Dinsdag 30 juli 2013
Levende liefde

.
Levende liefde
Zegen voor onderweg

Willem Wilmink - Waar woont God?

ter herinnering aan .....

Het nieuwe liedboek .... wát een aanwinst !!!
.
het nieuwe liedboek
hemelvaart - pinksteren
mijn voorliefde voor rozenkransen
ter herinnering aan .....
het paasfeest door de ogen van een balische schilder
.
zondag 3 maart

Uit: Kinderen - meer dan honderd gedichten over hun
wondere wereld
vasten is
De merel en zijn melodie van hoop

moeder Maria

zegenwens
ter bemoedigingGa dan op weg en laat hoop en verwachting je leiden,
ook al zijn pijn en verdriet door geen mens te vermijden.
Wees niet bevreesd,
ga en vertrouw op de geest
die je van angst zal bevrijden.
Ga dan op weg en ontmoet op de reis medemensen.
Geef aan een ieder al wat jij jezelf toe zou wensen.
Dan, onder het gaan,
zul je de ander zien staan
en overschrijd je je grenzen.
Ga dan op weg en schud af al je twijfels en zorgen.
Ga en ontdek, wat vandaag nog voor jou is verborgen
Houd op het licht
altijd je ogen gericht.
Dat zal je kracht zijn voor morgen.
Jacqueline Roelofs-van der Linden
uit: Scheppende Kracht (ISBN: 90-810505-2-4)
de sixtijnse kapel
voor mijn moeder
De tweeling|
Het gebeurde eens dat twee jongetjes tegelijk
‘ontvangen’ werden in het verborgene van een baarmoeder. Weken gingen voorbij en
de tweelingen ontwikkelden zich. Naarmate hun bewustzijn groeide, lachten ze van
pure vreugde: "Is het niet geweldig dat wij ontvangen zijn? Is het niet geweldig
om te leven?"
Samen onderzochten ze de wereld waarin ze leefden. Toen ze de navelstreng van hun moeder ontdekten, die hun leven gaf, zongen ze in blijdschap: "Hoe groot is de liefde van onze moeder, dat ze haar leven met ons deelt." Naarmate de weken in maanden vergleden, merkten de tweelingen hoeveel ze allebei veranderden. "Wat betekent dat?" , vroeg de ene. "Het betekent dat er straks een eind komt aan ons verblijf in deze wereld, " zei de ander. "Maar ik wil hier helemaal niet vandaan, " zei de eerste, "ik wil hier altijd blijven." "We hebben geen keus,"zei de ander. "Maar hoe kan daar leven zijn?", antwoordde de eerste. "We moeten immers de levensstreng loslaten, en hoe is leven mogelijk zonder die streng? Bovendien hebben we wel bewijs dat hier anderen voor ons waren, maar geen van hen is ooit teruggekomen om ons te vertellen dat er leven na de geboorte is. Nee, dit is het einde." En zo werd de eerste door en door wanhopig. "Als ontvangenis eindigt in geboorte, wat is dan het doel van leven in de baarmoeder? Het is zinloos. Misschien is er wel helemaal geen moeder." "Maar er moet toch wel een moeder zijn, " wierp de andere tegen. Hoe zijn wij hier anders gekomen? Hoe blijven we anders in leven?" "Heb jij onze moeder ooit gezien?" , vroeg de eerste. "Misschien bestaat ze alleen maar in onze verbeelding. Misschien hebben wij haar bedacht, omdat die gedachte ons een plezierig gevoel geeft." En zo waren de laatste dagen in de baarmoeder vervuld van diepe aanvechting en vrees. Eindelijk kwam het moment van de geboorte. Toen de tweelingen hun wereldje hadden verlaten, openden ze hun ogen. En ze huilden van pure vreugde. Want wat ze zagen overtrof hun stoutste verwachtingen. "Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en wat in geen mensenhart is opgekomen, dat heeft God bereid voor hen die Hem liefhebben"(1 Cor. 2 : 9) |
Pasen

2 reacties op dit bericht
Wens je een fijne zaterdag
iedere dag opnieuw
weer opgestart.
Enkel goud en geld,
zullen eens de aarde schroeien.
Rijkdom zit immers
in je hart!
Nikki
Levende liefde