Archief

                                                                                Cijfers                                                                  


- 13.500 -  In 2010 zijn 13.500 mensen veroordeeld voor vluchtmisdrijf.  
Het aantal veroordelingen ligt lager dan het jaar daarvoor, maar bestuurders rijden steeds vaker door na een ongeval met doden.  Bij de meeste vluchtmisdrijven is er enkel sprake van materiële schade.

- 1.994 -  Uit de daklozentelling van het steunpunt Thuislozenzorg blijkt dat eind vorig jaar in het Brussels Gewest 1.994 mensen op straat sliepen.  Dat zijn er 22% meer dan bij vorige telling 2 jaar geleden.

- 32.483 -  In België leven 32483 soorten dieren, planten en schimmels.

Op Een Mooie Pinksterdag - Leen Jongewaard en André van den Heuvel

 Klik op afbeelding.

Een deel van mijn cactus-verzameling.

  Junkfood. 



Al jaren wordt er ons langs alle kanten op gewezen dat junkfood ongezond is.  Dit omdat we er te dik van zouden worden. 

Junk food is eigenlijk een algemene term voor elk soort voedsel dat verondersteld wordt ongezond te zijn en een zeer lage voedingswaarde heeft.  Bekende voorbeelden van junk food zijn o.a. hamburgers, snoep, soda’s en zoute snacks zoals chips. 
                   

De officiële fast food term - de snelle hap - zou wel eens geïmpliceerd kunnen gaan worden met fast van: snel overgewicht krijgen of fast van: een snelle dood tegemoet gaan, als je de alarmerende cijfers tenminste ziet van de toename van overgewicht en daardoor de toename van hart- en vaatziekten.

              Nogal dik.  

Junk food bevat zeer veel vet, suikers, toxische chemicaliën en weinig proteïnen en vitaminen. Daarnaast is het bijzonder rijk aan lege calorieën en bevat vele 'voedingsverrijkingen' die er voor zorgen dat de smaak, textuur/uiterlijk en kleur sterk aangepast worden zodat het er allemaal nog mooier uitziet, teminste het plaatje van het eten, niet van de gezondheid.

 Stress bij kinderen.

Uit een studie gevoerd door stress-specialist dokter Luc Swinnen  blijkt dat bijna 33%, of 1 op de 3 kinderen tussen 10 en 14 jaar kampen met stress en angst.

Kinderen zijn min of meer een vergeten groep bij onderzoek naar stress, terwijl het bij hen ook vaak voorkomt.

Net zoals bij volwassenen manifesteert stress bij kinderen zich in verschillende gradaties.

De lichtere vormen komen even tevoorschijn en verdwijnen weer vanzelf.  Dat zijn meestal reacties op een plotse verandering.

Andere gevallen, waarbij men spreekt van langdurige stress, kunnen leiden tot gedragsveranderingen.  Maar omdat het niet als een stressprobleem wordt erkend blijft aangepaste hulp dikwijls uit.

Uit het onderzoek blijkt ook dat meisjes stressgevoeliger zijn dan jongens.

Er is ook een verband tussen het stressniveau en de gezinssituatie waarin kinderen opgroeien. Kinderen uit éénoudergezinnen krijgen er meer mee af te rekenen dan leeftijdgenoten die bij beide ouders leven.  De stress ligt het hoogst bij jongeren die bij hun moeder wonen.  Dat is mogelijk te verklaren door de financiële problemen waarmee heel wat alleenstaande moeders te kampen hebben.  Bovendien kampen deze moeders vaker zelf met stress.

Kleuters kunnen reeds in een vroeg stadium met stress geconfronteerd worden .
Ouders moeten zich meer bewust zijn van hun invloed.  Kinderen kopiëren het gedrag van hun ouders.  Als ma of pa onder stress leven zal dat op termijn invloed hebben op het gedrag van hun kinderen.  Kinderen nemen de stress van hun ouders over.  Stress is bijna besmettelijk.

Vanaf 3 maanden begint voor velen ’s morgens de rush naar de kinderopvang.  ’s Avonds dan weer ophalen, nog boodschappen doen, eten maken en nog wat andere huishoudelijke taken.  De kinderen zijn moe en lastig en zelf zijt ge ook moe.  Vanaf de kleuterklas zijn er nabewaking, nevenactiviteiten, enz..  Ge zou van minder stress krijgen.

           

Een halftijdse job met glijdende uren voor één van de ouders zou al een hele oplossing zijn.

Al van jongs af aan wordt de baby, de peuter, de kleuter overal mee naartoe gesleurd en wordt er dikwijls geen rekening mee gehouden dat een kind op tijd naar bed moet.  Een kind heeft regelmaat en rust nodig.  Slaaptekort bij kinderen kan leiden tot gedragsproblemen.

Een aantal stappen die je als ouder kan nemen om de nachtrust van je kinderen te garanderen:
1: Zorg ervoor dat je kind op tijd gaat slapen!
Kinderen van 1 tot 3 jaar hebben zo'n 12 à 14 uur slaap nodig per nacht, voor kleuters tussen 3 en 5 is dat 11 à 13 uur. Vanaf 6 jaar zou 10 à 11 uur moeten volstaan.

2: Zorg ervoor dat de slaapkamer van je kinderen bevorderlijk is voor hun nachtrust. Vermijd televisies en ander afleidend speelgoed en zorg voor een koele, donkere en stille kamer.

3: Als je denkt dat je kind een slaapprobleem heeft, aarzel dan niet om een kinderarts te raadplegen. Het is niet normaal als kinderen snurken, stoppen met ademhalen, wandelen of praten in hun slaap. Je mag dus niet denken dat ze 'er wel uit zullen groeien'. 

Kinderen hebben een stabiele situatie nodig om goed te kunnen opgroeien.  Zij maken al een zekere toename van angst en spanning door eigen aan de leeftijd.  Het negeren van stresssignalen kan kwalijke gevolgen hebben op lange termijn. 

Wanneer kinderen slaapstoornissen of angst vertonen of een aantal lichamelijke klachten, of wanneer de schoolresultaten op een onverklaarbare manier achteruitgaan, dan is zeker professioneel advies aangewezen.

Herkennen van stress bij kinderen:
- aanhoudende lichamelijke klachten zoals buikpijn, hoofdpijn, huilbuien
- moeilijk slapen
- inefficiënt leren of studeren

 Formateur Elio Di Rupo heeft nu veel tijd gehad om na te denken over zijn formateursnota die hij binnenkort op tafel zal leggen.

Bij zijn aanstelling door de Koning als formateur, waarbij noch het Paleis, noch de PS-voorzitter zelf N-VA-voorzitter Bart De Wever over de aanstelling had geraadpleegd, heeft Di Rupo de nota van Wouter Beke doodgewoon in de papiermand gegooid en de zogenaamde bouwstenen naar het containerpark afgevoerd. 

         

De communaitaire vraagstukken zijn in dit land onlosmakelijk verbonden met de sociaaleconomische. Zonder oplossingen voor het ene komen er geen oplossingen voor het andere.

De belangrijkste knelpunten blijven de financieringswet, B-H-V en Brussel.  Om er maar enkele te noemen, want Vlaanderen en Wallonië raken het er eigenlijk in niets meer over eens.

Alle verklaringen en de zogezegde ‘5 minuten politieke moed’ (*) van de Vlaamse politici ten spijt is tot op vandaag B-H-V nog altijd niet gesplitst. 

         

(*)"5 minuten politieke moed zijn voldoende om BHV te splitsen"
verklaarde Yves Leterme op 15 juni 2004.
Zo simpel zou dat zijn!  Intussen zijn we bijna 7 jaar verder en is dit nog altijd niet gerealiseerd.

B-H-V moet zonder enige toegeving gesplitst worden door een democratische stemming in het parlement. Dit zou niet meer dan logisch zijn vermits het zuiver de toepassing van de wet is. Toch wordt er steeds naar een onderhandelende oplossing gezocht. In ruil voor een splitsing blijven de Franstaligen allerhande verregaande toegevingen en compensaties eisen en zou het ons nog een massa geld kosten ook.

Bij de bespreking van de begroting zei Hendrik Bogaert  van CD&V nog: “Er komt geen herfinanciering van Brussel zolang er geen globaal communautair akkoord is voor Brussel-Halle-Vilvoorde. Wij gaan geen regio herfinancieren die onze grenzen ter discussie stelt.”

Brussel vraagt op jaarbasis 500 miljoen euro extra.

Voor de PS zijn de Brusselse problemen op de eerste plaats het gevolg van onderfinanciering en moet er zeker extra geld komen. Doch was het ook een PS’er die echter verklaarde: “Maar zonder diepgaande hervorming van de Brusselse instellingen hebben extra middelen geen zin. Zelfs al kreeg Picqué er jaarlijks één miljard euro bij, dan zou dat toch verdwijnen in de zakken van de burgemeesters, wier bestuurlijke kwaliteiten over het algemeen beneden alle peil zijn. Je kunt het geld evengoed door de ramen naar buiten gooien.”

Wij gingen de geldstromen van Vlaanderen naar Wallonië terugschroeven, maar nu zeggen we dat het niet onze bedoeling is om onze Waalse landgenoten armer te maken.

Staatshervorming? Als het Wallonië maar niets kost!

Het enige wat Elio Di Rupo en de Franstaligen willen is dat er een breuk komt tussen de N-VA en de CD&V en dat er een regering komt zonder de N-VA. Vlaanderen zal dan weer voor de zoveelste maal met een kluitje in het riet gestuurd worden.

De Franstaligen zouden eigenlijk liever een Leterme III laten verder werken, want Di Rupo weet dat hij zal moeten bezuinigen, men spreekt zelfs al van bijna 2 miljard euro, wat zijn imago bij het thuisfront wel eens zou kunnen schaden.