ADHD werd uitgevonden, omdat de industrie producten wou slijten, waarvoor tot dan toe geen therapeutische indicaties voor bestonden, omdat de wetenschap toen wist dat men met psychotica (stoffen, die psychotisch maken, door het zenuwstelsel te verwoesten), niet alleen een controleverlies over het gedrag kon doen ontstaan, maar vooral omdat men door de ontstane gevarenreflex, op die verwoesting, een dopingeffect en een dwangmatig psychotisch gedrag kon bereiken.

Vandaar … de nieuwe ziekte op de symptomen van een normaal gedrag.

Normaal gedrag bij kinderen bestempelde men als een psychiatrische aandoening van een neurobiologische oorsprong, en behandelde men met psychotica, die de zenuwstelsels zodanig om zeep helpen, waardoor een (dwangmatig) psychotisch gedrag kon ontstaan, dat men voortaan nu ook ADHD heeft genoemd.

Die ziekte werd 'verondersteld' (“presume”) iets te maken te hebben (“to have a link”) met stoornissen in de neurotransmitters of met chemische onevenwichten, die evenwel niemand kan aantonen.

Op deze hypothese, die nooit werd aangetoond, bouwde men een nieuwe hypothese, ook om commerciële redenen, dat die 'fantoomaandoening' bovendien ook nog erfelijk zou zijn.
Wat tot nu toe ook nog niemand heeft aangetoond.

De stoffen waarvoor vroeger geen therapeutische indicatie bestond, omdat ze het zenuwstelsel verwoesten en daardoor een andere perceptie op de realiteit veroorzaken (wanen, hallucinaties, antidepressief gevoel), zijn chemisch gerangschikt in vier grote groepen.

1) De indolen (LSD, pado's, tryptanen),
2) De cannabinoïden,
3) De piperidinebenzylaatesters (cocaïne, methylphenidaat, Champix, mCPP(Trazolan)
4) De phenylalkylamines, waarbij:
– phenylmetylamines (Ketalar),
– phenylethylamines (amfetamines, hongerremmers, astmaproducten, Zyban, Wellbutrin),
-phenylpropylamines (SSRI's, SNRI's, Strattera,Prozac),
-phenylbutylamines (Silomat, en de variaties: Modafinil, Nuvigil)

Om nu echt therapeutisch en zogezegd genezend tewerk te gaan, was het nodig om die stoffen te doseren, in dosages, die hoger waren dan om alleen maar het recreatief effect van een lucratieve doping te kunnen bereiken.

De cocaïnestof, methylphenidaat, waar WHO (World Health Organisation) als ddd (daily day dose) 30mg per 70 kg lichaamsgewicht bepaalt, wordt bij ADHD in veel hogere doses gebruikt om de ziekte te doen ontstaan en zelfs in stand te houden.

De amfetaminedoping, die men bij Prozac als een SSRI, gebruikt om depressieven mee te drogeren (20mg/70 kg), gebruikt men met Strattera bij kinderen vier keer zo hoog (80mg/70kg) om een dwangmatig psychotisch gedrag te doen ontstaan, waarmee men niet alleen rustiger klassen (pedagogisch comfort), maar ook een gedrogeerd en vermeend hoger onderwijsniveau kan doen ontstaan.

Die hoge doseringen psychotica veroorzaken niet alleen het gewenste dwangmatige, maar ook en vooral een controleverlies over het gedrag.
Kapotgemaakte neuronen zorgen ervoor dat over een aangeleerd gedrag een verminderde controle gebeurt.
Waardoor : agressie, zinloos geweld, echte zelfmoorden, maar ook...
en dan weer therapeutisch: een controleverlies over een rookgedrag.
Lucratief gevalideerd met Champix, de cocaïnevariant, die in november 2007 zelfs goed was voor 55 gevallen van geslaagde zelfmoorden, gemeld bij FDA.
Voor BigPharma sterven mensen beter aan de eigen industrie, dan aan die van de tabaksindustrie.
Champix is nog steeds in de handel en niet eens als een giftig product, laat staan als een verdovend middel als een cocaïnevariant.

Het controleverlies dat voortaan bij een ADHD-behandeling ontstaat, noemt men de klassieke karakterstoornissen, die eigen zouden zijn aan de ziekte ADHD.

Iedereen is het daarmee eens.

Zodanig zelfs, dat die karakterstoornissen, nu eigenlijk het typische aangezicht van de aandoening zijn gaan uitmaken.
ADHD is voortaan het ziektebeeld dat ontstaan is door chronisch hoge doses psychotica toe te dienen.

Als men nu over ADHD spreekt, heeft men het vooral over het gedrag (of het controleverlies over het gedrag), dat in feite is ontstaan, doordat men het zenuwstelsel zodanig heeft verwoest, waardoor de 'behandelde' patiënten eigenlijk psychotisch gemaakte wrakken zijn geworden, rijp voor een lucratieve behandeling in het officiële zorgcircuit.

Vandaar dat de laatste vijf jaar in België het aantal opgenomen ADHD-patiënten in de psychiatrie verzevenvoudigd is.

Vandaar ook dat in België de Minister van Volksgezondheid sinds 2004 (het jaar waarop de Staat het dwangmatig psychotisch maken subsidieerde) de gegevens over het gebruik van de psychotica zelfs voor het Parlement verborgen blijft houden.

ADHD is nu niet meer de aandoening, die men oorspronkelijk als een psychiatrische aandoening heeft beschreven.

ADHD is nu het psychotisch gedrag dat ontstaan is, door de behandeling met psychotica van een normaal gedrag, dat zenuwstelsels heeft verwoest.

In de eerste plaats van de jeugd.

En omdat zo succesvol, voortaan nu ook bij volwassenen, omwille van de hypothese op de hypothese, nl. erfelijk.
Niemand toont een neurobiologische afwijking aan, en omdat een neurobiologische afwijking onaantoonbaar blijft, vermoedt men bovendien de onaantoonbaarheid van die onaantoonbare afwijking, als een wetenschappelijk gegeven.
En omdat die dubbele onaantoonbaarheid de psychiatrische evidence based medicine is geworden, is dit nu de officiële medische wetenschap waarbij de Overheid pakken geld toesmijt.

Alleen maar even nagaan, wie in de pedagogische succesverhalen ook nog chronisch antipsychotica moet slikken... eerst ambulant, omdat men hen wijsmaakt dat de karakterstoornissen eigenlijk eigen aan de ziekte zouden zijn, terwijl patiënten eigenlijk psychotisch werden gemaakt, met de uiteindelijke bedoeling ze zeer winstgevend chemisch en bipolair te laten balanceren op de psychotica en de antipsychotica.

Maar nadien... en dat is het summum... opgenomen worden in de psychiatrie, die duur behandelt door simpelweg,compleet legaal, een toxicomanie met psychotica te blijven in stand houden.

Daar waar de psychiatrie ooit ten dienste stond van een maatschappij om psychotisch gedrag 'te behandelen'.

Normaal zou deze week in het Nederlands Farmaceutisch Weekblad een bijdrage moeten verschijnen, die wijst op twee studies die bekend maken, dat ADHD-medicatie verslaving en psychotisch gedrag veroorzaakt.

FDA maakte dit al op 21/02/2007 bekend, ook al nadat door de industrie deze mededeling met een jaar werd uitgesteld 'to protect the ADHD-market'.

Maar zelfs die mededeling raakte niet tot in de medische wetenschappelijke literatuur.

Ook niet de conclusies van het cardiologen congres in 2003, dat besloot dat methylfenidaat een van de voornaamste oorzaken blijft van een (dodelijke) pulmonaire hypertensie.

Nu nog vallen ADHD-patiëntjes steeds dood aan 'onschuldige' 'aangeboren hartziekten', nu juist omdat methylfenidaat in de behandeling van een normaal gedrag echt zo een heel veilige stof moet blijven.

De publicatie in het Nederlands Farmaceutisch Weekblad ondervindt nu tegenwerking van CBG.
Het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen steunde verleden jaar in juni al de belangen van het farmaceutisch bedrijf om de Strattera-geheimen te blijven geheim houden.

Zelfs ging het CBG in het belang van Lilly, in beroep bij de Raad van State toen de bestuursrechtbank had beslist dat die geheimen moesten worden bekend gemaakt.

Alleen omdat een 'doorgedraaide Belgische apotheker' de opmerking maakte, dat CBG eigenlijk de belangen van de Volksgezondheid diende te behartigen, heeft men dat beroep ingetrokken.

Nu procedeert Lilly alleen, op eigen houtje, juridisch, om te beletten, dat bekend zou raken, dat Strattera, als een Prozac-amfetaminedoping, meer dan vier keer zo hoog gedoseerd bij kinderen, die kinderen net zo dwangmatig psychotisch maakt als de hoge doses cocaïne-of amfetaminedoping door de concurrentie.

Vraag blijft nog steeds: waarom blijven invloedrijke artsen en CBG het dwangmatig psychotisch maken van een bevolking promoten, zelfs al bestaat daarvoor helemaal niets van wetenschappelijk aantoonbaar bewijsmateriaal?

Begin deze week: KimDG zou NIET psychotisch zijn, omdat een expert de vorige medische gegevens verwerpt.
-----------------------

Vorige maand: KimDG geschminkt, 4 dagen later: niet geschminkt, zou stemmen horen.
-----------------------

Parlement begin 2009: Minister weigert exacte (farmaceutische inspectie) cijfers van methylphenidaatgebruik bekend te maken en trekt mistgordijn op om te vermijden dat maatregelen moeten genomen worden.
-----------------------

Op 13/11/2008 in GVA en HBVL: psychiatrische opnamen na intens psychoticagebruik, in laatste 5 jaar verzevenvoudigd.
-----------------------

Niets aan de hand dus.

En met welke dagelijkse dosering verwent men kinderen en adolescenten per kg. lichaamsgewicht?

Weten en logisch redeneren is niet wetenschappelijk.

Het werkingsmechanisme dat men de eerste dertig jaar wel kende, heeft men uit het medisch maatschappelijk geheugen gewist.

Nu heerst : evidence based medicine en het dogma van ADHD als gouden strohalm voor onbekwame artsen.

Psychiaters vrijwaren eigen omerta ten koste van de slachtoffers.

Plots zullen de gegevens van een vroegere psychiatrische behandeling spoorloos verdwenen zijn.

Die werden al weggewuifd door een expert, als niet dienstig, omdat Kim niet psychotisch zou zijn.

Van belang voor de omerta van Hippocrates, telt nu dat de jongen op het ogenblik van de feiten, niet psychotisch zou geweest zijn, en zeker door niets of niemand psychotisch zou zijn gemaakt.

Het is niet aan psychiaters of aan experten om dat uit te maken.
Wie of wat geeft hen de macht om een onderzoek te kunnen sturen in functie van de eigen omerta?

Want nu slaan psychiaters op de vlucht.

Kim is plots niet meer psychotisch.
Als het schoentje nijpt, kan de psychiatrie echt genezen.

De laatste vijf jaren verzevenvoudigde het aantal patiënten dat in de psychiatrie werd opgenomen, omdat men ze met psychotica chronisch dwangmatig psychotisch had gedrogeerd om een pedagogisch comfort tot stand te brengen voor de omgeving.

De Overheid Volksgezondheid speelt het spel mee.

Sinds men de jeugd met een staatstussenkomst een lucratief psychotisch gedrag kan aansmeren (2004), weigert de Minister van Volksgezondheid de juiste cijfers van het verbruik aan het parlement te melden.
Stel je voor dat maatregelen zich zouden opdringen als na het chronisch bipolair maken van een nieuwe jeugd, die nieuwe jeugd nu een moorddadig psychotisch gedrag zou ontwikkelen, dat men moeilijk nog kan beheersen.
Vooral wanneer stilaan blijkt dat de cijfers waarmee men psychotisch maakt, ook onbeheersbaar zijn geworden.

Zal het parket de farmaceutische inspectie verzoeken om de bestaande sporen na te gaan van een toxicomanie met psychotica waarmee het zenuwstelsel van de patiënt werd verwoest. Waardoor een controleverlies over het gedrag is kunnen ontstaan, waarmee stemmen duidelijk hoorbaar werden, en een onbeheersbare drang ontstond om zich agressief voor te doen en toe te geven aan waanideeën of hallucinaties?

Gelukkig voorziet de heersende wetgeving dat die bestaande sporen, gedurende 10 jaar moeten bewaard blijven.

De psychiaters, als mededaders en organisatoren van een epidemie van psychotisch gedrag, slaan op de vlucht.

Een deskundige verklaart de patiënt niet meer psychotisch.
Psychiaters kunnen dat, met een vingerknip.

In vroegere assisenzaken, stelde men zowaar psychiatrische diagnoses à la tête du client.
Of op vraag van degene die betaalt.

Hopelijk beslist Cassatie dat die andere medische komedie rond Lhermitte nog eens zal moeten overgedaan worden.
En komen dan de psychotica aan bod, die de mededaders aanwendden om de vermoedelijke dader een controle te doen verliezen over het eigen gedrag.

Psychotica die de bouwstenen van zenuwstelsels verwoesten omdat de mededaders van misdrijven rijk wilden worden door therapeutisch en lucratief aandoeningen te behandelen, met de symptomen van een normaal gedrag.

Rijk worden door pedagogisch comfort te verspreiden via psychoticagebruik van nieuwe generaties om daardoor de eigen zorgindustrie een weelderige toekomst in te beitelen.

Maar dan mag het controleverlies niet uit de hand lopen.

Mededaders zoeken in een publiek van onaantastbaren, door de eigen omerta, in een publiek van onschendbare en steunende Overheden, die welwillend psychotica sponsoren, door een parket, dat de schone schijn van die beiden overeind moet houden.

Yes, we can!

Met de vuist van Eli Lilly in de rug, en het geld van dit bedrijf in de beurs, verspreidde Jan Buitelaar een nieuwe depressierichtlijn voor kleuters.

Kleuters kunnen voortaan ook aan de amfetaminedoping waarmee renners de Alpen opkoersen.

Maar Buitelaar zal steeds vrijuit gaan, omdat zijn wetenschap voorschrijft, dat hij niet hoeft te weten hoe die dingen werken.

Slimme Buitelaar die alleen weet hoe het geld werkt, maar niet de doping waarmee hij zenuwstelsels verwoest, nu ook al bij kleuters.

Slimme Buitelaar, misschien weet hij alleen maar, dat er nog dodelijke steekpartijen komen.

Slimme Buitelaar, want hij verdient tenminste goed, aan het aureool dat hij mag dragen, als deskundige in de onkunde van het werkingsmechanisme van zenuwvergiften.

En als een bedrijf die arts als een marionet pusht om voor waar te verklaren dat de nieuwe stof, bij een nieuwe ziekte na veel en lang onderzoek eindelijk als een niet-stimulerende stof in de handel zal komen, dan draaft die arts... voor het geld, het hoerengeld.

Dan gelooft iedereen die arts, want die arts is een mol (een medical opinion leader), door dezelfde bedrijven zo opgeblazen, omdat een kudde opkijkt naar opgeblazen leaders.

Die arts verdient er pakken geld mee, het bedrijf ook.
Maar niemand, noch de arts, noch de kudde, en zelfs niet 99,9% van het bedrijf mogen weten hoe die stof werkt.
Niemand mag ook weten, dat die nieuwe stof, al van voor 1985 als een vermomde Prozac bij dat bedrijf ongebruikt in de rekken lag.

En omdat het er nu naar uitziet, dat het Prozac-masker zal vallen, moet de arts voortaan Prozac promoten bij kleuters, in doseringen zelfs vier keer zo hoog.
Maar voorlopig mag ook niemand dat weten.

(De Strattera-geheimen, weet-je-wel)

De tovenarij van die medische pseudo-wetenschap gedijt op onkunde en op het ontbreken van enige kennis over de zenuwvergiften waarmee een nieuwe generatie wordt kapotgemaakt.

En gelukkig is er ook de sport en een doorgedraaide apotheker.

Zijn riant inkomen en dat van het sponsorende bedrijf zou in gevaar komen.

Niet-stimulerende wondermedicatie gebruiken als amfetaminedoping, 'il faut le faire'!

Die doorgedraaide apotheker pleit er al jaren voor om antidepressiva met een amfetaminewerking onder een opiumwetgeving te brengen.

Maar een arts, als farmahoer, declareert dat die stoffen zo veilig zijn, zo onschadelijk, dat ze in lengte van dagen moeten toegediend worden, indien al niet curatief, dan alvast maar preventief.
En wat blijkt?
De kudde doet het!
En de Overheid loopt de opgeblazen 'm.o.l.' en de kudde slaafs achterna.

Pedagogisch comfort en legale amfetaminedoping zijn immers niet te versmaden.

In 2007 zond BBC-2, een documentaire uit, met de getuigenis van Robert Spitzer, de man, die ooit (mede in opdracht van farmaceutische bedrijven) medische aandoeningen uitvond, op symptomen van een normaal gedrag.

Dit gaat over die medische aandoeningen, waarmee BoeloeBoeloe- en WadaWadatovenaars zich op vandaag artsen wanen en een nieuwe generatie om zeep helpen.

Natuurlijk is dit info, waarmee niemand iets kan aanvangen.
Althans, niemand die zich rijk maakt, door ...

Opmerkelijk om te lezen vandaag :

http://www.medicalfacts.nl/2009/02/18/forse-kritiek-op-behandelrichtlijn-addendum-depressie-bij-jeugd/

http://www.trouw.nl/nieuws/zorg/article2034121.ece/Adviseur_heeft_banden_met_pillenfabrikant__.html

http://cmp.roularta.be/cmdata/Attachments/site72/kevin/conflict.pdf

De literatuur noemt nu al Strattera een 'niet-stimulerend' ADHD-middel, terwijl renners de stof al ijverig als zeer goed werkzame amfetaminedoping gebruiken en er zelfs al mee doodvallen.

De reden waarom de commerciële geneeskunde, de amfetaminewerking van deze en andere antidepressiva voor de wetenschap konden verbergen, wordt in andere stukjes (en ook in mijn lezingen) uitgelegd.

Op 30/05/2008 toonde een stukje van mij aan hoe de nieuwe stof tesofensine, die eerst als een Alzheimer-geneesmiddel en anti-Parkinson werd uitgetest, maar uiteindelijk de symptomen van die ziekten verhoogden, nu als een zeer potent anorecticum (niet-stimulerende hongerremmer, zogezegd) in de handel zou komen.

Hongerremmers zijn stoffen, die doordat ze neuronen van het zenuwstelsel verwoesten, dat zenuwstelsel doen reageren met een gevarenreflex, die een fight or flight teweeg brengen.
Die fight or flight is doping en die doping remt het hongergevoel, die doping maakt euforisch, die doping verwijdt de pupillen, maar die doping werkt als doping, omdat nog overblijvende goede neuronen worden kapotgemaakt.
Hoe minder goede neuronen overblijven, hoe hoger men doseert om dezelfde (doping)kick te blijven ervaren.

Aricept als Alzheimer-medicatie verschaft kortstondige lucide momenten, omdat Aricept doping is, die overblijvende goede neuronen kapot maakt, waarop dan het zenuwstelsel reageert met de gevarenreflex, die zo commercieel succesvol is.
Uiteindelijk verergert ook Aricept de symptomen van Alzheimer, maar specialisten op dat vlak werden getraind, om de bevolking daar een plausibele verklaring voor te geven.
Aricept is bovendien, net als Rilatine en amfetamine en XTC, ook al als partydrug in gebruik.

Hetzelfde met de doping die bij ADHD en depressies wordt toegediend.
Op 7 juni 2005 beschreef CBG nog hoe lage doseringen doping ADHD-symptomen doen toenemen.
Commercieel heel handig bedacht, maar intussen... floreert een exploderende zorgindustrie daarrond.
Gelukkig allemaal heel medisch.
Stel je even voor dat hier een crimineel opzet zou vermoed worden.

Zelfs het verergeren van depressies bij het amfetaminedopinggebruik met SSRI's vangt men heel vakkundig op: hoger doseren tot psychotisch gedrag ontstaat en vervolgens chemisch bipolair (en lucratief) laten balanceren op de psychotica en de antipsychotica.
Het blijft allemaal in de sector en de omerta zorgt voor de rest.

Zou het kunnen dat gebruik van Aricept, Rilatine en later ook nog tesofensine als partydrug een knuppel in het omertahoenderhok zou werpen?
Of worden medische specialisten opgeleid om een nieuwe party-aandoening (DSM-V) in lucratieve banen te leiden?

Deze enkele bedenkingen, alleen maar als inleiding voor wat volgt.

Sinds men opmerkte dat 'niet-stimulerende' stoffen, zoals de amfetaminedoping van SSRI's (Prozac, Strattera), als niet stimulerend door het publiek konden aanvaard worden, alleen maar omdat men datzelfde publiek de sprookjes liet geloven, dat die stoffen eigenlijk iets goeds zouden teweeg brengen (vermoedelijke onevenwichten, vermoedelijke tekorten, die niemand kan aantonen), in de plaats van te vertellen dat ze het zenuwstelsel verwoesten, produceert men voortaan een hele reeks zenuwvergiften, die net als amfetamine of net als cocaïne de bouwstenen van het zenuwstelsel verwoesten.

Rimonabant ( Accomplia) was daar eentje van.
In 2006 waarschuwde ik al voor het gevaar ermee.
De stof kon een tijdlang in Europa gedijen omdat de Franse president toevallig in de directieraad van het Frans-Zwitserse bedrijf zetelt, en vandaar dus ook een speciale zorg draagt voor wat men 'gezondheid' pleegt te noemen.

Tesofensin is daar nu ook eentje van.

De medische literatuur is nu een opwarmingsactie gestart om derivaten van tesofensine, als 'niet-stimulerend', nieuw ADHD-medicijn, als een concurrent voor de andere 'niet-stimulerende' amfetaminedoping, Strattera, naar voor te schuiven.

Tesofensin (NS-2330), sofinicline (ABT-894) en misschien nog ABT-089 waarvan men nu al weet, dat ze Alzheimer of Parkinson kunnen veroorzaken, zullen als psychotica ('niet-stimulerend' zogezegd, terwijl ze door neuronen te verwoesten een gevarenreflex en dus ook doping veroorzaken), als gigantische succesnummers aan de ADHD-wereld worden aangeboden.

Nu al circuleren op internet financiële vooruitzichten, die de bedrijven ervan voor beleggers in het vooruitzicht stellen.

En omdat voortaan men al wat gewend werd, dat ook renners met 'niet-stimulerende' doping aan de klassieke aangeboren hartziekten blijven doodvallen, zal met de verwoestende werking van deze nieuwe stoffen, ook helemaal niets aan de hand zijn.

Toch raar... en deze bedenking dan, die hier helemaal niets mee te maken heeft.

Maar ik moet dit even kwijt, omdat ik toch bezorgd ben over een en ander en vooral omdat een 15-jarig kind, dat chronisch met Cymbalta werd behandeld, omwille van een diagnose die depressie zou heten.

Het kind kreeg ook 30mg Abilify daags, en 15mg Zyprexa.
Ook Risperdal hoorde eerder in het medicatieconcert.

De Cymbalta is een thiofeenpropylamine (chemisch verschillend van de phenylpropylamines, die de SSRI's zijn).
Omdat ik bezorgd was, en nadat de moeder mij daarop had gewezen, probeerde de moeder de behandelende psychiater ervan te overtuigen, dat Cymbalta gebruiken bij een kind van 15, niet een zo goed idee zou zijn, in verband met het risico op zelfmoord.

Antwoord van de psychiater:
“1) De risico's op zelfmoord zijn alleen maar beschreven in de VS, in Europa bestaan daar nog geen studies over, wij houden daar geen rekening mee.
2) Het zelfmoordgedrag is bij de aandoening van deze patiënt, een fase in het genezingsproces en wij kunnen daarmee niet stoppen.”

Een maand later (dag op dag, na de laatste e-mail die ik van de moeder kreeg) , op 12 november 2008 is de toen 16-jarige patiënt van een brug gesprongen en op de autostrade terechtgekomen, misschien wel met haar hoofd eerst.
Men heeft het kind nog geopereerd aan de hersenen en het kind ligt nu NOG STEEDS op intensieve zorgen.

Ze krijgt momenteel alleen nog Zyprexa, heel waarschijnlijk wel niet alleen maar om ze in leven te houden.
Zyprexa is als antipsychoticum immers heel duur.

Maar dat is niet alles.

In de zoektocht naar nieuwe moleculen om een lucratieve markt op antidepressiva aan te boren, bleek de vondst van een thiofeenpropylamine een schot in de roos.

En in de roes van het succes ermee, vergat men natuurlijk te melden, dat indien die thiofeenstof ooit, net als Prozac, ook in de oppervlaktewateren van grote steden zal terug te vinden zijn, er een levensgroot probleem zou kunnen ontstaan.

Thiofeen is immers een stof, die op de Europese lijsten van milieuvervuilende stoffen voorkomt.

Want wat gezond is voor mens en dier, is dat niet steeds voor het milieu.

Deze bedenking dan in verband met de stof als antidepressivum.
Maar de research zit ook niet stil.

In de jaren '80, waren statistisch de mogelijke combinaties met het phenylethylamine- patroon om amfetaminederivaten te produceren uitgeput.

Vandaar, de toevlucht tot de phenylpropylamines, die men weliswaar wat hoger moest doseren, maar die uiteindelijk toch net dezelfde amfetaminewerking konden veroorzaken.

Omdat in die tijd, de farmaceutische industrie de voornaamste medische Overheidsorganen, via lobbywerk en sponsoring in de greep had, kon men vermijden dat die nieuwe groep amfetaminedoping, ook onder een opiumwetgeving zou gebracht worden.

Vandaar dat fabeltjes werden bedacht van serotonine, noradrenaline en dopaminetekorten, die met deze doping (sorry, met deze veilige medicatie) konden gereguleerd worden.
Die stoffen achtte men veilig omdat men meteen ook het werkingsmechanisme als onbekend had uitgeroepen.
En om consequent te zijn, noemde men die stoffen dan ook selectieve serotonine reuptake inhibitors (SSRIs').
Al kon niemand aantonen dat van serotonine of wat dan ook enig tekort zou zijn, deze fabeltjes vormden de basis van een nieuw medisch commercieel imperium.

En nu is Cymbalta, niettegenstaande alles (of zelfs na wat voorafging) een commerciële topper geworden.
En je voelt het al aankomen...

Waarom ook nu niet naar analogie met de amfetamines, ook niet alle 740 statistische mogelijkheden van thiofeenETHYLamines gaan ontdekken?

En zo geschiedde.

En de moraal van het verhaal?

Een gigantische industrie draait wereldwijd op het chemisch verwoesten van de bouwstenen van zenuwstelsels.

De agressie, die daarbij ontstaat als een controleverlies over het gedrag dat die neuronen moeten controleren, het zinloze geweld, de tics, de zelfmoorden, de moorden, het psychotisch gedrag, het wordt allemaal ondergeschikt gemaakt aan de winsten van deze gigantische industrie.

Wie mijn boek heeft gelezen zal weten, dat op de eerste pagina staat, dat ik er de voorkeur aan geef om NIET wetenschappelijk te zijn.

Meerdere redenen daarvoor.

Een reden staat in mijn boek.

De voornaamste reden evenwel is het feit dat ik weiger mee te spelen in de komedie, die als een medische wetenschap stelt , dat het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en SSRI's onbekend zou zijn.

Zowel van methylfenidaat als van atomoxetine (Strattera), kent de internationale medisch wetenschappelijke literatuur het werkingsmechanisme niet.

Ik weiger dat spel mee te spelen: het werkingsmechanisme is wel bekend.

En waarom geef ik geen wetenschappelijke referenties?
Heel simpel.

De filter die de farmaceutische industrie op alle publicaties toepast, zorgt ervoor dat niets kan verschijnen, in wat men de wetenschappelijke media pleegt te noemen, wat ongunstig zou kunnen zijn voor de verkoop van alles waarvoor die industrie een Barnumreclame verzorgt.

Ik beschik dus inderdaad niet over wat men 'wetenschappelijke (gefilterde) publicaties' zou kunnen noemen.
Want die zijn voor niemand beschikbaar (zie ook de Strattera-geheimen).

Zelf heb ik daar helemaal geen problemen mee.
Wel integendeel.

Niet ik maak mij belachelijk door te stellen dat ADHD-psychotica veilig zijn, omdat niemand weet hoe ze werken, terwijl die stoffen, eerder onder een opiumwetgeving werden geplaatst, precies omdat men toen wel wilde weten hoe ze werken.
Maar dat is een detail.
De slimsten onder de artsen vertellen tegenwoordig, dat die opiumwetgeving een verouderd begrip is, en dat een regelende Overheid in die materie steeds jaren achterop holt.

En wie las ooit de mededeling van FDA op 21/02/2007, die stelde dat ADHD-medicatie psychotisch maakt en sterfgevallen kan veroorzaken?

Niemand natuurlijk.
Geen medici, geen Overheden, geen wetenschappelijke literatuur.
Want het ging toen zelfs zover, dat de lobby bij FDA erin geslaagd was om in mei 2007, die mededeling gedurende een tiental dagen van de website te doen verdwijnen.
Na mijn tussenkomst, werd die er opnieuw op gezet.

Wie las ooit de conclusies van het cardiologenCongres in Venetië in 2003, die stelden dat als voornaamste oorzaak van de dodelijke pulmonaire hypertensies het gebruik van Ritalin moest genoemd worden?

Dit ganse verhaal staat op
http://www.megablunder.net/NB40.pdf

Toegegeven, de term farmahoer is in deze gevallen een beetje teveel eer aandoen.
Hier betaalt men artsen zelfs niet eens omwille van hun 'capaciteiten'. Over de werking van ADHD- en depressiedoping weet men alleen, dat niemand weet hoe die werkt: werkingsmechanisme onbekend, zoals dat heet.
Maar als die niet omwille van hun kennis betaald worden, waarvoor dan wel?
Om stoffen te promoten onder een opiumwetgeving, of om vermomde amfetaminedoping te verspreiden?
Kan dat wettelijk?

Knack publiceerde op 15/10/2008 deze lijst.

Zo kan ik uren blijven doorgaan, maar zelf ben ik dolblij dat de introductie van Strattera ervoor zal gezorgd hebben, dat uiteindelijk in de medische kringen zal bekend raken op welke manier men medisch wetenschappelijk, hetgeen men de aandoening ADHD noemt, behandelt.

En dat is heel simpel, maar voorlopig nog niet wetenschappelijk, en vandaar dan ook 'top secret':

"ADHD behandelt men door chronisch en in hoge doseringen psychotica toe te dienen tot een dwangmatig psychotisch gedrag ontstaat."

Dat is wat veertig jaar geleden daarover bekend was, en dat men als onbekend heeft uitgeroepen, toen men voor die psychotica bij handopsteking een commerciële therapeutische indicatie had uitgevonden.

Stel je voor dat zoiets op de bijsluiter had moeten verschijnen.

Men castreert de bouwstenen van het zenuwstelsel van kinderen omwille van het pedagogisch comfort en de carrièreplanning van pedagogische onbenullen en als daardoor een onbeheersbaar psychotisch gedrag ontstaat (moorden (wat is dat?), zelfmoorden (wat is dat?), agressie (wat is dat?), zinloos geweld (wat is dat?) ), dan zijn de schiettuigen of de messen de voornaamste schuldigen.

En waarom moordt men niet met een verwoest zenuwstelsel, zelfmoordt men niet met een verwoest zenuwstelsel, pleegt men geen agressie met een verwoest zenuwstelsel, en ook geen zinloos geweld met een verwoest zenuwstelsel?

Het klopt als een bus.
Wetenschappelijk althans.

EMEA (European Medicine Agency) panikeert niet, al zijn sinds meer dan 50 jaar nog geen lange-termijn studies verricht, en zullen die er nooit komen, omdat het product veilig gewaand wordt, maar toch stelt Europa op 22 januari 2009 dat ...

http://www.emea.europa.eu/pdfs/human/referral/methylphenidate/2231509en.pdf

EMEA weet duidelijk niet dat in België tussen de jaren 2003 tot en met 2007 het aantal opnamen in de psychiatrie, door een behandeling ermee VERZEVENVOUDIGD is.

Dat de Belgische politieke Overheid de cijfers over het medisch en niet-medisch gebruik sinds 2004 zelfs voor het parlement al tot 3 keer toe WEIGERDE bekend te maken.

Dat de plotse sterfgevallen ermee nog steeds aan 'onverklaarbare aangeboren hartziekten' te wijten zijn, terwijl een wereldcongres van cardiologen in 2003 in de conclusies stelde dat op dat moment, een van de voornaamste oorzaken van fatale pulmonaire hypertensies (het plotse doodvallen), bij het gebruik van methylphenidaat moest gezocht worden.
Omdat methylphenidaat ABSOLUUT VEILIG moest blijven, raakte deze wetenschap nooit in de officiële medische literatuur.
Ook niet tot bij EMEA.

EMEA weigert ook het werkingsmechanisme voor de medische wetenschap bekend te maken, en dit terwijl zelfs CBG (het Nederlands College ter Beoordeling van Geneesmiddelen), al op 7 juli 2005 in een officieel document beschreef dat lage doseringen methylphenydaat, als een psychoticum, de symptomen van ADHD doen verergeren.
Hetgeen voor een explosie van de 'aandoening' heeft gezorgd, want bij twijfel over een diagnose, 'probeerde' men eens om gewoon maar te drogeren, waardoor de symptomen van een normaal gedrag en dus ADHD zich duidelijker manifesteerden.

EMEA en de farmaceutische industrie besteden veel promotiegelden om te verhinderen dat het publiek en het medisch establishment zouden op de hoogte worden gesteld, dat men ADHD behandelt, door sterke psychotica in hoge doseringen toe te dienen om de patiënten dwangmatig psychotisch te maken.
Immers de literatuur beschrijft dit eufemistisch als een robotachtig gedrag.

Merkwaardig dat medici, die zichzelf steeds als slim wensen te profileren, door gebruik te maken van een medisch jargon, de medische term 'dwangmatig psychotisch' in dat geval vervangen door het zeer profane 'robotachtig gedrag'.

Omwille van het pedagogisch comfort worden hoge doseringen sterke psychotica toegediend om

Vandaar dat …

Hetzelfde EMEA drong in 2004 bij alle lidstaten erop aan, dat men het medisch corps dringend zou waarschuwen om geen SSRI's (antidepressiva met een amfetaminewerking) te gebruiken bij kinderen en adolescenten onder de 25 jaar.

Maar in januari 2007, en onder druk van de lobby van het bedrijf van Prozac en Strattera, verspreidde EMEA in Europa de mededeling dat voortaan de amfetaminewerking van Prozac (en bij uitbreiding dus ook die van de vermomde Prozac, Strattera) veilig door kinderen en adolescenten, zelfs in zeer hoge doseringen mogen gebruikt worden.

Omdat EMEA ook het werkingsmechanisme van die psychotica onbekend wil houden, vermeldde men er niet bij, dat doseringen moesten toegediend worden om dwangmatig psychotisch te maken.

Vandaar dat WHO (World Health Organisation) de verborgen gehouden rol toebedeeld kreeg om te stellen dat :

De lagere doses bij Prozac en bij gebruik voor depressies dienen om alleen maar een amfetaminedoping toe te passen.

Renners gebruiken momenteel massaal Prozac en Strattera als 'legale' amfetaminedoping, omdat artsen bij WADA (World AntidopingAgency) nog steeds geloven in de sprookjes dat SSRI's en ADHD-medicatie onbekende onevenwichten zouden corrigeren, wat natuurlijk goed is voor de mensen.
Vandaar het legaal houden van het drogeren van sportlui, studenten, depressieven, ADHD-patiënten.

Het geniale bestaat erin, om alleen maar de kleine groep artsen over de het werkingsmechanisme dom te houden, waardoor meteen ook de ganse maatschappij blijvend en vakkundig onwetend zou moeten blijven.

Met de veel hogere doseringen van het psychoticum, wordt een ADHD-indicatie therapeutisch behandeld door versneld dwangmatig psychotisch te maken.

EMEA en de farmaceutische industrie kronkelen zich nu in de grootste bochten om de maatschappij te bedriegen en intussen is men doelbewust bezig een nieuwe generatie te behandelen met gevaarlijke zenuwvergiften.

Als apotheker ben ik natuurlijk alleen maar geplaatst om deze feiten aan te klagen.

Het is bovendien niet aan mij besteed om zoiets ook nog formidabel immoreel te vinden.

Dit is een taak van anderen, maar die anderen … die zijn er niet, omdat ze liever de onnozel gehouden artsen en hun sprookjes daarover geloven.

Heeft u, of had u als kind geen last van:

Vroeger

Heden

Ja

Nee

Weet niet

Ja

Nee

Weet niet

1a.

Voldoende aandacht geven aan details of fouten maken in school of ander werk

1b.

Aandacht bij een playstation

1c.

Luisteren

1d.

Schoolwerk of ander werk af te maken

1e.

Het organiseren van taken en activiteiten

1f.

Het maken van school- of huiswerk

1g.

Soms al eens iets kwijt raken

1h.

Afgeleid worden door uitwendige prikkels (bijv. geluiden)

1i.

Vaak vergeetachtig zijn

2a.

Bewegen met handen of voeten of draaien in de stoel

2b.

Opstaan als verwacht wordt dat men blijft zitten

2c.

Rondrennen, klimmen of een gevoel van continue rusteloosheid bij 'anderen', die wel al ziek zijn.

2d.

Spelen of bezig te houden met ontspannende bezigheden

2e.

In de weer zijn of doordraven

2f.

Soms al eens een stuk door praten

2g.

Het antwoord er al uitgooien voordat de vraag is afgemaakt

2h.

Op de beurt wachten

2i.

Bezigheden van anderen verstoren of de neiging hebben je op te dringen

Wat zijn psychotica?
Het zijn stoffen die psychotisch maken.
En ze doen dat door de bouwstenen van het zenuwstelsel te verwoesten.
Waarop het zenuwstelsel reageert met een gevarenreflex, die het dopingeffect verklaart.

Een kapot zenuwstelsel heeft zowel voordelen als nadelen.

Voordelen: een andere perceptie op de realiteit (antidepressief), gemakkelijker het roken afleren door een controleverlies over rookgedrag).

Nadelen: een controleverlies over het gedrag (tics, agressie,zelfmoorden, psychose, wanen, hallucinaties, stemmen horen).

Welke stoffen verwoesten als psychotica het zenuwstelsel?

Chemisch onderscheidt men vier groepen, maar alle vier hebben een identiek werkingsmechanisme.

De indolen zijn LSD, sommige pado's, de triptanen enz.
De cannabis-preparaten met vooral THC.
De piperylbenzylaatesters met cocaïne, methylphenidaat (Rilatine,Concerta), Trazolan en Champix.
De phenylalkylamines met de bekende amfetaminewerking, waarbij
– phenylmethylamine : Ketalar,
– phenylethylamine : amfetamines, Zyban, Wellbutrin, Dexedrine enz.,
– phenylpropylamines: SSRI's (Prozac,Strattera,Seroxat,Efexor enz.,
– phenylbutylamines: Silomat en als varianten ook: Provigil, Nuvigyl.

Chronisch gebruik daarvan corrigeert men steeds met antipsychotica, de bekende neuroleptica.
Precies omdat het controleverlies psychotisch gedrag doet ontstaan en omdat psychotisch gedrag soms al eens de omgeving kan hinderen.

De medische wereld weet zoiets, maar omwille van de successen, die men met deze stoffen kan behalen, heeft men het werkingsmechanisme als onbekend uitgeroepen.

En gebeuren dan 'ongelukjes' ermee: wel dan zijn daar andere artsen voor en de 'ongelukjes' zijn eenvoudige 'accidents de parcours'.

Zoals bij Lhermitte gebeurde en bij KDG.

Nu juist daarom zal KDG niet voor assisen verschijnen, want al bijna een week vermijden alle experten om bekend te maken welke medicatie KDG chronisch slikte.

De jongen is psychotisch en daarmee is de kous af.

Het vak van kinder- en jeugdpsychiaters bestaat er nu juist in om patiëntjes met een modieuze aandoening dwangmatig psychotisch te maken.
Hoe merkwaardig dat zij die nu als experten fungeren, dat plots niet meer schijnen te weten.

Bang als wezels en zoals geeneen?
Maar toch expert, om een bevolking koest te houden.

Want stel je eens voor, dat het pedagogisch comfort zou ontaarden in ....