Ik zie het helemaal ,,zitten".

Er komt een dag....voor iedereen verschillend,
voor de ene vroeg, voor de andere laat.
Dat zij, die jou het leven gaf,
het zelf weer verlaat.
Er komt een dag dat je alleen bent,
nooit meer ben je iemands kind.
Nooit was iemand je zo dierbaar,
niemand heeft je zo bemind.
Nooit meer dochter van je moeder,
je kindertijd voorgoed voorbij.
En niemand kan de leegte vullen, die zij.....
mijn moeder achterliet bij mij.

 Dit is een echte foto, ergens in California.

Mocht jij me ooit vergeten
en niet meer weten dat ik bestond
onthou dan alsjeblieft de geur van mijn huid
als je me vond na het ochtendlijk ontwaken

Hoe ik door je haren streek, de ogen
half gesloten en het net leek of er
geen woorden nodig waren om te begrijpen wat
niet hoefde te worden gezegd

Hoe ik me tegen je aanvleide en we samen
naar de stilte luisterden en het geluid
van de satijnen lakens die verkreukeld
getuigden van de liefde die tussen ons
bezegeld werd

Hoe het licht mijn haren kleurde en
mijn immens geluk en hoe ik
me nestelde in jouw schoot
tot de wekker aanstalten
maakte ons te storen

 Op 30 september 2008 zijn ze 55 jaar getrouwd,dat wordt een groot feest!!!

 En dan............na een zomerse warme dag,een warme avond met Enrique ?

 Lief klein wolkje mijn
Weldra zal je groter groeien
en zal de hele wereld voor
jou zijn

Waar je pad ook heen gaat
en hoe je ook zal handelen
Ik prijs mij heel gelukkig
dat ik een stukje met je
mee kan wandelen

Jouw liefhebbende Oma.

 Je zou denken aan foto,s maar niets is minder waar!  Prachtig!

Gert Timmermans