taal

Het leven gaat door

door gevoelens heen en weer geslingerd te worden
emoties niet de baas zijn
niet die arm om je heen waar je zo naar verlangd
wat is het leven dan zwaar

en toch kruip je weer overeind
met een lach op je gezicht
weer je schouders eronder
waar haal je de kracht vandaan

een vrolijk melodietje
een hazelaar staat in bloei
de zon schijnt
een heldere regenboog

dat maakt je dag weer goed
dat geeft je weer moed
om daar mee aan de slag te gaan
en de zorgen zijn even van de baan

speelster

dit is het verhaal van wat ons is overkomen
toen het zo hoog opliep heb ik midden in de nacht deze brief geschreven en naar alle instanties gebracht

21-9-1993

geachte M

Toen wij in 1980 in dit huis kwamen wonen was het pays en vree.
nadat wij naast ons andere buren kregen gebeurden er rare dingen
ik heb haar er over aangesproken en ik kreeg een ontwijkend antwoord.
nooit is ze ook maar aan de deur geweest.
u moet weten, wij hebben een gedragsgestoorde zoon zoals er wel meer in deze stad wonen
de ouders van die kinderen hebben de zelfde problemen als wij
toen onze zoon 6 jaar werd was zijn toestand onhoudbaar voor ons
op school ging het niet goed en thuis ging het niet goed
onze zoon riep alleen maar negatieve reacties op
via de huisarts en de schoolbegeleidingsdienst konden we eindelijk de hulp krijgen die we hard nodig hadden voor onze zoon
hij is toen geplaatst op de lomschool en via het RIAGG kregen we gezinstherapie
sindsdien is het stapsgewijs bergopwaarts gegaan
van 40 driftbuien op 1 dag is het teruggegaan naar 40 driftbuien in de maand en soms nog minder
het is voor ons een lange zware moeilijke weg maar we zijn nog steeds op de goede weg om een stabiel mens te vormen van onze zoon met zeer strakke regels
wat niet in dank wordt afgenomen in de omgeving en toen zijn de pesterijen begonnen
omdat onze zoon opvliegend van aard is als hem onrecht wordt aangedaan is hij een echt pispaaltje in de buurt, ook al omdat hij van dat prachtige rode haar heeft
ze schelden hem uit voor rode biet en als je dat alle dagen hoort gaat het wel eens vervelen
ik hou hem dan voor dat ze jaloers zijn op je mooie haar want op school wordt hij niet uitgescholden
toen in 1989 onze dochter ongeneeslijk ziek werd
ze kreeg een heupziekte is door de zorg van ons en de spacialist na 5 jaar het heuglijke nieuws gekomen ze is genezen maar ze blijft beperkt mobiel en zal waarschijnlijk als ze 18 is geopereerd moeten worden om mobiel tekunnen blijven
in de tijd dat ze ziek was is ze uitgescholden voor waggeleendje en meer van dat soort mooie taal
met de buurvrouw en haar zoontje hadden we een fijn contact maar dat was gauw over
zij met haar problemen en wij met de onze
wij houden van tuinieren en ik kan niet tegen de zon
zijn houdt niet van tuinieren en niet van rotzooi(bladeren ) in de tuin
In de winter is het van o wat heb je een mooie takken. in de lent is het van wat worden de takken al weer mooi groen
in de zomer is het ja je hebt toch wel lekker schaduw van de bomen hè?
maar O WEE als het herfst wordt dan zijn de poppen aan het dansen
toen had ik niet zo door wat zij ons aandeed
ik heb het nooit gemeld bij de politie
want als ik haar er over aansprak kreeg ik een ontwijkend antwoord maar nu na al die tijd weet ik wel beter
drie jaar geleden heb ik voor het eerst de politie gebeld en is de wijkagent bij me langsgeweest en we hebben een goed gesprek gehad
toen is het weer een tijdje goed gegaan maar als de bladeren vallen is het mis
vorig jaar waren plots alle vissen dood in de vijver
in september begon ze de bladeren in de vijver te gooien
ik heb haar daar over aangesproken en gevraagd of ze ze niet achter in de tuin wilde gooien want daar heb ik een composthoop
ze antwoorde hou je rotzooi bij je en waar bemoei je je mee
van het voorjaar heb ik de vijver heringericht en er een net overheen gespannen
er kwamen aan de andere kant nieuwe buren wonen en nu was de hetze compleet tegen ons gezin
na ze eerst geholpen te hebben begonnen ze te zeuren als onze kinderen eens bonje hadden
we hadden een prachtige tussen heg als erfafscheiding en toen ik op een dag thuis kwam was de heg verdwenen en er stond een 2 meter hoge houten schutting voor in de plaats zonder er met ons te overleggen
ik speel al 30 jaar acoordeon en wat me nu overkomt gaat alle perken te buiten
dit is waarschijnlijk de tendens van deze tijd
aangezien ik op een accordeonclub zit en hier en daar optreed moet ik thuis studeren
dat wordt me gewoon onmogelijk gemaakt
maar ik zie het positieve in van het geheel en dan kan ik wel wat hebben
ik noem het gewoon pesterij
op een gegeven ogenblik kunnen ze helemaal niet meer van ons velen
je zou de hele dag op je stoel moeten gaan zitten en je mond houden dan zijn de buren gelukkig maar zo zit het leven toch niet in elkaar?
als ik accordeon speel zet ik de radio op 2 en dan weet ik dat ik niet te hard speel
nooit heb ik daar problemen mee gehad maar nu
deze buren aan bijde zijden zetten hun radio keihard aan
maar mij hebben ze daar niet mee ik kan dan rustig mijn vingeroefeningen doen en als het dan zachter word speel ik in mijn eigentempo verder
het pesten begint steeds grimmiger vormen aan te nemen
onze zoon is op een zondagmiddag naar het politiebureau gestapt om eens vragen te stellen en te vertellen wat hem dwars zit o.a schelden spugen zandkluiten gras gooien enz........
in overleg met de coordinator zijn na ongeveer 2 weken 2 agenten verhaal komen halen en daarna met de ouders van de pesters gaan praten
de dagen daarna werd het pesten alleen nog maar erger
onze kinderen werden niet alleen uitgescholden
wijzelf werden nu ook uitgejouwd in de vorm van brillejood dikzak vieze vette hoer en meer van dat soort mooie taal
woensdag middag kwamen er 2 agenten aan de deur
onze zoon zou de buurvrouw hebben uitgescholden
ik weet zeker dat hij dat niet gedaan heeft want ze was niet eens thuis
zondagavond 8-8-93 kwamen we thuis van een dagje den haag en de hele vijver lag weer vol met bladeren
ik heb ze eruit gevist en de volgende dag een net gekocht en dat over de vijver gespannen
nu ze ons niet meer op die manier kan pesten probeert ze het op een andere manier
woensdagmiddag 15-9-93 is de achterband van de fiets van me moeder lekgestoken tussen kwart voor twee en drie uur
toen onze zoon uit school kwam stond de buurkongen hem al op te wachten
de grijze vuilniscontainer die naast de deur stond had hij tegen de fiets van onze zoon gegooid en er zat een hele deuk in het spatbord wat onze zoon er net nieuw op had gezet
onze zoon heeft teon de kolder in de kop gekregen en is vreselijk uit zijn slof geschoten
alle opgekropte woede van de afgelopen weken kwam er uit
hij heeft de buurjongen een schop gegeven en de buurjongen schopte terug
toen heeft onze zoon de fiets van de buurjongen op de grond gegooid en een flinke trap tegen het achterwiel gegeven en op dat moment komt de buurvrouw naar buiten en begint mij uit te maken voor teringwijf vieze hoer en a-sociaal kreng
ik zeg dat ze bij haar zoon moet wezen want die begon
de grijze bak heb ik weer overeind gezet en toen gooide ze de groene bak om maar die was nog zo goed als leeg
ondertussen heb ik onze zoon zover gekregen dat hij wat kalm werd
en ben naar binnen gegaan nadat ik zijn fiets in de schuur heb gezet
donderdag belde de school of ik hem wilde halen want hij durfde niet naar huis
vrijdagmiddag werd werd hij ook bekogeld met afgekloven appels
in de tijd dat hij zijn schooltas in huis zet is zijn fietssleuteltje uit zijn fiets gehaald en mijn man ziet die jongen hard wegrennen
de politie is geweest en zei dat de fietssleutel boven water zou komen maar dat is helaas niet gebeurt
de fietsenmaker heeft zaterdag het slot verwijderd en er een ander opgezet anders kon hij maandag niet op kamp
alle dagen worden er appeltjes en kluiten gras tegen het huis aangegooid
en het keuken raam besmeurd met gekookte rijst
en waarom?
als u het weet mag u het zeggen
ik zit in verscheidenen besturen en commissies
nu als ik cq wij a-social zouden zijn zou dat waarschijnlijk niet gebeuren
als de buurvrouw een hetze tegen ons heeft laat ze dat dan eens tegen ons in het gezicht zeggen en niet bepaalde figuren uit de buurt er voor op laten draaien
mensen die hier net zo lang wonen als wij spreken er schande van
wij zijn 17 jaar getrouwd en dat wordt waarschijnlijk niet meer gewaardeerd
kijk dat de buurvrouw niet aan de man kan komen daar kunnen wij niets an doen
wij proberen de verstandhouding goed te houden
onze kinderen hebben nog nooit iemand uitgescholden want daar staat en sanctie op
maar de figuren in de wijk doen de hele dag niets anders als wij in de wijk op straat lopen
wij zijn alleen binnen veilig
dit is toch niet normaal of wel soms.

hoogachtend ..........speelster

na dit relaas werd het pesten alleen nog maar erger maar dat wordt vervolgt

na de brief kwam er iemand van de woningbouw langs om te praten
of het niet verstandig zou zijn als wij in de gelegenheid gesteld zouden worden om te verhuizen
ik stond perplex
wij die geen kwaad in de zin hebben moeten weg
om wat een ander ons aandoet?
daar kan ik niet alleen over beslissen
daar moet ik het eerst met de rest over hebben
en het politieonderzoek loopt ook nog dat wil ik ook nog even afwachten
ondertussen worden de pesterijen alleen nog maar erger
maar daarover straks meer
het politieonderzoek levert niets op
en dan komt er schot in de zaak
de man van de woningbouw komt weer langs met een voorstel
omdat voor ons het woongenot zo is verpest is zijn voorstel dat wij mogen zeggen waar we graag zouden willen wonen
oke daar gaan we mee akkoord
binnen nu en 3 maanden kunnen we verhuizen
na een korte inspectie van de woning en beloftes van onze kant om het schoon en leeg op te leveren
krijgen we een andere woning
ondertussen ziet het huis er niet uit
het is herfst en het wordt kouder buiten
en wat er nu gebeurt het is gewoon een slapstick en zo heb ik het ook beleeft
elke dag worden er zo'n 150 eieren tegen het huis aan gekwakt
de eerste 2 dagen heb ik het schoon gespoten maar er was geen beginnen aan
binnen de korste keren zat er weer eierstruif tegenaan
en toen de eieren op waren werden er zakjes met limonade en yogidrink tegen het huis gegooid
ik maakte het nu maar 1 keer per week schoon met de tuinslang en heet water
de gordijnen hield ik angstvallig dicht
zodat ik niet zag wat er allemaal gebeurde
elke dag werd er op hetzelfde tijdstip een grote stuiter tegen het kamerraam gegooid
toen op een gegeven moment haalde ze straat steentjes uit de straat en gooide die tegen het raam
net zolang tot het raam brak
het was gelukkig dubbel glas en het binnenraam bleef heel
maar toch we zaten toen met en kapot keukenraam
voordeurraam en het huis zag er niet uit
toen lag er ook nog eens een zootje vullis voor de deur
dat heb ik 3 dagen laten liggen en niemand in het buurtje vond dat erg behalve de pester
2 dagen daarna kwam de politie aan de deur verhaal halen
alsof ik de eieren er zelf tegen aankwakte
de millieupolitie kwam ook
maar omdat ik die persoon toevallig goed kende
en uitgelegt heb wat er speelt maakte die er verder geen werk van
elke dag was het een verrassing hoe het er uitzag als ik weer thuiskwam
ondertussen had ik een verhuiswagen geregeld
en dozen gevraagd
kon ik op me gemak inpakken
we hebben 6 weken ingepakt gestaan
omdat ik wist dat we zouden weggaan konden ze treiteren wat ze wilden ons deerde het niet meer
we werden bedreigt en ze zouden ons verbranden
en die bedreigingen waren wel angstig
daar belde ik de politie voor op
maar hun nee was mijn ja
en wij stonden in ons hemd zogezegt
tot het verlossende woord kwam een andere woning
in een rustige buurt vlakbij bos strand en duinen
we werden met man en macht verhuisd
binnen 2 uur was het huis leeg
en op hun gemak konden ze het andere huis weer volstouwen op een rustige en knappe manier
ja en dan komt er een rust over ons heen
en ik moet zeggen ook dat was wennen
dat je weer gewoon over straat kan lopen
ik kan nu heel goed voelen wat een ander voelt die zo bedreigd wordt
ondertussen wonen we er nu nog en het bevalt ons heerlijk
geen geklier en iedereen is vriendelijk wat je uitstraald krijg je ook terug
maar soms .........
als ik aan die tijd terug denk kan ik alleen maar dankbaar zijn dat ik dat heb meegemaakt want zo'n ervaring daar groei ik van ook al klinkt dat gek
mij zal niemand klein krijgen
ik mag mij zo nu en dan klein voelen maar zal dat niet uitdragen

het dreigement is wel ten uitvoer gebracht
een vuurwerkbom op de voordeur
maar toen woonden wij er niet meer
de woningstichting den helder is heel coulant geweest en we kregen geen rekening van vernielingen van de woning want zolang de sleutels niet ingeleverd zijn blijf je verantwoordelijk maar in deze speciale situatie was het overmacht .

speelster

er staan koeien in de wei
grazend en herkauwend
van de koe komt melk
nee hoor, dat komt uit een pak
dat koop je in de supermarkt

vroeger kwam de melkman
bij mijn moeder aan de deur
hulpvaardig ook dat hoorde erbij
even helpen met de wasketel
die moest op het vuur

tegenwoordig heb je machines
het huishouden stelt niet veel meer voor
boenen. poetsen, is in een wip gereed
dus werken buitenshuis is een pre
status vergaren, hoe goed gaat het ons

maar de andere kant van de madaille
is sleutelkinderen, geen gezelligheid
een verharde maatsshappij
ikke,ikke en de rest kan stikken
solidariteit wat is dat?

dat sterken opkomen voor de zwakken
steeds minder hoor je dat geluid
soms bekruipt mij de gedachte
in wat voor maatschappij leef ik
met mijn handicap en mijn sores

ik leef mijn leven met veel plezier
en kijk op niemand neer
weet niet van jalouzie en haat
vriendschap en liefde
dat staat hoog in mijn vaandel

speelster

Voortdurend gaan er nieuwe deuren open

en oude deuren gaan dicht
een herinnering blijft over
elke dag is een nieuwe deur
die opent perspectief

wat je gister niet af kon maken
daar doe je nu je voordel mee
nieuw materiaal, opnieuw denken
en de klus is zo geklaard

nieuwe deuren openen nieuwe tijd
onbevangen het diepe inspringen
sommigen kunnen dat heel goed
en het succes is verzekerd

speelster

hoe ik het doe weet ik niet
het is een gevoel wat me overmand
en hup het staat op het scherm
zomaar spontaan geboren
me vingers typen vlugger dan ik het kan bedenken
ik schrijf het ook pas op als het op het scherm staat
want als ik moet schrijven dan ben ik de helft al weer kwijt
dus mijn gedichtjes worden tegenwoordig op de pc geschreven

met loslaten doe je niemand pijn

je kunt alleen maar trots zijn als het goed gaat
en goed loslaten is een bevrijding
groeien en bloeien
met tevredenheid

loslaten

het hele leven
bestaat uit loslaten
hoe ouder je wordt
hoe meer je moet loslaten

geniet van de nieuwe dingen
en koester de herinneringen
zo wordt loslaten
een tevreden gevoel

speelster

zoals te zien is schrijf ik alles met een kleine letter dan hoef ik niet na te denken hoe ik en wanneer ik een hoofdletter nodig heb.

want anders ben ik het verband van het gedicht kwijt
mijn handicap is dat ik niet kan onthouden

dus als ik mijn gedachte niet aan de pc kan toevertrouwen is het meteen weer weg en kan ik het niet terugroepen

en het is zo heerlijk om eens lekker van me af te schrijven en dat te delen
ik heb gemerkt dat mensen er troost uit putten of op een andere gedachte komen

en daarom leek het me leuk om een blog te starten met mijn gedachten in deze vorm

speelster

een heel plezierig weekend
voor je het weet is er weer een week om
en wat heb je dan beleefd?
is het geworden wat je ervan verwachtte?
of gaat het als een sleur voorbij ?
heb je kunnen lachen?
een grapje kunnen maken ?
een mooie film kunnen bekijken en er van genoten?
of een mooi boek gelezen?
Ik heb alle dagen heerlijk gekookt
fijn bezig geweest in de tuin
met de hond gewandeld
met veel plezier accordeon gespeeld
een uitnodiging ontvangen voor volgende week
en tussendoor het huishouden draaiende houden
ziekte en zeer een helpende hand toegestoken
getroost en wat kreeg ik er voor terug?

een klop op me schouder van mezelf

eenzaamheid
alleen voelen
het niet echt zijn
maar toch

niet goed kunnen verwoorden
gevoelens, de leegheid
de achterdocht
het wantrouwen

het is er allemaal
en toch....
hoe moet dit verder
samen en toch alleen...

speelster

ik heb het geen titel gegeven
het kwam zo maar in me op
ik kwam van school waar ik even een plezierige tijd heb door gebracht
mijn man slapend in de stoel ik zag hem niet bewegen en was even angstig
ik bekeek dat zo een tijdje door het raam toen ik thuiskwam
goedkijkend zag ik wat bewegen en mijn angst trok weg
de hond sprong op de grond en mijn man met een schok wakker
hij zei dat hij net in slaap was gevallen maar ik heb zo'n 5 minuten naar hem staan kijken en hij was echt diep weggezonken
mond open hangend in de stoel handen op de buik gevouwen
en zo brengt hij de dag door in zijn vakantie
en mopperen dat ik weg ben geweest en nu even achter de pc zit om te typen
zo schrijden de dagen voort en morgen heb ik weer een leuke dag en van het weekend ook
maandagavond  spelen in het altzheimercafe
en dinsdag naar het huiskamerproject eens lekker praten met elkaar over de afgelopen maand zodat ik de rest van de maand er weer tegenaan kan op mijn eigenwijze wijze want dat ik beslissingen moet nemen omdat manlief niet verder nadenkt over gevolg ja dat is pijnlijk te moeten concluderen

speelster

leer eens kijken met de ogen van je hart
en niet met de ogen in je hoofd

dat doe ik al jaren
en het bevalt me goed
beslissingen gemaakt met het hart
zijn altijd goede beslissingen

ook al pakken ze wel eens verkeerd uit
dan is het een les geweest
van zo moet het niet
en de volgende keer weet je het

als je je gevoel laat spreken
krijg je nooit spijt van je beslissing
rationeel denken en doen is koud
gevoelloos en emotieloos

met het hart denken en doen is warm,
liefdevol, emotioneel en gevoelig
soms ook heel pijnlijk
en toch...... geeft het een goed gevoel

speelster

herfst

het lijkt nergens naar dit jaar
toch is het weer zover
paddestoelen
afgevallen bladeren
 
maar verder
het verloopt heel kalm
veel te warm
veel te droog

geen verklaring
of toch wel
milieuvervuiling
broeikaseffect

teveel mensen op aarde
die teveel verspillen
dan krijgt de natuur problemen
en de mens is daarvan de schuld

stoppen met verspillen
is tegen dovemansoren gezegt
want niemand wil inleveren
dus gaat de vernieling door
 
de prijs zie je alle dagen
de natuur geeft gehoor
aan de verspilling
van de mensen
 
speelster

wat is ervaring ?
een beeld?
een fantasie?
het weten?
het begrijpen?
dat er meer is tussen hemel en aarde?

het is voor mij niet vreemd

toen ik voor het eerst in oostenrijk kwam was het of ik thuis kwam
de bergen de kleuren het wonderschone landschap
het is wonderlijk als ik er met anderen over praat
die niet open staan voor wat ik heel gewoon vind
dat ze me voor gek verklaren

het is het beste voor mij is dat ik daar niet tegen in ga want dat is verspilde energie

maar elke keer als ik de bergen zie kan komt er een heel vreedzaam gevoel over me

zo ook met de volgende gebeurtenis

5 jaar terug is mijn broer overleden en daar heb ik voor hij ging zeer innig afscheid van kunnen nemen
ik heb nog steeds contakt als ik langs de zee loop

toen mijn vader overleed heb ik een declamatie geschreven
en op de ochtend voor de plechtigheid ben ik eerst naar de zee gelopen om te oefenen
het regende licht en waar ik liep scheen de zon
net zo tussen 2 buien door
de zonnestralen volgden me tot aan het strand
en ik was niet nat heel raar
ik heb het 2 keer hard op gelezen
de 1ste keer met een brok in me keel en ogen vol tranen
de 2e keer met een gerust gevoel van ik kan het
me broer wenste me succes dat voelde en hoorde ik
ik draaide me van de zee af en er kwam zo'n rust over me heen
het regende nog steeds en ik werd maar niet nat
ik kwam onderweg nog iemand tegen die was drijfnat en ik niet ik liep constant in de zonnestralen tot aan huis
ik stapte naar binnen en de vraag kwam waarom ben je niet nat
ik kon het niet verklaren
het wachten was op de auto die ons naar de aula zou brengen
die auto was dus ook drijfnat

en dit is een ervaring die ik niet vergeten kan
want ook de lucht tijdens de wandeling was zo mooi van kleur als ik mijn ogen dicht doe dan zie ik alles zo weer voor me

speelster

als het zo donker om je heen is
en je alleen nog maar kunt huilen en verdrietig zijn
wat is het dan fijn als er mensen zijn die tot je proberen door te dringen
het waren mijn eerste ervaringen met het hogere
zo noem ik het
paranormaal heeft bij mij geen beeld het hogere wel
als je niet lekker in je vel zit
en je wordt zwart gemaakt buiten je schuld
de details zal ik vermijden die zijn te pijnlijk
maar ik schrijf daar nog wel eens over want het moet uit me vandaan
waar het om gaat ik ben altijd mijn eigen weg gegaan en dat wordt niet in dank afgenomen
ik zat op een vereniging en we hadden een optreden maar ik trilde zo gewoon van de spanning door de situatie waar ik in zat
de muziek en mijn accordeon slepen me overal doorheen
maar er kwam iemand naar me toe en die zei tegen me
meissie alles komt goed maar je moet haar vergeten want dat komt nooit meer goed
om te weten van mij of ze het bij het rechte eind had vroeg ze me persoonlijke dingen die ze niet kon weten zo frapant
en ik gewoon antwoorden of het zo hoorde

een paar maanden later was ik ergens op visite
en daar was ook een zieneres die ik kende
en die deed het zelfde verhaal

en dan is het aan mij wat doe ik daar mee
en nu ben ik zo ver dat ik dat totaal heb kunnen loslaten
en met die ervaringen kan ik verder en andere mensen tot steun zijn
ik voel ik ruik ik zie
maar ik ben geen helderziende
en dat is wel in ontwikkeling
want ik leer nog elke dag
ik sluit me er niet voor af
en kijk wel wat het voor me in petto heeft
soms komt er een gedachte en die kan ik makkelijk wegsturen
maar een paar dagen komt die gedachte toch weer terug en dan kan ik er wat mee gek he
en gebeurt steeds vaker
vooral als ik achter de pc zit
dan beroeren de vingers de toetsen en ik verbaasd wat er op het scherm verschijnt maar het is wel mijn gevoel van dat moment
zo komt het dat ik dingen zie ruik en voel die er niet zijn op dat moment maar waar ik niet angstig voor ben
het hoort gewoon bij me en door er zo mee om te gaan en alles in het positieve te trekken
heb ik nu een leuk leven met een lach en een traan
de stappen die ik zet en doe doe ik met het hart en gevoel en dat voelt goed
mocht het eens mislopen dan was de keuze verkeerd en heb ik ervan geleerd
maar als iets in me zegt dat mag je zeggen en dat niet dan luister ik daarnaar en ik ga ook op dat pad verder en zie wel waar dat pad uitkomt
ik ben in ieder geval heel gelukkig
en dat hoop ik tot in jaren te blijven
ook al zal ik nog zoveel tegenslagen krijgen
de positieviteit zal het altijd winnen
en daar hou ik me aan vast voor de rest van mijn leven
speelster

elke dag is een leuke dag met mooie en minder mooie momenten die later toch weer naar humoristische momenten worden vertaald
zo is een dag dan toch een leuke dag geworden

ik geniet van de prachtige wolkenluchten die voorbij drijven het zonnetje dat zomaar de kamer inschijnt
de kat die zonder wat te zeggen op me schoot komt liggen omdat ik verdrietig ben
dat geeft een stukje warmte en troost
en het gespin geeft een stukje rust in me
zo kan ik weer blij de dag tegemoet zien

vanmiddag weer naar koersbal

zal dat eens even uitleggen

het is een behendigheidsspel
en zeker niet makkelijk om dat goed te spelen
er is een groene vilten mat van 2 meter breed en 12 meter lang
verdeeld in de helft en aan iedere kant zijn 3 vlakken van 30 bij 67 cm
je speelt het normaal met koppels
die rollen om de beurt een bal naar de jack
de jack is en klein balletje net als bij jeu de bouls
de speelballen hebben een loopvlak en twee afgeplatte polen de ene kant is verzwaard zodat als je de bal rolt hij met een boog rolt
dat noem je koersen vandaar koersbal
minimaal kun je 1 punt scoren en maximaal 9 punten
ik help nu ruim 5 jaar en elke keer is het weer anders nooit wint de dezelfde persoon en het gaat er heel gemoedelijk aan toe
de laatste tijd wordt er individueel gespeeld omdat we te weinig mensen hebben die een koppel kunnen vormen
het mooiste is 6 of 7 koppels maar we zijn maar met zij'n 7en of 8en en dat is dan te vermoeiend om steeds heen en weer te lopen want je speelt van de ene kant naar de andere kant en het zijn toch mensen op leeftijd maar zeer blijmoedig en dankbaar dat er iets georganiseerd wordt waar ze aan mee kunnen doen
je kunt het zowel staande als zittende spelen of in de rolstoel en zo kan een ieder er dus aan meedoen die dat wil
er is maar 1 probleem waardoor het eerdaags niet meer gespeeld gaat worden en dat is omdat er weinig nieuwe mensen komen want als je opgenomen wordt in het verzorgings tehuis dan ben je niet meer goed ter been of je verstand laat je in de steek of je hebt nog meer mankementen zoals duizeligheid en dat is heel jammer want ook deze mensen zijn best in staat om mee te doen maar ze durven het niet aan zijn bang om te vallen en hebben te weinig kracht om de bal over de middenlijn te rollen
hoewel het plezier bij ons voorop staat wat erg gewaardeerd wordt door de mensen
en zo ga ik elke woensdag middag een tijdje helpen in het verzorgings tehuis met koersballen

speelster

is het geweest
het was een compleet feest
de kleine kwam met open armen op me af
hee oma, oma
een heerlijk joch

zaterdag lekker gegeten
en ik naar de zang
ik had de accordeon ook mee
want ik begeleid ook nog verschillende liedjes

s'middags naar het zorgcentrum
en heerlijk buiten zitten spelen
alle ramen gingen open
dus konden die ook meegenieten

sávonds een fikse onweersbui
en met anderhalf uur was dat ook weer over de zon scheen nog even en toen werd het donker

zondag heb ik met een helicopter meegevlogen een rondje den helder
wat een uitzicht
ik kon zelf vlieland zien liggen
en zeehonden op de zandplaten
en wat is de zee mooi vanuit de lucht
de stroom van eb en vloed is heel goed te zien
de moeite waard om dat eens vanuit de lucht te bekijken

en nu regent het pijpestelen
en is aan een mooi zonnig weekend een eind gekomen

morgen ook nog een mooie dag
want dan hebben we de laatste dag van het strandspektakel
ook dat heb ik vanuit de lucht kunnen bekijken
ze hebben er veel werk vangemaakt
morgen een vliegshow boven de zee
en dat is altijd mooi
de ruimte die ze daarvoor hebben en een tribune van een paar kilometer want iedereeen kan het goed bekijken vanaf het strand

speelster

zomaar een dag
eerst maar eens een heerlijke wandeling met de hond gemaakt
lekker door de duinen en die zijn nu zo mooi
je kijkt je ogen ogen uit als je het zien wilt
al dat kleine grut
plantjes en diertjes een kleurrijk geheel
de libelles heb ik ook weer gezien
jagend achter muggen aan
al vliegend vangen en opeten
een adembenemend schouwspel
eten en gegeten worden dat is puur natuuur
er was een koppel zwanen met 8 jongen en die zijn er niet meer
doodgeslagen door mensen en waarom?
mensen eten die zwanen niet op dus dat is pure moord
dat is het verschil van natuurbeheersing
mensen maken de natuur kapot
de natuur regelt het zelf wel
die heeft voor elke soort een andere soort die daar van kan leven
een mier kan niet zonder een luis
een egel kan niet zonder een worm
en een worm kan niet zonder zand
en een mens???
heeft overal last van !!

s'middags was er een vliegshow boven de zee
de meeuwen bleven maar boven de duinen zweven daar waren ze veilig
en mensen vies kijken want meeuwen scheiten al zwevend
en er kwamen wat flatsen naar beneden
maar ik werd niet geraakt hahahaha
ik stond op een gunstig punt buiten bereik hihihi
het was erg druk op het strand voor helderse begrippen

ik zat bij de strandopgang donkere duinen
daar was het tamelijk rustig maar een uitzicht
kon alles goed zien

en de zon heeft ook flink geschenen
dus heb ik nu een rode neus en rode schenen

na de vliegshow naar huis lekker eten gekookt
spinazie en daar had ik een ui en tomaat en gehakt door gedaan wat ik eerst gesmoord had in de koekenpan
een eigen recept en lekker

s'avonds nog even naar het bos geweest met de hond
zo de stilte even opgedaan
even lekker wegdromen
en dan loop je daar zo alleen en je hoort de natuur om je heen
geristel gekraak vogelgeluiden een konijn dat vlak voor je oversteekt de braamstruik in
ja het was een prachtige dag
en geslapen als een roos
en nu zo meteen naar de tandarts
en vanmiddag weer uit spelen
dat wordt weer een klein feestje van herkenning voor de mensen
dus ik ga weer een heerlijke dag tegemoet

en ondertussen laad ik de wasmachine een paar keer dan is dat ook weer gedaan

speelster

ik begin de dag altijd met een lach
en die wordt meteen de grond in geboord want waarom moet ik lachen ??
ik lach nu pas als manlief weg is
en zingen en spelen en schrijven daar put ik kracht uit om door te gaan
het leven is niet zo leuk
maar zelf er iets aan doen maakt het leven leuk
genieten van de kleine dingen om je heen
kijk naar wat je wel kan en ga daar mee aan de slag
zaterdag was er iemand die vroeg waarom ik geen accoorden speel maar enkele noten
ze zei het klinkt wel mooi hoor maar je kan ook met accoorden spelen
ja zei ik en dat kan ik dus niet
ik ben al lang tevreden dat ik kan wat ik kan
mijn rechts links coordinatie is niet 100%
en ik heb dus moeite met accoorden spelen
dus begin er niet eens meer aan
maar ik ben tevreden met wat ik wel kan
en zolang ik met gevoel mijn liedjes vertolk
en de mensen het fijn vinden om ze te horen blijf ik doorgaan
zolang ik met applaus wordt ontvangen is er mijnsinziens niets aan de hand met mijn accordeonspel
en als een ander vind hoe of wat is dat die ander zijn/haar probleem
vroeger zou ik dichtgeklapt zijn en geen noot meer hebben kunnen spelen maar nu zeg ik
goh kunt u wel accoorden spelen dan?
en dan zegt een rood hoofd nee ik kan helemaal niet spelen
en dan lach ik in mijn vuistje
want dit is humor van de bovenste plank
commentaar leveren en het zelf niet kunnen
kijk daar moet je leren boven te staan
dus geniet met alles wat je doet
straal dat uit en je komt over
ik heb dat bij ondervinding en geef dat graag door
dikke knufffffffffffffffffffff
en heel veel liefs
speelster

verlies verwerken hoe doe je dat?
daar is niet een twee drie een antwoord op.
ik bekijk elk verlies maar van de positieve kant.
je verliest je oma en je krijgt een dochtertje op de zelfde dag.
verdriet en vreugde gaan dan hand in hand.
omdat oma 91 jaar is geworden en nooit ziek is geweest maar de laatste week van haar leven haar krachten zomaar afnamen en wij allemaal nog afscheid van haar hebben kunnen nemen is dat verlies niet zo zwaar omdat de herinneringen aan haar zo levend blijven door foto's video's en verhalen die je kunt ophalen.

door terrorisme van mijn buurvrouw konden we niet in ons huis blijven wonen en werden we door haar optreden gedwongen te verhuizen wat we eigenlijk niet wilden maar als we nog en beetje wilden leven
zat er niets anders op dan te vertrekken.
het heeft ruim een jaar geduurd.
het was een geluk dat we een huurhuis hadden en we zijn door de woningbouwvereniging uitzonderlijk goed geholpen en achteraf zeg ik bedankt buurvrouw nu wonen we nog fijner dan dat we daar woonden.
vlak bij de winkels het bos en het strand.
het verlies van die andere woning heeft een betere woonomgeving voor ons opgeleverd maar van de praatjes van mensen die niet weten wat de achtergrond is van de verhuizing daar hebben we ons niets van aangetrokken anders werden we gek.
ondanks dat ik heb uitgelegd wat er aan de hand was geloofden ze me niet.

mijn broer is 2 jaar terug overleden aan een zeldzame hersentumor en daar heb ik ook afscheid van kunnen nemen maar daar heb ik het veel moeilijker mee.
waarom?
ik weet het niet.
misschien omdat hij nog midden in het leven stond en nog zoveel dingen wilde.
en dat dat hem ontnomen werd door die stomme tumor die sterker was dan de chemo's die hij kreeg?
misschien omdat hij jonger was dan ik ?
hij was 44 toen hij moest gaan.
een dag na de crematie voelde ik een knobbel in mijn borst de eerste gedachte die bij me opkwam was nu ben ik aan de beurt.
een mamafoto punctie en operatie volgde maar het was een ingekapselde tumor zo groot als een kippeei en er waren geen uitzaaiingen dus was ik door het oog van de naald gekropen.
ik mag verder leven en mijn broer niet waarom?
ik kan nu na alles wat ik heb meegemaakt en dat is nogal wat mijn emoties niet de baas en dat vind ik erg jammer ik probeer dan eens na te denken en kom steeds weer op het zelfde uit.
waarom?
ik zeg nu maar tegen mezelf daarom.
en dat helpt.
op sommige dingen zijn gewoon geen antwoorden en dat heb ik maar te aanvaarden en dat moet ik verwerken en een plaats geven in mijn leven en dan wordt het draaglijk hoe moeilijk het soms ook is.

mijn man heeft ops en gaat zienderogen achteruit
hij kan zich niet lang concentreren.
hij kan niet meer nadenken.
hij kan geen 2 dingen tegelijk doen.
is gauw kwaad als ik iets niet begrijp.
raakt oververmoeid als hij een bladzij leest.
en komt uitgeput thuis van zijn werk.
door zijn ziekte voelt hij zich achtergesteld wat absoluut niet zo is.
hij is langzaamaan veranderd van een lieve geintresseerde man die grapjes kon maken en heel goedglachs was veranderd in een man die zeer geemotioneerd verdrietig uit zijn ogen kijkt.en niet meer kan lachen en alles maar stom vindt omdat hij het niet meer begrijpt.
dit is ook een verlies en dat komt door de oplosmiddelen die in onderandere in verf en bijprodukten voorkomen en hij zijn beroep als scheepsschilder niet meer mag uitvoeren.
ik kan er mee om gaan en heb ook steun van de opsvereniging maar om mijn man zo zichzelf te zien verliezen is verschrikkelijk.

ik ben zeer creatief met van alles wat er maar voor me neus komt en daar gooi ik een hoop energie in en wat voor moois er dan tevoorschijn komt.
van iedereen krijg ik complimentjes. of het een schilderijte is, een gedicht, een taart of een lekkere maaltijd of een mooi jurk het maakt niet uit.
maar er zijn ook mensen die mij niet gunnen dat het me weer voor de wind gaat want ik kan weer lachen en vrolijk zijn.
maar het leven gaat gewoon door.
en ik heb er weer zin in ondanks de moeilijkheden die ik op mijn pad tegenkom.
door mijn positieve instelling en mijn hobby's kan ik zonnig de toekomst aan.
speelster

het is niet in dicht vorm
maar een impressie

maandagochtend om 4 uur op gestaan
en heel kalm aan gedaan
brood gesmeerd
en aangekleed
het regent pijpestelen
en is nog donker
wat zal het worden deze dag

net als de andere vakanties gaan we met nat weer op weg
als we in zevenaar komen voor de koffiestop met gebak wat al op ons staat te wachten
breekt de zon door
eenmaal over de grens verwonderen we ons over de prachtige herfst kleuren
het is zo schitterend mooi
en dan af en toe de zon er op te schijnen
de bomen lijken wel van goud
af en toe rijden we door een regenbui
en dat geeft een aparte sfeer
een wolk met een gouden rand
en de bus weer aan de kant
de lunch kan verorbert worden
en verder gaat het weer
prachtige vergezichten
wat is duitsland mooi
we gaan naar slusselfeld om te overnachten
en een warm onthaal is ons deel
de warme maaltijd glijd er in als koek
nog even naar een kapelletje
wat rust zoeken en kaarsjes branden
een loopje door het dorp
en dan heerlijk slapen
zo dat is dag 1
om zeven uur worden we gewekt
en half acht aan het ontbijt
het is een ontbijtbuffet
je kunt het zo gek niet bedenken of het is klaargezet
voor een ieder wat wils
zoet hartig pap of musli
het staat er allemaal
om half negen gaan we rijden richting munchen
het is erg druk op de weg wat een vracht verkeer
zonder file aan onze kant kunnen we doorrijden
hier en daar een stop
aan het meer heerlijk gewandeld
het weer is opgeknapt het is zelfs warm
zonder jas buitenlopen in het zonnetje
en dat in oktober een heerlijke tijd
met een fraaie rit door lange tunnels
en diepe dalen komen we op de bestemming Badgastein aan
de kamers worden ingedeeld en onze wens gaat in vervulling
we krijgen de kamer van 3 jaar geleden
kijken uit over het dal en de bergen
de toppen zijn bedekt met een laag sneeuw
het is sprookjesachtig mooi
als vanouds heerlijk gegeten dezelfde kok als toen
het is heerlijk genieten hier
er is vraag naar muziek en de accordeon wordt tevoorschijngehaald en ik geef een riedel weg
om half elf is het genoeg geweest en slapen gaan we weer en dag 2 is voorbij
woensdag ochtend
om half zeven lig in het zwembad
het is termaal water dat van 3000 meter diepte wordt opgepompt en is dan tussen de 40 en 50 graden c
het wordt afgekoeld naar 37 graden en is heerlijk zwemwater in de buitenlucht
zonder toevoegingen van chloor of zo
het is geen groot bad maar ik kan er redelijk in zwemmen.
daarna een warme douche en aangekleed naar de eetzaal en al het lekkers staat weer opgesteld
te kust en te keur
om 10 uur is er een wandeling met uitleg gepland en wie mee wil kan gaan
met zijn 38en gaan we op stap en krijgen uitleg over het kuroord badgastein
na een wandeling van dalen en klimmen want badgastein ligt tegen de berg aan
en ons hotel op 1000 meter boven anp
is het de beurt aan de bus om ons naar de liechtensteinerklam te brengen
een rivier die een gleuf in de berg gesleten heeft
door de eeuwen heen
het is nu niet zo ruw als 3 jaar geleden maar nog net zo indrukwekkend als toen en nu kunnen we helemaal tot de waterval lopen over grote plankiers die aan de rotswand zijn vastgemaakt
soms zijn de wanden zo ruw en nauw maar het zit allemaal stevig inelkaar
af en toe rolt er een steentje naar beneden
de diepte in het is hier en daar wel 50 meter diep
en 200 meter hoog
maar zo prachtig en zo vol donderend geweld van het stromende water
we verblijven er een paar uur en ik kan er maar geen genoeg van krijgen.
maar in het dorp loopt ook een waterval
en daar ga ik savonds nog naartoe
maar eerst heerlijk eten
we kunnen kiezen uit drie menu's
en wat er op tafel komt is allemaal even lekker
en zo is er weer een dag voorbij.
donderdag
eerst nog gezwommen
de rijp zit op de blaadjes van de bloemen het vriest een paar graden
daarna heerlijk ontbeten en vandaag staat er een trip naar de grossclockner op het program
het lijkt me een mooie rit te worden en ik krijg gelijk
eerst rijden we in de wolken maar beneden regent het en boven ons sneeuwt het
een pracht die besneeuwde bergtoppen
na een prachtige rit komen we bij het frans jozefhuis aan
en de grossclockner is in de wolken maar de top krijgen we te zien
de wolken zakken en zakken en vliegen weer omhoog
een heel apart gezicht
het is hoegenaamd niet koud en het zonnetje maakt het nog wat aangenamer
er staat totaal geen wind
het heeft gesneeuwd en we lopen in een witte wereld
heel mooi de omgeving zo
en met een fraaie rondrit gaat het weer terug naar het hotel
om even al het moois tot me te laten komen
ik speel nog even een deuntje en dan gaan we aan tafel
en het eten smaakt voortreffelijk
savonds is er een klaverjasdrive maar daar doe ik niet aan mee want dat kan ik niet klaverjassen
en weer is er een dag voorbij.
vrijdag
eerst heerlijk gezwommen in het zwembadje
en wat rek en strekoefeningen gedaan onder deskundige leiding van een medevakantiegangster
wat een lol hebben we in de vroege morgen
het dorp is niet te zien ligt in het dal onder een dikke wattendeken van witte wolken
om zeven uur wordt het wat lichter boven de bergen en de zon komt op
het schittert op het wolkendek
en na een uurtje is de wattendeken verdwenen en het dal is weer te zien
het ontbijtbuffet is weer heerlijk en daarna maken we ons op voor de reis met de bus
het wordt een prachtige dag en de reis gaat naar de stad salzburg
we worden afgezet vlak bij de burgt maar daar gaan wij dit keer niet heen
jan wil graag naar het mozartgeboortehuis
we lopen eerst een stuk langs de rivier
die stroomt heel erg snel
dat kunnen we zien aan de bladeren de rivier gaat zeker 3 meter per seconde
het water is grijsgroen van de kalkresten van het gesteente
de stad is gewenteld in herfstkleuren
zo tegen de heuvels het blijft een pracht om te bekijken
we vallen van de ene verbazing in de andere
we komen op plaatsen waar we nog niet eerder zijn geweest
smalle binnenstraatjes met mooie doorkijkjes
poortjes en uithangborden
zo komen we bij een koffieconditorei en daar nemen we een cappocino met een punt
we bekijken het mozarthuis en een aangeklede woning uit die tijd
originele manuscripten zeer interresant
zo lopen we door verschillende straatjes weer richting bus en we gaan wer terug naar het hotel
waar de warme maaltijd wacht
savonds maken we er een dolle boel van met live muziek van de accordeon
er wordt uit volle borst meegezongen en de polonaise ontbreekt ook niet
om 11 uur is het tijd om de koffer op te zoeken
en heerlijk te gaan slapen na een fijne dag
zaterdag
6 uur opstaan en heerlijk zwemmen
in het warme water van het zwembad
het wordt beregezellig en er zijn er steeds meer die het kunnen waarderen
je knapt er lekker van op
en blijft de hele dag fit
het ontbijtbuffet is weer uit de kunst
en voldaan gaan we de bus in voor een mooie rit naar zell am see
we gaan daar een rondvaart maken
maar het weer is niet zo best
en toch heeft dat ook zijn bekoring
lage bewolking dat lijkt zo omdat wij zo hoog zitten
als we door het wolken dek zakken naar de bewoonde wereld zijn de wolken toch hoger dan we dachten
het regent en boven op de bergen sneeuwt het
wat gesmolten was wordt weer aangevuld met verse sneeuw
van de bergen rond het meer zien we niets
de boot is overdekt en we worden zo niet nat
evengoed is het een mooie tocht geworden
zonder dat we de bergen konden zien
want de wolken lieten het niet toe
na de bootochttocht weer naar het hotel met een mooie rit
heerlijk gegeten en een wandeling gemaakt
naar beneden genoten van de burgermuzikanten
in de austriazaal
het waren jonge musici van een blaaskapel
en musiceren dat ze konden
de dirigent is erg trots op ze
en vertelt dat ze geen concurrentie hebben van buurtverenigingen maar van de pc en de spelcomputer
steeds minder jongeren willen toetreden tot de blaaskapel of andere verenigingen maar dat is de tendens van deze tijd
we kregen een heerlijke muziekavond voorgeschoteld
en met een voldaan gevoel vertrekken we naar het hotel voor een welverdiende nachtrust
zondag is het rustdag
en worden we verwent met koffie en eigengebakken apfelstrudel door de hotel eigenaresse
smiddags naar de waterval en genieten van het denderend geweld waar we geen genoeg van krijgen
als ik nu me ogen dichtdoe zie en hoor ik het weer
zoveel indruk heeft het achtergelaten bij me
maandag
heb ik niet gezwommen
me huid speelt op en ik heb er last van
maar wel heerlijk ontbeten
we gaan vandaag vroeg op pad en blijven de hele dag weg
er is een rondrit door karintie gepland en een stukje italie staat op het programma
de trein rijdt niet dus moeten we eerst naar het noorden en dan om de berg heen
dat scheelt anderhalf uur heen en terug
maar het hindert ons niet want wat we nu te zien krijgen is ook leuk
sommige houden er niet van maar er zijn 2 lange tunnels van zo'n 5 en 6 kilometer waar we doorheen rijden
zowel heen als terug
er lijkt wel geen eind aan te komen
vrachtwagens met zwaailichten betekend afstand houden
en dat gebeurt dan ook
inhalen is ook verboden
en dat hebben we ook gelukkig niet gezien
iedereen hield zich keurig aan de regels
aan de andere kant van de berg was het ook mooi weer
ze zon schijnt en er is een blauwe lucht
met veel witte strepen van vliegtuigen
er vliegen er wel 4 achter elkaar
en kriskras overal naartoe
op een gegeven moment tel ik er wel 20
de een vliegt over de ander heen
en grote en kleinere vliegen af en aan
de omgeving is hier niet zo bergachtig maar meer heuvelachtig
de hoogste bergtop komt op zo'n 2000 meter
en we rijden veelal in het brede dal
dus weinig hoogte verschil
maar wel door een mooie omgeving
de grens met italie is goed te merken
het schone oostenrijk en het onverzorgde italie
ongeverfde kozijnen is het eerste wat opvalt
de reisleider vertelt dat de levensstandaard niet zo hoog is als bij ons
nou dat is dan ook goed te zien
zo leer je weer wat van de streek
smiddags maken we een stop in velden aan de worthersee
het is zo heerlijk weer dat de jas in de bus kan blijven
lekker aan het water gezeten en het is zo helder dat je de vissen kunt zien zwemmen
die ook maar op de foto gezet
in de supermarkt een paar flessen rum gekocht
en de rit terug naar het hotel met een andere route maar de tunnels kunnen we niet ontwijken
anders komen we niet op de plaats van bestemming
weer heerlijk gegeten en savonds nog even naar de waterval
toen we terugkwamen werd er nog gevraagd om een riedel en de mook nog maar even op schoot gezet en lekker zitten spelen
tot het weer bedtijd werd en weer een dag om
dinsdag
ik zwem niet meer maar er waren er genoeg die daar wel trek in hadden zo vroeg
en het is een gezellige boel daar in de tuin
het dal is weer bedekt met een wolken deken
maar net als daarvoor wordt het weer een prachtige dag
de krimmlwaterval staat op het program
na het ontbijtbuffet gaan we op reis
een paar mensen gaan niet mee
zij willen naar de tv kijken
waar prins claus wordt bijgezet in de kerk te delft
we gedenken prins claus in de bus en gaan op weg
wat we zaterdag niet konden aanschouwen zien we nu wel
wit besneeuwde toppen
en een helder blauwe lucht
eerst gaan we naar kaprun even de benen strekken
en dan naar de krimml watervallen
we wandelen daar langs de waterval omhoog
tot het 2e plateau
zo'n 1400 meter hoog zijn we dan
een lawaai van jewelste wat een water stroomt er naar beneden
jammer dat de zon te laag staat anders zagen we prachtige regenbogen in de stuifregen
met kleine pasjes gaan we terug de steile weggetjes af
en van het plateau neem ik een paar mooie stenen mee voor in de tuin thuis
met een mooie rit gaan we weer naar het hotel
en de kok heeft een heerlijke maaltijd klaargemaakt
savonds is het weer beregezellig en genieten we van een spelletje rummicub en mens erger je niet
en een rammeltje op de mook
om 12 uur is het op kooi en rusten
woensdag
het is de laatste dag voor de terugreis weer aanvangt
na een heerlijk ontbijtbuffet
naar het dal gelopen om nog voor de laatste keer te genieten van het donderend geweld van de waterval
hij stroomt sneller dan de vorige dag er is toch weer meer water de berg afgekomen door het smelten van de versgevallen sneeuw
de bergtoppen zijn ook niet zo wit meer
na een lekkere wandeling is het tijd voor jeu de boule
met zn 20en
en een lol dat we hebben
denk je dat je goed ligt en een paar punten hebt
nou vergeet het maar
maar wat wel leuk was en dat we niet wisten
sávonds was de prijsuitreikeing en voor iedereen had de spelleidster( eigenaresse van het hotel)
een oorkonde en een kleinigheidje
een bijzonderheid wat echt uit de streek kwam
en dat maakte het leuke aan de vakantie
wat ook bijzonder was dat de reisleider kok is en een chinese rijsttafel mocht klaarmaken op hollandse wijze
het was zeer smakelijk en erg lekker
savonds de koffers gepakt en nog een gezellige avond gehad met de accordeon en de polonaise
het bed opgezocht en lekker slapen
donderdag
om 7 uur aan het ontbijtbuffet
en om 8 uur de koffers inladen
iedereen stond ons uit te wuiven en we vangen de terugreis aan
we zouden om half negen vertrekken
om voor 12 uur in kufstein te kunnen zijn
konden we nog naar het helden orgel luisteren
dat elke dag speelt om 10 over 12
kippevel zo mooi klonk het
om 5 uur waren we in schlusselfeld voor de overnachting
heerlijk gegeten en vroeg naar bed
de volgende dag vroeg op pad en om de 2 uur een rustpauze even de benen strekken
het was nog steeds redelijk weer maar het werd wel frisser
de regenbuien en de zon wisselden elkaar af
met een mooie rit via kassel kwamen we om 4uur in didam aan om de warme maaltijd te gebruiken
waar we nog een paar rondjes kregen van de buschauffeur
gelachen dat we hebben het waren rondjes om de rotonde
wat een hilariteit
hier werd ook alvast afscheid van elkaar genomen met een dikke pakkerd
en om half zeven begint de terugtocht door het drukke nederland
hier nog geen herfstkleuren alles is nog mooi groen
we zien een hoop files maar allemaal in tegengestelde richting
hebben wij ff mazzel
en zo waren we om half tien weer op de thuisbestemming
en aan een verrukkelijke vakantie kwam een eind
en dit was een impressie van speelster

Een Homepage

Ziekte en zeer heeft mij verwond
En mijn gevoelens verstomd

Een homepage op internet
Geraakt tot in het diepst van mijn ziel
Een gedicht en veel gechat
Verborgen emoties
Ontwaken en gaan bloeien
Het heeft mij gered

Ik zie de zon weer schijnen
Krabbel langzaam overeind
Bedankt helper in de nood
Zonder dat je er zelf erg in had
Zette je mij weer op het levenspad

Ik kan weer genieten
En lachen en huilen
en zingen op straat
Dit is mijn leven
Zoals dat gaat

speelster