Naar de inhoud

.

akke.beakke.be

schriftlied

hand.jpg

Die chaos schiep tot mensenland,
die mensen riep tot zinsverband,
Hij schreef ons tot bescherming,
zijn handvest van ontferming,
Hij schreef ons vrij, met eigen hand.

Schrift die mensenoorsprong schrijft.
Woord dat trouw blijft.

Dat boek waarin getekend staan,
gezichten, zielen, naam voor naam,
hun overslaande liefde,
hun overgaande liefde,
hun weeën, die niet overgaan.

Schrift die mensendagen schrijft.
Licht dat aanblijft.

Zijn onvergankelijk testament:
dat Hij ons in de dood nog kent -
de dagen van ons leven
ten dode opgeschreven,
ten eeuwig leven omgewend.

Schrift die mensentoekomst schrijft.
Naam die trouw blijft.

(Uit: Huub Oosterhuis, Nieuw bijbels liedboek)

Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Nikki3 februari 2012 om 13:33

Fijne vrijdag lieve vriendin

zeer mooi geschreven
Image and video hosting by TinyPic
Het pad dat je gaat
is het pad dat je kiest.
De dag dat je aarzelt,
is de dag dat je verliest
Nikki
Ton25 januari 2012 om 15:06

Ha die Wil, je blog is nog steeds wonderschoon joh!

Alles goed met je? Ik hoop het ....Tot ziens.

Lieve groetjes van
Ton en Loekie.
 
www.krabbelplaatjes.com 

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

liefde is ...

liefde35.jpg

Liefde is blij zijn
Geschreven door Hanna Lam 

 

Liefde is blij zijn, een arm om je heen.
Liefde is lachen, is nooit meer alleen.
Liefde is luist’ren, de woorden gaan door.
Liefde is fluist’ren, heel zacht in je oor.


Liefde is lopen, mijn hand in jouw hand.
Liefde is hopen, is gaan langs het strand.
Liefde is amen, is wolken, is wind.
Liefde is samen, is spelen als kind.


Liefde is zingen, is wit en is groen.
Liefde is zacht, is een kus in ’t plantsoen.
Liefde is leven, je ademt weer op.
Liefde is geven, is leven met God.




Reageer op dit bericht

denken en dromen

Doodstil als het kan.

Het moet niet regenen
Het moet niet sneeuwen

Het moet niet vriezen
Het moet geen lente zijn
En zeker geen zomer

Het moet ook niet zo’n perfecte
Herfstdag zijn, de bomen een lust
Voor het oog, de lucht nog net
Een beetje warm, nee, nee

Het moet koud zijn
Het moet kaal zijn
Het moet stil zijn
Doodstil als het kan

De hemel staalblauw

En op zo’n dag gaat de oude sluis
Bij Zoutkamp krakend voor je open
En ligt de wereld bereidwillig als
Een verliefde studente te wachten

Vandaag is het niet zo’n dag
Maar aan zulke dagen denken
Kan altijd, dat is het mooie
Van die dagen, en van denken

Martin Bril
Reageer op dit bericht

Wij zoeken hier uw aangezicht

Zingend Geloven 6 048
Wij zoeken hier uw aangezicht


Wij zoeken hier uw aangezicht.
God, houd uw oog op ons gericht:
Kyrie eleison!

De vragen huizen in ons hart.
Gij die de duisternis ontwart:
Kyrie eleison!

Ontvlam in ons en vuur ons aan!
Getroost zullen wij verder gaan:
Kyrie eleison!

Begrens de eindeloze nacht
van wie geen morgen meer verwacht:
Kyrie eleison!

Wanneer het donker ons verrast,
houd ons dan met uw goedheid vast:
Kyrie eleison!

Het lied van wie zijn voorgegaan
zet ons vandaag tot zingen aan:
Amen. Halleluja!

Doorbreek de ban van ons gemis
met licht dat niet te doven is:
Kyrie eleison!

Gij roept ons met een nieuwe naam
uit dit genadeloos bestaan:
Kyrie eleison!

Verschijn ons als de dageraad,
Gij, Zon die ons te wachten staat:
Kyrie eleison!

Toon ons uw Zoon als bron van licht,
als weerglans van uw aangezicht
Kyrie eleison!

Dat ieder die zich tot Hem wendt
de gloed van uw genade kent:
Kyrie eleison!

Wij vragen vrede voor elkaar.
Maak Gij om Hem ons bidden waar:
Kyrie eleison!

Om alles wat U tegenspreekt,
een wereld waar uw Naam ontbreekt:
Kyrie eleison!

Uw Zoon heeft ons de weg gebaand.
Wij zullen vol vertrouwen gaan:
Kyrie eleison!

Gij hebt uw Woord gestand gedaan:
wij zijn met Christus opgestaan!
Amen. Halleluja!

Hij gaat ons voor, is ons vooruit.
De schepping zingt zijn vreugde uit:
Amen. Halleluja!

Doe onze nacht voorgoed te niet.
Roep weer het licht uit om ons lied:
Amen. Halleluja!

Win onze harten voor uw Geest,
waarmee Gij ons verlangen leest:
Kyrie eleison!

En teken ons met licht en vuur,
met adem voor de lange duur:
Kyrie eleison!

Als onze lofzang ooit verstomt
legt Gij het lied in onze mond:
Amen. Halleluja!
 


Reageer op dit bericht

psalm 23

Was jij mijn herder, niets zou mij ontbreken.

Breng mij naar bloeiende weiden
doe mij liggen aan vlietend water
dat mijn ziel op adem komt
dat ik de rechte sporen weer kan gaan
achter jou aan.

Jij mijn herder? Niets zal mij ontbreken.

Moet ik de afgrond in, de doodsvallei,
ik ben bang – maar ben jij naast mij
ik zal niet doodgaan van angst.

Jij hebt de tafel al gedekt –
mijn spotters weten niet wat ze zien:
dat jij mijn voeten wast,
ze zalft met balsem
mij inschenkt,
drink maar, zeg je.

Niets zal mij ontbreken.
Laat het zo blijven, dit geluk
deze genade, al mijn levensdagen.

Dat tot in lengte van jaren
Ik wonen zal bij jou in huis.

Reageer op dit bericht

de oude droom

droom.jpg

De oude droom

Er was eens een droom en die droom leek vervlogen
En hij scharrelde eenzaam en oud door de stad
Door vrienden van vroeger verlogend bedrogen
Een karikatuur die zijn tijd had gehad
En die stokoude droom ging langs deuren van huizen
Waar ooit hij het stralende middelpunt was
Geliefd en aanbeden, een held in 't verleden
Met een kroon op zijn hoofd en met vleugels van glas

En hij nam ons mee, langs wegen van liefde
Naar hoog in de bergen, naar toppen van kracht
En het uitzicht daarboven was niet te geloven
Zo mooi en zo ver en nog nooit zo bedacht
Maar die stokoude droom zwerft nu door de straten
Verhongerd, vermagerd, verarmd en half blind
Niemand heeft tijd om wat met hem te praten
Alleen af en toe nog een gek of een kind

Dus als je hem tegen komt een dezer dagen
Haal hem in huis, probeer het een keer
Geef hem een stoel en dan moet je hem vragen
"Hee ouwe droom, hoe zat het ook weer
Dat jij ons meenam langs wegen van liefde
tot hoog in de bergen, naar toppen van kracht
De wereld hervormen, de hemel bestormen
Met nieuwe ideeen, nog niet eerder bedacht

Want die stokoude droom heeft nog heel veel te geven
Hij heeft een geheim en dat zijn wij soms kwijt
Maar hij zal ons ook allemaal overleven
Hij is zo oud als de wereld, maar zo jong als de tijd
Maar je moet hem beschermen, je moet hem verzorgen
Je moet hem koesteren onder de zon
Je moet hem vertrouwen, en vandaag al of morgen
Weet je het weer waar het ooit om begon

Dan neemt hij je mee weer langs wegen van liefde
Tot hoog in de bergen, naar toppen van kracht
En daar zal dan blijken dat je verder kunt kijken
En hoger kunt reiken dan je ooit had gedacht

Paul van Vliet

Onze wijkpredikant Rob Basten maakte een preek met bovenstaand gedicht als leidraad.
Onderstaand de link van deze preek.
 

 

klik hier
Reageer op dit bericht

Het verschil

kaars.gif
Het verschil

Eén brandende pit
verdrijft
het duister
één kleine vlam
verlicht de nacht

een warm gebaar
slechts
één liefdevol woord
- en de hoop vlamt op
het leven
krijgt kleur

een mens met "pit"
kan het verschil
maken tussen
donker en licht
1 reactie Reageer op dit bericht

de demon

engel-duivel.jpg.

De Demon 

Het is een sport om met gestrekte vinger
Te wijzen naar de goeden en de kwaden.
Ik houd het liever bij de binnendringer
Die in mij zelf verlangt naar euveldaden.

Twee zielen huizen in ons en ze heten
Ons meestal-kwade en soms-betere ik.
Ik hoor ze altijd. In mij woedt hun vete.
Straks klopt de demon weer. Vrees ik zijn tik?

De vrede om ons is maar schijn van vrede.
Ons eerste ik voert oorlog met ons tweede,
Ik word zó weer de ander die ik ben.

Zolang ik mijn gehate ik maar kén
En in de gaten houd ben ik niet bang.
Elk uur van lauwheid is een uur te lang.

Gerrit Komrij
1 reactie Reageer op dit bericht

voorbeden

Laat ons bidden uit gemis
tot de God die liefde is
en Hem om ontferming smeken,
want het lijden is zo groot
en Hem vragen recht te spreken,
want de wereld is in nood.

Laat ons bidden voor het kind

dat zijn leven pas begint;

voor de kind'ren aller landen

van wie God de namen weet,

dat hun toekomst niet zal stranden

op de klip die oorlog heet.

 

Voor de zieke man of vrouw

die verlangt naar onze trouw;

voor wie eenzaam is gebleven

of wie eenzaam is gemaakt,

dat zij met de kus des vredes

heden worden aangeraakt.

 

Voor de mensen die in nood

zoeken naar de goede dood,

die door iedereen verlaten,

heel alleen met hun verdriet,

niet meer hopen, niet meer praten,

Heer, vergeet ook dezen niet.

 

Voor wie doodsangst overmant,

dat zij vallen in Uw hand.

Laat een engel ben geleiden

uit het duister naar het licht;

toon hen als voorgoed bevrijden

uw genadig aangezicht.

 

Voor de zwakken die ontdaan

macht'loos door de wereld gaan;

voor de doven en de blinden,

voor de mensen zonder stem,

dat zij eigen wegen vinden

naar het nieuw Jeruzalem.

 

Voor wie angstig en beducht

voor zijn leven is gevlucht,

en een vreemdeling moet wezen,

tegen haat en nijd bestand,

dat het heimwee zal genezen

naar zijn lief geboorteland.

 

Voor al wie geworpen is

diep in de gevangenis,

dat hun naam niet wordt vergeten,

als voor ons de zon opgaat.

Geef de wereld een geweten,

en verlos ons van het kwaad.

 

Voor het volk dat wordt gekweld

door de macht van bruut geweld,

dat met al de droefenissen

van het heilloos onrecht leeft

en in plaats van brood en vissen

tranen tot zijn spijze heeft.

 

Here, sluit Uw oren niet

voor dit kleine mensenlied.

Gij kent al die duizendtallen

die het zingen wordt belet.

Heer, erbarm U over allen.

Heer, verhoor ons smeekgebed.

1 reactie Reageer op dit bericht

de steppe zal bloeien

De steppe zal bloeien - Lied van de opstanding

De steppe zal bloeien                                          
de steppe zal lachen en juichen.                          
De rotsen die staan
vanaf de dagen der schepping
staan vol water, maar dicht.
De rotsen gaan open.
Het water zal stromen
het water zal tintelen, stralen,
dorstigen komen en drinken.
De steppe zal drinken,
de steppe zal bloeien,
de steppe zal lachen en juichen.

De ballingen keren,
zij keren met blinkende schoven.
Die gingen in rouw
tot aan de einden der aarde
een voor een, en voorgoed,
die keren in stoeten.
Als beken vol water
als beken vol toesnellend water
schietend omlaag van de bergen.
Met lachen en juichen -
die zaaiden in tranen
die keren met lachen en juichen.

De dode zal leven
de dode zal horen: nu leven.
Ten einde gegaan
en onder stenen bedolven
dode, dode, sta op,
het licht van de morgen.
Een hand zal ons wenken
een stem zal ons roepen: Ik open
hemel en aarde en afgrond.
En wij zullen horen
en wij zullen opstaan
en lachen en juichen en leven.

Huub Oosterhuis

Reageer op dit bericht

In de veelheid van geluiden...prachtige tekst !!

bidden.jpg
In de veelheid van geluiden
in het stormen van de tijd,
zoeken wij het zachte suizen
van het woord, dat ons verblijdt.

En van overal gekomen,
drinkend uit de ene bron,
bidden wij om nieuwe dromen,
richten wij ons naar de zon.

Want wij mensen op de aarde
raken van het duister moe.
Als uw hart ons niet bewaarde
sliepen wijten dode toe.

Laat uw dauw van vrede dalen
in de voren van de tijd.
Vat ons samen in de stralen
van uw goedertierenheid.

Die ons naam voor naam wilt noemen,
al uw liefde ons besteedt,
zingend zullen wij U roemen
en dit huis zingt met ons mee!

Uit : Tussentijds 5
Reageer op dit bericht

De maagdelijkheid van Maria

MariaIcoon.jpg

De ontvankelijkheid van Maria is geen berusting. Zij is niet een doetje die met zich laat sollen. Nee, nee. Integendeel. Haar ontvankelijkheid is een teken van moed en van hoop. Wek in mij, God, uw kracht. In die ontvankelijkheid wordt de dochter van Sion de moeder van de Messias. In die ontvankelijkheid is zij ook maagd. Dat maagd-zijn is een teken. Lange tijd gold en geldt ook nu nog onder veel christenen dat het teken alleen maar waardevol is als het ook een biologisch teken is. Jezus is de Zoon van God want niet Jozef maar God is zijn vader. En als reactie daarop halen vele andere kerkmensen hun schouders op, of haken zelfs af: Hoe kun je dat nu nog geloven? Het is jammer als de gesprekken zo gaan. Voor de maagdelijkheid van Maria moeten we niet te rade gaan bij biologen maar bij de profeten en bij heel het eerste testament. Zij hebben altijd al geweten dat een man wel een kind kan verwekken en een vrouw een kind kan baren maar de eerstgeborene onder de zusters en broeders verwekken en baren, dat kunnen ze niet. Dat is al zo bij Abraham en Sara, bij Isaäc en Rebekka, bij Jakob en Lea en Rachal, bij de vader en moeder van Simson, bij Elkana en Hanna, bij Zacharias en Elisabeth. Dat is temeer nog zo bij Jozef en Maria. Mensen kunnen wel kinderen verwekken en baren. Maar de Messias wordt ze door God geschonken. Zelf denk ik dat Jezus naar zijn menselijkheid verwekt en geboren is als wij allen. Maar als de Messias, als Zoon van God is Hij niet uit de wil van een man en niet uit de vruchtbaarheid van een vrouw maar uit God geboren. En wat van Jezus geldt, geldt door Hem voor ons allen, zegt de evangelist Johannes in het veertiende vers van zijn beroemde eerste hoofdstuk. Als gelovigen, als zusters en broeders van Jezus de eerstgeborene zijn wij niet uit de wil van een man maar uit God geboren. Maria is onze zuster die als geen ander mensenkind ons voorgaat en ons leert om voor God open te staan en de Messias te verwachten in het eigen bestaan.


Fragment uit de preek van ds. Jan. C.Bos.
Uitgesproken in de Ontmoetingskerk in Haarlem
op 6 december 2009.
Reageer op dit bericht

Psalm 25 opnieuw

1.
Naar U, Levende,
klimt mijn ziel.

U vertrouw ik:
dat Gij zijt.

U verlang ik
ooit te zien.

Door de nacht heen
zien Uw ogen

mij.

Van mijn ellende
keer U niet af.

Mijn vertrouwen
beschaam het niet.

Op U wachtte ik
levenslang.

Elke dag weer
zoeken mijn ogen

jou.

Laat je nu vinden
liefde.

Keer je niet af.

2.
Zoudt Gij ooit mij beschamen?
Zendt Uw licht en Uw trouw.
Doe mij gaan op uw weg.

Gezegend Gij
die eeuwig hier nu zijt

al uw gerechten indachtig
delen wij dit brood en deze beker

sacrament van hoop

dat niets onmogelijk is bij U

en zingen om een nieuwe aarde.

Doe mij gaan op Uw weg.
Zendt Uw licht en Uw trouw.
Zoudt Gij ooit mij beschamen?

Huub Oosterhuis
Reageer op dit bericht

Naar boven

Meer van .

↑ Terug naar de berichten