamheid, met eerbied voor de identiteit van elke gefedereerde entiteit, zijn de enige uitweg in onze democratische samenleving. In ons land moeten wij nieuwe vormen van samenleven bedenken.... Laten we tot overeenstemming komen betreffende de staatshervorming. Dat moet ons de mogelijkheid bieden toekomstige uitdagingen beter aan te gaan.... We moeten tegelijkertijd een grotere verantwoordelijkheid geven aan de gemeenschappen, voor solidariteit zorgen en voor een efficiënte federale overheid met voldoende middelen."

Vandaag (dinsdag) weer 3 gevangenen ontsnapt.

Het gaat om Oussama Trimini Langeri (28), Youssef Oulad Has Chaib (27) en Abdelhalim Akil (27). De eerste twee zijn vroeger al veroordeeld voor zware criminele feiten.

Vier gedetineerden moesten voor de correctionele rechtbank verschijnen omdat ze eind 2008 een homejacking probeerden te plegen in Londerzeel. Tijdens hun vlucht schoten ze op de politie, maar na een wilde achtervolging konden ze toen worden opgepakt.

Toen de mannen in de zaal werden geleid en ze bevrijd waren van hun handboeien, stormden twee gemaskerde en gewapende handlangers de zaal binnen.

De gemaskerde mannen bedreigden de aanwezigen en de vijf veiligheidsagenten en konden samen met drie van de vier gedetineerden ontkomen. De vierde bleef achter in het gerechtsgebouw.

Het veiligheidspersoneel van het Brusselse justitiepaleis heeft ondertussen het werk neergelegd.  Zeker van het schrikken dat ze eens iets moesten doen, of hadden moeten doen, namelijk opletten dat zoiets niet kan gebeuren, wat toch hun taak is, in plaats van er maar wat onverschillig bij te lopen.