Archief

Op 1 januari 2012 telde ntwerpen exact 506.225 inwoners.
Dat is ruim 14.000 meer dan vorig jaar.

Het is reeds in 1925 dat Antwerpen de kaap van 500.000 inwoners bereikte, maar zakte in 1980 terug onder het half miljoen.
Sindsdien is er terug een sterke stijging.

Sinds 2003 kon men ook opnieuw een stijging van het aantal geboortes noteren, zowel bij de autochtone als bij de allochtone bevolking.

                   

Het Schengen-akkoord binnen de Europese Gemeenschap en de regularisatiegolven van de voorbije jaren hebben een ware migrantenstroom teweeggebracht en stevenen we af op een allochtone meerderheid.

Zo bleek begin vorig jaar dat in ntwerpen inmiddels 36,1 procent van de inwoners allochtoon is.  In de leeftijdsgroep 10-19 jaar was dat al 48,4 procent en in de leeftijdscategorie 0 tot 9 jaar vormden de allochtonen met 56,4 procent al een meerderheid.  

                  

"Als de Walen niet meer van Brussel willen weten, dan moeten we misschien de steun van Vlaanderen zoeken."

Dat zegt PS-kopstuk en burgemeester van Sint-Jans-Molenbeek Philippe Moureaux.

Hij reageert daarmee op uitspraken van zijn partijgenoot Jean-Claude Marcourt  
(zie mijn artikel van gisteren) die vindt dat de federatie tussen Brussel en Wallonië opgeblazen moet worden, en dat de Walen hun toekomst in eigen handen moeten nemen.

Volgens Moureaux is het goed dat er wordt nagedacht over de toekomst van Wallonië en over de band tussen Wallonië en Brussel. Maar zijn partijgenoot Marcourt, de Waalse minister van Werk en Economie, zit volgens Moureaux 'opgesloten in een logica van de terugtocht, van het terugplooien op zichzelf'.

"Dat is de klassieke Waalse logica. Ik denk niet dat dit de meest aangewezen oplossing is", aldus Moureaux.

Het is de overtuiging van Moureaux dat Brussel de steun nodig heeft van een ander gewest. "En als de Walen Brussel willen laten vallen", zo waarschuwt hij, "dan moeten we over andere pistes nadenken. Misschien moeten we dan de steun van Vlaanderen zoeken".

Op deze denkpiste en uitspraken van Philippe Moureaux kwam dan al meteen een verontwaardigde reactie van de fractieleider van de MR in het Waals parlement Willy Borsus :   "Dit is ongelooflijk. Brussel is een overwegend Franstalige stad. We hebben zoveel zaken gemeenschappelijk dat het een zware vergissing zou zijn om verdeeldheid te cultiveren."

Met al deze uitspraken is er zichtbaar onrust ontstaan tussen de Waalse Haan en zijn kippen.

Volgens Béatrice Delvaux, hoofdredactrice van  
bestaat er een denktank van hooggeplaatste Walen die een toekomst zonder Vlaanderen én zonder Brussel voorbereiden.
         
Eén van de drijvende krachten achter het zgn. Plan W, dat een 'eigen' politieke en sociaal-economische toekomstvisie voor Wallonië inhoudt, de onafhankelijkheid, is Jean-Claude Marcourt, de nummer twee van de PS in de Waalse regering en bevoegd voor Werk en Economie.

Andere Waalse prominenten die tot deze informele club behoren en zich over de uitbouw van het Plan W buigen zijn Thierry Bodson, de invloedrijke voorzitter van de Waalse socialistische vakbond FGTB en de bedrijfsmanagers Bernard Thiry (Ethias) en Eric Domb (Pairi Daiza). Zij zien geen heil in het voortbestaan van de huidige Franse Gemeenschap, die sinds vorig jaar ook wel de Federatie Wallonië-Brussel wordt genoemd.

Minister-president van de Waalse Gewestregering Rudy Demotte (PS)
 ziet geen heil in het 'Plan W' van zijn partijgenoot Marcourt.

“Wallonië kan zich niet de luxe veroorloven om zijn bevoorrechte band met Brussel af te bouwen. De sterke band die Brussel en Wallonië verenigt, is onvergankelijk en moet dat blijven.”

Demotte  liet in Le Soir duidelijk zijn afkeuring blijken voor het standpunt van zijn partijgenoot.
Hij kreeg hierbij de steun van de twee andere Waalse regeringspartijen, Ecolo en CDH.

Lachen met Maggie De Block moet kunnen.

    

Dat vindt althans Xander De Rycke, de nieuwe presentator van het TV-programma 
 ‘Comedy casino’  (op Canvas)
en waarin de beste stand-up komieken geserveerd worden.

Xander De Rycke, Gentenaar, is amper 24, maar won in 2007 al de Comedy Casino Cup voor komisch talent.

Nadat hij de Comedy Casino Cup 2007 had gewonnen, besloot Xander De Rycke  om van stand-upcomedy zijn beroep te maken.

Ergernis speelt een grote rol in zijn humor en in zijn show kan hij úren doorbomen over dikke en lelijke mensen.  “Ik heb niks tegen dikke of lelijke mensen, maar ik ben gewoon graag bot,” aldus hemzelf.

Hij schreef ook al een boek: ‘Het leven is kak en dan wordt het grappig’. 
De Rycke heeft zijn vader nooit gekend en zijn moeder kampte met een alcoholverslaving waar hij als tiener ook zelf een tijdje mee worstelde.   Met zijn humor heeft hij zichzelf gered.

“Toen de nieuwe regering op de foto ging, zei iedereen: zeg, heb je die dikke gezien? 
              

Misschien niet tof voor staatssecretaris Maggie De Block, maar zo zijn mensen nu eenmaal.”

“Soms maak ik grappen over een bekend iemand omdat die bekend is.  Dan zit ik vijf minuten op de kap van Regi van Milk Inc.  Ik héb niks met Regi en ik heb ook niks tégen hem, maar iedereen kent hem. Dat geldt ook voor Maggie De Block.  Eerst ging ik over haar geen mopjes maken, maar toen werd die hele heisa echt een parodie.  Dan doe ik het wel.   Als ik lelijke en dikke mensen aanpak, scoor ik gemakkelijk.  Maar ik pak ook mezelf aan: ik breek mezelf tot op de grond af.”

Persoonlijk vind ik het niet mooi om te lachen of te spotten met wat dikkere mensen (of ook met kinderen met ros haar die daar heel hun jeugd mee gepest worden) - Verschrikkelijk gewoon.

Terwijl er steeds meer aandacht wordt besteed aan uitheemse religieuze feestdagen zoals het offerfeest en het suikerfeest, komen feestdagen en rituelen die onlosmakelijk verbonden zijn met onze culturele tradities steeds meer onder vuur te liggen.  Onder druk van een bepaalde uitheemse Godsdienst wordt De Sint stilaan van zijn kruis beroofd, het Kerstfeest wordt omgedoopt tot een ‘winterfestival’ en op sommige plaatsen wordt zelfs de traditionele kerstboom verbannen.

De Europese commissie heeft ondertussen nog een stap verdergezet op dit pad van de zelfverloochening en onze traditionele feestdagen gewoon afgeschaft.

In de door haar uitgegeven schoolkalender 2010-2011 (ja, ik weet het: dit artikeltje zijn als 'vijgen na Pasen'.  Ik vond het nog terug tussen mijn nota's en toch interessant genoeg om het alsnog te brengen),  waren de opstellers  vergeten [!] Kerstmis, Pasen, evenals alle andere belangrijke christelijke feestdagen op de kalender te vermelden. De belangrijkste feestdagen van joden, moslims, hindoes, sikhs en andere geloofsgemeenschappen kregen wel een plaats.

Kostprijs van het geheel: vijf miljoen euro belastingsgeld!

Of hoe de autochtone bevolking, de Christenen, door hun eigen politieke leiders gediscrimineerd worden!!!

In mijn rechtercolom heb ik volgende link naar een wereldkalender voor feestdagen per dag, per land of per religie.
http://www.earthcalendar.net/
index.php