Mijn gedicht: Kerstboom

Je hebt vrienden nodig in je leven
die je op tijd een schouderklopje komen geven
die hun huis openstellen om in te schuilen
een schouder aanbieden om op uit te huilen

Vrienden staan klaar om je te steunen
om in moeilijke tijden tegenaan te leunen
ze staan je bij met raad en daad
en staan altijd voor je paraat




Sommigen zeggen je vriend te zijn
ze geven je water en stelen je wijn
je hoeft ze niet op twee handen te tellen
je kan het ook met weinig vrienden stellen

Je weet meteen wie je vrienden zijn
door zorgen te hebben groot of klein
vriendschap werkt het best langs twee wegen
ook zij willen wel eens hun hart komen legen

Wees dan ook hun steun en toeverlaat
wie een goede vriend is, weet hoe dat gaat
het is nemen, maar ook belangloos geven
vrienden verrijken immers je leven

Ze hebben eindelijk de garagepoort komen steken.
Nu zie je al beter hoe het eruit gaat zien, hé!
Mooi!!!!!!!!!!!!!

Beste bloggers,

Ik ga nu genieten van een welverdiende rust!
een dagje vrij, OEF!
Slaap zacht en droom zoet!

Tot morgen

Het is toch zo heerlijk om teksten te schrijven
om woorden tot zinnen samen te drijven
die zich dan vormen tot een mooi geheel
soms weinig woorden, soms heel veel

Die woorden vloeien vlot op papier
en ieder heeft zo zijn eigen manier
ik sta wel eens op midden in de nacht
omdat ik dan heb, een prachtgedacht

Ik neem dan ter hand, een blauwe pen
omdat ik het anders morgen vergeten ben
ik laat mijn gedachten de vrije loop
een gedicht is dan waar ik op hoop

Op zo'n moment heb ik soms inspiratie
en het schrijven werkt als een ontspanningstherapie
Ik heb daarna een heel goed gevoel
en dat is toch wel mijn gewenste doel

Ik ga vandaag een heel schoon verjaardagsliedje zingen voor een HELE LIEVE EN GRAPPIGE VRIENDIN van mij! 
HAPPY BIRTHDAY TO YOU...   
Nee best niet, ik ga jullie en de katten in de buurt dat niet aandoen!
GELUKKIGE VERJAARDAG  MEID EN MAAK ER EEN HELE PLEZANTE DAG VAN!

  Niets in het leven krijgt mij ooit klein
dan zou het al iets héél ergs moeten zijn
Ik ben al dikwijls op mijn neus gevallen
zelfs gewond geraakte ik uit de diepste dallen

Ik kwam tegenslag al geregeld tegen
heb in een plas van ongeluk gelegen
ik zag van een berg soms niet zijn top
toch geraakte ik er steeds weer bovenop

Door valse liefde werd ik verblindt
ik voelde mij dan zo naïef gelijk een kind
ik vond de ware niet en likte mijn wonden
maar ik heb steeds de weg terug gevonden

Smart heb ik ook al gehad in mijn hart
door ellende werd het als een steen gehard
In een mist van leugens geraakte ik verdwaald
toch heb ik het in iedere mist gehaald

Ik hoop alleen dat ik niet verlies
mijn dierbaren die ik boven alles verkies
hen verliezen zou mij brengen, ENORM veel verdriet
want zonder hen red ik het niet

Je haalt het niet in je eentje alleen
je hebt mensen nodig om je heen
pas dan kan niets je ooit raken
en kun je heelhuids door je leven geraken

Mijn ZWAAR werkweekend zit er op, en het was me eentje amai!
Zaterdagmorgend 4 uren gewerkt, met een dik mist-sfeertje, dat de ganse dag bleef hangen!
s'Avonds terug de baan op 7 uur en een half!
Ik heb de kerstman gezien, in een slede-kar hangend achter een motto.
En zwaaien dat hij deed.
Met die mist erbij maakte het wel een spooky tafereel, deed mij eerder aan Halloween denken.
Ik moest op de koop toe omrijden voor een brandend voertuig, er was een accident gebeurd te Temse.
Toen ik in Stekene kwam, scheen daar de zon!
De zondag idem dito, weer 11 uur gewerkt! In totaal zo'n kleine 550 km gereden.
Mijn weekend zit erop  joepie, maar nog niet vrij, pas donderdag, spijtig!

En aan allen een vredig en prettig weekend!

Ik heb al heel wat tranen geweend
ik stond al alleen
heb mijn hart al dikwijls uitgeleend
ze gingen ermee heen

Ik weende al tranen van smart
met liefdesverdriet overladen
die tranen vormde een vloed in mijn hart
ik kon er mij in baden

Ik weende tranen van verdriet
eenzaam achtergelaten
omdat het geluk mij zo vaak verliet
ik was in alle staten

Ik huilde tranen met tuiten
om wat er is gebeurd
om wat er allemaal gebeurt daarbuiten
we hebben al genoeg getreurd

Je kan om alle leed blijven wenen
het heeft geen enkele zin
je kan je hart aan de smart blijven lenen
ik zie er het nut niet van in

Nu ween ik tranen van geluk
in mijn leven verschenen
mijn geluk kan niet meer stuk
de smart is verdwenen 

Ik veeg de tranen van mijn kaken
en hou de moed erin
We gaan van ons leven iets moois maken
vol moed aan een nieuw begin

Weet je wat zo prachtig is?
kunnen genieten van het leven
zien dat een glas halfvol is
in eenvoudige schoonheid je leven beleven

Weet je wat zo spannend is?
van je leven een avontuur maken
je zo vrij voelen als een vis
komaf maken met negatieve zaken

Weet je wat zo plezierig is?
je leven nemen met een lach
zonder humor gaat het mis
het toelaten in je leven elke dag

Weet je wat zo romantish is?
iemand hebben die om je geeft
zonder jou in het leven is een gemis
die met je samen de liefde beleeft

Als je al die dingen weet
dan kun je het leven aan
deel je zorgen, ban al het leed
dan kun je de taal van het leven verstaan

Wat moet ik volgen, mijn hart of mijn verstand
welk van de twee krijgt de bovenhand
Mijn hart wil zich helemaal open zetten
mijn verstand zegt me om goed op te letten

Wat moet ik volgen, welk van de twee
wat geeft mij voldoening en maakt me tevree
Mijn hart staat nu al in vuur en vlam
mijn verstand wilde niet dat die vonk al kwam

Ik zou het nu toch echt niet meer weten
ik krijg het benauwd en begin al te zweten
Mijn hart zegt me van je liefde te genieten
mijn verstand is bang dat het mij zal verdrieten

Nu zit ik hier tussen twee vuren
ik denk erover na al enkele uren
Mijn hart fluistert zacht, denk niet zoveel
mijn verstand roept luid, denk na is wat ik beveel

Ach, ik zal maar gewoon op mijn gevoel afgaan
om al die twijfels te verslaan
mijn verstand ga ik volledig op nul zetten
maar mijn hart ga ik goed laten opletten