Formateur Elio Di Rupo zit muurvast.


Hij slaagt er niet in een akkoord over de begroting te bereiken. 

 Di Rupo heeft vannacht de onderhandelingen stilgelegd zonder een datum voor nieuwe gesprekken naar voor te schuiven.
Na afloop was een zeer ontgoochelde Elio Di Rupo te zien.



Het is niet ondenkbaar dat de regeringsonderhandelingen na 526 dagen eindigen zonder resultaat. Dat betekent dat ons land mogelijk een diepe crisis wacht.

Volgens een onderhandelaar heeft Open VLD-voorzitter Alexander De Croo ‘de stekker er opnieuw uitgetrokken.’

Zo is het nu eens een ander....
         

Na 526 dagen onderhandelen zag het er voor ons land nooit zo slecht uit als nu.

Ik hoor op de radio (= deze namiddag) dat Elio Di Rupo op weg is naar de koning (die toevallig toch weer niet in Brussel in zijn paleis is zeker, maar in zijn buitenverblijf in het kasteel  van Ciergnon, ditmaal 'om te herstellen van zijn neus-operatie')
om verslag uit te brengen en mogelijk zijn ontslag aan te bieden als formateur.


"Elio di Rupo gaat stilaan naar 200 dagen als formateur. "Sire, geef me honderd dagen", luidde het ooit namens Dehaene, om aan te geven dat de onderhandelingen toen uitermate stroef verliepen. Di Rupo lukt het niet eens in het dubbele van die tijd. Nochtans is N-VA er al een hele tijd afgereden en zaten daar niet de onverantwoordelijke dwarsliggers?"
('t Pallieterke - 14 nov.)

Sinds dit voorjaar zijn er twee nieuwe bewegwijzerde wandelpaden in het Grenspark De zoom - Kalmthoutse heide, 
nl. Wandelpad Hagedis, welke enkel bereikbaar is mits een verbindingspad via een ander wandelpad (schaap)  en Wandelpad Mier .



Wandelpad Mier - 6,4 km.

We maakten deze wandeling voorbije zondag, in de hoop dat de mist toch zou optrekken
en de zon zou doorbreken, maar dat was ijdele hoop.

Het wandelpad van 6,5 km loopt gedeeltelijk door bos,



 door heidegebieden 



en door een 'hersteld stuk open zand'.



Hier komen we aan een grenssteen.
De voorgrond is Nederland. Het Kriekelaarsven op de achtergrond
is België. 



Onderweg ook weer enkele paddestoelen en zwammen tegengekomen:

"De crisis bij Dexia zal de belastingbetaler geen geld kosten."

         

zei aftredend eerste minister Yves Leterme onlangs nog.

Maar intussen klinkt het al heel anders....
(zie mijn artikel van gisteren)

           
(Primo)

Naweeën van het Dexia-debacle:



De Gemeentelijke Holding, die investeert met geld van de steden en gemeenten, moest enkele weken geleden al in vereffening gaan en liet daarbij een put van 835 miljoen euro achter.
De belastingbetaler zal daarvoor uiteindelijk opdraaien.

         

De val van Dexia begin vorige maand heeft nu een nieuw slachtoffer gemaakt: Arco , de financiële holding van de christelijke werknemersorganisatie ACW, die in vereffening gaat.

De factuur van die vereffening is voor de belastingbetaler, want de overheid zal de coöperanten schadeloos stellen. De hoogte van die factuur  kan voor de belastingbetaler oplopen tot naar schatting 1 miljard euro.

De vereffening van deelvennootschappen van Arco, de holding van ACW, treft de christelijke arbeidersbeweging in het hart.

Er stellen zich toch veel vragen bij heel het Dexia-gebeuren.
De problemen waarmee Dexia kampte, waren  al jarenlang duidelijk.
De rol van de opeenvolgende bankiers zoals Pierre Richard, Axel Miller, Jean-Luc Dehaene en Pierre Mariani in het hele verhaal moeten eindelijk eens ernstig onderzocht worden. 

 
 
En wat te denken van de rol van de Belgische toezichthouder onder leiding van Jean-Paul Servais, die andermaal niets van de problemen merkte of er in elk geval niets aan deed?
En wat deed de federale regering met haar vertegenwoordigers bij Dexia? 

         

Allemaal vragen waar we waarschijnlijk nooit het fijne van zullen weten.

(Bron: Knack.be)

 Bart De Wever, de voorzitter van de N-VA, 
hekelt de trage gang van zaken aan de onderhandelingstafel en de behoudsgezinde PS :

“We zouden moeten spurten naar hervormingen, maar we strompelen voort.”

"Die andere winnaar van de verkiezingen, de Waalse Parti socialiste (PS) van formateur Elio Di Rupo vormt het probleem."

"De PS volgt enkel het eigen belang, wij willen de hervormingsaanbevelingen van de Europese Commissie uitvoeren. Deze zomer is de verkeerde partij langs de kant geschoven.”

"Men had niet de N-VA moeten lossen, maar wel de PS.  Maar blijkbaar durft men wel regering te maken zonder een meerderheid in Vlaanderen. Zonder een meerderheid in Wallonië, durft men niet."

"Saneren in ons land is in een regering met de PS altijd een verhoging van de belastingen. Ze mogen dan wel zeggen dat vooral de rijkeren moeten betalen, maar in de praktijk is het altijd de middenklasse en het bedrijfsleven", aldus De Wever op Radio 1.

"Di Rupo brengt ons recht in de eurostorm. Zijn voorstellen zetten ons op de weg van Griekenland."

 Jan Jambon (N-VA):

"Aan de kant staan is frustrerend."
"Maar het zou nog veel frustrerender zijn om wel deel uit te maken van de meerderheid en toch niet onze programmapunten te kunnen realiseren.  Daarom vind ik dat wij een logische keuze hebben gemaakt.  Wij konden niet waarmaken wat we onze kiezers hadden beloofd.  En als we geen trendbreuken kunnen realiseren, voeren we liever oppositie.  Het communautaire luik van de nota-Di Rupo komt bijna helemaal overeen met het Vlinderakkoord.  Als het met de begroting ook die kant uitgaat, belooft dat niet veel goeds.  Di Rupo wil driekwart van die elf miljard halen uit nieuwe inkomsten en een kwart uit besparingen. Dat wordt een ramp."

 Steven Vanackere, CD&V:

"De verklaring van PS-minister Paul Magnette dat de aanbevelingen van Europa alleen een inspiratiebron zijn, is onverantwoordelijk en heel erg struisvogelachtig."
"Als de PS de pijnpunten die Europa aanhaalt, niet erkent, dan is men niet bezig als partij die de kanselier moet leveren."

 Citaten uit Knack.be:

- "De voorstellen van Elio di Rupo verhogen aanzienlijk de kans dat de storm van de eurocrisis nu ook ons land zal aandoen."

- " Gedreven door geldgebrek voorziet formateur Di Rupo in een stroom van nieuwe belastingen die vooral in Vlaanderen zullen worden betaald. 

- " Elio Di Rupo zit in totaal al acht maanden aan het stuur van de regeringsvorming en de meet is nog altijd niet in zicht.

Financieel Europa staat in brand, maar in België sleutelt formateur Elio Di Rupo (PS) tergend langzaam voort aan de vorming van een nieuwe federale regering.  Zowat 530 dagen na de verkiezingen hoeft de koning zich echter nog altijd niet klaar te houden voor een eedaflegging met vaderlijke raadgevingen voor een nieuwe premier en zijn ministers.

In dit land van lopende zaken zit Di Rupo al acht maanden zelf aan het stuur van de regeringvorming.  In juli en augustus van vorig jaar deed hij dat als preformateur.  Half mei van dit jaar vond hij dat het moment eindelijk was aangebroken om formateur te worden.  Al die tijd is er veel inkt gevloeid over zijn charmes en zijn werkwijze. Het minste wat je kunt zeggen is dat Di Rupo als meester van de politieke traagheid niet uitblinkt in doortastendheid.  Hij vergadert, overlegt, wacht op voorstellen en zet technici van de onderhandelende partijen samen in werkgroepen.  Maar zijn nek echt uitsteken en risico nemen met een eigen, duidelijk beleidstraject, dat doet hij niet.  Zo tekent Di Rupo voor een schier eindeloze formatie die energie vreet en zenuwen sloopt, zonder dat al die inspanningen een mobiliserend en oplossend perspectief krijgen."

 Stefaan De Clerck, CD&V, minister van justitie:

"Lopende zaken is voor mij een leeg begrip geworden."

IK HEB DIT JAAR OP 11 NOVEMBER NIETS GEZIEN VAN RONDHALINGEN VOOR ONTWIKKELINGSHULP.   OOK NIEMAND AAN DE DEUR KOMEN BELLEN OM TE BEDELEN.

MAAR NU WEET IK HOE HET KOMT:

                   

Ik dacht reeds alle bewegwijzerde wandelingen gemaakt te hebben op de Kalmthoutse Heide en het aansluitend Grenspark De Zoom op Nederlands grondgebied, maar gisteren dan toch nog een ander ontdekt, nl:

Wandelpad Haas.

De dreef naar het begin van het wandelpad.

         

Groot gedeelte van de weg is heidezand.

              

Maar niet overal.

                    

Onderweg weer enkele mooie paddestoelen.