verjaardagsviering

Nadat ik het zengen van de zon had doorstaan, bood de maan mij haar koele rust..... Zij heeft met haar zilveren mond mij gekust, toen mijn zon was ondergegaan.....

En zo is het!!!

 Ik mis een klein meisje,met kuiltjes in haar kin met dikke, blote beentjes en knuistjes met koek erin. Bolle,rode wangen,moe van " al dat buiten" met pleisters op haar knie,en schrammen op haar kuiten. Dat babbelen en giegelen,dat "samen op de koffie" dat slepen met arme poes,en zeuren om een toffee. DAT meisje is er nu niet meer,schrik maar niet,ze is niet weg. Dat meisje is nu groot,op school...heb ik even pech! OMA.

We zijn vandaag met onze teckel naar Delftsehout geweest.Het was er gezellig druk,en de bezoekers waren met van alles bezig.Roeien,fietsen,wandelen,luieren en met de hond wandelen,net als wij.Het is een prachtig natuurgebied nabij Delft,en ligt een beetje verscholen naast een snelweg.Ik had er al vaak van gehoord,maar tot een paar jaar geleden nog nooit bezocht.En nu ben ik vaste bezoeker geworden,en regelmatig wandelen we"de paden op de lanen in".Het begin van de lente is duidelijk aanwezig,met veel bomen in bloesemtooi,en niet te vergeten de eenden die luidkwakend elkaar achterna zitten.En als je maar goed kijkt zie je zo af en toe al een moedereend met wat klein grut voorbijzwemmen.Maar dan zijn dan wel de optimisten in de vogelwereld,want met de koude nachten die er nog zijn,zullen er niet zo veel overleven.Maar het blijft een aandoenlijk gezicht die piepende donsjes.Ik kan er geen genoeg van krijgen!Sjefke de hond had het duidelijk naar zijn zin,en liep al snuffelend langs de struiken.Wat heeft dat beest toch een uithoudingsvermogen,zo klein als hij is.Nou is een teckel wel gefokt om het spoor van vossen te volgen,maar dat wordt nu niet meer gedaan.Het baasje liep in flinke pas met hem mee,want loslaten kunnen we hem niet,omdat hij dan zo verdwenen zou zijn.Daar is zijn jachtinstinct te sterk voor.Ik kon ze maar met moeite bijhouden,wat een stel!Nadat we het park doorgelopen waren, hebben we even een heerlijk glas ijsthee op een terrasje gedronken, en de hond kreeg een bak met water.Nou dat ging er wel in hoor!Toen moesten we ook nog terug,en al sjouwend met een veel te grote tak in zijn bek,liep onze lieve Sjefke voor ons uit te dribbelen om weer naar de parkeerplaats te gaan.Hij genoot zichtbaar,en wij waren weer wat vitamientjes rijker,of niet soms?

Ik wens al mijn bezoekers fijne,liefdevolle en warme paasdagen toe!!!

Er zijn plekken waar ik zonder glimlach niet meer langs kan. Ooit is daar een grap verteld,een kus geroofd,iets voor het eerst gedacht. Ter hoogte van mijn oor,bijvoorbeeld,heb jij me op een nacht beloofd dat eeuwigheid een leugen is,maar dat het daarom tussen ons niet minder lang gaat duren. Meer woorden waren er niet nodig-een mond spreekt van zichzelf al mooi en huid heeft een geheugen. Jij blijft mijn hals,mijn navel,mijn holte van mijn knie voor altijd bij. Zonder glimlach kan ik aan geen plek voorbij. Bart Moeyaert)

Ze heeft alles om te zoenen,twee armen voor rond mijn hals en aan het uiteinde daarvan zichzelf om te draaien en te keren. Ze heeft twintig vragen en slechts twee ogen. Die doen wat een vraagteken doet met een zin, haar moeder met nieuwe kleren.Koketteren,dan zal het wel mogen. Of ze bij me slapen mag?Ze probeert te knipogen. (Onder vier ogen mag het niet,misschien onder drie.) Als ik later,tegen haar aan,zeg:"het is hier lekker warm," antwoordt ze in haar slaap: "dat heb ik speciaal voor jou gedaan." (Herman De Coninck)

Wist u dat... de jongste moeder ter wereld slechts 5 jaar oud was toen ze haar kind kreeg? Lina Medina was 5 jaar, 7 maanden en 21 dagen oud toen ze haar eerste kind baarde. Lina Medina was geboren op 27 september 1933 in Paurange in Peru. Haar ouders brachten haar naar het ziekenhuis, omdat ze dachten dat Lina een tumor had. In het ziekenhuis bleek dat Lina zwanger was. Een maand later, op 14 Mei 1939, werd haar zoon geboren door middel van een keizersnee. Dr. Gerardo Lozada en Dr. Busalleu waren de chirurgen die haar geholpen hebben. Voor de operatie bracht Dr. Lozada haar nog naar het ziekenhuis in Lima om te onderzoeken of Lina echt wel zwanger was. Dit geval is in detail gerapporteerd door Dr. Edmundo Escomel in La Presse Medicale. Het kind was helemaal gezond en woog 2700 gram bij de geboorte. Lina noemde haar zoon Gerardo, die opgroeide in de veronderstelling dat Lina zijn zus was. Op 10-jarige leeftijd ontdekte Gerardo dat Lina zijn moeder was. Gerardo overleed in 1979 op 40-jarige leeftijd aan een ziekte aan het beenmerg. Het is onbekend of er een connectie bestaat tussen deze ziekte en het feit dat zijn moeder zo jong was toen hij geboren werd Bron: http://www.telegraphindia.com/1020827/asp/foreign/story_1140311.asp http://youngest_mother.tripod.com/ http://en.wikipedia.org/wiki/Lina_Medina http://www.snopes.com/pregnant/medina.asp Sluit dit venster Mail dit 'wist-u-datje' naar een vriend(in) << Vorige weetje Volgend weetje >> © Copyright 2003 - 2006 Metis Online All Rights Reserved.

groetjes van sonnepon.

dag mensen

Ze is nu bijna 5 jaar jong,Bora mijn Turkse lapjes poes.Ze is nu een plaatje,dat was wel anders toen ik haar vond op mijn vakantie in Alanya.We gingen steeds naar hetzelfde plekje op het strand,omdat het heel gezellig was met elke dag meer leuke mensen waar we kontakt mee hadden.Er was ook een jong stel bij die op huwelijksreis waren,en in een appartement naast ons logeerden.Ze woonden in Rotterdam,en werkten in de artiestenwereld en waren vaak lang van huis.Toen ze op een goede dag zich bij ons clubje aansloten hoorde ik hoe ze een zwerfpoesje van de verdrinkingsdood hadden gered.Er waren in de tuin van hun appartement wat Turkse kinderen aan het voetballen met dat poesje en hadden haar net van de glijbaan in het zwembad laten gaan(voor de lol).Net op dat moment kwamen zij naar buiten en hebben gelijk dat beest eruit gehaald.Het was net op tijd,en het arme dier was meer dood dan levend.Omdat ze elk jaar daar logeerden mochten ze van de baas van het appartement voor het diertje zorgen.Maar alleen op het balkon mocht het beestje zolang verblijven.Maar ja,hun vakantie liep al in de laatste week en hoe moest het nu verder?Intussen was het poesje al helemaal zindelijk en sliep in een doosje naast een kattebakje.Telkens als ze de deur van hun kamer opendeden dan kwam ze met haar wankele pootjes naar ze toe.Ze was al wat aangesterkt door het goede voer wat ze nu kreeg .Het stel was bezorgd over hoe het nou verder met dat beestje moest gaan,en hadden er slapeloze nachten van.Want er zijn zoveel zwerfkatten en honden,en wie garandeerde hun dat er nog iemand voor het poesje zou zorgen?Die kans was heel klein.Ik vroeg of ik hem even mocht zien,en ben gelijk met hun mee gegaan,want dat hoef je maar 1 keer aan mij te vertellen.En daar zat ze op het balkon op een terrasstoel naar me te kijken.Wat was ze klein en wat een dun nekje had ze.Ze was helemaal vuil van de straat,maar wat was ze allert!!!Hele pientere oogjes keken mij aan,alsof ze zeggen wou:Met jou wil ik mee!Intussen was mijn vriend ook naar ons toegekomen en toen hij haar optilde paste ze helemaal in de palm van zijn hand.Die smolt gelijk helemaal weg van haar.We zijn even in beraad gegaan over de situatie,want ik wilde haar wel meenemen naar Nederland.Dat stel zou 5 dagen later terugvliegen,en wij pas 12 dagen later,dus wat nu?Om te beginnen zijn we naar een dierenarts gegaan en hebben haar laten onderzoeken,en laten enten.Dat was allemaal goed gelukkig,en de arts gaf alle papieren mee.Nou is het geval dat Turkije er niet zo,n probleem van maakt als een zwerfdier het land gaat verlaten,na alle inentingen.Maar van Nederland was ik niet zo zeker.Toch wilde ik de gok wagen voor de ukkepuk.We noemde haar naar het appartement waar ze gevonden was ;BORA BORA".Elke dag gingen we kijken naar haar,totdat ze meeging met dat  lieve stel uit Rotterdam,want zo hadden we het afgesproken.Wij vierden gewoon verder onze heerlijke vakantie,en zij gingen met hun drietjes terug naar Nederland.En via de tellefoon belden we elkaar over de gang van zaken.Toen ze thuis waren gekomen vertelden ze dat alles goed was gekomen bij de douane.Nadat de papieren waren bekeken konden ze gelukkig doorlopen met Bora.En in het vliegtuig had ze zoveel bekijks van kinderen die helemaal verteder waren,want ze mocht als handbagage mee op schoot.Wat een avonturen heeft ze meegemaakt!!!En later toen wij zongebrand en uitgerust ook weer thuis waren hebben we nog een leuke dag gehad met dat lieve stel uit Rotterdam.Want ze zijn haar komen brengen naar haar nieuwe huis in het Haagje.En nu is ze de allerslimste poes die ik heb,en ziet mij als haar moeder.Ze is zo gezond als een vis en is heel ondeugend,ook naar mijn andere poezenkinderen toe.En zeg nou zelf...welke Turkse poes heeft zoveel avonturen beleefd in zo,n korte tijd en is er zo goed vanaf gekomen?Ik denk helaas maar heeeel weinig.....