Naar de inhoud

.

akke.beakke.be

ter bemoediging

Ga dan op weg en laat hoop en verwachting je leiden,
ook al zijn pijn en verdriet door geen mens te vermijden.
Wees niet bevreesd,
ga en vertrouw op de geest
die je van angst zal bevrijden.

Ga dan op weg en ontmoet op de reis medemensen.
Geef aan een ieder al wat jij jezelf toe zou wensen.
Dan, onder het gaan,
zul je de ander zien staan
en overschrijd je je grenzen.

Ga dan op weg en schud af al je twijfels en zorgen.
Ga en ontdek, wat vandaag nog voor jou is verborgen
Houd op het licht
altijd je ogen gericht.
Dat zal je kracht zijn voor morgen.

Jacqueline Roelofs-van der Linden
uit: Scheppende Kracht (ISBN: 90-810505-2-4)

Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

voor mijn moeder

 
13 november 1923                           24 oktober 2012


aa.jpg
1 november ... Allerheiligen ... gedenkdag


Jou missend
Gedenk ik jou

Jou missend
Vier ik je naam
Op deze gedenkdag

Jou missend
Noem ik je naam
Jou noemen
Geeft mij lucht

Jou gedenkend
Dank ik je
Om wie je was,
Om wie je nog bent

Jou dankend
Jou gedenkend
Jou vierend
Jou missend
Zoek ik mijn weg
Verder


Martinus van de Berg
Uit: De laatste eer
Reageer op dit bericht

De tweeling

De tweeling......
Het gebeurde eens dat twee jongetjes tegelijk ‘ontvangen’ werden in het verborgene van een baarmoeder. Weken gingen voorbij en de tweelingen ontwikkelden zich. Naarmate hun bewustzijn groeide, lachten ze van pure vreugde: "Is het niet geweldig dat wij ontvangen zijn? Is het niet geweldig om te leven?"

Samen onderzochten ze de wereld waarin ze leefden. Toen ze de navelstreng van hun moeder ontdekten, die hun leven gaf, zongen ze in blijdschap: "Hoe groot is de liefde van onze moeder, dat ze haar leven met ons deelt."

Naarmate de weken in maanden vergleden, merkten de tweelingen hoeveel ze allebei veranderden. "Wat betekent dat?" , vroeg de ene. "Het betekent dat er straks een eind komt aan ons verblijf in deze wereld, " zei de ander. "Maar ik wil hier helemaal niet vandaan, " zei de eerste, "ik wil hier altijd blijven." "We hebben geen keus,"zei de ander. "Maar hoe kan daar leven zijn?", antwoordde de eerste. "We moeten immers de levensstreng loslaten, en hoe is leven mogelijk zonder die streng? Bovendien hebben we wel bewijs dat hier anderen voor ons waren, maar geen van hen is ooit teruggekomen om ons te vertellen dat er leven na de geboorte is. Nee, dit is het einde."

En zo werd de eerste door en door wanhopig. "Als ontvangenis eindigt in geboorte, wat is dan het doel van leven in de baarmoeder? Het is zinloos. Misschien is er wel helemaal geen moeder." "Maar er moet toch wel een moeder zijn, " wierp de andere tegen. Hoe zijn wij hier anders gekomen? Hoe blijven we anders in leven?" "Heb jij onze moeder ooit gezien?" , vroeg de eerste. "Misschien bestaat ze alleen maar in onze verbeelding. Misschien hebben wij haar bedacht, omdat die gedachte ons een plezierig gevoel geeft."

En zo waren de laatste dagen in de baarmoeder vervuld van diepe aanvechting en vrees. Eindelijk kwam het moment van de geboorte. Toen de tweelingen hun wereldje hadden verlaten, openden ze hun ogen. En ze huilden van pure vreugde. Want wat ze zagen overtrof hun stoutste verwachtingen.

"Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en wat in geen mensenhart is opgekomen, dat heeft God bereid voor hen die Hem liefhebben"(1 Cor. 2 : 9)

Reageer op dit bericht

Pasen

427578-Crucifix-Statue-overlooking-.jpg

De druppel
Doornen drukken in het lichaam
Van Hem die eens de Meester was
Verstoten hangt Hij daar en lijdzaam
Gedragen door een kruis in gras

De balk van dood en van het leven
Ontmoeten elkaar op Golgotha
De aarde kan hem niets meer geven
De hemel kent nog geen gena

Het ruwe hout dat Hem moet dragen
Kleurt langzaam rood van sijpelend bloed
De man die hangt zit vol met vragen
Maar weet ten diepste: het is goed

Zijn kruis betekent dood en leven
- Vergiffenis door treurigheid -
Geschiedenis wordt uitgeschreven
Een springplank naar de eeuwigheid

Zijn bloed is ook voor mij vergoten
Dit maakt me elke dag diep blij
Mijn daden hebben Hem verdroten
Hier is de druppel puur voor mij!

Reageer op dit bericht

voor mijn zieke moeder

een moeder sterft altijd te vroeg
al wordt zij nog zo oud
je bidt dat God haar sparen zal
omdat je van haar houdt

maar als de dagen knellen gaan
zij ziek wordt, moe, benauwd,
bid je dat God haar halen zal
omdat je van haar houdt.
mams.jpg
Reageer op dit bericht

schriftlied

hand.jpg

Die chaos schiep tot mensenland,
die mensen riep tot zinsverband,
Hij schreef ons tot bescherming,
zijn handvest van ontferming,
Hij schreef ons vrij, met eigen hand.

Schrift die mensenoorsprong schrijft.
Woord dat trouw blijft.

Dat boek waarin getekend staan,
gezichten, zielen, naam voor naam,
hun overslaande liefde,
hun overgaande liefde,
hun weeën, die niet overgaan.

Schrift die mensendagen schrijft.
Licht dat aanblijft.

Zijn onvergankelijk testament:
dat Hij ons in de dood nog kent -
de dagen van ons leven
ten dode opgeschreven,
ten eeuwig leven omgewend.

Schrift die mensentoekomst schrijft.
Naam die trouw blijft.

(Uit: Huub Oosterhuis, Nieuw bijbels liedboek)

2 reacties Reageer op dit bericht

liefde is ...

liefde35.jpg

Liefde is blij zijn
Geschreven door Hanna Lam 

 

Liefde is blij zijn, een arm om je heen.
Liefde is lachen, is nooit meer alleen.
Liefde is luist’ren, de woorden gaan door.
Liefde is fluist’ren, heel zacht in je oor.


Liefde is lopen, mijn hand in jouw hand.
Liefde is hopen, is gaan langs het strand.
Liefde is amen, is wolken, is wind.
Liefde is samen, is spelen als kind.


Liefde is zingen, is wit en is groen.
Liefde is zacht, is een kus in ’t plantsoen.
Liefde is leven, je ademt weer op.
Liefde is geven, is leven met God.




Reageer op dit bericht

denken en dromen

Doodstil als het kan.

Het moet niet regenen
Het moet niet sneeuwen

Het moet niet vriezen
Het moet geen lente zijn
En zeker geen zomer

Het moet ook niet zo’n perfecte
Herfstdag zijn, de bomen een lust
Voor het oog, de lucht nog net
Een beetje warm, nee, nee

Het moet koud zijn
Het moet kaal zijn
Het moet stil zijn
Doodstil als het kan

De hemel staalblauw

En op zo’n dag gaat de oude sluis
Bij Zoutkamp krakend voor je open
En ligt de wereld bereidwillig als
Een verliefde studente te wachten

Vandaag is het niet zo’n dag
Maar aan zulke dagen denken
Kan altijd, dat is het mooie
Van die dagen, en van denken

Martin Bril
Reageer op dit bericht

Wij zoeken hier uw aangezicht

Zingend Geloven 6 048
Wij zoeken hier uw aangezicht


Wij zoeken hier uw aangezicht.
God, houd uw oog op ons gericht:
Kyrie eleison!

De vragen huizen in ons hart.
Gij die de duisternis ontwart:
Kyrie eleison!

Ontvlam in ons en vuur ons aan!
Getroost zullen wij verder gaan:
Kyrie eleison!

Begrens de eindeloze nacht
van wie geen morgen meer verwacht:
Kyrie eleison!

Wanneer het donker ons verrast,
houd ons dan met uw goedheid vast:
Kyrie eleison!

Het lied van wie zijn voorgegaan
zet ons vandaag tot zingen aan:
Amen. Halleluja!

Doorbreek de ban van ons gemis
met licht dat niet te doven is:
Kyrie eleison!

Gij roept ons met een nieuwe naam
uit dit genadeloos bestaan:
Kyrie eleison!

Verschijn ons als de dageraad,
Gij, Zon die ons te wachten staat:
Kyrie eleison!

Toon ons uw Zoon als bron van licht,
als weerglans van uw aangezicht
Kyrie eleison!

Dat ieder die zich tot Hem wendt
de gloed van uw genade kent:
Kyrie eleison!

Wij vragen vrede voor elkaar.
Maak Gij om Hem ons bidden waar:
Kyrie eleison!

Om alles wat U tegenspreekt,
een wereld waar uw Naam ontbreekt:
Kyrie eleison!

Uw Zoon heeft ons de weg gebaand.
Wij zullen vol vertrouwen gaan:
Kyrie eleison!

Gij hebt uw Woord gestand gedaan:
wij zijn met Christus opgestaan!
Amen. Halleluja!

Hij gaat ons voor, is ons vooruit.
De schepping zingt zijn vreugde uit:
Amen. Halleluja!

Doe onze nacht voorgoed te niet.
Roep weer het licht uit om ons lied:
Amen. Halleluja!

Win onze harten voor uw Geest,
waarmee Gij ons verlangen leest:
Kyrie eleison!

En teken ons met licht en vuur,
met adem voor de lange duur:
Kyrie eleison!

Als onze lofzang ooit verstomt
legt Gij het lied in onze mond:
Amen. Halleluja!
 


Reageer op dit bericht

psalm 23

Was jij mijn herder, niets zou mij ontbreken.

Breng mij naar bloeiende weiden
doe mij liggen aan vlietend water
dat mijn ziel op adem komt
dat ik de rechte sporen weer kan gaan
achter jou aan.

Jij mijn herder? Niets zal mij ontbreken.

Moet ik de afgrond in, de doodsvallei,
ik ben bang – maar ben jij naast mij
ik zal niet doodgaan van angst.

Jij hebt de tafel al gedekt –
mijn spotters weten niet wat ze zien:
dat jij mijn voeten wast,
ze zalft met balsem
mij inschenkt,
drink maar, zeg je.

Niets zal mij ontbreken.
Laat het zo blijven, dit geluk
deze genade, al mijn levensdagen.

Dat tot in lengte van jaren
Ik wonen zal bij jou in huis.

Reageer op dit bericht

de oude droom

droom.jpg

De oude droom

Er was eens een droom en die droom leek vervlogen
En hij scharrelde eenzaam en oud door de stad
Door vrienden van vroeger verlogend bedrogen
Een karikatuur die zijn tijd had gehad
En die stokoude droom ging langs deuren van huizen
Waar ooit hij het stralende middelpunt was
Geliefd en aanbeden, een held in 't verleden
Met een kroon op zijn hoofd en met vleugels van glas

En hij nam ons mee, langs wegen van liefde
Naar hoog in de bergen, naar toppen van kracht
En het uitzicht daarboven was niet te geloven
Zo mooi en zo ver en nog nooit zo bedacht
Maar die stokoude droom zwerft nu door de straten
Verhongerd, vermagerd, verarmd en half blind
Niemand heeft tijd om wat met hem te praten
Alleen af en toe nog een gek of een kind

Dus als je hem tegen komt een dezer dagen
Haal hem in huis, probeer het een keer
Geef hem een stoel en dan moet je hem vragen
"Hee ouwe droom, hoe zat het ook weer
Dat jij ons meenam langs wegen van liefde
tot hoog in de bergen, naar toppen van kracht
De wereld hervormen, de hemel bestormen
Met nieuwe ideeen, nog niet eerder bedacht

Want die stokoude droom heeft nog heel veel te geven
Hij heeft een geheim en dat zijn wij soms kwijt
Maar hij zal ons ook allemaal overleven
Hij is zo oud als de wereld, maar zo jong als de tijd
Maar je moet hem beschermen, je moet hem verzorgen
Je moet hem koesteren onder de zon
Je moet hem vertrouwen, en vandaag al of morgen
Weet je het weer waar het ooit om begon

Dan neemt hij je mee weer langs wegen van liefde
Tot hoog in de bergen, naar toppen van kracht
En daar zal dan blijken dat je verder kunt kijken
En hoger kunt reiken dan je ooit had gedacht

Paul van Vliet

Onze wijkpredikant Rob Basten maakte een preek met bovenstaand gedicht als leidraad.
Onderstaand de link van deze preek.
 

 

klik hier
Reageer op dit bericht

Het verschil

kaars.gif
Het verschil

Eén brandende pit
verdrijft
het duister
één kleine vlam
verlicht de nacht

een warm gebaar
slechts
één liefdevol woord
- en de hoop vlamt op
het leven
krijgt kleur

een mens met "pit"
kan het verschil
maken tussen
donker en licht
1 reactie Reageer op dit bericht

de demon

engel-duivel.jpg.

De Demon 

Het is een sport om met gestrekte vinger
Te wijzen naar de goeden en de kwaden.
Ik houd het liever bij de binnendringer
Die in mij zelf verlangt naar euveldaden.

Twee zielen huizen in ons en ze heten
Ons meestal-kwade en soms-betere ik.
Ik hoor ze altijd. In mij woedt hun vete.
Straks klopt de demon weer. Vrees ik zijn tik?

De vrede om ons is maar schijn van vrede.
Ons eerste ik voert oorlog met ons tweede,
Ik word zó weer de ander die ik ben.

Zolang ik mijn gehate ik maar kén
En in de gaten houd ben ik niet bang.
Elk uur van lauwheid is een uur te lang.

Gerrit Komrij
1 reactie Reageer op dit bericht

Naar boven

Meer van .

↑ Terug naar de berichten