ter herinnering aan .....

 .
1 Dit is een morgen als ooit de eerste,
zingende vogels geven hem door.
Dank voor het zingen, dank voor de morgen,
beide ontspringen nieuw aan het woord.

2 Dauw op de aarde, zonlicht van boven,
vochtige gaarde, geurig als toen.
Dank voor gewassen, grassen en bomen,
al wie hier wandelt, ziet: het is goed.

3 Dag van mijn leven, licht voor mijn ogen,
licht dat ooit speelde waar Eden lag.
Dank elke morgen Gods nieuwe schepping,
dank opgetogen Gods nieuwe dag.

tekst: ‘Morning has broken’, Eleanor Farjeon
melodie: ‘Bunessan’, oude Gaelic melodie
vertaling Andries Govaart

Er is een speciale website voor het nieuwe liedboek. Klik op het boek om deze te bekijken.

.

Uit uw hemel zonder grenzen
komt Gij tastend aan het licht
met een naam en een gezicht
even weerloos als wij mensen.

Als een kind zijt Gij gekomen
als een schaduw die verblindt
onnaspeurbaar als de wind
die voorbijgaat in de bomen.

Als een vuur zijt Gij verschenen
als een ster gaat Gij ons voor
in den vreemde wijst uw spoor
in de dood zijt Gij verdwenen.

Als een bron zijt Gij begraven
als een mens in de woestijn.
Zal er ooit een ander zijn
ooit nog vrede hier op aarde?

Als een woord zijt Gij gegeven
als een nacht van hoop en vrees
als een pijn die ons geneest
als een nieuw begin van leven.

© Huub Oosterhuis Uit uw hemel zonder grenzen, Gezang 161

Ik ben een groot liefhebber van rozenkransen. Op de foto de kransen welke ik vorig jaar in Portugal kocht voor mijn verzameling.

Volgende week is het weer Pasen. Het feest van de opstanding van Jezus. Het leven van Jezus wordt op dit schilderij uitgebeeld door een Balische schilder die kennis heeft gemaakt met de Bijbel. De Baliers zijn van oorsprong hindoeistisch. Het kruis neemt op dit schilderij een prominente plaats in.

De merel en zijn melodie van hoop

De oude man zei: 'Ik zal het niet lang meer maken. De olie in mijn lamp is bijna op, ik voel het.' Wij bidden dat iemand zijn hand pakt en hem helpt met de oversteek naar de grazige weiden.

De vluchteling zei: 'Ik kan niet wennen aan jullie land.'t Is er koud en nat en de mensen gaan zo haastig.'
Wij bidden dat we aandacht voor elkaar hebben, écht aandacht.

Het meisje op school zei: 'Ze pesten me. Ze zien mijn tranen niet omdat ik van binnen huil.'
Wij bidden om opmerkzaamheid, dat we tranen zien.

De verliefde jongen op de fiets in het park zei: 'Nog vijf minuten. Hij omhelste zijn vriendinnetje en begon haar hartstochtelijk te zoenen. Ze glom.
Wij bidden om liefde, om warmte en geluk.

De merel zong al vroeg vanmorgen. Zijn melodie zong van hoop, van geloof en inspiratie.
Wij bidden: goede God, geef uw vreugde in onze harten en vervul ons met uw Geest, dat we leven, dat we leven ...

Jurjen Beumer
Uit : RECHT UIT HET HART

Ga dan op weg en laat hoop en verwachting je leiden,
ook al zijn pijn en verdriet door geen mens te vermijden.
Wees niet bevreesd,
ga en vertrouw op de geest
die je van angst zal bevrijden.

Ga dan op weg en ontmoet op de reis medemensen.
Geef aan een ieder al wat jij jezelf toe zou wensen.
Dan, onder het gaan,
zul je de ander zien staan
en overschrijd je je grenzen.

Ga dan op weg en schud af al je twijfels en zorgen.
Ga en ontdek, wat vandaag nog voor jou is verborgen
Houd op het licht
altijd je ogen gericht.
Dat zal je kracht zijn voor morgen.

Jacqueline Roelofs-van der Linden
uit: Scheppende Kracht (ISBN: 90-810505-2-4)

Die chaos schiep tot mensenland,
die mensen riep tot zinsverband,
Hij schreef ons tot bescherming,
zijn handvest van ontferming,
Hij schreef ons vrij, met eigen hand.

Schrift die mensenoorsprong schrijft.
Woord dat trouw blijft.

Dat boek waarin getekend staan,
gezichten, zielen, naam voor naam,
hun overslaande liefde,
hun overgaande liefde,
hun weeën, die niet overgaan.

Schrift die mensendagen schrijft.
Licht dat aanblijft.

Zijn onvergankelijk testament:
dat Hij ons in de dood nog kent -
de dagen van ons leven
ten dode opgeschreven,
ten eeuwig leven omgewend.

Schrift die mensentoekomst schrijft.
Naam die trouw blijft.

(Uit: Huub Oosterhuis, Nieuw bijbels liedboek)