Donderdag 13 december 2012
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 7 december 2012
ter bemoediging
Ga dan op weg en laat hoop en verwachting je leiden,
ook al zijn pijn en verdriet door geen mens te vermijden.
Wees niet bevreesd,
ga en vertrouw op de geest
die je van angst zal bevrijden.
Ga dan op weg en ontmoet op de reis medemensen.
Geef aan een ieder al wat jij jezelf toe zou wensen.
Dan, onder het gaan,
zul je de ander zien staan
en overschrijd je je grenzen.
Ga dan op weg en schud af al je twijfels en zorgen.
Ga en ontdek, wat vandaag nog voor jou is verborgen
Houd op het licht
altijd je ogen gericht.
Dat zal je kracht zijn voor morgen.
Jacqueline Roelofs-van der Linden
uit: Scheppende Kracht (ISBN: 90-810505-2-4)
Zondag 4 november 2012
de sixtijnse kapel
Dinsdag 30 oktober 2012
voor mijn moeder
13 november 1923 24 oktober 2012
Jou missend
Gedenk ik jou
Jou missend
Vier ik je naam
Op deze gedenkdag
Jou missend
Noem ik je naam
Jou noemen
Geeft mij lucht
Jou gedenkend
Dank ik je
Om wie je was,
Om wie je nog bent
Jou dankend
Jou gedenkend
Jou vierend
Jou missend
Zoek ik mijn weg
Verder
Martinus van de Berg
Uit: De laatste eer
Maandag 9 juli 2012
De tweeling
De tweeling......
|
Het gebeurde eens dat twee jongetjes tegelijk
‘ontvangen’ werden in het verborgene van een baarmoeder. Weken gingen voorbij en
de tweelingen ontwikkelden zich. Naarmate hun bewustzijn groeide, lachten ze van
pure vreugde: "Is het niet geweldig dat wij ontvangen zijn? Is het niet geweldig
om te leven?"
Samen onderzochten ze de wereld waarin ze leefden. Toen ze de navelstreng van hun moeder ontdekten, die hun leven gaf, zongen ze in blijdschap: "Hoe groot is de liefde van onze moeder, dat ze haar leven met ons deelt." Naarmate de weken in maanden vergleden, merkten de tweelingen hoeveel ze allebei veranderden. "Wat betekent dat?" , vroeg de ene. "Het betekent dat er straks een eind komt aan ons verblijf in deze wereld, " zei de ander. "Maar ik wil hier helemaal niet vandaan, " zei de eerste, "ik wil hier altijd blijven." "We hebben geen keus,"zei de ander. "Maar hoe kan daar leven zijn?", antwoordde de eerste. "We moeten immers de levensstreng loslaten, en hoe is leven mogelijk zonder die streng? Bovendien hebben we wel bewijs dat hier anderen voor ons waren, maar geen van hen is ooit teruggekomen om ons te vertellen dat er leven na de geboorte is. Nee, dit is het einde." En zo werd de eerste door en door wanhopig. "Als ontvangenis eindigt in geboorte, wat is dan het doel van leven in de baarmoeder? Het is zinloos. Misschien is er wel helemaal geen moeder." "Maar er moet toch wel een moeder zijn, " wierp de andere tegen. Hoe zijn wij hier anders gekomen? Hoe blijven we anders in leven?" "Heb jij onze moeder ooit gezien?" , vroeg de eerste. "Misschien bestaat ze alleen maar in onze verbeelding. Misschien hebben wij haar bedacht, omdat die gedachte ons een plezierig gevoel geeft." En zo waren de laatste dagen in de baarmoeder vervuld van diepe aanvechting en vrees. Eindelijk kwam het moment van de geboorte. Toen de tweelingen hun wereldje hadden verlaten, openden ze hun ogen. En ze huilden van pure vreugde. Want wat ze zagen overtrof hun stoutste verwachtingen. "Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en wat in geen mensenhart is opgekomen, dat heeft God bereid voor hen die Hem liefhebben"(1 Cor. 2 : 9) |
Donderdag 5 april 2012
Pasen
De druppel
Doornen drukken in het lichaam
Van Hem die eens de Meester was
Verstoten hangt Hij daar en lijdzaam
Gedragen door een kruis in gras
De balk van dood en van het leven
Ontmoeten elkaar op Golgotha
De aarde kan hem niets meer geven
De hemel kent nog geen gena
Het ruwe hout dat Hem moet dragen
Kleurt langzaam rood van sijpelend bloed
De man die hangt zit vol met vragen
Maar weet ten diepste: het is goed
Zijn kruis betekent dood en leven
- Vergiffenis door treurigheid -
Geschiedenis wordt uitgeschreven
Een springplank naar de eeuwigheid
Zijn bloed is ook voor mij vergoten
Dit maakt me elke dag diep blij
Mijn daden hebben Hem verdroten
Hier is de druppel puur voor mij!
Zaterdag 4 februari 2012
voor mijn zieke moeder
al wordt zij nog zo oud
je bidt dat God haar sparen zal
omdat je van haar houdt
maar als de dagen knellen gaan
zij ziek wordt, moe, benauwd,
bid je dat God haar halen zal
omdat je van haar houdt.
Maandag 16 januari 2012
schriftlied
Die chaos schiep tot mensenland,
die mensen riep tot zinsverband,
Hij
schreef ons tot bescherming,
zijn handvest van ontferming,
Hij schreef ons
vrij, met eigen hand.
Schrift die mensenoorsprong schrijft.
Woord dat
trouw blijft.
Dat boek waarin getekend staan,
gezichten, zielen, naam voor
naam,
hun overslaande liefde,
hun overgaande liefde,
hun weeën, die
niet overgaan.
Schrift die mensendagen schrijft.
Licht dat
aanblijft.
Zijn onvergankelijk testament:
dat Hij ons in de dood nog kent
-
de dagen van ons leven
ten dode opgeschreven,
ten eeuwig leven
omgewend.
Schrift die mensentoekomst schrijft.
Naam die trouw
blijft.
(Uit: Huub Oosterhuis, Nieuw bijbels liedboek)
Zondag 15 januari 2012
liefde is ...
Liefde is blij zijn
Geschreven door Hanna Lam
Liefde is blij
zijn, een arm om je heen.
Liefde is lachen, is nooit meer alleen.
Liefde
is luist’ren, de woorden gaan door.
Liefde is fluist’ren, heel zacht in je
oor.
Liefde is
lopen, mijn hand in jouw hand.
Liefde is hopen, is gaan langs het
strand.
Liefde is amen, is wolken, is wind.
Liefde is samen, is spelen als
kind.
Liefde is zingen, is wit en is groen.
Liefde is
zacht, is een kus in ’t plantsoen.
Liefde is leven, je ademt weer
op.
Liefde is geven, is leven met God.
Maandag 7 november 2011
denken en dromen
Doodstil als het kan.
Het moet niet regenen
Het moet niet sneeuwen
Het moet niet vriezen
Het moet geen lente zijn
En zeker geen zomer
Het moet ook niet zo’n perfecte
Herfstdag zijn, de bomen een lust
Voor het oog, de lucht nog net
Een beetje warm, nee, nee
Het moet koud zijn
Het moet kaal zijn
Het moet stil zijn
Doodstil als het kan
De hemel staalblauw
En op zo’n dag gaat de oude sluis
Bij Zoutkamp krakend voor je open
En ligt de wereld bereidwillig als
Een verliefde studente te wachten
Vandaag is het niet zo’n dag
Maar aan zulke dagen denken
Kan altijd, dat is het mooie
Van die dagen, en van denken
Martin Bril
Het moet niet regenen
Het moet niet sneeuwen
Het moet niet vriezen
Het moet geen lente zijn
En zeker geen zomer
Het moet ook niet zo’n perfecte
Herfstdag zijn, de bomen een lust
Voor het oog, de lucht nog net
Een beetje warm, nee, nee
Het moet koud zijn
Het moet kaal zijn
Het moet stil zijn
Doodstil als het kan
De hemel staalblauw
En op zo’n dag gaat de oude sluis
Bij Zoutkamp krakend voor je open
En ligt de wereld bereidwillig als
Een verliefde studente te wachten
Vandaag is het niet zo’n dag
Maar aan zulke dagen denken
Kan altijd, dat is het mooie
Van die dagen, en van denken
Martin Bril
Zondag 6 november 2011
kinderwijsheid
.Zondag 30 oktober 2011
Wij zoeken hier uw aangezicht
Zingend Geloven 6 048
Wij zoeken hier uw aangezicht
Wij zoeken hier uw aangezicht.
God, houd uw oog op ons gericht:
Kyrie eleison!
De vragen huizen in ons hart.
Gij die de duisternis ontwart:
Kyrie eleison!
Ontvlam in ons en vuur ons aan!
Getroost zullen wij verder gaan:
Kyrie eleison!
Begrens de eindeloze nacht
van wie geen morgen meer verwacht:
Kyrie eleison!
Wanneer het donker ons verrast,
houd ons dan met uw goedheid vast:
Kyrie eleison!
Het lied van wie zijn voorgegaan
zet ons vandaag tot zingen aan:
Amen. Halleluja!
Doorbreek de ban van ons gemis
met licht dat niet te doven is:
Kyrie eleison!
Gij roept ons met een nieuwe naam
uit dit genadeloos bestaan:
Kyrie eleison!
Verschijn ons als de dageraad,
Gij, Zon die ons te wachten staat:
Kyrie eleison!
Toon ons uw Zoon als bron van licht,
als weerglans van uw aangezicht
Kyrie eleison!
Dat ieder die zich tot Hem wendt
de gloed van uw genade kent:
Kyrie eleison!
Wij vragen vrede voor elkaar.
Maak Gij om Hem ons bidden waar:
Kyrie eleison!
Om alles wat U tegenspreekt,
een wereld waar uw Naam ontbreekt:
Kyrie eleison!
Uw Zoon heeft ons de weg gebaand.
Wij zullen vol vertrouwen gaan:
Kyrie eleison!
Gij hebt uw Woord gestand gedaan:
wij zijn met Christus opgestaan!
Amen. Halleluja!
Hij gaat ons voor, is ons vooruit.
De schepping zingt zijn vreugde uit:
Amen. Halleluja!
Doe onze nacht voorgoed te niet.
Roep weer het licht uit om ons lied:
Amen. Halleluja!
Win onze harten voor uw Geest,
waarmee Gij ons verlangen leest:
Kyrie eleison!
En teken ons met licht en vuur,
met adem voor de lange duur:
Kyrie eleison!
Als onze lofzang ooit verstomt
legt Gij het lied in onze mond:
Amen. Halleluja!
Wij zoeken hier uw aangezicht
Wij zoeken hier uw aangezicht.
God, houd uw oog op ons gericht:
Kyrie eleison!
De vragen huizen in ons hart.
Gij die de duisternis ontwart:
Kyrie eleison!
Ontvlam in ons en vuur ons aan!
Getroost zullen wij verder gaan:
Kyrie eleison!
Begrens de eindeloze nacht
van wie geen morgen meer verwacht:
Kyrie eleison!
Wanneer het donker ons verrast,
houd ons dan met uw goedheid vast:
Kyrie eleison!
Het lied van wie zijn voorgegaan
zet ons vandaag tot zingen aan:
Amen. Halleluja!
Doorbreek de ban van ons gemis
met licht dat niet te doven is:
Kyrie eleison!
Gij roept ons met een nieuwe naam
uit dit genadeloos bestaan:
Kyrie eleison!
Verschijn ons als de dageraad,
Gij, Zon die ons te wachten staat:
Kyrie eleison!
Toon ons uw Zoon als bron van licht,
als weerglans van uw aangezicht
Kyrie eleison!
Dat ieder die zich tot Hem wendt
de gloed van uw genade kent:
Kyrie eleison!
Wij vragen vrede voor elkaar.
Maak Gij om Hem ons bidden waar:
Kyrie eleison!
Om alles wat U tegenspreekt,
een wereld waar uw Naam ontbreekt:
Kyrie eleison!
Uw Zoon heeft ons de weg gebaand.
Wij zullen vol vertrouwen gaan:
Kyrie eleison!
Gij hebt uw Woord gestand gedaan:
wij zijn met Christus opgestaan!
Amen. Halleluja!
Hij gaat ons voor, is ons vooruit.
De schepping zingt zijn vreugde uit:
Amen. Halleluja!
Doe onze nacht voorgoed te niet.
Roep weer het licht uit om ons lied:
Amen. Halleluja!
Win onze harten voor uw Geest,
waarmee Gij ons verlangen leest:
Kyrie eleison!
En teken ons met licht en vuur,
met adem voor de lange duur:
Kyrie eleison!
Als onze lofzang ooit verstomt
legt Gij het lied in onze mond:
Amen. Halleluja!
Zondag 25 september 2011
iedere nacht verlang ik naar U ....
Zaterdag 2 april 2011
psalm 23
Was jij mijn herder, niets zou mij ontbreken.
Breng mij naar bloeiende weiden
doe mij liggen aan vlietend water
dat mijn ziel op adem komt
dat ik de rechte sporen weer kan gaan
achter jou aan.
Jij mijn herder? Niets zal mij ontbreken.
Moet ik de afgrond in, de doodsvallei,
ik ben bang – maar ben jij naast mij
ik zal niet doodgaan van angst.
Jij hebt de tafel al gedekt –
mijn spotters weten niet wat ze zien:
dat jij mijn voeten wast,
ze zalft met balsem
mij inschenkt,
drink maar, zeg je.
Niets zal mij ontbreken.
Laat het zo blijven, dit geluk
deze genade, al mijn levensdagen.
Dat tot in lengte van jaren
Ik wonen zal bij jou in huis.
Psalm 23 in een bewerking van Huub Oosterhuis.
Maandag 21 maart 2011
een schoot van ontferming
tekst : Huub Oosterhuis
muziek : Antoine Oomen
Zaterdag 19 maart 2011
licht
.Woensdag 2 maart 2011
alles over de bijbel
Zaterdag 5 februari 2011
lied 81 uit 'tussentijds'
.Zaterdag 20 november 2010
de oude droom
De oude droom
Er was eens een droom en die droom leek vervlogen
En hij scharrelde eenzaam en oud door de stad
Door vrienden van vroeger verlogend bedrogen
Een karikatuur die zijn tijd had gehad
En die stokoude droom ging langs deuren van huizen
Waar ooit hij het stralende middelpunt was
Geliefd en aanbeden, een held in 't verleden
Met een kroon op zijn hoofd en met vleugels van glas
En hij nam ons mee, langs wegen van liefde
Naar hoog in de bergen, naar toppen van kracht
En het uitzicht daarboven was niet te geloven
Zo mooi en zo ver en nog nooit zo bedacht
Maar die stokoude droom zwerft nu door de straten
Verhongerd, vermagerd, verarmd en half blind
Niemand heeft tijd om wat met hem te praten
Alleen af en toe nog een gek of een kind
Dus als je hem tegen komt een dezer dagen
Haal hem in huis, probeer het een keer
Geef hem een stoel en dan moet je hem vragen
"Hee ouwe droom, hoe zat het ook weer
Dat jij ons meenam langs wegen van liefde
tot hoog in de bergen, naar toppen van kracht
De wereld hervormen, de hemel bestormen
Met nieuwe ideeen, nog niet eerder bedacht
Want die stokoude droom heeft nog heel veel te geven
Hij heeft een geheim en dat zijn wij soms kwijt
Maar hij zal ons ook allemaal overleven
Hij is zo oud als de wereld, maar zo jong als de tijd
Maar je moet hem beschermen, je moet hem verzorgen
Je moet hem koesteren onder de zon
Je moet hem vertrouwen, en vandaag al of morgen
Weet je het weer waar het ooit om begon
Dan neemt hij je mee weer langs wegen van liefde
Tot hoog in de bergen, naar toppen van kracht
En daar zal dan blijken dat je verder kunt kijken
En hoger kunt reiken dan je ooit had gedacht
Paul van Vliet
Onderstaand de link van deze preek.
Maandag 4 oktober 2010
Het verschil
Het verschil
Eén brandende pit
verdrijft
het duister
één kleine vlam
verlicht de nacht
een warm gebaar
slechts
één liefdevol woord
- en de hoop vlamt op
het leven
krijgt kleur
een mens met "pit"
kan het verschil
maken tussen
donker en licht
