Ik ben Simonne
Ik ben een vrouw en woon in Limburg () en mijn beroep is zonder.
Ik ben geboren op 02/10/1954 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Powerpointjes maken,kienen,vakantie gaan en genieten van mijn kleinkinderen.
Dit blogje is tot stand gekomen door mijn zus Roosje waarvoor mijn dank,zonder haar was het me nooit gelukt.
Geloof in jezelf,in de kracht die je hebt. De kracht die jou, door het leven leidt. Door goede en door slechte tijden. Geloof in de verborgen kwaliteiten. Die iedereen bezit, en die je de juiste weg zullen wijzen. Geloof in morgen en wat de dag je zal brengen. En probeer alles van de zonnige kant te bekijken. Want met een positieve kijk op het leven. Is er géén grens aan jouw mogelijkheden.
Bloemenpracht. Om het powerpointje te bekijken,klik op het plaatje. Klik dan op download now,even wachten. Klik dan op click here to download this file. Powerpoint Simonne.
Moeder,ik kan je niet meer volop in de bloemen zetten, waarvan jij zo ontzettend hield. Ik kan alleen een kaarsje voor je foto laten branden, en dankbaar denken aan die blije dagen, waarop jij mij van ganser harte dagelijks hebt bezield. Jij hebt mij hoopvol leren kijken naar een nieuwe morgen, waarop alles veel lichter en minder hard zou zijn. Ik proef nu dezelfde zachte inborst en voel twee grote tedere handen die ervoor zorgen dat er meegevoeld en geleefd wordt. bij kommer en kwel,verdriet of pijn. Ik hoop dat je als je mij nu bezig ziet, dat je dan hartstikke,hemelsgelukkig mag zijn!
Er werd mij eens gezegd, "Tijd heelt alle wonden" Mischien word de pijn wel minder. Maar het gemis blijft bestaan. Net zoals het gevoel dat je graag bij hem wilt zijn. Want zonder hem doet het pijn. Tijd heelt niet alle wonden. Door de tijd heen leer je alleen, om met de pijn te leven. Een wond heelt nooit helemaal. Want de lidtekens draag je elke dag met je mee.
In deze tijd van het jaar. Nu de dagen fors gaan lengen. Wens ik je al het goede. Dat Pasen je kan brengen. Moge de schoonheid van dit seizoen. De winter vlug verdringen. En dat de vreugde van Pasen. Je het hele jaar door mag omringen. Volijk Pasen.
Hoeveel pijn kan een hart verdragen? Hoeveel ellende kan je doorstaan? Hoeveel rampen en tegenslagen? Hoeveel zware klappen kan je aan? Hoeveel leed kun je alleen verdragen? Hoe dapper moet je kunnen zijn? Om geen mens te laten merken, Dat je hart breekt van de pijn. Hoeveel dromen moet je laten varen? Hoe sterk moet je op je benen staan? Om je zelfvertrouwen te bewaren. En je niet totaal te laten gaan. Hoeveel tranen moet je laten vloeien? Voor de allerdiepste wond heelt. En de liefde nog één keer kan bloeien. In een hart dat veel geleden heeft.
Emoties...het zijn"rare"dingen. Soms moeilijk te bedwingen. Voor de één makkelijker om mee om te gaan, dan de ander,ze worden verwerkt, met een lach of een waterlander. Soms zijn er zoveel emoties, dat je er geen weg mee weet. Je krijgt het gevoel alsof het je vanbinnen opvreet. Het is de kunst om te leren ermee om te gaan. Zodat de vreugde in jezelf,de plaats inneemt van jou traan. Vaak moet je dingen nemen,zoals ze komen en ook weer gaan. Accepteren dat het zo is,je binnenste leren verstaan. Je hart openen voor hen,die je willen helpen en verzorgen. Zodat voor jou de zon weer gaat schijnen,het liefst iedere morgen.
Carnaval vieren. Dat doen ze beneden de rivieren. De mensen zijn daar goed verkleed. Als je dat maar weet. Ze maken veel plezier. Dus hebben ze vaak vertier. De praalwagens zijn mooi versierd. Nu hopen op wat goede weer. Want dat is beter voor de sfeer. Maak hiervan een bruisend feest. Dan kan je later zeggen,blij dat ik ben geweest.
Wat is geluk toch een kostbaar iets, het is voor al het geld in de wereld niet te koop. Zonder geluk is de waarde van het leven weinig of niets, als je niet gelukkig bent,ken je meestal ook geen hoop. Koester het geluk dus alle dagen, laat het niet vernietigen,maar ga er voor. Blijf het steeds in je hart meedragen, eens dan breekt het zonnetje weer door. Weg met de donkere gedachten, weg met alle verdriet en pijn. Van het leven weer het mooiste verwachten, zo hoort het toch altijd te zijn.
Vriendschap,voor de één misschien een woord, voor mij héél belangrijk. Een deel wat bij het leven hoort. Vriendschap is een goed gevoel. Bij de juiste persoon gewoon jezelf zijn. Dat is wat ik bedoel. Vriendschap,iemand die er altijd voor je is. Vriendschap,als je het niet hebt. Vind ik het een groot gemis. Iemand waarvan je weet dat zij er altijd voor je zal zijn. Bij vreugde ,verdriet en pijn. Vriendschap,het klinkt zo gewoon, maar ach het is zo wonderschoon. Als iemand kan zeggen...ik heb een echte vriend, die er altijd voor je is,dan weet ik zeker, wie het niet heeft is voor hen een groot gemis.
Ik voel me nooit eenzaam en alleen. Er zijn altijd engelen om me heen. Ze geven me steun,goddelijke liefde en kracht. Zelfs op momenten als ik het niet verwacht. Het leven bestaat uit vreugdevolle momenten. Helaas is ook verdriet niet te vermijden. Een onzichtbare hand op mijn schouder. Helpt mij bij het klimmen uit diepe dalen. Engelen vergezellen me op mijn levensweg. En zorgen ervoor dat ik niet zal verdwalen.
5 December is het feest van Sinterklaas. Dan komt hij samen met zijn Pieterbaas. Op zijn schimmel rijdt de Sint met een zak, vol met pepermunten en cadeautjes. Families hebben al getrokken hun lootjes. Kinderen zingen" Sinterklaaasje kom maar binnen, met je knecht,want wij zitten allemaal even recht. Rijmpjes en surprises worden er verzonnen. Sinterklaas is weer begonnen.
Het avondrood,met zijn inmense pracht. Dat aankondigt,het wordt weer weldra nacht. Betovert je,met een schitterend kleurenspel. Snel overgaand,van donker,licht en naar fel. Een vuurbol,met een prachtige stralenkrans. De hemel,een willekeur van gloed en glans.
Draai je om van het verleden. Blijf nu maar bij het heden. Leef je leven eens eindelijk bewust. Draai je om. Kijk naar het mooie hier op aarde. Schat kleine dingen naar hun waarde. Toe draai je eindelijk eens om. Leef nu weer in het heden. En keer je gezicht weer naar de zon.
De herfst is daar. De winter staat klaar. Wind en regen beuken op de ruit. Een wild spel van oorverdovend gefluit. Bomen waaien als gekke heen en weer. Takken breken en vallen gevaarlijk neer. Afgerukte bladeren bruin en bont. Vliegen stuurloos in het rond. De herfst is begonnen. De winter half gewonnen. Er komen donkere tijden. Die niet zijn te vermijden. Vroeger donker,later licht. Een herfstzonnetje op je gezicht. Warme haard,gezelligheid. Afscheid van de zomertijd.