Diverse uitstpraken i.v.m. de mogelijke vervroegde vrijlating van M.M.:

 

                      

 De Clarissenzusters in Malonne, vlakbij Namen, schrijven in een brief aan de vader van Eefje, één van de slachtoffers, dat ze de daden veroordelen waarvoor Michelle Martin is veroordeeld, maar dat zij het zien als hun missie om de ex-vrouw van kinderverkrachter en moordenaar Marc Dutroux onderdak te bieden.

“De daden van Martin zijn verwerpelijk”, schrijven ze. “Maar toch zouden wij aan onze missie voorbijgaan, als we haar geen opvang zouden geven.  Dat is onze rol.  Wat zou de wereld zijn als niemand die ooit een misstap had begaan, nog een toekomst is gegund?”

 Prévot, de burgemeester van Namen:
“De zusters moeten de gevolgen dragen van wat ze beslist hebben.  Ze zullen hun eigen bewaking moeten voorzien en voortdurend in de gaten moeten houden wie er binnen en buiten gaat.  Een gastenverblijf zoals de zusters nu hebben (voor 27 euro kan je er een dag logeren), zal bijvoorbeeld onmogelijk worden.”

                                                

De Arbeidsinspectie drijft de druk ook op.  Zij kan het niet hebben dat Martin gratis in het klooster mag verblijven in ruil voor 20 uur werken per week (volgens haar advokaat: werken in de tuin, strijken,voedselpakketten inpakken).

“Alle werk moet aangegeven worden, anders bezondigen de zusters zich aan zwartwerk.  We zullen hier strikt op toezien.”

 Fons Van Dijck, (een van de pioniers die het bedrijf en het merk Telenet mee uit de grond stampten;  daarna stapte hij over naar het reclamebureau VVL-BBDO):

“Ook al bevestigt Aartsbisschop Léonard  nu dat de Arme Klaren autonoom beslist hebben Martin op te vangen, de affaire is funest voor het imago van de kerk.  De communicatie van Léonard is verstandig, maar is twee dagen te laat gekomen.  Al die tijd is er een vermoeden geweest van inmenging.  Bovendien maakt niemand een onderscheid tussen een religieuze orde en het instituut Kerk.  Het vertrouwen in de kerk heeft opnieuw een flinke kwauw gekregen.”

 Rik Torfs, Kerkjurist (CD&V), waarvan ik op 9 aug. een Twitter-bericht bracht:
“Het siert de zusters dat ze niet gezwicht zijn voor de druk van de publieke opinie.”

                                                    

                                                   

                                                       

Sinds bekend werd dat Michel Martin vervroegd zou vrijgelaten worden en haar intrek kon nemen in het Klooster van De Arme Klaren in Malonne, gaat er bijna geen dag meer voorbij met wel één of ander nieuws hiermee in verband.

                            

Op 28 augustus zal Het Hof van Cassatie het cassatieberoep tegen de beslissing van de Bergense strafuitvoeringsrechtbank, om Michelle Martin voorwaardelijk vrij te laten, behandelen en zal de vrouw haar lot kennen. Als het Hof van Cassatie geen procedurefouten vindt in het vonnis van de strafuitvoeringsrechtbank, dan wordt het cassatieberoep verworpen en wordt Michelle Martin vrijgelaten, ondanks de vele protesten van het volk.

Al twee weken lang draaien de politieagenten van de zone Namen extra uren om het klooster te beveiligen tegen vandalisme of brandstichting, nadat daar meermaals mee gedreigd werd. Ook zijn er extra manschappen nodig voor de vele manifestaties aldaar.

In de week-end krant lezen we dat de burgemeester van Namen niet meer alleen wil opdraaien voor de beveiliging van het klooster van Malonne, waar Michelle Martin zal worden opgevangen na haar vrijlating.

                                

"De agenten die we moeten inzetten bij de vele manifestaties én om het klooster dag en nacht te bewaken, kostten tot nu toe 42.000 euro. En dat zal nog oplopen als ze hier eenmaal verblijft. Het is niet fair dat dit allemaal op de nek van de lokale politie terechtkomt en dat wij ook nog eens moeten opdraaien voor alle kosten die dit met zich meebrengt", aldus burgemeester Prévot,

Reactie van de federale politie: "De beveiliging van een lokaal gebouw behoort wettelijk gezien tot de bevoegdheid van de lokale politie. Daar komen wij niet in tussen.”

Maar volgens de laatste berichten hebben de stad Namen en het ministerie van Binnenlandse Zaken nu toch een principeakkoord bereikt dat de federale politie de lokale politie van Namen bij de komst van Michelle Martin in het clarissenklooster van Malonne versterking zal bieden indien de ex-vrouw van Marc Dutroux effectief voorwaardelijk vrijkomt.

Dan was er gisteren nog de optocht in Brussel.
                             

Er kwamen zo’n 5.000 personen opdagen. Of dit nu echt een succes was of een tegenvaller, daar durf ik me niet over uitlaten.
                               

(verschillende bronnen)

Morgen nog enkele uitspraken rond de zaak M.M.      

Vandaag vindt in Brussel een protestmars plaats tegen de vrijlating van Michelle Martin.

 Jean-Denis Lejeune, de vader van de vermoorde Julie die samen met Mélissa een van de eerste slachtoffers van Marc Dutroux en Michelle Martin was, hoopt vandaag duizenden gezinnen te mobiliseren voor een mars door Brussel.  Zo hoopt hij de druk op te voeren voor een versnelde hervorming van het gerecht.
"Martin en haar advocaat doen niets illegaals wanneer zij haar vrijlating vragen.  Maar dat ze die vrijlating ook krijgen, bewijst dat de wet dringend aan verandering toe is."

Lejeune vindt de voorwaardelijke vrijlating van Michelle Martin onaanvaardbaar.
"Tegenover zo'n beslissing zijn we het onszelf verplicht te reageren. Maar dit gaat alle Belgen aan.   Het wordt geen witte mars om de gezinnen van de slachtoffers te steunen, maar een mars om de onrechtvaardigheden in het rechtssysteem te verbeteren."

"Ik begrijp het doel van de wet-Lejeune.  Maar hier zit het probleem elders. Het koppel Dutroux-Martin werd in 1986 al eens veroordeeld voor ontvoering en zedenfeiten op minderjarigen. Dat gebeurde echter voor een correctionele rechtbank omdat de assisenkalender toen overvol zat.  Toen Dutroux en Martin bijgevolg voor het assisenhof van Aarlen verschenen, werden zij daar als primaire delinquenten behandeld, terwijl zij wel degelijk recidivisten waren.  Eigenlijk hadden ze dus pas na twee derden van hun straf in aanmerking mogen komen voor vervroegde vrijlating.  Het begrip recidive moet slaan op de aard van de feiten, niet op het soort van rechtbank dat ze behandelt."

Er zal een podium opgezet worden aan de hoek van de Albert II-laan en de kleine ring.  Daar zullen enkele woorden worden uitgesproken voor de start.  De optocht zal vertrekken omstreeks 14.45 uur.  De menigte zal dan via de kleine ring wandelen richting het Brusselse justitiepaleis, op het Poelaertplein.  De optocht zelf zou een uurtje duren.

Jean-Denis Lejeune, zal vergezeld worden door de ouders van An en Eefje, en door Laetitia Delhez, een van de twee slachtoffers die de gruweldaden van Marc Dutroux hebben overleefd. Het andere slachtoffer, Sabine Dardenne, neemt niet deel aan de optocht. 


             
    Julie en Melissa         An Marchal en Eefje Lambrecks  
                                                                                     
             
     Sabine bevrijd.                                                        Laetitia Delhez           

De optocht van vandaag wordt dus géén mars tegen de kloosterzusters van Malonne, die zich bereid verklaarden Michelle Martin op te vangen. Ook al is hun beslissing Jean-Denis Lejeune een doorn in het oog. Het wordt een manifest voor een grondige justitiehervorming.

Omstreeks 16.00 uur worden de ouders verwacht bij het kabinet van minister Turtelboom.  Het is de bedoeling hun eisen uit te leggen voor een grondige hervorming van justitie. Later, op vrijdag 24 augustus, volgt een ontmoeting met premier Di Rupo.

Ik wens de man veel succes met zijn actie!

(verschillende bronnen)

Vandaag:  Warmste dag .....

                                 

(Om 10.30u  op mijn terras.)

 Burgemeester Leopold Lippens (GBL) staat al meer dan 30 jaar aan het roer in zijn Knokke-Heist. Hij is wellicht één van de bekendste burgemeesters van ons land. Want hij zit nooit om een boude uitspraak verlegen en komt uit voor zijn mening. Bovendien is de familie Lippens een heel rijke en invloedrijke familie.

Vorig jaar kwam de burgemeester van Knokke-Heist Leopold Lippens meteen origineel idee om de hondendrollen uit zijn stad te weren. Hij wou namelijk een DNA-databank oprichten om de eigenaars van de honden te identificeren en te bekeuren.

Lippens kreeg zijn ‘origineel idee’ op het Italiaanse eiland Capri. Daar wordt van elke hond die het eiland binnenkomt, een DNA-staal genomen. Als de politie ergens een hondendrol vindt, wordt de drol ontleed en krijgen de eigenaars een boete in de bus.

Lippens, in een ver verleden bekend voor zijn uitspraken tegen de zogenoemde “frigoboxtoerist”, trok vorig jaar ten strijde tegen de hondendrollen.

“Waar je ook wandelt in ons land, je ziet in de steden drollen van honden liggen”, aldus Lippens. “Dat is zeer onaangenaam. De mensen zijn niet goed opgevoed.”

         

En daar heeft hij volkomen gelijk in. Ik erger mij ook steeds aan al die niet opgekuiste hondendrollen op staat. Het is trouwens een kleine moeite om die met een plastiek zakje op te nemen en in een vuilbak te werpen. 

                            

Maar velen denken: ‘Niemand heeft het gezien; laat maar liggen.’ 

Het volledige politiekorps van de kustgemeente Knokke-Heist werd ingezet om overtreders te pakken. 

                         

"We zetten de grote middelen in", zei de toen waarnemende korpschef van de lokale politie Etienne Stox. "Elke interventiepatrouille, elke motard, elke wijkagent krijgt de opdracht overtredingen vast te stellen, en we sturen ook agenten in burger op pad om mensen op heterdaad te betrappen."

                        

Hoewel vele baasjes niet te spreken waren over het strenge optreden leek de actie wel te werken. Het aantal drollen daalde op de meest kritieke plaatsen met meer dan de helft..

Maar Leopold Lippens ging nog verder en wou zelfs dat hondeneigenaars ook een plasje van hun dier opkuisen.

                                      

Om zijn bevolking te leren hoe het strand ook hondenplas-vrij kon worden ging hij het zelf voordoen: “De hond heeft hier geplast. Je neemt het op, je doet het in een zak, én weg.” Hij maakte daarbij gebruik van een schupje.

Maar het voorstel van burgemeester Leopold Lippens om naast het opkuisen van hondendrol op het strand ook de urine te laten wegnemen van de hondeneigenaars werd niet opgenomen in het politiereglement.

“Wij zullen zeer streng optreden tegen de hondenbaasjes die hondendrollen achterlaten op het strand, maar wij kunnen alleen hondeneigenaars sensibiliseren om dit ook te doen voor de urine”, zegt Lippens. “De boete voor hondendrollen zal 250euro bedragen. Ik ben zelf bereid om een gratis schop ter beschikking te stellen met het logo van de badstad.”

                                               

Maar nu heb ik toch nog een bedenking rond dit alles:

Als ik door de duinen wandel of over het strand, kom ik regelmatig uitwerpselen van paarden tegen. Maar daarover hoor of lees ik niets. Mag dat dan wel?

Blijkbaar. Misschien omdat het hier veelal de meer begoede klasse betreft; 'meer van zijn eigen stand'.

Cijfers

- 417 -   In de eerste maand van de vakantie zijn 417  kinderen verloren gelopen aan zee.
Blankenberge is koploper met 98 verloren gelopen kinderen koploper in de maand juli, gevolgd door Oostende (71), Koksijde (71), De Panne (51), De Haan-Wenduine (47), Nieuwpoort (25), Middelkerke (24), Knokke (20) en Zeebrugge (8).  Bredene sluit het rijtje af met slechts twee verdwaalde kinderen.
De meeste verloren gelopen kinderen waren onder de zes jaar.


- 18% -   Uit gegevens van de voorbije 20 jaar blijkt dat het aantal pasgeboren baby's met een geboortegewicht van meer dan 4 kilogram toeneemt in Vlaanderen.
In 1991 waren er nog 4.899 'zware' baby's in Vlaanderen, in 2010 was dat aantal al gestegen tot 6.034.  Het gaat globaal om een stijging van meer dan 18 procent.
Tegelijkertijd stijgt het aantal keizersneden omwille van te dikke baby's ook met 13 procent.
Eén van de oorzaken moet gezocht worden in het feit dat de moderne mens alsmaar groter wordt.  Een tweede oorzaak is zwaarlijvigheid of obesitas, al dan niet geassocieerd met suikerziekte.  De lengte en het gewicht van de moeder zijn belangrijke bepalende factoren voor het gewicht van de pasgeborene.
Baby's van patiënten met suikerziekte hebben vaak al een te hoog geboortegewicht.

Ook in andere geïndustrialiseerde landen doet zich eenzelfde evolutie voor.

- 25.286 -  Het aantal rituele besnijdenissen is in ons land de laatste jaren toegenomen.  Vorig jaar telde men 25.286 besnijdenissen, wat de ziekteverzekering, het RIZIV, 2,476 miljoen euro gekost heeft.  Het aantal steeg met 21% tegenover 2006.  Toen kwam het RIZIV tussen voor 19.853 ingrepen.
Er bestaan geen specifieke statistieken over de reden van deze niet noodzakelijke chirurgische ingrepen.  Uit een bevraging in Brusselse en Waalse ziekenhuizen blijkt wel dat 80 tot 90% van de besnijdenissen omwille van religieuze of culturele aard gebeuren.
Volgens de kranten zou de afgelopen 25 jaar één op de drie jongens geboren in België, besneden zijn.

 Een plantje Oost-Indische kers
 met wel heel veel bloemen. 




 Liatris. 




 Waterlelies in het tuinvijvertje. 




 Vlinderstruik. 



 Als ik zo zie op andere plaatsen, 
 is deze struik al bijna uitgebloeid, 
 maar in mijn tuin zijn nu slechts de eerste bloemen open.
Het zijn wel mooie bloempluimen.

Vandaag, 15 augustus, de dag van Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart. Het is de feestdag van Moeder Maria, de dag dat de moeder van Jezus, in de hemel werd opgenomen.

Maar hier in Antwerpen en omgeving wordt vandaag ook   
MOEDERDAG gevierd.  



Het vieren van Moederdag werd in 1908 bedacht door Anna Jarvis uit West Virginia in de Verenigde Staten en werd door het Amerikaanse congres in 1914 officieel als feestdag erkend.

Na de eerste wereldoorlog heeft de feestdag zich vanuit de Verenigde Staten over de rest van de westerse wereld verspreid.



Maar de Amerikaanse Moederdag was hier nog niet bekend toen de Antwerpse kunstenaar en schepen Frans van Kuyck (1852-1915) in 1913 een Moederdag lanceerde op 15 augustus, de feestdag van Maria, sinds 1124 de patrones van de stad. 

                        

Het is enkel in Antwerpen (en een deel van de Antwerpse Kempen) en in Costa Rica dat men Moederdag viert op 15 augustus.
Overal elders in de wereld wordt moederdag op een andere dag gevierd.  Op enkele uitzonderingen na is dat de tweede zondag van mei.

                                    

 Gisteren weer eens, ditmaal na drie maanden, (vorig jaar was het nog om de maand)
 naar de Cliniques Universitaires geweest voor controle en opvolging van
 mijn zeldzame ziekte Dermatomyositis. De ziekte die in december
 2010 plots op zeer korte tijd toesloeg.
 (voor enkel vroegere artikels hierover: trefmoord
'dermatomyositis’ in ‘zoeken in blog’)



 De dokter–specialist noemde mijn genezingsproces,
 gezien de heftige aanval van de ziekte, 
      ‘een succes-verhaal’.     

Echt helemaal genezen zal ik nooit meer, maar met blijvende dagelijkse
 medicatie moet het onder controle te houden zijn.

Bij zo’n bezoek moet ik ook altijd naar het daghospitaal voor een supplementaire toediening
 van een baxter met de zeer hoge dosis van 1 gram solumedrol (cortisonen).
 Daar ben ik de volgende nacht en dag meestal niet zo goed van.
 Maar ditmaal is het wel iets erger dan anders. De voorbije
 nacht ben ik in het geheel niet in slaap geraakt. En dan
 begint ge aan vanalles te denken en dan lukt het
 zeker niet meer. Maar mijn vrouw beweert dat
 ik heel de nacht heb liggen snurken. Dan
 tussendoor onbewust dan toch even
 weggedommeld zeker… Ook lichte
 hoofdpijn en zweten is er ook
 altijd bij. Maar dan kunnen
we er weer voor drie
 maanden
 tegen.

Gisteren zondag, naar Halen geweest.

Daar werd de 98ste verjaardag herdacht van de Slag der Zilveren Helmen op 12 augustus 1914.

Kort na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog werd op woensdag 12 augustus 1914 hevig gevochten bij het Limburgse plaatsje Halen (toen nog geschreven als 'Haelen').

Het was het laatste groot gevecht op ruiterijdivisieniveau en de enige Belgische overwinning zonder hulp van geallieerden tijdens W.O.I op de Duitse troepen.

De naam "SLAG DER ZILVEREN HELMEN" komt door het vinden van de blinkende hoofddeksels na het gevecht.

                                

De Duitsers hadden bij het begin van de Eerste Wereldoorlog de forten rond Luik veroverd en de Gete werd door de Belgische legerleiding gekozen als natuurlijke verdedigingslijn om de opmars van de Duitsers in noordelijke richting te verhinderen.

Kort historisch overzicht:
Op 11 augustus was de Belgische legerleiding ervan overtuigd dat de Duitsers, die in noordelijke richting optrokken vanuit Sint-Truiden, Borgloon en Hasselt, Diest zouden bedreigen. Generaal De Witte moest met een beperkte legermacht een linie die liep van Drieslinter tot Halen verdedigen (14km).  's Avonds, tijdens een vergadering in het café Oud Cortenaeken (dat nog altijd bestaat) in Kortenaken overtuigden jongere officieren De Witte ervan zich te voet te verdedigen omdat de Duitsers per Jagersbataljon over 6 machinegeweren (Maxims) beschikten.  In de morgen van 12 augustus ontving het hoofdkwartier van het Belgisch leger in Leuven via telefoon en telegraaf berichten over het groot aantal Duitsers dat in de richting van Halen optrok om daar via de brug de Gete over te steken.  Men stuurde de 4e Brigade als versterking naar De Witte.

Cyclisten van de 3e compagnie openden bij de Getebrug om 8u10 het vuur op een twaalftal ruiters die van Herk-de-Stad richting Halen marcheerden. Van dit twaalftal ruiters werden er 4 gedood en 2 raakten gewond.  Ook werd één Duitser gevangengenomen.

Pioniers (genietroepen van de Cyclisten) dynamiteerden de brug die maar gedeeltelijk instortte waardoor een duizendtal Duitsers Halen kon bezetten.  Deze gemakkelijke overwinning was er mee de oorzaak van dat de Duitsers later overmoedige cavalerieaanvallen zouden lanceren.

De Duitse cavalerie, overtuigd van hun superioriteit en met een verlangen om nog eens storm te lopen, koos voor een regelrechte cavalerieaanval in de oude stijl, in galop en met getrokken sabel.  Toen het 17e en 18e regiment Dragonders Halen binnenreed ontstond er een concentratie van Duitse troepen die plots door de Belgische artillerie onder vuur werd genomen.

De slag, alhoewel beperkt in omvang, wordt door historici beschouwd als de laatste grote cavaleriecharge met de blanke sabel in West-Europa. Het was een tijdelijk succes voor het Belgisch leger; het moest zich nadien snel terugtrekken op de vesting Antwerpen.

Tijdens de slag sneuvelden 160 Belgen; de Duitse en Belgische cavalerietroepen verloren meer dan 400 paarden. Aan de andere kant sneuvelden 140 Duitsers, 600 raakten gewond en meer dan 200 werden gevangengenomen. De Belgische gesneuvelde soldaten liggen begraven op de Belgische militaire begraafplaats van Halen.

      

Het museum ‘De Slag der Zilveren Helmen’.

                               

Het museum ‘De Slag der Zilveren Helmen’ biedt de beste herinnering aan de veldslag bij Halen. Het is gelegen in de Rotemstraat en herbergt een privé-verzameling van de familie Stroobants. In een loods bij de houthandel van de familie worden verzamelde militaria en documenten van de Belgische en Duitse legers uit augustus 1914 overzichtelijk tentoongesteld.

                                 
Voor geïnteresseerden:
  http://www.slagderzilverenhelmen.be/

(verschillende bronnen)

De week in cartoons.