de sixtijnse kapel

Laat ons bidden uit gemis
tot de God die liefde is
en Hem om ontferming smeken,
want het lijden is zo groot
en Hem vragen recht te spreken,
want de wereld is in nood.

Laat ons bidden voor het kind

dat zijn leven pas begint;

voor de kind'ren aller landen

van wie God de namen weet,

dat hun toekomst niet zal stranden

op de klip die oorlog heet.

 

Voor de zieke man of vrouw

die verlangt naar onze trouw;

voor wie eenzaam is gebleven

of wie eenzaam is gemaakt,

dat zij met de kus des vredes

heden worden aangeraakt.

 

Voor de mensen die in nood

zoeken naar de goede dood,

die door iedereen verlaten,

heel alleen met hun verdriet,

niet meer hopen, niet meer praten,

Heer, vergeet ook dezen niet.

 

Voor wie doodsangst overmant,

dat zij vallen in Uw hand.

Laat een engel ben geleiden

uit het duister naar het licht;

toon hen als voorgoed bevrijden

uw genadig aangezicht.

 

Voor de zwakken die ontdaan

macht'loos door de wereld gaan;

voor de doven en de blinden,

voor de mensen zonder stem,

dat zij eigen wegen vinden

naar het nieuw Jeruzalem.

 

Voor wie angstig en beducht

voor zijn leven is gevlucht,

en een vreemdeling moet wezen,

tegen haat en nijd bestand,

dat het heimwee zal genezen

naar zijn lief geboorteland.

 

Voor al wie geworpen is

diep in de gevangenis,

dat hun naam niet wordt vergeten,

als voor ons de zon opgaat.

Geef de wereld een geweten,

en verlos ons van het kwaad.

 

Voor het volk dat wordt gekweld

door de macht van bruut geweld,

dat met al de droefenissen

van het heilloos onrecht leeft

en in plaats van brood en vissen

tranen tot zijn spijze heeft.

 

Here, sluit Uw oren niet

voor dit kleine mensenlied.

Gij kent al die duizendtallen

die het zingen wordt belet.

Heer, erbarm U over allen.

Heer, verhoor ons smeekgebed.